„ახალი თაობა“, 31 იანვარი, 2018 წელი

ინტერვიუ გია ხუხაშვილთან: „ქვეყანაში კრიმინალური მენტალიტეტის რომანტიზება ხდება“ // „ლევან მურუსიძის უვადოდ დამნიშნავ პოლიტიკურ ძალას მორალური უფლება არა აქვს, სანდრო გირგვლიანის თემით ისპეკულიროს“

პოლიტოლოგი გია ხუხაშვილი „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში საპარლამენტო უმრავლესობის მიერ დაანონსებულ კანონპროექტზე საუბრობს, რომელსაც „გირგვლიანის პაკეტი“ ეწოდება.

- ბატონო გია, საპარლამენტო უმრავლესობის ერთ-ერთი ლიდერი მამუკა მდინარაძე იდეით გამოვიდა, რომ სისხლის სამართლის კოდექსში ე.წ. გირგვლიანის შესწორებები შევიდეს, რაც ითვალისწინებს მაღალჩინოსნების მიერ გამოძიებისთვის ხელის შეშლის შემთხვევაში სანქციების გამკაცრებას. რა შეგიძლიათ გვითხრათ, ეს არის ერთგვარი პოლიტიკური სვლა თუ რეალური სურვილი, რომ ხელისუფლებას მსგავსი სისტემური დანაშაულის სურვილი არ გაუჩნდეს?

- თავისთავად ამ იდეაში ცუდი არაფერი არ არის, რომ ხელისუფლების პასუხისმგებლობა, კონტროლი გამკაცრდეს. ამ მიმართულებით კრიტიკას ნამდვილად არ დავიწყებდი. თუმცა, კანონმდებლობა არ არსებობს. ჩვენ არ ვიცით, რა შინაარსი დევს და რას გვთავაზობენ, მაგრამ იდეა გახმოვანებულია, თან ისეთი სახელწოდებით, რომ უნდა ვივარაუდოთ, გამხმოვანებელს პოლიტიკური მოტივი ჰქონდა. აბსოლუტურად არ იყო მზად. მით უმეტეს დეპუტატი, უმრავლესობის ერთ-ერთი ლიდერი საუბარს იწყებ კანონპროექტზე, მაშინ კანონპროექტი ხელში მაინც უნდა გეჭიროს. ასეთი კანონპროექტი არ არსებობს. ფაქტიურად მოვისმინეთ პოლიტიკური განცხადება, მაგრამ იმის იქით არაფერი არ ვიცით.

- მაშინ რასთან გვაქვს საქმე?

- პოლიტიკის პრიზმაში უნდა განვიხილოთ ეს საკითხი, ყოველ შემთხვევაში ჯერ, რადგან საკანონმდებლო კუთხით ვერაფერს ვიტყვით. ძალიან არასასიამოვნოა, როდესაც ჯერ არაფერი არ არის დაწერილი და ამ პაკეტს ვიღაცამ უწოდა „გირგვლიანის პაკეტი“. სიმართლე გითხრათ, ცოტა ცინიკურია ეს ყველაფერი, მით უფრო იმ მოცემულობაში, რომელშიც ვართ. თავის დროზე სტრასბურის სასამართლომ დაადგინა, რომ გირგვლიანის წინააღმდეგ სისტემური დანაშაული იყო ჩადენილი. ხელისუფლების ყველა შტო დანაშაულის დაფარვაში იყო ჩართული. ამ სისტემურ დანაშაულში ჩართული იყო პროკურატურა, სასამართლო, პოლიცია, საკანონმდებლო ორგანო და ამ ფონზე, ჩვენ ვიცით, რომ ბევრი ადამიანი, რომელიც მაშინ ჩართული იყო ამ დანაშაულში, დღეს, მარგველაშვილისგან განსხვავებით, თუ მდინარაძე აქეთ-იქით კარგად მიმოიხედავს, გვერდით აღმოაჩენს მისსავე ხელისუფლებაში. ეს ადამიანები ამ დანაშაულის თანამონაწილე იყვნენ. მხოლოდ მურუსიძეზე არ ვაკეთებ აქცენტს, ბევრი სხვა გვარის დასახელებაც შეიძლება.

მე შემიძლია ხელისუფლებას იდეა შევთავაზო: დავწეროთ შესაბამისი კანონპროექტი და შევქმნათ სია, რომელსაც პირობითად `გირგვლიანის სია~ ვუწოდოთ და დავსაჯოთ რაღაც ფორმით ყველა ის პირი, რომელიც ამ დანაშაულში იყო ჩართული. მურუსიძე აღაზევა ამ ხელისუფლებამ და ლამის სასამართლო სისტემის კოორდინატორი გახდა, მაგრამ სხვებიც არიან.

- მაგალითად?

- თუნდაც, ციხის თანამშრომლები, ციხის უფროსი, როდესაც მსჯავრდებულები ქეიფობდნენ ციხეში, განსაკუთრებულ პირობებში იმყოფებოდნენ, ეს ხომ იყო კანონდარღვევა. ასევე, პროკურატურის ხელმძღვანელობა, რომელიც ყველაფერს აკეთებდა, რომ ამ ხალხს ე.წ. უდო შეხებოდა. ამიტომ ვამბობ, რომ ამ ფონზე ცინიკურია ეს ყველაფერი. ამ ხალხის ლობისტების მხრიდან გირგვლიანის თემით ხდება სპეკულირება, რეალურად კი სულ სხვა ამოცანებია დასახული. თუ ასე არ არის, მაშინ სააკაშვილს, რომელსაც მიუსაჯეს, გვერდით მურუსიძე და სხვები მიუსვან. ეს ადამიანები ცნობილია, შევქმნათ სია და სანქციებში მაინც მოვაყოლოთ, მაგალითად, აეკრძალოთ საჯარო სექტორში მუშაობა. წინააღმდეგ შემთხვევაში ეს ყველაფერი ფარსის სახეს მიიღებს.

_ გულწრფელი არ არის ხელისუფლება თუ მდინარაძე ამ შემთხვევაში?

_ როგორ შეიძლება გულწრფელობაზე ვიფიქროთ?! ჩემთვის ყველაზე მეტად აღმაშფოთებელი იყო, როდესაც ამ კონტექსტში ბატონმა მდინარაძემ პრეზიდენტი მარგველაშვილი მოიხსენია. როდესაც, ამ ტრაგედიის გამო ჩვენ სისტემას, რეჟიმს ვებრძოდით, მაშინ ჩვენს რიგებში გიორგი მარგველაშვილი იდგა, რომელიც ჩვენთან ერთად იბრძოდა, რის გამოც სამსახური დაკარგა.

_ იმის თქმა გინდათ, რომ მამუკა მდინარაძე არ იყო ამ რიგებში?

_ მე რამდენადაც ვიცი, მდინარაძე იმ პერიოდში იქით მხარეს იყო. თუ არ იყო, მაშინ გამოვიდეს და თქვას. ალბათ, მაშინ, მდინარაძეს ჩვენი მოქმედებები ძალიანაც აღიზიანებდა. დღეს რომის პაპზე უფრო მეტი კათოლიკეები უნდათ იყვნენ! საკუთარი პოლიტიკური ინტერესების გამო გირგვლიანის სახელს ნუ ატრიალებენ. მურუსიძის უვადოდ დამნიშნავ პოლიტიკურ ძალას არანაირი მორალური უფლება არა აქვს, რომ გირგვლიანის თემით ისპეკულიროს. არ თქვა ახლა, რომ სასამართლო სისტემა თავისუფალია და მათ არანაირი წვლილი არ მიუძღვით მურუსიძის დანიშვნაში.

_ ერთგვარი პიარის მცდელობა, შესაძლებელია ანტიპიარი გამოუვიდეთ?

_ ეს იყო წმინდა წყლის ფიარი და თუ ეს ფიარი არ არის, მაშინ გავაკეთოთ სია, ვინც ამ სისტემურ დანაშაულში იყო ჩართული და ყველა ამ ხალხს თავისი ადგილი მივუჩინოთ. მით უმეტეს, კანონი ჯერ არ არსებობს და როდესაც ამას წინასწარ უკვე სახელს არქმევ და ამის შესახებ აცხადებ, ე.ი. პოლიტიკური მიზნები გაქვს. მე კითხვა მიჩნდება, რატომ მაინცდამაინც ახლა? მე ვფიქრობ, რომ ეს იყო პოლიტიკური კონკურენციის გამოვლინება.

_ ვინ არის კონკურენტი?

_ მათ გახარიაში დაინახეს პოლიტიკური კონკურენტი. გახარიამ, როგორც ცნობილია, დაიწყო გარკვეული მოძრაობა, ცვლილებები და ამათაც დაიწყეს _ ჩვენც არ ჩამოვრჩეთო! ამიტომ იყო, რომ სრულიად მოუმზადებლად გაახმოვანეს ეს ყველაფერი. მდინარაძეს რომ ჰკითხოთ, უფრო დეტალურად რას გულისხმობს შინაარსი, როგორი უნდა იყოს კანონი, დარწმუნებული ვარ, ვერაფერს დაამატებს იმას, რაც უკვე გაახმოვანა და თქვა.

_ როდესაც გახარია დაინიშნა შინაგან საქმეთა მინისტრად, ბევრი ვერსია იყო, რომ გახარია არის პოლიტიკური ფიგურა, რომ მას პრემიერად ამზადებენ და ა.შ. მან დადო რეფორმების პირობა და ამ მიმართულებით გარკვეული მოძრაობები არის. ასევე თქვა, რომ დანაშაულის სტატისტიკას გამოაქვეყნებდა. ორი წელი, მიუხედავად იმისა, რომ არასამთავრობო სექტორი ითხოვდა სტატისტიკის გამოქვეყნებას, არ ქვეყნდებოდა. გუშინ გამოქვეყნდა. რას ფიქრობთ, რეალურად რა ხდება?

_ ჯერჯერობით, მე არ მინდა დასკვნების გაკეთება. რაც ამ ეტაპზე შემიძლია გითხრათ, არის ის, რომ მე ვხედავ, მას აქვს მცდელობა, რომ შეაკავოს ეს საკმაოდ არასასიამოვნო პროცესი კრიმინალთან დაკავშირებული. ასევე აქვს მცდელობა, რომ ყველაზე დიდი პრობლემა სადაც არის, კრიმინალურ პოლიციას ვგულისხმობ, რაღაც შეცვალოს და გააკეთოს, რეორგანიზაცია მოახდინოს. ამ მცდელობას ვხედავ. ასევე, აქვს საკმაოდ სწორი გზავნილები, სურვილები, მაგრამ ვნახოთ.

_ რამდენად შეძლებს?

_ ეს არის მთავარი კითხვა, რამდენად შეძლებს! ჩვენ სამართლიანები რომ ვიყოთ, მას გარკვეული დრო უნდა მივცეთ, რათა ეს ყველაფერი შეასრულოს. ასევე უნდა შევუქმნათ იმის კომფორტი, რომ საკანონმდებლო ცვლილებები, რომელიც ამ გზაზე გახდება საჭირო, ამ ამოცანების შესასრულებლად იქნება საჭირო, ეს ინსტრუმენტებიც უნდა ჰქონდეს. ჩვენ, ამ ქვეყნის მოქალაქეებს, წინასწარ არანაირი გარანტია არ გვაქვს, რომ გახარია ამ ამოცანებს შეასრულებს და ის ამას შეძლებს. თუმცა, ჯერ ძალიან ცოტა დროა გასული საიმისოდ, რომ მისი საქმიანობა შევაფასოთ. დღეს გახარიას შეცდომებსა და არაეფექტურობაზე რომ ვილაპარაკოთ, ეს ძალიან ნაადრევი იქნება. სისტემა საკმაოდ მორყეულია, ბოლო პერიოდში კრიმინალური მენტალიტეტის რომანტიზება თითქოს შემობრუნდა, ეს განსაკუთრებით სახიფათოა ახალგაზრდა თაობაში. ამ ყველაფერთან შებრძოლებას დრო სჭირდება. ვნახოთ, ეს ყველაფერი საკმაოდ რთულია ან შეძლებს, ან ვერა. ამიტომ, ჩვენ ვერ ვიქნებით ვერც ზედმეტად ოპტიმისტები და ვერც პესიმისტები. გარკვეული დრო მივცეთ და დაველოდოთ.

„ახალი თაობა“, 31 იანვარი, 2018 წელი

ინტერვიუ ლევან ხაბეიშვილთან: „პროკურატურამ სასწრაფოდ უნდა დაიწყოს ამ საქმის გამოძიება“ //  „60.000 ბავშვს შესაძლოა დიაბეტი დაემართოს“ // ბაღების სააგენტოს ხელმძღვანელის სკანდალური განცხადება

რა პრობლემებია საბავშვო ბაღებში, რას აბრალებს ნარმანია-თორდინავას დუეტს ბაღების სააგენტოს ახალი ხელმძღვანელი, რატომ მიმართა ნაციონალურმა მოძრაობამ პროკურატურას? ამ თემებზე „ახალ თაობას“ თბილისის საკრებულოს დეპუტატი, ნაციონალური მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი ლევან ხაბეიშვილი ესაუბრება.

ლევან ხაბეიშვილი:

- საბავშვო ბაღებში კატასტროფული ვითარებაა და ბაღების სააგენტოს ხელმძღვანელი კახაბერ გვანცელაძე საკრებულოში, ფრაქციის სხდომაზე დავიბარეთ. მოსმენა შედგა 29 იანვარს. შეხვედრა 2 საათი გაგრძელდა, ის საუბრობდა, მაგრამ რეალურად არაფერზე პასუხი არ ჰქონდა. ბოლო პერიოდში ბევრს საუბრობენ იმაზე, რომ ბაღებში კვება გაუარესდა. მერიაში ამას იმით ხსნიან, რომ ევროპელი ექსპერტების მითითებით კალორიების რაოდენობა შეცვალეს. გვანცელაძეც ამ ექსპერტებზე აპელირებდა. როცა ჩავეკითხე, აღმოჩნდა, რომ ეს კვლევა თვალითაც კი არა აქვს ნანახი.

_ ეს რანაირად?

_ ჩვეულებრივად. გვანცელაძე ამბობს, რომ ეს ჯანდაცვის სამინისტროს პრეროგატივაა – მათ შეადგინეს კალორიების ცხრილი, მათ გამოსცეს განკარგულება და მე მათ ვეყრდნობიო. თავად კვლევაზე თქვა, იმიტომ არ წავიკითხე, ამის ვალდებულება არა მაქვსო. მერე პირადად მე მომმართა, თუ დამავალებ, ამ კვლევას წავიკითხავო.

_ თქვენ რა ქენით?

_ წაკითხვა დავავალე და ისიც დამპირდა, რომ წაიკითხავს. მისი პოზიცია ძალიან სასაცილოა, ადამიანს 60.000 ბავშვი აბარია და ისიც არ იცის, როგორ იკვებებიან ისინი. თავად დაადგინეს, რა უნდა აჭამონ ბავშვებს და ბაღების სააგენტოს ხელმძღვანელს ამის წაკითხვა თურმე არ ევალება. შეხვედრაზე ასევე ვისაუბრეთ იმ პრობლემებზე, რომლებიც ბავშვების კვებასთან არის დაკავშირებული. ასეთი საშინელი სიტუაცია ბაღებში შევარდნაძის შემდეგ აღარ ყოფილა. ნარმანიას მისამართით უამრავი პრეტენზია გვქონდა, მაგრამ ასეთი რამეები მის დროსაც არ ხდებოდა.

შპს „ნილი“, რომელსაც ბავშვების საკვებით მომარაგება აქვს დავალებული, სურსათის ეროვნული სააგენტოს მიერ არის დაჯარიმებული. ძალიან საინტერესოა ის ფაქტი, რომ ეს კომპანია „ქართული ოცნების“  შემომწირველია და ამ პარტიისთვის 150.000 ლარი აქვს გადარიცხული. რადგან „ოცნების“ დამფინანსებელია, ახლა, ფაქტობრივად, მათ ბავშვების კვების ხარჯზე ვუხდით ხარკს. ყველამ ვნახეთ, როგორ შეიტანა ამ კომპანიამ ბაღებში რძე ღვინის შეფუთვით. მერე რაღაც სიუჟეტი იყო კვებაზე და ჟურნალისტებმა როცა იკითხეს, გუფთა თუ იყოო, ასე უპასუხეს, იყო, ოღონდ უხორცოო.

_ უხორცო გუფთა რანაირია?

_ ისეთივეა, როგორც ხაჭაპური ყველის გარეშე. სხვათა შორის, გვანცელაძის მოსვლის შემდეგ ბაღებში უყველო ხაჭაპურიც გამოჩნდა. ბუნებრივია, ვკითხე, თუ რატომ შემოიღეს კვების ასეთი რეჟიმი. ბაღების სააგენტოს ხელმძღვანელმა ამიხსნა, რომ აქამდე 1.600 კალორია იყო და ის 1.300-მდე უნდა ჩამოსულიყო. მისი განცხადებით, ის 1.600 კალორია ბავშვებში სიმსუქნეს, დიაბეტსა და სხვადასხვა სახის ავადმყოფობას იწვევდა. მისი სიტყვებით, ნარმანია და თორდინავა 60.000 ბავშვს დიაბეტის რისკის ქვეშ აყენებდნენ.

ეს განცხადება გააკეთა ბაღების სააგენტოს ხელმძღვანელმა. კახაბერ გვანცელაძე არ არის არც ენჯეოშნიკი და არც ლევან ხაბეიშვილი, რომ დააბრალონ, რაღაცა მოიგონა „ქართული ოცნების“ წინააღმდეგ, გვანცელაძე თანამდებობის პირია, აბარია 60.000 ბავშვი და წინა ადმინისტრაციამ მათ ჯანმრთელობას საფრთხე შეუქმნაო.

_ თქვენ ამიტომ მიმართეთ პროკურატურას?

_ წესით, პროკურატურას ჩემი მიმართვის გარეშეც უნდა დაეწყო საქმის შესწავლა. როგორც კი ბაღების სააგენტოს ხელმძღვანელმა ეს თქვა, მაშინვე უნდა აღეძრათ სისხლის სამართლის საქმე. ჩვენ მივმართეთ პროკურატურას და ახლა გვაინტერესებს, ვინ აგებს პასუხს იმაზე, რომ 60.000 ბავშვი დიაბეტით დაავადების საფრთხის ქვეშაა. ეს მე არ მომიგონია. ამას მოქმედი თანამდებობის პირი ამბობს. წარმომიდგენია, რა დღეში ჩაცვივდებიან მშობლები. მეც შეშფოთებული ვარ. ჩემი შვილები სწორედ მაშინ დადიოდნენ ბაღში, როცა, გვანცელაძის თქმით, ბავშვები არასწორად იკვებებოდნენ.

_ თქვენ გჯერათ, რომ პროკურატურა ამ საქმეს შეისწავლის?

_ არ მჯერა, მაგრამ, ვალდებული ვიყავი, ეს განცხადება შემეტანა. კარგი იქნება, თუ სხვა მშობლებიც ასე მოიქცევიან. არავის აქვს უფლება, 60.000 ბავშვის ჯანმრთელობა საფრთხის ქვეშ დააყენოს და არც „ოცნების“ შემომწირველობა აძლევს ვინმეს უფლებას, ბავშვების ჯანმრთელობის ხარჯზე მილიონები იშოვოს. ეს ხელისუფლება ამ საქმეს არ გამოიძიებს, მაგრამ აუცილებლად მოვა ხელისუფლება, რომელიც ყველა გადაცდომას შეისწავლის.

„ახალი თაობა“, 31 იანვარი, 2018 წელი

ინტერვიუ ზაზა ხატიაშვილთან: „ხელისუფლებასაც უნდა ეშინოდეს და ოპოზიციასაც, რომ ხალხი მათ ერთიანად გადაუვლის“ // „ნარკოტიკების ლეგალიზება საქართველოს დაღუპავს“

„ახალი თაობის“ კითხვებს უფლებადამცველი, ადვოკატთა ასოციაციის ყოფილი პრეზიდენტი ზაზა ხატიაშვილი პასუხობს.

- ბატონო ზაზა, თქვენ ერთ-ერთი პირველი იყავით, ვინც ბიძინა ივანიშვილის ხელისუფლებას დაუპირისპირდა. დღეს უკვე საზოგადოების დიდი ნაწილი უკმაყოფილოა ხელისუფლებით. რას იტყვით თქვენ?

- ყველაზე დიდი უბედურება ამ ქვეყანაში არის პოლიციური ძალადობა, რომელსაც არ ეშველა! ვანო მერაბიშვილის დროს, როდესაც აწამეს ქიმერიძე, თქვენ გახსოვთ აცრემლებული ივანიშვილი. მან განაცხადა, მე რომ მოვალ, ეგეთი რამეები არ მოხდებაო. ივანიშვილის მოსვლამდე ორი საქმე მოვიგე სტრასბურში. ერთი იყო მიქიაშვილის საქმე და მეორე იყო დვალიშვილი საქართველოს წინააღმდეგ. რა გააკეთა სახელმწიფომ? ნაცვლად იმისა, რომ რევაზ ქობულია და მჟავია, რომელთაც ხელს ადებდა დვალიშვილი, რომ ამ ადამიანებმა აწამეს, ეს ადამიანები ივანიშვილის მთავრობაში მოსვლის შემდეგ დააწინაურეს! კერძოდ, ქობულია დაინიშნა პოლიციის უფროსად წყალტუბოში, ხოლო მჟავია იყო ერთ-ერთი ქვეგანყოფილების უფროსი.

6-7 თვის მოსული იყო ივანიშვილი და პირველი აქცია სწორედ მე ჩავატარე და ვთქვი, რომ ამ კაცს ქვეყანა მიჰყავს პოლიციური ძალადობის დაკანონებისკენ. ეს გამოიწვევს პოლიციელების წახალისებას და უმართავ პროცესს მივიღებთ-მეთქი.

- ასე მოხდა?

- მაშინ ისეთი ეიფორია იყო საქართველოში ივანიშვილის გამარჯვებით, რომ პირიქით, ხალხმა მე დამიწყო ლანძღვა, ბიძინაზე მაგას რატომ ამბობო. დღეს უბრალოდ აღმოვჩნდით იქ, რასაც მე ვპროგნოზირებდი ხუთი წლის წინ!

_ პოლიციის მხრიდან ძალადობას აქვს ადგილი?

_ პოლიციური ძალადობა ასულია იმ დონეზე, კახა თარგამაძის დროს რომ იყო. მერაბიშვილის პოლიციაში არ იყო ასეთი წამება და არაადამიანური მოპყრობა. ან ცოცხალი ვერ გამოხვალ, ან გამოხვალ „სინიაკებით“ და მადლობასაც ეტყვი, თუ დაჭერას გადაურჩი. პროკურატურა ამ საქმეებს არ იძიებს. პროკურატურა იქცა პოლიციელების მიერ ჩადენილი სავარაუდო დანაშაულის გამთეთრებლად და მფარველად. სულ ვამბობდი, რომ ის პროკურორები, რომლებიც სააკაშვილის რეჟიმის დროს ადამიანებს უკანონოდ ასამართლებდნენ, უნდა მოშორდნენ-მეთქი სისტემას, არავინ დამიჯერა.

ადამიანებს რომ ქონებას ართმევდნენ შუაღამისას, ასეთი პროკურორების სისტემაში დატოვებამ გამოიწვია ის, რომ ქვეყანაში წავიდა უმართავი პროცესები. თუ არ არის სამართალი, მაშინ ქვეყნის განვითარება არის წარმოუდგენელი! გირგვლიანის ამბავი რომ მოხდა, მაშინ სააკაშვილს მივწერე, რომ იცოდე, შენ მურუსიძე გაგასამართლებს-მეთქი. ხომ გაასამართლა ლევანა მურუსიძემ და რიგითმა მიხეილ ჩინჩალაძემ?! ასევე ვეუბნები ივანიშვილსაც, რომ შენ გაგასამართლებს რიგითი მურუსიძე ან ჩინჩალაძე! ისეთი პროცესებია დაწყებული, რომ ეს კარგს არაფერს მოიტანს.

_ ვერ აკონტროლებენ სიტუაციას?

_ პოლიცია სრულიად უმართავია! დანაშაულს დანაშაულზე ჩადის პოლიცია, მაგრამ ეს ხელისუფლება მტკიცებულებებს შლის! რატომ იშლება სამხრე კამერების მიერ გადაღებული ჩანაწერები? ან სულაც გამორთული აქვთ კამერები. ივანიშვილს ძალიან შეეშინდა, რომ მალე დადგებოდა მათი პასუხისმგებლობის საკითხი და სასწრაფოდ შეცვლა შინაგან საქმეთა მინისტრი თავისი ფინანსური ბანკირით. სიტუაცია ისეთი არეულია, გახარიას გულითაც რომ უნდოდეს, ვეღარ დაალაგებს.

_ კრიმინოგენური ფონიც მძიმეა ქვეყანაში...

_ ქურდს რა უნდა და ბნელი ღამეო. რომ იგრძნეს, რა სიტუაციაცაა ქვეყანაში, ისინიც გააქტიურდნენ. 19 წლის ბავშვები მოიყვანეს პოლიციაში ინსპექტორ-გამომძიებლებად. ამ ასაკის ბავშვმა დანაშაული როგორ უნდა გამოიძიოს? ეს იგრძნო დამნაშავეთა სამყარომ და კი ვხედავთ, რა მდგომარეობაცაა ქვეყანაში.

_ სააკაშვილის დროს უფრო მეტი პატიმარი იყოო, ასეთია თქვენი ოპონენტების კომენტარი...

_ კი ბატონო, სააკაშვილის დროს უფრო მეტ ხალხს ასამართლებდნენ, მაგრამ ისინი უდანაშაულო ადამიანებს იჭერდნენ. დღეს უკვე რეალურ დანაშაულებებთან გვაქვს საქმე. მართალია, სააკაშვილს მეტი პატიმარი ჰყავდა, მაგრამ ისინი ყველას იჭერდნენ, ადვოკატებს ასამართლებდნენ, თანამდებობრივ უფლებამოსილებას გადაამეტეო. ადვოკატი და თანამდებობის პირი?! მაშინ მტკიცებულებების გარეშე, ჰაერზე იჭერდნენ ადამიანებს. დღეს უკვე დანაშაულის ჩადენა დაიწყეს იმ დამნაშავეებმა, რომლებმაც იცოდნენ, რომ თუ დანაშაულს ჩაიდენდნენ, დაიჭერდნენ. დღეს კი იციან, რომ რაც უნდა დანაშაული ჩაიდინონ, მათ ვერავინ დაიჭერს.

_ არასრულწლოვანთა მიერ ჩადენილმა დანაშაულებებმაც იმატა, ამაზე რას იტყვით?

_ სააკაშვილის დროს ერთადერთი, რაც კარგი მოხდა ამ ქვეყანაში, იყო ის, რომ მოისპო ქურდული მენტალიტეტი. დედა მასწავლებელი მყავს და ერთ დღესაც ტირილით მოვიდა სახლში, რა გატირებს-მეთქი და ჩემმა მოსწავლემ თქვა, რომ გავიზრდები, კანონიერი ქურდი უნდა გამოვიდეო, ეს იყო ჯაბას დრო. ბავშვები ამ იდეებს საკონტროლოებში წერდნენ. შემდეგ ეს კრიმინალური ფსიქოლოგია მოისპო და ეს მართლაც კარგი იყო.

_ დღეს რა ხდება ამ კუთხით, ისევ დაბრუნდა ეს განწყობები?

_ გაიარეთ სკოლებთან ახლოს სკვერებში, ქუჩებში, სააკაშვილის რეჟიმის დროს იქ ერთ ბავშვსაც ვერ ნახავდით. დღეს სავსეა ქუჩა. ბავშვები დგანან, საცოდავები, დაბოლილები! არის ჩემი დედას გინება, წელვა და საქმის გარჩევები. უკვე დაიწყო შეკრებები, გარჩევები. ქუჩურმა მენტალიტეტმა გაიღვიძა, გაიღვიძა კი არა, უკვე ჩქეფს მოზარდებში! სააკაშვილის დროს ამას ვერ ბედავდნენ. ბავშვები ყველა სკოლაში იყო და სწავლობდა. ახლა კი ვინც მაგრად სწავლობს, შიშით ვეღარ ისწავლის, რადგან მას ჩმორიკს უწოდებენ.

_ რამდენად სავალალო მდგომარეობაა სკოლებში?

_ ძალიან სავალალო მდგომარეობაა! ძლივს ქვეყანაში მოინახა ნორმალური ადამიანი, განათლების მინისტრი, რომელიც ამბობს, რომ რელიგიის სწავლება უნდა იყოს სკოლაში და ესეც არ უნდათ. ამას აუცილებლად უნდა დაემატოს ანტინარკოტიკული და ანტიალკოჰოლური სწავლება. ისე უნდა ისწავლონ, როგორც ფიზიკა და მათემატიკა! აიღონ ევროპული და ამერიკული გამოცდილება. ამერიკაში როცა დაიწყო ანტინარკოტიკული კურსის შესწავლა, 62%-მა თავი დაანება სიგარეტის მოწევას. საქართველოში კი ერთი ხელისუფლებაც არ მოვიდა, რომელიც იტყვის, მე არ მინდა, რომ ნარკოტიკები გავყიდო ღამის ბარებში!

_ საზოგადოების ნაწილი ნარკოპოლიტიკის ლიბერალიზაციას ითხოვს...

_ მე მინახავს მეტადონის რიგში მდგომი ადამიანები, სანამ მეტადონს გადაყლაპავენ, საშინელებაა! აი, ეს ყველაფერი ისწავლება უცხოეთში! ბავშვებს თავიდანვე უდებენ ფსიქიკაში, რომ ეს არ შეიძლება. შენ რომ იმას გასინჯავ, მას აქვს ისეთი ინგრედიენტი, რომ მერე თავს ვეღარ დაანებებ. იცით, რა ხდება? სპეციალურად აყლაპებენ კარგი ოჯახის შვილებს, რომ მერე ამ მდიდარი ოჯახის შვილის ხარჯზე ამ ვიღაცამ ფული იშოვოს და თავადაც მუქთად იკაიფოს! საშინელი სიტუაციაა! იცით, რა მიკვირს? საზოგადოება რომ ხმას არ იღებს ამ ყველაფერზე. ათასობით ადამიანი ავადდება ამ ნარკოტიკით და ერთი სოციალური კლიპი არ გადის საზოგადოებრივ მაუწყებელზე!

_ თქვენი საუბრიდან ჩანს, რომ ეწინააღმდეგებით გამარტივებას და ლიბერალიზაციას?

_ როგორ შეიძლება საქართველოში ნარკოტიკის ლიბერალიზაცია! იცით, ეს რას ნიშნავს?! დაიღუპება ეს ქვეყანა საერთოდ! სასწავლო პროგრამაში მსგავსი არაფერი გიდევს ამის საწინააღმდეგო და შენ იძახი, რომ მოდი, გავაკეთოთ ლეგალიზება ნარკოტიკების. დავღუპავთ თაობებს.

რა თქმა უნდა, იმის წინააღმდეგი ვარ, რომ ეს ავადმყოფები ციხეში წავიდნენ, მომხმარებლებს ვგულისხმობ, მაგრამ ქუჩაში რომ გაუშვა და ტაში დაუკრა, არც ამის მომხრე ვარ! რეაბილიტაციის ცენტრები უნდა შეიქმნას. ოღონდ ამ ფეოდალმა ივანიშვილმა ხმები მიიღოს, ოღონდ საკონსტიტუციო უმრავლესობა ჰქონდეთ და ნებისმიერ უბედურებას დააკანონებს, თუ დაინახა, რომ ამის გამო ხალხი ხმას მისცემს! მე არ ვიცი, სამოქალაქო საზოგადოება ამას როგორ ითმენს, რომ ბავშვებს ნარკოტიკებით უავადებენ. პირდაპირ შტურმი უნდა დაიწყოს ამ ხელისუფლებაზე! რეკლამა კი არ უნდა აკეთო და იყვირო, უი რა კარგიაო, ბავშვი უნდა შეაშინო ნარკოტიკით!

გაეროს სპეციალური პროგრამებია, ამით აშინებენ ბავშვებს და გონებაში უბეჭდავენ, რომ ეს ცუდია! პოლიტიკოსები და პოლიცია ამ ბიზნესს მფარველობს. თუ ასე არ არის, მითხარით, დღისით მზისით ბარში ნარკოტიკი როგორ უნდა გაიყიდოს?! პირდაპირ მფარველობა მიდის ძალოვნების მხრიდან!

_ გამოსავალი სად არის?

_ ამ მთავრობის ხელში არ არსებობს გამოსავალი. ქვეყანას მართავს პირი, რომელსაც არანაირი პასუხისმგებლობა არ აკისრია არანაირ პროცესზე. მთელი ინსტიტუციები არის ჩამოშლილი. ადამიანს პირადი მცველებით ჰყავს მთავრობა დაკომპლექტებული. პირადი ბანკირი ეკონომიკის მინისტრად ჰყავს, პირადი ექიმი ჯანდაცვის მინისტრად, პირადი მცველი კი _ უშიშროების მინისტრად. ეგეთი რამე რომელიმე ქვეყანაში ხდება?! აი იმიტომ ხდება ყველაფერი.

დღეს საქართველოში ოპოზიცია არ არსებობს. დღეს ოპოზიციის ძირითადი პლატფორმა არის _ ბიძინა, მიყიდე! გამოსავალი არის ის, რომ უნდა შეიქმნას ძლიერი სამოქალაქო მუხტი. ხელისუფლებასაც უნდა ეშინოდეს ამ მუხტის და ოპოზიციასაც, რომ ხალხი მათ ერთიანად გადაუვლის. აი, ასეთი მუხტის აუცილებლობა დადგა. ეს ბოლო წვეთიც მალე დადგება!

«КП в Украине» (უკრაინა): შეკითხვა უკრაინელებს: თქვენი აზრით, რით დასრულდება ქართველი პოლიტიკოსის „უკრაინული სერიალი“?

«Radio Voice of America – რადიო ამერიკის ხმა» (აშშ): აშშ, რუსეთი, სანქციები და ჩრდილო კორეელები „სოხუმის რივიერაში“

—————–

«КП в Украине» (უკრაინა), 30 იანვარი, 2018 წელი
https://kp.ua/life/598932-a-chem-po-vashemu-ukraynskyi-seryal-hruzynskoho-polytyka-zakonchytsia
შეკითხვა უკრაინელებს: თქვენი აზრით, რით დასრულდება ქართველი პოლიტიკოსის „უკრაინული სერიალი“?

მასალაში გადმოცემულია უკრაინელი პოლიტიკოსების, ექსპერტ-პოლიტოლოგებისა  და რიგითი მოქალაქეების (როგორც მომხრეების, ასევე მოწინააღმდეგეების) თვალსაზრისი მიხეილ სააკაშვილის მომავალი ბედის, მისი საქმიანობის პერსპექტივის თაობაზე.

ვიტალი კუპრი, ვერხოვნა რადას (პარლამენტის) წევრი: „ამჟამად მიხეილ სააკაშვილის დეპორტაციისათვის საფუძველი არ არსებობს, საქმე გაყალბებულია. ამიტომაც ჭიანურდება სასამართლო პროცესები. ამასთან, დეპორტაციის გამორიცხვა მაინც არ შეიძლება – უკრაინის ხელისუფლებას შეუძლია პრეცედენტის განხორციელება, რათა აქტიური ოპონენტი თავიდან მოიშოროს. თუმცა, თუ ამას გააკეთებს, ასეთი ნაბიჯი უკრაინაში და მთელ მსოფლიოში დიდ [ნეგატიურ] რეზონანსს გამოიწვევს“.

რუსლან ბორტნიკი, პოლიტოლოგი (კიევი): „მოსახლეობის 60% მიიჩნევს, რომ ეს პოლიტიკური სერიალი ხელისუფლებასთან მიხეილ სააკაშვილის შერიგებით დასრულდება და საქართველოს ექს-პრეზიდენტი უფრო დამყოლი გახდება. დანარჩენი 40%-ის აზრით, მას ჰოლანდიაში ან პოლონეთში გააძევენ, ან საქართველოს გადასცემენ“.

ლილია ბელცანი, ინჟინერ-ტექნოლოგი (ზაპოროჟიე): „კარგი სერიალი ან ქორწინებით მთავრდება, ან მთავარი ბოროტმოქმედის გამომჟღავნებით, ან დადებითი გმირის ბედნიერი ცხოვრებით. თუმცა, უმჯობესია, თუ ამას გაგრძელება არ ექნება“.

ოლღა მამედოვა, მენეჯერი (ლვოვი): „ჩემი აზრით, მიხეილ სააკაშვილს უკრაინიდან გააძევებენ, თუმცა, თუ იგი ხელისუფლებას შეურიგდება და დაარწმუნებს, რომ ჯერ კიდევ შეუძლია სასარგებლო საქმის გაკეთება, მაშინ დატოვებენ გარკვეული პერიოდის მანძილზე, სკანდალების გარეშე“.

მარინა დრობოში, ექიმი (დნეპროპეტროვსკი): „ნელ-ნელა სიტუაცია ჩაწყნარდება. მწვავე პროცესმა უკვე გაირა, მიხომ მომენტი ხელიდან გაუშვა, მხარდამჭერები აკლდება. ასე რომ, ამ სერიალში უკვე საინტერესო არაფერი არ იქნება“.

ვარვარა მასლობოინიკოვა, ექიმი (კიევი): „ადრე თუ გვიან ცოლთან ერთად ევროპას დაუბრუნდება და საერთოდ დაივიწყებენ“.

ილდარ ხალითოვი, მზარეული (კიევი): „ვფიქრობ, იგი პოლიტიკას ჩამოშორდება და რესტორანს გახსნის სახელწოდებით „ხინკალი მიხოსაგან“, სადაც ქართული სამზარეულოს საუკეთესო კერძები მომზადდება. მერწმუნეთ, გურმანების დიდი რიგი დადგება“.

«Radio Voice of America – რადიო ამერიკის ხმა» (აშშ), 31 იანვარი, 2018 წელი

https://www.amerikiskhma.com/a/north-korean-illegal-workers-in-occupied-abkhazia-georgia/4230987.html

აშშ, რუსეთი, სანქციები და ჩრდილო კორეელები „სოხუმის რივიერაში“

ზაზა წულაძე

აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტმა გუშინ ღიად დაადანაშაულა რუსეთი, რომ გაეროს მკაცრი სანქციების მიუხედავად, მოსკოვი ჩრდილო კორეასთან ენერგეტიკული ნედლეულით, კერძოდ, ქვანახშირით ვაჭრობას უკანონოდ განაგრძობს. ამ განცხადებას წინ უძღოდა, რუსეთის საგარეო უწყების დემარში, რომ მოსკოვი არ შეუერთდება აშშ-ის ხაზინის დეპარტამენტის ახალ სანქციებს ჩრდილოეთ კორეის 16 მოქალაქის მიმართ, რომლებიც ჩინეთის, რუსეთისა და საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიაზე უკანონოდ მუშაობენ.

24 იანვარს ამოქმედებული სანქციები ჩრდილო კორეის სახელწიფო კოპორაციის Ryonbong-ის წარმომადგენლებს შეეხოთ. ყველა მათგანი ჩრდილო კორეის მმართველი შრომის პარტიის წევრია. აშშ ამ ადამიანების ფხენიანში დეპორტაციას ითხოვს.

Ryonbong ოფიციალურად ლითონების, მინერალებისა და ავტომანქანების ექსპორტისთვის იყო შექმნილი, თუმცა სინამდვილეში ჩრდილოეთ კორეის სამხედრო მრეწველობისთვის, მათ შორის, ქიმიური იარაღის შექმნისთვის აუცილებელი კომპონენტების საიდუმლო იმპორტით არის დაკავებული, რის გამოც 2006 წლიდან გაეროს სანქცია დაუწესდა.

ამის მიუხედავად, Ryonbong-ის დიპლომატიური იმუნიტეტით აღჭურვილი თანამშრომლები, ჩრდილოეთ კორეის საკონსულოს საფარქვეშ ჩინეთსა და რუსეთში მუშაობას მაინც განაგრძობენ. მათ კოორდინირებას ვლადივოსტოკში ჩრდილოეთ კორეის გენერალური კონსული ზო სეკ ჩხოლი უწევს.

ერთმა მათგანმა, ჩრდილო კორეელმა „დიპლომარტმა“ პაკ ტონგ სოკმა ოკუპირებულ სოხუმშიც კი ჩამოაღწია და საქართველოს კანონმდებლობის უხეში დარღვევით, წითელ ხიდთან სასტუმროს მშენებლობას კურირებს. აშშ-ს ხაზინის დეპარტამენტის მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაში კერძოდ ნათქვამია:

„პაკ ტონგ სოკი არის Ryonbong-ის წარმოადგენელი აფხაზეთში, საქართველო. მანამდე იყო რუსეთის ქალაქ ნახოდკაში. 2017 წლის აგვისტოში, მან გაუწია ორგანიზება აფხაზეთში ჩრდილო კორეელი მუშების განთავსებას, რაც გაეროს უშიშროების საბჭოს 2371-ე რეზოლუციის დარღვევაა“.

როგორც „ამერიკის ხმამ“ გაარკვია, ჩრდილო კორეელი ინჟინრები და მუშები ოკუპირებულ სოხუმში, ტურბაზის ტერიტორიაზე, სასტუმრო „სოხუმის რივიერას“ მშენებლობაზე მუშაობენ. მათი რაოდენობა 40-დან 50-მდე მერყეობს.

„სოხუმის რივიერა“ რუსულმა არქიტექტურულმა სალონმა Boriev&Partners-მა დააპროექტა, რომელსაც ოფისები ნალჩიკსა და სოჭში აქვს. 2013-2015 წლებში სწორედ ეს სალონი მუშაობდა სოხუმის საფეხბურთო სტადიონის სრულ რეკოსტრუქციაზე, რაზეც რუსეთის ფინანსური დახმარებიდან 700 მილიონი რუბლი (12,5 მილიონი დოლარი) დაიხარჯა და აქედან 110 მილიონი (2 მილიონი დოლარი) უკვალოდ გაქრა.

ოფიციალურად, ხუთსართულიანი სასტუმრო, სადაც კორეელი მუშახელია დასაქმებული, სოხუმელ ბიზნესმენს ალისა გულარიას ეკუთვნის, თუმცა 186 მილიონი რუბლის (დაახლოებით 3,3 მილიონი აშშ დოლარის) ოდენობის შეღავათიანი კრედიტი მშენებლობისთვის ერთ-ერთმა რუსულმა ბანკმა გამოყო. მშენებარე „სოხუმის რივიერას“ გარდა გულარიას ასევე ეკუთვნის კაფეების ქსელი „დოლჩე ვიტა“ სოხუმში და ტურისტული კომპანია „აფხაზეთის ტური“.

გაეროს უშიშროების საბჭოს მიერ 2017 წლის აგვისტოსა და დეკემბერში მიღებული რეზოლუციები, ფხენიანისთვის ენერგომატარებლების მიწოდების მკვეთრი შემცირების გარდა, ჩრდილო კორეიდან შრომითი მიგრანტების მიღებასაც კრძალავს.

გაეროს წევრი ქვეყნები, მათ შორის, რუსეთიც, რომელმაც ამ რეზოლუციებს მხარი დაუჭირა, ვალდებულნი არიან ჩრდილო კორეელ მუშახელს სამუშაო ვიზები გაუუქმონ და უკან სამშობლოში გაამგზავრონ. ამ სანქციის მიზნებს საერთაშორისო მიმომხილველი ალექსეი კოვალი ასე განმარტავს:

„ჩრდილო კორეის ყველა მოქალაქე, რომლებიც დაქირავებულები არიან და უცხოეთში ერთ წელზე მეტხანს მუშაობენ, დეპორტირებულები უნდა იქნან უკან კორეაში. სწორედ ეს ადამიანები არიან კიმ ჩენ უნის რეჟიმისთვის უცხოური ვალუტის მთავარი შემომტანები. ჩრდილო კორეის რეჟიმი მონურ შრომითი მიგრაციას მთლიანად აკონტროლებს და ამ გზით, წელიწადში, დაახლოებით, 900 მილიონი დოლარის შემოსავალს იღებს. სწორედ ამ ფინანსური რესურსის შეზღუდვა სურთ აშშ-ს და სხვა ქვეყნებს“

საქართველოს და ჩრდილოეთ კორეას დიპლომატიური ურთიერთობა 1994 წლის მარტში აქვთ დამყარებული, თუმცა გასაგები მიზეზების გამო, არანაირი ოფიციალური კონტაქტი, თბილისსა და ფხენიანს შორის აღარ ყოფილა.

2017 წლის შემოდგომაზე, მას შემდეგ რაც რუსეთში ჩრდილო კორეის საელჩომ გაავრცელა განცხადება, რომ „ყირიმის რეფერენდუმის“ შედეგებს სცნობს და ყირიმს რუსეთის ნაწილად მიიჩნევს“, საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე გაჩნდა მოლოდინი რომ ფხენიანი “უფრო შორსაც წავიდოდა”.

ოკუპირებულ ცხინვალში ოსი სეპარატისტების ლიდერმა ანატოლი ბიბილოვმა იმ დროს განაცხადა, რომ „კორეელი ბიზნესმენები“ დაბა კვაისაში მიტოვებული სპილენძისა და თუთიის საბადოებითაც კი „დაინტერესდნენ“, თუმცა ამის იქეთ საქმე აღარ წასულა.

„ახალი თაობა“, 30 იანვარი, 2018 წელი

ლაშა ჩხარტიშვილი: „ხალხმა უნდა დაინახოს, რომ პოლიციელი მის მხარესაა“

ადამიანის უფლებათა დამცველი ლაშა ჩხარტიშვილი „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში შინაგან საქმეთა სამინისტროში მიმდინარე რეფორმის პროცესზე საუბრობს.

- შინაგან საქმეთა სამინისტრო უახლოეს მომავალში ქურდული სამყაროს წინააღმდეგ ბრძოლის კუთხით საკანონმდებლო ცვლილებებს გეგმავს, დასჯადი ქმედებების წრე ფართოვდება, კანონპროექტი უკვე მზად არის. გახარიამ რეფორმების პირობა დადო. ეს ყველაფერი რეფორმებისკენ მიმართული ნაბიჯებია?

- პოლიციელების მხრიდან ადამიანების მიმართ ძალადობის ფაქტები სანამ იქნება, მანამდე მე რეფორმის გატარების სურვილის არ მჯერა. ბოლო ასეთი ფაქტი მეტროსადგურ „თავისუფლების მოედანზე“ დაფიქსირდა, როდესაც პატრული მძიმე ფორმებით ცდილობდა მამაკაცის დაკავებას. ამ ფაქტების ამსახველი ვიდეო უკვე გავრცელდა. თუნდაც ის ფაქტი როგორ შეიძლება არ გავიხსენო, როდესაც ნუცუბიძის პლატოზე ახალგაზრდა ადამიანის გარდაცვალების ფაქტზე ძიება შეწყდა. ძველი თუ ახალი ძალადობის ფაქტების რიცხვი იზრდება, ცხადია, პოლიციელების მხრიდან ძალადობას ვგულისხმობ. მოძალადე პოლიციელები დაუსჯელები არიან. სანამ ჩვენ არ დავინახავთ დასჯილ პოლიციელებს, მანამდე გახარიას მხრიდან განცხადება იმაზე, რომ რეფორმების გასატარებლად არის მისული, მხოლოდ ლამაზი სიტყვები იქნება და სხვა არაფერი.

- ადამიანის უფლებათა დაცვის დეპარტამენტი შეიქმნა. ეს არ არის საკმარისი, მეტია საჭირო?

- ეს ყველაფერი უფრო ვიზუალური შირმის შექმნის მცდელობა მგონია. რეალური რეფორმაა საჭირო. ერთი პოლიციელი მაინც უნდა დაისაჯოს, რომ ჩვენ ვირწმუნოთ, რომ მართლაც რეფორმების გატარება უნდა ხელისუფლებას, რომ დამნაშავე პოლიციელი დაისაჯა, რომ ის არ დგას რიგით მოქალაქეზე მაღლა, ეს არის აქ მნიშვნელოვანი. ვინმე დაისაჯა პოეტ რატიანის საქმეზე, როდესაც ბევრი დარღვევა იქნა დაფიქსირებული?! ამ შემთხვევაში პიროვნებას სისტემა დაუპირისპირდა.

_ რეფორმის რეალური შედეგი რა უნდა იყოს?

_ რეფორმამ ჯერ ხომ ეს ხალხი უნდა გამოავლინოს და შემდეგ დასაჯოს?! თუ ეს ასე არ მოხდა, რომელ რეფორმაზეა საუბარი?!

_ პირველი რა უნდა გაკეთდეს?

_ დაუსჯელობის სინდრომის დასრულებას ვითხოვთ პირველ რიგში.

_ გახარიამ თქვა, რომ დამნაშავე პოლიციელი დაისჯება...

_ სიტყვები არა _ ქმედებაა საჭირო. პოლიციელებს ეპატიებათ ყველაფერი, როგორც წესი, ციხეში არასოდეს მიდიან პოლიციელები. ჩვენ ვითხოვთ, რომ ყველა პოლიციელი, მათ შორის კრიმინალური პოლიციელი, სამხრე კამერებით იყვნენ აღჭურვილები. საპატრულო პოლიცია კი არის სამხრე კამერებით აღჭურვილი, მაგრამ ყველა მნიშვნელოვანი, საკვანძო მომენტის დროს, ეს კამერები გამორთულია ანუ ჩანაწერი ბუნებაში არ არსებობს. სამხრე კამარების ჩანაწერის წაშლის შემთხვევაში ეს პოლიციელები ციხეში უნდა ხვდებოდნენ.

_ სამხრე კამერით შემთხვევის გადაღება აუცილებელი უნდა გახდეს?

_ რა თქმა უნდა. ახლაც აუცილებელია, მაგრამ შლიან, რომ თავიანთი კანონდარღვევა დაფარონ. ამიტომ ვამბობთ, რომ აუცილებელია, ასეთი მკაცრი იყოს მიდგომა: თუ არ ექნებათ ჩანაწერი, მაშინ ციხეში უნდა წავიდნენ, რადგან ისინი დანაშაულს ფარავენ, რომელიც მათ ჩაიდინეს სავარაუდოდ.

რა თქმა უნდა, კარგი და ღირსეული პოლიციელებიც არიან სისტემაში, მაგრამ წარმატებულები არიან დამნაშავე პოლიციელები, ეს არის მიუღებელი და სრულიად დაუშვებელი. წარმატებული და წახალისებული სწორედ ის კარგი პოლიციელი უნდა იყოს, რომელიც მოქალაქეზე ზრუნავს და რომელიც თავის მოვალეობას მაღალ დონეზე ასრულებს.

ასევე, არ შეიძლება ის ფაქტი, რომელიც რუსთავში ვიხილეთ, მისაღები იყოს. ვგულისხმობ გენერლის მკვლელობის საქმეზე დაკავებულ და შემდეგ განთავისუფლებულ პირს, რომელსაც რამდენიმე საათის მანძილზე ჰკითხავდნენ, მაგრამ შემდეგ გაათავისუფლეს ბრალდების გარეშე.

_ თუ მტკიცებულებები არ აქვთ, რა უნდა ქნან.

_ მაშინ რის საფუძველზე იყო ამდენი ხანი დაკავებული?! ესეც ლეგიტიმური კითხვაა. გამოდის, რომ არაპროფესიონალები არიან.

_ ალბათ ძალიან ხშირად უნდა მოხდეს პატრულის, მთლიანად პოლიციის ტრენინგები, გადამზადება...

_ რა თქმა უნდა. მართლაც ამოსავალი პრინციპი უნდა იყოს პროფესიონალიზმი და კეთილსინდისიერება. პოლიციაში ადამიანების შერჩევისა და დაწინაურების მთავარი პრინციპი არა მონური ერთგულება, არამედ მაღალი დონის პროფესიონალიზმი უნდა იყოს. კანონის ერთგულება უნდა იყოს ამოსავალი და არა, როგორც სააკაშვილის დროს იყო, ბატონის ერთგულება. რეალური ცვლილებების ერთ-ერთი წინაპირობა არის ასევე გამჭვირვალობა. სისტემის გამჭვირვალობის მიმართულებით თუ ნაბიჯები არ გადაიდგა, მაშინ ამ პრობლემებს არაფერი ეშველება.

ჩვენ ასევე ვითხოვთ დამოუკიდებელი საგამოძიებო მექანიზმის შექმნას, რომელიც მთელ მსოფლიოში არის. სწორედ ამ გზით უნდა მოხდეს პოლიციელების მხრიდან მოქალაქეებზე განხორციელებული ძალადობის გამოძიება და მას თავად პოლიცია არ უნდა იძიებდეს ან თუნდაც პროკურატურა. ინტერესთა კონფლიქტი და სხვა ფაქტები მოდის ამ დროს წინა პლანზე.

_ ქურდული სამყაროს წინააღმდეგ ბრძოლასთან დაკავშირებითაც მინდა გკითხოთ. კრიმინალთან ბრძოლა ერთგვარი გამოწვევააო, განაცხადა დეპუტატმა სესიაშვილმა. ამ მიმართულებით კანონმდებლობის გამკაცრება მნიშვნელოვანი ნაბიჯია?

_ ქურდული სამყარო, რა თქმა უნდა, ისეთივე მიუღებელია, როგორც მოძალადე პოლიციელია მიუღებელი. აქ შეუძლებელია ორი აზრი ჰქონდეს ადამიანს, მაგრამ კონკრეტული ანალიზი და განხილვაა საჭირო. რასაკვირველია, ქურდული სამყაროს წინააღმდეგ ბრძოლის გაძლიერება და გამკაცრება მისასალმებელია.

„ახალი თაობა“, 30 იანვარი, 2018 წელი

„მარიხუანაც სერიოზულად მოქმედებს ადამიანზე. ადვოკატი ვარ და მაგის მეტი რა მინახავს?!“ //ლალი აფციაური: „ნარკოტიკების თავისუფლად მოხმარების წინააღმდეგი ვარ“

ბოლო დროს გახშირდა არასრულწლოვანთა მიერ დანაშაულის ჩადენის ფაქტები. „ახალი თაობის“ კითხვებს უფლებადამცველი ლალი აფციაური პასუხობს.

- ქალბატონო ლალი, ქალაქში არსებობს 14 წლის მოზარდებისგან შემდგარი ჯგუფები, რომლებიც ძარცვავენ მაღაზიებს, აფთიაქებს, ოფისებს. ბოლო პერიოდში 50-მდე შემთხვევაა დაფიქსირებული. კანონი მოზარდებს არ სჯის და ვინ შეიძლება იდგეს ამ ბავშვების უკან?

- არ არის გამორიცხული, რომ სრულწლოვანი, რომელსაც თავად სასჯელის ეშინია, ბავშვებს იყენებდეს საამისოდ. თუმცა, კონკრეტული დაკავების შემთხვევაში, არის გარკვეული მსუბუქი სასჯელები არასრულწლოვნებთან დაკავშირებით. მაგრამ მთავარი ეს კი არ არის, როგორ დავსაჯოთ?! ან როგორ მოვახვედროთ ციხეში. მთავარი ის არის, რომ სახელმწიფომ იზრუნოს, როგორ არ მოხვდნენ ეს ბავშვები ქუჩაში და როგორ არ ჩაიდინონ დანაშაული.

- ამისთვის რა არის საჭირო?

- სოციალური სამსახურების მიერ, რომლებიც აღრიცხავენ ქუჩაში გამოსულ ე.წ. უპატრონო ბავშვებს, უნდა განხორციელდეს ამ ბავშვებზე ზედამხედველობა და მიიღონ ის ზომები, რაც ცივილურ სამყაროშია მიღებული.

- ამ კუთხით სახელმწიფო არაფერს აკეთებს?

- რამე რომ კეთდებოდეს, ამდენი მაწანწალა ბავშვი ქუჩაში არ იქნებოდა. ყოველდღიურად ვხედავ ქუჩაში სამათხოვროდ გამოსული ბავშვების საკმაოდ დიდ რაოდენობას. სახელმწიფომ უნდა აიღოს მათზე მზრუნველობა.

- კანონში თუ შეიძლება რაიმე ცვლილების შეტანა?

- არა, ამ კუთხით ვერაფერი შეიცვლება. ვინ შეიძლება მომხრე გახდეს იმისა, რომ კანონში რაიმე ცვლილება შევიდეს გამკაცრების კუთხით? გამკაცრებაზე ფიქრს ურჩევნიათ, სხვა თემაზე იმუშაონ და ყურადღება მიაქციონ ამ ბავშვებს. ან მათ დასაქმებაზე იზრუნონ, ან სწავლაზე. გამოსავალი ყოველთვის მოიძებნება თუკი ამას მოინდომებენ.

- ზოგადად კრიმინოგენური ფონის გაუარესების შესახებ რას იტყვით? ოპოზიციისგან გვესმის შეფასებები, რომ ქვეყანაში კრიმინალმა იმატა. რას იტყვით თქვენ?

- დანაშაული ნებისმიერ სახელმწიფოში ხდება და იმაზე უარესიც, რაც ჩვენს ქვეყანაში ხდება. ოპოზიცია რომ ამბობს იმატა, რასთან აკეთებს შედარებას?! სწორედ მათი განცხადებები მაღიზიანებს. როდესაც ისინი იყვნენ ხელისუფლებაში, თუ იმ დროს ადარებენ, იმ პერიოდთან შედარებით იმატა?! იმ დროს 300 ათასი პრობაციონერი გვყავდა და 40 ათასი პატიმარი. როგორ იმატა და სად იმატა?! მათი მმართველობის პერიოდში მსგავსი ტიპის დანაშაულებები არ შუქდებოდა. ნაკლებად მიუწვდებოდა ჟურნალისტს ხელი მსგავს ინფორმაციაზე. დღეს ყველაფერზე ხელი მიგიწვდებათ და ყველაფერი შუქდება. უნდა გაშუქდეს, ეს ძალიან კარგია, რომ შუქდება. უბრალოდ, გამაღიზიანებელი ის არის, ამაზე ვინ ლაპარაკობს. მათ დროს ხომ, რას ამბობ, ქვეყანაში დანაშაული საერთოდ არ ხდებოდა!

- რისი თქმა გინდათ, რომ დღეს მეტად შუქდება და ამიტომ ჩანს, რომ იმატა? დანაშაული რომ ყოველდღე ხდება?

- გეთანხმებით, სამწუხაროდ, ნამდვილად არ არის სასურველი მდგომარეობა. ძირითადად ეს ყაჩაღობები, ქურდობები სოციალური ფონიდან არის გამომდინარე. მე თუ ელემენტარული პირობები მაქვს, რომ ჩემი ოჯახის წევრებს საარსებო წყარო მივაწოდო, მაშინ რატომ მოვიპარავ?! სოციალური მდგომარეობა არის უმძიმესი, კაბინეტებიდან ძნელია ამის დანახვა, მაგრამ ჩვენ, ვისაც გვიწევს ყოველდღიურ რეჟიმში მოქალაქეებთან შეხვედრა და გადაადგილება რეგიონებში, კარგად ვხედავთ, რომ ქვეყანაში სოციალური ფონი უმძიმესია!

- ბოლო პერიოდია, სერიოზული მსჯელობის საგნად იქცა ჩვენი ქვეყნის ნარკოპოლიტიკა. საზოგადოების ერთი ნაწილი აქტიურად მოითხოვს მის ლიბერალიზაციას. ამ კუთხით როგორია თქვენი შეფასებები?

- მიუხედავად იმისა, რომ წლებია, გავყვირი, რომ კანონი ამ კუთხით არის მკაცრი და ბევრი რამ არის შესაცვლელი, არც ასეთი ლიბერალიზაციის მომხრე ვარ. თუმცა მანამდე ვიტყვი იმასაც, რომ კანონი არის აბსოლუტურად შეუსაბამო გაეროს კონვენციებთან.

რომ გადაშლით კანონს, იქ პირდაპირ წერია, რომ საქართველოს კანონმდებლობა ნარკოპოლიტიკის კუთხით ეფუძნება გაეროს კონვენციებს. არის ორი კონვენცია: ფსიქოტროპული ნივთიერებების შესახებ და ნარკოტიკული ნივთიერებების შესახებ. ცალ-ცალკე ორი დამოუკიდებელი კონვენციაა. საქართველოს კანონმდებლობაში კი ეს კონვენციები გადმოტანილია ისე, რომ მისი წაკითხვის სურვილიც არ გაგიჩნდებათ.

- რას გულისხმობთ?

- ფსიქოტროპული ნივთიერებები, თუნდაც იგივე ბუპრენორფინი, რაზეც ამხელა ხმაური ატყდა, ბახალას საქმეს ვგულისხმობ, არის ფსიქოტროპულ ნივთიერებათა სიაში, გაეროს 1971 წლის კონვენციაში. ამის ნარკოტიკებში გადმოტანის უფლება არავის აქვს! იმდენად მარტივ ენაზე წერია ორივე კონვენციაში ყველაფერი, რომ არ სჭირდება ამას იურისტობა და ღრმა კვალიფიკაცია. ამათ კი ამოღებული აქვთ ფსიქოტროპული ნივთიერებების სიიდან და გადმოგდებული აქვთ ნარკოტიკების სიაში. ამის გაკეთების უფლება არავის აქვს.

ექსპერტები პირდაპირ დანაშაულს სჩადიან, რომლებიც წერენ საექსპერტო დასკვნაში, რომ ბუპრენორფინი არის ნარკოტიკი! ექსპერტებს არა აქვთ ამის უფლება. მათ შეუძლიათ ჩაწერონ დასკვნაში, რომ ეს არის ნივთიერება ბუპრენორფინი, ხოლო სამართლებრივი შეფასება მისცეს ბრალდების მხარემ და სასამართლომ. ნარკოპოლიტიკას რომ გაჰყვირიან, ჯერ იმაზე იფიქრონ, რომ კანონში დაშვებული ხარვეზები გაასწორონ.

- ზოგადად რამდენად მკაცრია სასჯელი?

- სასჯელი მკაცრია. მე ამ შემთხვევაში არ ვლაპარაკობ გამსაღებლების ნაწილში, სადაც დადასტურებულია, რომ ახდენენ რეალიზაციას. აქ მკაცრი უნდა იყოს. მე კატეგორიული წინააღმდეგი ვარ, დაიშვას თავისუფლად მოხმარება, ისე, როგორც ამას აქტივისტები გაჰყვირიან.

- არც მარიხუანის?

- არც მისი. მარიხუანაც საკმაოდ სერიოზულად მოქმედებს ადამიანის ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე. მე ადვოკატი ვარ და მაგის მეტი რა მინახავს?! მინახავს ადამიანები, რომლებიც წლები ეწეოდნენ ამ მარიხუანას და მძიმე შედეგები ჰქონდათ. ამის ასე დაშვება, ასე თავისუფლად მიშვება ნიშნავს იმას, რომ გენოფონდი გავანადგუროთ! თუ ეს დაუშვეს, ნახავთ, რა მწარე შედეგები იქნება.

- ანუ ლიბერალიზაცია მოხმარებას არ შეამცირებს?

- სად შემცირდა ნარკოტიკების მოხმარება ამის დაშვებით, რომელი ქვეყნის სტატისტიკა ნახეს?! დადონ დოკუმენტები. ეს რომ კარგი იყოს და ეს რომ არ მოქმედებდეს ადამიანის ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე, თავიდანვე არ იქნებოდა შეზღუდვები და აკრძალვები. ეს გაეროს კონვენციებში და მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციის დასკვნაშია ასახული. ძალიან ცუდი პროპაგანდა მიმდინარეობს, საქმე ისე მიდის, რომ, მე მგონი, ვენახს აჩეხავენ და პლანს დათესავენ, აი, ასეთი მდგომარეობა გვაქვს. კატეგორიულად დაუშვებელია ამის ასე გამარტივება. ხშირად ვფიქრობ, რომ გამოდის ეს 200-300 კაცი, ვინც ამის მომხრეა, კარგია თუ ამის მეტი მომხრე არ ჰყავს. ერთი ჩვენც გავიდეთ და ვთქვათ ჩვენი სიტყვა, ვინც ამას ვეწინააღმდეგებით და ვინც მომავალ თაობაზე ვფიქრობთ. ასეთები გაცილებით მეტნი ვართ. გავიდეთ და ჩვენც შევიკრიბოთ. რა, ამ 300 კაცის მოთხოვნით უნდა გადაწყდეს ეს საკითხი?! თუნდაც 3 ათასნი იყვნენ, საკითხი, რომელიც არაერთი ჩვენი ახალგაზრდის ცენტრალურ ნერვულ სისტემას დაანგრევს?! და ეს უნდა გახდეს თავისუფალი?! ასე მარტივად არ არის საქმე, მაგათ რომ ჰგონიათ!

„ახალი თაობა“, 30 იანვარი, 2018 წელი

„ბიძინა ივანიშვილის დაბრუნება პოლიტიკაში კარგი იქნება, მაგრამ არა - პრეზიდენტის ამპლუაში“ // ბიძინა გუჯაბიძე: „ქართული ოცნების“ ერთ-ერთი შეცდომა პრემია-დანამატებში გამოვლენილი მადაა“

ქვეყანაში მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესებზე `ახალი თაობა~ ესაუბრა ყოფილ დეპუტატს კონსერვატიული პარტიიდან ბიძინა გუჯაბიძეს.

- თქვენი აზრით, რამ განაპირობა ინფორმაციის გავრცელება ბიძინა ივანიშვილის საპრეზიდენტო არჩევნებში ჩართვასთან დაკავშირებით? მმართველ პარტიას ცუდად აქვს საქმე?

_ საქართველოში, როგორც წესი, პოლიტიკიდან არავინ მიდის. ყოფილი აქტიური პოლიტიკოსები გარკვეული დოზით, აზრის გამოთქმის დონეზე ჩართული არიან ხოლმე პროცესებში. ბიძინა ივანიშვილს თავიდანვე გადაწყვეტილი ჰქონდა, რომ პრემიერად ცოტა ხანს დარჩებოდა, შემდეგ გადადგებოდა და სამოქალაქო სექტორიდან გააკონტროლებდა ხელისუფლებას. იგი ამ ამოცანას ასრულებს. კარგი იქნებოდა, რომ ის აქტიურ პოლიტიკაში დარჩენილიყო. თავიდანვე მიმაჩნდა, რომ ბიძინა ივანიშვილი არ უნდა წასულიყო. არ ვიტყოდი, რომ მმართველ პარტიას ცუდად აქვს საქმე, თუმცა, გარკვეული შეცდომები ხელისუფლებამ დაუშვა. პრეზიდენტის ამპლუაში ბიძინა ივანიშვილის დაბრუნება გამართლებულად არ მიმაჩნია.

_ პრეზიდენტის უუფლებობის გამო?

_ პრეზიდენტს უფლებები უფრო შეეკვეცა. მას ხელისუფლების შტოებს შორის მედიატორის სიმბოლური ფუნქცია აქვს. ასეთ პოსტზე ბიძინა ივანიშვილი მოვლენებზე რადიკალურ გავლენას ვერ მოახდენს.

- არსებობს მოსაზრება, რომ ჯობია, ის პრემიერად დაბრუნდეს...

- ეს იქნებოდა საუკეთესო გამოსავალი. ბუნებრივია, ეს საკითხი პირადად მისი გადასაწყვეტია.

- ხელისუფლების მიერ დაშვებული შეცდომები თქვენც ახსენეთ. „ქართული ოცნების“ რეიტინგი სულ უფრო ეცემა...

- განზრახ ამ ხელისუფლებას არაფერი დაუშავებია. ზოგ შემთხვევაში გამოუცდელობამ იჩინა თავი. შეცდომები იქნა დაშვებული საკადრო საკითხებში. აქ საკადრო დეფიციტის პრობლემაც დგას. სააკაშვილმა მიიზიდა კვალიფიციური სპეციალისტები. სააკაშვილის გარემოცვაში ყოფნამ მათ ავტორიტეტი გაუფუჭა. კვალიფიციური, გამოცდილი და წესიერი ადამიანების მოზიდვა „ქართულ ოცნებას“ ამა თუ იმ რგოლში გაუჭირდა. კიდევ ერთი შეცდომა პრემია-დანამატებში გამოვლენილი მადაა. წინა წლებში მოხელეებმა გადაჭარბებით აიღეს პრემია-დანამატები.

_ ეს პრაქტიკა ისევ გრძელდება...

_ მე ვსაუბრობ წინა წლებზე. დღევანდელი მონაცემები არ გამაჩნია.

_ პარლამენტის ახალმა სახეებმა ვერ შეცვალეს ვერაფერი?

_ საერთოდ, პარლამენტის თანამდებობის პირს, მით უმეტეს, რიგით დეპუტატს, ძალიან უჭირს რაიმე გარდატეხის შეტანა ქვეყანაში მიმდინარე პროცესებში. ახალი სახეები აქტიურები არიან. შესაძლოა, მათ თავიანთ სფეროში რაიმე პოზიტიური ცვლილება მოახდინეს. ჩემი გამოცდილებით ვიცი, რომ ეფექტიანი მუშაობისათვის აუცილებელია პარლამენტისა და მთავრობის შეთანხმებული მუშაობა. წინა მოწვევის პარლამენტში და შემდგომაც, პრეზიდენტის მოქმედებები ხშირად სცილდებოდა პრაგმატულობის ჩარჩოებს. იგი ჯიბრში უდგებოდა პარლამენტს და ამის გამო ადებდა ვეტოს კანონებს.

_ პრეზიდენტის ბოლო ვეტო საზოგადოებრივ მაუწყებელს ეხება. საზოგადოებრივი მაუწყებლისათვის რეკლამის გაფართოების უფლებას საპარლამენტო უმრავლესობის ნაწილიც არ ეთანხმება...

_ ეს არ ნიშნავს, რომ უმრავლესობაში განხეთქილებაა. საერთოდ, კანონების შესახებ აზრთა სხვადასხვაობა, კამათი პროცესს მხოლოდ წაადგება. დეპუტატების ნაწილის მოსაზრება თუ დაემთხვა პრეზიდენტის შეფასებებს, ეს განხეთქილებას არ მოასწავებს. დემოკრატია სწორედ გადაწყვეტილებების კონსენსუსით მიღებას გულისხმობს.

_ დაბოლოს, ოპოზიციური ძალებიდან საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობას აპირებენ დავით უსუფაშვილი, ნინო ბურჯანაძე, შალვა ნათელაშვილი. კენჭს იყრის ასევე გიორგი მარგველაშვილი...

_ დარწმუნებული ვარ, გამარჯვება მმართველი ძალის კანდიდატს დარჩება. ეს პოლიტიკოსები საპრეზიდენტო არჩევნებს გამოიყენებენ პოლიტიკური აქტიურობისთვის. შალვა ნათელაშვილი იხვეწება, ერთხელ მაინც მენდეთ და მართვის საჭე მანდეთო, მაგრამ ის ხომ ვერ გახდება პრეზიდენტი! ის ბოლო წლებში რუსთავი 2-სა და ნაციონალებს შეეკრა. დარწმუნებული ვარ, სხვა ოპოზიციონერი კანდიდატები არჩევნებზე მასზე კარგ შედეგს აჩვენებენ. მმართველი პარტიის კანდიდატისთვის წონიანი კანდიდატების ჩართვა საარჩევნო რბოლაში სასარგებლოა. კონკურენცია კარგია ქვეყნისთვის.

„ახალი თაობა“, 30 იანვარი, 2018 წელი

მამუკა ბახტაძე თუ გიორგი გახარია - ვის სასარგებლოდ გააკეთებს ივანიშვილი არჩევანს // ლადო სადღობელაშვილი: „პრემიერობაზე კონკურსია გამოცხადებული“

რა ცვლილებები იგეგმება მთავრობაში, რა გავლენას იქონიებს საკადრო ცვლილებებზე უტა ივანიშვილთან მეგობრობა, უშლიან თუ არა ხელს მუშაობაში? _ ამის შესახებ „ახალ თაობას“ ქართული მარშის ერთ-ერთი ლიდერი ლადო სადღობელაშვილი ესაუბრება.

ლადო სადღობელაშვილი:

- „ქართულ ოცნებაში“ დიდი საკადრო ცვლილებების მოლოდინში არიან. ყურადღების გადატანის მიზნით საპრეზიდენტო კანდიდატზეც დაიწყეს საუბარი. ზოგიერთმა დეპუტატმა მოითხოვა, რომ ამ თანამდებობას ყველაზე მეტად ივანიშვილი შეეფერება. ივანიშვილის გარდა, „ოცნების“ ნებისმიერ კანდიდატს გაუჭირდება არჩევნების მოგება, მაგრამ ის ამაზე არ წავა. მას ახლა სხვა პრობლემა აქვს გადასაჭრელი – გიორგი კვირიკაშვილის შემცვლელია მოსაძებნი.

- პრეზინდეტობის კანდიდატი უკვე მოძებნა?

- როგორც მე „ქართულ ოცნებასთან“ დაახლოებული წყარო მეუბნება, ამ თანამდებობისთვის ისევ ქალს ეძებენ. ყველაზე აქტიურად სალომე ზურაბიშვილის და თეა წულუკიანის კანდიდატურები განიხილება. საბოლოო გადაწყვეტილებას ყოფილი პრემიერი მიიღებს. ვინ იქნება პრეზიდენტობის კანდიდატი, ეს იმაზეა დამოკიდებული, რომელ ფეხზე ადგება ივანიშვილი.

- პრემიერის კანდიდატურის შერჩევაც იმაზეა დამოკიდებული, რომელ ფეხზე ადგება ყოფილი პრემიერი?

- აქ ცოტა უფრო რთულად არის საქმე. ივანიშვილმა რამდენიმე პიროვნებას მისცა გამოსაცდელი ვადა. შესაძლოა, ეს სია კიდევ უფრო ვრცელია, მაგრამ მე ორ ადამიანზე მაქვს ინფორმაცია. ბიძინა ივანიშვილი ორ პიროვნებას აკვირდება. ესენი არიან ფინანსთა მინისტრი მამუკა ბახტაძე და შს მინისტრი გიორგი გახარია. მის უკან რაღაც დოზით რუსული ლობი დგას, მამუკა ბახტაძე კი ყოფილი პრემიერის ვაჟის – უტა ივანიშვილის – ახლო მეგობარია.

- თქვენი აზრით, რომელს უფრო მეტი შანსი აქვს?

- იმას, რომელიც უფრო კარგ შედეგს დადებს. შედეგების თვალსაზრისით გახარია ვერ არის კარგ ფორმაში. მისი გამინისტრების შემდეგ ქვეყანაში კრიმინოგენური ვითარება კიდევ უფრო გაუარესდა.

- ვითარება მანამდე იყო გაუარესებული, სანამ ის შს მინისტრად დაინიშნებოდა...

- გეთანხმებით, მაგრამ მისი მოსვლის შემდეგ შსს-მ ძალიან აურია.

- ძალიან არევაში რას გულისხმობთ?

- ძალიან არევას. ხალხს გიორგი მღებრიშვილიც კი მოენატრა. უკანასკნელ ხანებში ნარკოტიკების ჩადებამ მასობრივი ხასიათი მიიღო. რაც მთავარია, შსს არანაირ ზომებს არ ღებულობს ბარიგების დასაკავებლად.

- გახარიას მოსვლის შემდეგ შსს-მ არაერთი სპეცოპერაცია ჩაატარა, რომლის დროსაც არაერთი ნარკომოვაჭრე დააკავეს...

- ისინი არ ყოფილან მსხვილი მოვაჭრეები. ისინი მხოლოდ იმიტომ დააკავეს, რომ ხალხს თვალები აუხვიონ. უკვე 2 თვეზე მეტია, ქართული მარში საჯაროდ და ღიად მიუთითებს შსს-ს იმ ადგილებზე, სადაც ღიად მიდის ნარკოტიკებით ვაჭრობა. მთელმა საქართველომ იცის, რომ თბილისში არის რამდენიმე ღამის კლუბი, სადაც ჩვეულებრივი ნარკოტიკების ბაზრობებია გახსნილი.

- ნარკოტიკების ბაზრობა რას ნიშნავს?

- შედიხარ კლუბში და ეგრევე გთავაზობენ სხვადასხვა სახის ნარკოტიკებს. თუ ნარკოტიკების შეძენაზე უარს იტყვი, დაკავებულ ადგილს ეგრევე გათავისუფლებინებენ.

ჩემი ორი მეგობარი შეყვარებულებთან ერთად იმ ცნობილ ღამის კლუბში წავიდნენ. იქ ასეთი წესია, რბილ სავარძლებში თუ გინდა დაჯდომა, რაღაც თანხა უნდა გადაიხადო. ამათ იყიდეს ეს ადგილები. სასმელზეც მისცეს შეკვეთა. ამ დროს მათთან მივიდა ვიღაც ტიპი და სხვადასხვა სახის ნარკოტიკები შესთავაზა. ამათ უარი უთხრეს და განუმარტეს, რომ კლუბში მხოლოდ მუსიკის მოსასმენად იყვნენ შესულები. 15 წუთში მათთან მივიდა კლუბის დაცვა და რბილი სავარძლები დაატოვებინა. აქ ასეთი წესი ყოფილა – როცა რბილ ადგილებს იკავებ, „ვინუჟდენი“ ხარ, ნარკოტიკები შეიძინო. წინააღმდეგ შემთხვევაში სხვაგან უნდა გადაჯდე, ან კლუბი დატოვო.

- კლუბური ნარკოტიკი შესთავაზეს?

- არა მარტო კლუბური. შეთავაზებაში მძიმე ნარკოტიკებიც იყო. იმაში ვერავინ დამარწმუნებს, რომ შსს-მ ამის შესახებ არაფერი იცის. ძალიან კარგად იციან და ცოტა ხნის წინ იქ სპეცოპერაციაც უნდა ჩაეტარებინათ, მაგრამ ბოლო მომენტში გადაიფიქრეს. ჩემი ახლობელი მუშაობს შსს-ში და მისგან ვიცი ეს ამბავი. იმ ღამის კლუბში, რომლის შესახებაც ზემოთ გესაუბრეთ, ბარიგების ასაყვანად სპეცრაზმიც კი იყო გამოძახებული. ორ მარშრუტკაში მყოფი სპეცრაზმელები კლუბთან იდგნენ და ნიშანს ელოდნენ. ამ დროს დარეკეს, რომ სპეცოპერაცია აღარ ტარდებოდა და სპეცრაზმი დისლოკაციის ადგილზე დააბრუნეს.

- ვისგან იყო ზარი?

- ვინ დარეკავდა? ცხადია, ზარი განხორციელდა ზემოდან, იმისგან, ვისაც დაგეგმილი სპეცოპერაციის შეჩერება შეუძლია. ეს მიუთითებს იმაზე, რომ ღამის კლუბებს ვიღაც მფარველობს. ან ეს კლუბები ისეთ პირებს ეკუთვნის, ვისაც ვერაფერს უბედავენ.

შს მინისტრი თუ ნარკომოვაჭრეებს ებრძვის, მაშინ ამ ღამის კლუბებშიც ჩაატაროს სპეცოპერაცია.

- სპეცოპერაციის ჩასატარებლად ოპერატიული ინფორმაციაა საჭირო...

- მერე მოიპოვონ ეს ინფორმაცია. მე ვასწავლო, როგორ კეთდება ეს? შეგზავნონ აგენტი, რომელსაც კამერა ექნება დამაგრებული. იქ ისე აშკარად მიდის ნარკოტიკების გაყიდვა, აგენტი ძალიან ბევრ ინფორმაციას გამოიტანს. მთელი თბილისი იმაზე ლაპარაკობს, რომ აქ ნარკოტიკები იყიდება და შსს ამ ინფორმაციას არც კი ამოწმებს.

- თქვენ რა იცით, რომ ინფორმაცია გადამოწმებული არ არის?

- გადამოწმებული რომ იყოს, სპეცოპერაცია ჩატარებული იქნებოდა. მართლა ვერ ვხვდები, რატომ ეშინია სახელმწიფოს ბარიგების.

- საიდან ჩანს, რომ სახელმწიფოს ბარიგების ეშინია?

- რამდენიმე დღის წინ ბარიგებმა პარლამენტთან აქცია გამართეს. სამართალდამცავები მათ ახლოსაც კი არ მისულან. სხვა აქციებზე ხომ ხედავთ ხოლმე, რა დღეშია პოლიცია. აშკარაა, რომ ბარიგებს შსს-შიც ვიღაც მფარველობს. იმედს ვიტოვებ, რომ გახარია კეთილს ინებებს და რაღაც ზომებს მიმართავს. წინააღმდეგ შემთხვევაში გვექნება ლეგიტიმური ეჭვი, რომ შს მინისტრი შეგნებულად არიდებს თავს ბარიგებთან ბრძოლას.

ქართული მარში ამ მიმართულებით ძალიან ვაქტიურობდით _ მე, სანდრო ბრეგაძე, კორკოტა ათას მიმართვას ვავრცელებდით სოციალურ ქსელებში, მაგრამ შსს-ს ყურადღება ვერ მივაპყარით საეჭვო ობიექტებისკენ. იმის მაგივრად, რომ დამნაშავეებს მიხედონ, ჩვენ გამოგვიგზავნეს ხალხი და რაღაცები შემოგვითვალეს.

- ვინ გამოგიგზავნათ ხალხი?

- შსს-მ.

- საიდან იცით, რომ შსს-მ გამოაგზავნა ხალხი?

- მათი საუბრებიდან ეს აშკარად ჩანდა.

- ამ ხალხის ვინაობას არ დაასახელებთ?

- ვინაობას არ დავასახელებ, ისინი ჩვენი მეგობრებიც არიან და შს მინისტრისაც.

- რას ითხოვდნენ თქვენგან?

- გვთხოვეს, რომ გახარიას თავი დავანებოთ. როცა ვკითხეთ, რატომ უნდა დავანებოთ თავი, გვითხრეს, დღე-დღეზე პრემიერი უნდა გახდესო. იმის მაგივრად, რომ კრიმინალებს ებრძოლოს, ტიპი თურმე პრემიერობისთვის ემზადება. რამდენადაც ჩემთვის არის ცნობილი, ეს ადამიანი დარწმუნებულია, რომ გაზაფხულზე პრემიერად მოგვევლინება. იგივე ამბიციები აქვს მამუკა ბახტაძესაც. პრემიერობისთვის ბრძოლაში მან უკვე სერიოზული ნაბიჯებიც გადადგა. შსს-ს რეკლამირება დაიწყო და იმაზე გვესაუბრება, რამდენი დანაშაული გახსნა.

- ამაში ცუდს რას ხედავთ?

- იმას, რომ ეს არ არის სარეკლამო საგანი. დანაშაულის გახსნა შსს-ს პირდაპირი მოვალეობაა. ამ გახსნილი დანაშაულებით რომ იწონებს თავს, იმაზე რატომ არ საუბრობს, რამდენი დანაშაული არ გაიხსნა. ან არ რცხვენია, ახალგაზრდა კაცია და ლავრენტი ბერია მოსწონს.

- რაში გამოიხატება, რომ ბერია მოსწონს?

- თავად ამბობს, რომ ბერია მოსწონს. გაიძახის, ბერია ვარო. იმის მაგივრად, რომ კრიმინალს ებრძოლოს, გაათავხედა პოლიცია.

- პოლიციის გათავხედება რაში გამოიხატება? ეს წლები სულ იმას ამბობენ, ასეთი დაჩმორებული პოლიცია არ გვყოლიაო...

- მაგას ნაციონალები ამბობდნენ. გახარიას მოსვლამდე პოლიციის როლი დაკნინებული იყო. ამ კაცმა კი პოლიციას თავხედობის უფლება მისცა, ხან ვის უსწორდებიან ფიზიკურად, ხან ვის. ესეც არ იკმარა და თანამდებობებზე ნაციონალები დასვა.

- ამის გამო გახარიას გაკრიტიკება უხერხულია - ნახევარი ხელისუფლება სულ ნაციონალებით არის დაკომპლექტებული...

- მერე ეს კარგია? ამაზე ვიბრძვით მთელი ეს წლები, მაგრამ ვერაფერს მივაღწიეთ. არ მესმის იმ ხალხის, ვინც გახარიასგან წესრიგის დამყარებას ელოდება. ტიპი თანამდებობაზე ფაქტიურად ჰაერიდან დაინიშნა. მას წარმოდგენაც კი არა აქვს, რა არის შსს და ახლა პრემიერობაც მოინდომა. ასეთი გამოუცდელი ხალხი თანამდებობებზე არ უნდა დაინიშნოს.

- გამოცდილება არც ირაკლი ღარიბაშვილს ჰქონდა, მაგრამ ის ჯერ შს მინისტრად დაინიშნა, შემდეგ - მთავრობის მეთაურად...

- ღარიბაშვილის შემთხვევა სულ სხვანაირი იყო. მას გამოცდილება არ ჰქონდა, მაგრამ გარშემო გამოცდილი ხალხი ჰყავდა. მათ შორის მისი სიმამრი. გახარიამ კი რა ქნა – შსს ნაციონალებით აავსო.

- საქმეში ჩახედული ხალხი ამბობს, რომ შსს ისედაც სავსე იყო ნაციონალებით...

- ამან კიდევ დაამატა და არ გამიკვირდება, ერთ დღეს ვანო მერაბიშვილს თუ დანიშნავს თავის მრჩევლად. ძალიან მაინტერესებს, როგორ იპოვა ივანიშვილმა ეს კაცი. მისი წარსული, ცოტა არ იყოს, მაფიქრებს. მან რუსეთში იშოვა სერიოზული ფული. იქ ეფესბესთან თუ არ ხარ შეკრული, ფულს ვერ იშოვი.

- ბევრ ქართველს აქვს რუსეთში ფული ნაშოვნი, მათ შორის ივანიშვილსაც...

- გასაგებია. რუსეთი ისეთი ქვეყანაა, რომ თუ სპეცსამსახურები არ გკრიშავენ, ფულს ვერ იშოვი. ყოფილიყო ეს გახარია ისევ ეკონომიკის მინისტრი ან ბიზნესომბუდსმენი. შს მინისტრად მისი მოყვანა შეცდომა იყო. მისი გაპრემიერება მთლად კატასტროფა იქნება. ჯერ ახლა რა დღეშია და მერე რას იზამს.

«The Heritage Foundation» (აშშ): ანგარიში: საქართველოს ნატოში გაწევრიანება აშშ-ისა და ევროპის ინტერესებში შედის

«Каспiй» (აზერბაიჯანი): სადაო ტრანზიტი // განა საქართველოს ინტერესებში შედის სომხეთ-რუსეთის კავშირების განმტკიცება? რატომ უნდა დაეხმაროს თბილისი ისეთ ქვეყანას, რომელიც სამხრეთ კავკასიაში „მეხუთე კოლონისა“ და რუსეთის ერთგული ქოფაკის როლს ასრულებს?

«Radio New Zealand» (ახალი ზელანდია): ინტერვიუ ახალზელანდიელ მეცნიერთან: ნაურუ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის ლობირების ცენტრში

—————–

«The Heritage Foundation» (აშშ), 29 იანვარი, 2018 წელი

https://www.heritage.org/defense/report/nato-membership-georgia-us-and-european-interest

ანგარიში: საქართველოს ნატოში გაწევრიანება აშშ-ისა და ევროპის ინტერესებში შედის

ამერიკულმა კვლევითმა ინსტიტუტმა Heritage Foundation-მა გამოაქვეყნა ექსპერტ ლუკ კოფის ანგარიში, რომელიც ამავე ინსტიტუტის საგარეო პოლიტიკის ცენტრის დირექტორია.

ვრცელ პუბლიკაციაში მიმოხილულია საქართველო-აშშ-ის ურთიერთობა (მასში ნახსენებია 1918 წელიც), საქართველოს ნატოსთან ინტერგირების მიზნით გადადგმული ნაბიჯები და ნათქვამია, რომ რუსეთის მიერ საქართველოს წინააღმდეგ განხორციელებულმა აგრესიამ საქართველო ვერ აიძულა უარი ეთქვა დასავლეთთან კავშირების გამყარებაზე. „საქართველო ტრანსატლანტიკური უსაფრთხოების მნიშვნელოვანი კონტრიბუტორია. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, საქართველო გახდა იმედის ნაპერწკალი რთულ რეგიონში. საქართველოში შედგა ძალაუფლების მშვიდობიანი გადაცემა, თავისუფალი და ღია არჩევნების გზით. ქვეყანამ გაატარა ეკონომიკური რეფორმები, რათა ეკონომიკის ლიბერალიზაცია მოეხდინა. აშშ-ის ეროვნულ ინტერესებშია, გააღრმაოს ორმხრივი ურთიერთობა საქართველოსთან, დაეხმაროს მას თავდაცვითი და სამხედრო შესაძლებლობების განვითარებაში და ხელი შეუწყოს საქართველოს ნატოში გაწევრიანებას“, – წერს ამერიკელი ექსპერტი.

ანგარიშის ავტორის აზრით, მნიშვნელოვანია, რომ ნატოს 2018 წლის სამიტზე კიდევ ერთხელ გაუსვან ხაზი, რომ საქართველო იმსახურებს ჩრდილოატლანტიკურ ალიანსში გაწევრიანებას. ავტორი წერს, რომ აშშ-ის გეოპოლიტიკური ამოცანებისთვის საქართველოს სტრატეგიული მდებარეობა ისევე მნიშვნელოვანია, როგორც საქართველოს დემოკრატიული გარდაქმნის პროცესი, რაც რეგიონისთვის მაგალითს წარმოადგენს.

ამავე დროს, როგორც ლუკ კოფი აღნიშნავს, „ნატოს ზოგიერთი წევრი შიშობს, რომ საქართველოს ალიანსში მიღება მოსკოვის მიერ ოკუპირებული ცხინვალისა და აფხაზეთის რეგიონების გამო, რუსეთთან ავტომატურ ომს გამოიწვევს. საქართველოს ოფიციალური პირები პირად საუბრებში აცხადებენ, რომ მოხარულები იქნებიან, დათანხმდნენ ნატო-ს წევრობას კომპრომისის საფუძველზე. საუბარია იმაზე, რომ ალიანსის მეხუთე მუხლი, რაც კოლექტიურ თავდაცვას და უსაფრთხოების გარანტიას გულისხმობს, დროებით არ გავრცელდეს რუსეთის მიერ ოკუპირებულ ტერიტორიებზე, სანამ ეს საკითხი რუსეთთან მშვიდობიანი მოლაპარაკებების გზით არ გადაწყდება“.

პუბლიკაციაში აღნიშნულია, რომ ასეთ შემთხვევაში რუსეთის მიერ ოკუპირებული ცხინვალისა და აფხაზეთის რეგიონზე გავრცელდება ნატოს წესდების მეექვსე მუხლის შესწორება. ამის პრეცედენტი უკვე არსებობს. ანალოგიური შესწორება მიიღეს 1951 წელს, როდესაც ალიანსს საბერძნეთი და თურქეთი შეუერთდნენ. „ეს იქნებოდა მხოლოდ დროებითი ზომა, სანამ საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში აღდგება“, – ნათქვამია Heritage Foundation-ის საგარეო პოლიტიკის ცენტრის დირექტორის მიერ მომზადებულ ანგარიშში.

«Каспiй» (აზერბაიჯანი), 30 იანვარი, 2018 წელი

http://www.kaspiy.az/pages/q.pdf

სადაო ტრანზიტი

განა საქართველოს ინტერესებში შედის სომხეთ-რუსეთის კავშირების განმტკიცება? რატომ უნდა დაეხმაროს თბილისი ისეთ ქვეყანას, რომელიც სამხრეთ კავკასიაში „მეხუთე კოლონისა“ და რუსეთის ერთგული ქოფაკის როლს ასრულებს?

აზერბაიჯანულ პრესაში გრძელდება სტატიების ბეჭდვა ე.წ. „სავაჭრო დერეფნების“ თაობაზე, რომლებიც, სავარაუდოდ, სომხეთს რუსეთთან საქართველოს რეგიონების – აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის გავლით დააკავშირებს. პუბლიკაციებში ყურადღება ექცევა აგრეთვე რუსეთის გადაწყვეტილებას ოკუპირებულ ტერიტორიებზე საბაჟო პუნქტების გახსნის შესახებ და ამასთან დაკავშირებით საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიერ გაკეთებულ ოფიციალურ განცხადებას.

„საქმე იმაშია, აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთში „საბაჟო პუნქტები“ სწორედ ე.წ. „სავაჭრო დერეფნების“ ამოქმედების წინ გაიხსნა. მართალია, საქართველომ სატრანზიტო ვაჭრობაზე თანხმობა განაცხადა (რაც ძალიან აწყობს სომხეთს), მაგრამ კატეგორიულად გამოდის მოსკოვის მიერ ამ შეთანხმების ინტერპრეტაციის წინააღმდეგ. არადა, სწორედ ეს აღნიშნა რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილემ გრიგორი კარასინმა – „2011 წელს ხელმოწერილმა შეთანხმებამ საბაჟო ადმინისტრირებისა და ვაჭრობის მონიტორინგის შესახებ სინათლე შეიტანა საქართველოს საბაჟო საზღვრების დადგენის საკითხში: საზღვრები უკვე გამოკვეთილია – ესაა ყაზბეგის რაიონში და მდ.ენგურთანო“, – წერს აზერბაიჯანის გაზეთი «Каспiй» (სტატიის ავტორი – რაუფ ტოფიკოღლუ).

დამოუკიდებელი ანალიტიკოსები თვლიან, რომ შეთანხმების პროექტში თავიდანვე იყო ჩადებული ისეთი პუნქტები, რომლებიც მხარეებმა შეიძლება ორაზროვნად აღიქვან და მათი ინტერპრეტირება მოახდინონ.

პოლიტოლოგ კახა გოგოლაშვილის თქმით, „ერთი მხრივ, იმის მიუხედავად, რომ რუსეთს აღიარებული აქვს აფხაზეთი და სამხრეთ ოსეთი, ჩვენ თითქოსდა რუსეთს ვაჩვენეთ, რომ გვაქვს ლეგიტიმური უფლება კონფლიქტურ რეგიონებში ტვირთები გავაკონტროლოთ, მაგრამ მეორე მხრივ, ჩვენ ვაღიარეთ, რომ ამ რეგიონებს ვერ ვაკონტროლებთ. თავის დროზე [2011 წელს] მხარეები მიიჩნევდნენ, რომ ეს ნეიტრალური დოკუმენტი იყო, მაგრამ პრაქტიკამ გამოავლინა, რომ ეს ასე არაა – როცა საქმე საქმეზე მიდგა, გაირკვა, რომ საქართველო და რუსეთი დოკუმენტის არსს სხვადასხვანაირად აღიქვამენ. ასე რომ, გრიგორი კარასინი თუ იტყვის, მას ჩვენი წარმომადგენლის კომენტარი მოჰყვება და ა.შ.  ვფიქრობ, რომ მომავალშიც ასე გაგრძელდება. აქედან გამომდინარე, გაურკვეველია, როდის მოხდება შეთანხმების პირობების რეალიზება“.

პოლიტოლოგი კორნელი კაკაჩიაც ასევე თვლის, რომ შეთანხმებაში ბევრი „წყალქვეშა ქვა“ დევს: „რუსეთი ამ დოკუმენტის რეალიზებით არის დაინტერესებული და, ჩემი აზრით, ალბათ მოსკოვიც გააფორმებს შესაბამის კონტრაქტს შვეიცარიულ კომპანიასთან. ვფიქრობ, „გამჭოლი დერეფნების“ ამოქმედებას რუსეთი საქართველოზე ზეწოლის ერთ-ერთ ინსტრუმენტად განიხილავს („რბილი ძალის“ სახით), ანუ მაქსიმალურად ცდილობს ისარგებლოს ეკონომიკური და ჰუმანიტარული კავშირებით ორი რეგიონის ოკუპირების  პირობებში. მეორე მხრივ, ტრანზიტის პრაქტიკული რეალიზება ხელს შეუწყობს აფხაზეთ-სამხრეთ ოსეთის ილუზიების განმტკიცებას, თითქოსდა ისინი დამოუკიდებელები არიან. რამდენად მომგებიანი ეს საქართველოსთვის? კითხვა საინტერესოა, განსაკუთრებით იმ ფონზე, როცა რუსულ მასმედიაში იქაური მაღალჩინოსნების კომენტარებს ბოლო არ უჩანს. ექვსი წლის განმავლობაში ჩვენ ვერ მოვესწარით იმას, რომ საქართველოს ხელისუფლების მხრიდან [2011 წლის შეთანხმების] ანალიზი გავიგონოთ და გვითხრან, თუ რამდენადაა ჩვენთვის ეს დოკუმენტი სასარგებლო“.

მართალია ექსპერტი. აბა, ვის უნდა ჭირდებოდეს ეს ტრანზიტი, თუა არა მხოლოდ სომხეთს? საკითხავია, რატომ უნდა დაეხმაროს თბილისი ისეთ ქვეყანას, რომელიც სამხრეთ კავკასიაში „მეხუთე კოლონისა“ და რუსეთის ერთგული ქოფაკის როლს ასრულებს? იმ ქვეყნის ქოფაკისა, რომლსაც საქართველოს ორი რეგიონი აქვს ოკუპირებული? დიახ, ხელშეკრულება 2011 წელს დაიდო, მაგრამ ხომ არსებობს საერთაშორისო იურიდიული მექანიზმები მსგავსი დოკუმენტების გაწყვეტისათვის? თანაც მხედველობაშია მისაღები, რომ საქართველოს ორი რეალური სავაჭრო-ეკონომიკური პარტნიორი – აზერბაიჯანი და თურქეთი ნამდვილად არ იქნებიან აღფრთოვანებულნი იმით, რომ სომხეთს, რომელიც სამხრეთ კავკასიაში კრემლის ინტერესების გამტარებელია და რომელიც ღიად აცხადებს პრეტენზიებს მეზობლების მიწებზე, დამატებითი ეკონომიკური მკვებავი წყარო გამოუჩნდება „სავაჭრო დერეფნების“, ანუ ახალი „სიცოცხლის გზის“ სახით. განა ეს თვით საქართველოს ინტერესებში შედის?

«Radio New Zealand» (ახალი ზელანდია), 29 იანვარი, 2018 წელი

https://www.radionz.co.nz/international/programmes/datelinepacific/audio/2018629837/nauru-at-centre-of-lobbying-by-abkhazia-and-south-ossetia

ინტერვიუ ახალზელანდიელ მეცნიერთან: ნაურუ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის ლობირების ცენტრში

საქართველოს სეპარატისტული „რესპუბლიკების“ – აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრები ნაურუში იმყოფებიან და იმედი აქვთ, რომ ეს კუნძულოვანი სახელმწიფო ლობირებას გაუწევს მათ დამოუკიდებლობას წყნარის ოკეანის რეგიონში.

ტუვალუმ და ვანუატუმ აფხაზეთთან და სამხრეთ ოსეთთან კავშირები ჯერ კიდევ 2014 წელს გაწყვიტეს და მას შემდეგ არცერთ რომელიმე სხვა ქვეყანას მათი დამოუკიდებლობა აღარ უღიარებიათ.

როგორც ახალი ზელანდიის მესის უნივერსიტეტის (ქალაქ პალმერსტონ-ნორტში) თავდაცვისა და უსაფრთხოების კვლევის ცენტრის დირექტორმა რუბენ აზიზიანმა ახალი ზელანდიის რადიოს კორესპონდენტს ვალტერ ცვეიფელს განუცხადა, კავკასიაში ამჟამად შექმნილი პოლიტიკური სიტუაცია საკმაოდ რთულია, რომელიც [დიდ სახელმწიფოებს შორის არსებულ] კონკურენციას უკავშირდება.

გთავაზობთ ამონარიდს ინტერვიუდან:

რუბენ აზიზიანი: მათი [აფხაზეთ-სამხრეთ ოსეთის] შესაძლებლობები ძალიან შეზღუდულია. ჯერ ერთი, რომ მსოფლიოს ამ ნაწილში კარგად ვერ გაუგიათ მათი სტატუსის თაობაზე და შესაბამისად, ორივე სეპარატისტული რეგიონის მხარდასაჭერად რაიმე ძლიერი  მოძრაობა არ შეიმჩნევა. მთავარი, რისი იმედიც მათ აქვთ, ეს ფინანსური საკითხია, რომელიც ამ კუნძულოვანი სახელმწიფოების და სხვა მსგავსი მცირე ქვეყნების მოწყვლადი წერტილია. მათ შეუძლიათ ფულის შეთავაზება, ქრთამის სახით, როგორც ეს ადრე ხდებოდა. ამავე დროს, აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის [საერთაშორისო სტატუსი] საქართველოსაგან ძლიერ ზეწოლას განიცდის – ამ საკითხში თბილისს დასავლეთის სახელმწიფოებიც მხარს უჭერენ, რომლებიც ამ ორი რეგიონის დამოუკიდებლად აღიარების წინააღმდეგ გამოდიან. ამრიგად, ეს არის მინიატურული სახე იმ დიპლომატიისა, რომელიც საბანკო ჩეკზეა დაფუძნებული  და რომელსაც ჩინეთი და ტაივანი ახორციელებენ.

ვალტერ ცვეიფელი: თუ გავითვალისწინებთ იმ ფაქტს, რომ რამდენიმე წლის წინათ ტუვალუმ და ვანუატუმ გააუქმეს აფხაზეთ-სამხრეთ ოსეთის აღიარება, თქვენი აზრით, არის იმის შანსი, რომ მათი აღიარების პროცესი სხვა ქვეყნების მიერ კიდევ გაგრძელდება?

რუბენ აზიზიანი: ვეჭვობ, რომ ეს ასე მოხდეს. მიზეზები საკმაოდ არსებობს. პირველი – ფაქტია, რომ ზოგიერთი აქაური სახელმწიფო, შეიძლება ითქვას, „წინ და უკან დადის“: ისინი ერთ დღეს აფხაზების დამოუკიდებლობას აღიარებენ, მეორე დღეს კი მათ საქართველო აცდუნებს და თავიანთი აღიარება უკან მიაქვთ. ასე რომ, არ ვფიქრობ, რომ ამ ორ ქვეყანას რაიმე დიდი შანსი აქვთ – იმის გათვალისწინებით, რომ აქ ბევრს ვერ გაუგია, თუ რა ხდება სინამდვილეში; მეორე – მართალია, აფახზეთისა და სამხრეთ ოსეთის ზურგს უკან რუსეთი დგას, მაგრამ ჩვენს რეგიონში რუსეთის გავლენა მაინცდამაინც დიდი არ არის, ის შეზღუდულია. საქართველოს კი, პირიქით – ჩემი აზრით, მას უფრო ძლიერი მხარდაჭერა აქვს, საქართველოს დამოუკიდებლობასა და ტერიტორიულ მთლიანობას გვერდში უდგანან დასავლეთის ქვეყნების დიდი უმრავლესობა, რომლებმაც აფხაზეთი და სამხრეთ ოსეთი არ აღიარეს. ამრიგად, სახეზეა დასავლეთისა და რუსეთის დაპირისპირება და მე არ ვფიქრობ, რომ ამ საკითხში რუსეთს უფრო მეტი გავლენა აქვს, ვიდრე დასავლეთის დაჯგუფებას.

რასაკვირველია, რუსეთი კვლავაც მხარს დაუჭერს აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთს და დაეხმარება წინსვლაში, საქართველოსთან კონფრონტაციის ფონზე. რუსეთს მიაჩნია, რომ საქართველო სხვა პოსტსაბჭოთა რესპუბლიკებისათვის მისაბაძი არ არის, რადგან თბილისს კურსი ევროკავშირისა და ნატოსაკენ აქვს აღებული, დასავლური საგარეოპოლიტიკური ვექტორი კი რუსეთის პრეზიდენტის ვლადიმერ პუტინისათვის მიუღებელია. ასე რომ, მე ვთვლი, რომ მოსკოვი მაინცდამაინც დიდად აღარ შეეცდება აფხაზეთ-სამხრეთ ოსეთის [ლობირებას], რადგან რუსეთის ეროვნული ინტერესების გატარებაში ისინი მაინცდამაინც დიდ როლს არ ასრულებენ. თუმცა, ისიც ცხადია, რომ რუსეთი აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის მხარდაჭერით საქართველოს დასავლური კურსის დაბლოკვას ცდილობს. ჩემი აზრით, სწორედ ესაა მათი მოქმედების ძირითადი არსი.

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ რამაზ საყვარელიძესთან:  „საპრეზიდენტო კანდიდატად ბიძინა ივანიშვილი „ქართული ოცნებისთვის“ საუკეთესო ვარიანტია“ // „ძლიერი კანდიდატის გარეშე ხელისუფლება საპრეზიდენტო არჩევნებს წააგებს“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ ზაალ კასრელიშვილთან: ვინ უშლის სუსსა და პროკურატურას ხელს აგენტების გამოვლენაში? // „ძალოვანი უწყებების წინააღმდეგ საბოტაჟი ხორციელდება“ // „სასწრაფოდ უნდა მოხდეს პოლიტიკიდან აგენტების ჩამოშორება“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ ჯემალ გამახარიასთან: „რუსეთი აფხაზეთის აღიარებას უკან წაიღებს“

—————–

„ახალი თაობა“, 29 იანვარი, 2018 წელი

ინტერვიუ რამაზ საყვარელიძესთან:  „საპრეზიდენტო კანდიდატად ბიძინა ივანიშვილი „ქართული ოცნებისთვის“ საუკეთესო ვარიანტია“ // „ძლიერი კანდიდატის გარეშე ხელისუფლება საპრეზიდენტო არჩევნებს წააგებს“

პოლიტოლოგი, ფსიქოლოგი რამაზ საყვარელიძე „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში საპრეზიდენტო არჩევნებზე საუბრობს.

- ბატონო რამაზ, საუბრობენ იმაზე, რომ „ქართული ოცნების“ საპრეზიდენტო კანდიდატი შეიძლება ბიძინა ივანიშვილი გახდეს. რამდენად რეალური შეიძლება იყოს ეს ვერსია?

- ეს ვერსია მას მერე უფრო აქტუალური გახდა, რაც გიორგი კვირიკაშვილმა და დავით სერგეენკომ გადაჭრით უარყვეს თავიანთი შესაძლო კანდიდატობა. თუკი ვერსიად განვიხილავთ, მაშინ გეტყვით, რომ ქვეყნისთვის ძალიან კარგია. ახალი კონსტიტუციით, პრეზიდენტი უნდა იყოს მორალური ავტორიტეტი და ნაკლებად პოლიტიკოსი, პოლიტიკური ძალის მატარებელი. მორალური, მე ვიტყოდი, ფსიქოლოგიური ავტორიტეტი ივანიშვილი ნამდვილად არის. მას ნამდვილად არ სჭირდება მართვის ბერკეტი, რომ ამა თუ იმ პროცესზე გავლენა მოახდინოს. ასეთი ფიგურის ყოფნა პრეზიდენტის სავარძელში უდავოდ საშურია ქვეყნისთვის. ეს ერთი ნაწილი, მაგრამ უნდა კი მას დაბრუნება საჯარო სივრცეში?! ჩვენ ხომ ვიცით, რომ მან არ მოისურვა პოლიტიკური ტვირთის ტარება. ახლა, არა მგონია, ეს პოზიცია შეიცვალოს, მიუხედავად იმისა, რომ პრეზიდენტის ტვირთი გაცილებით მსუბუქია, ვიდრე სხვა ნებისმიერი აღმასრულებელი ხელისუფლისა.

- შეიძლება მართლაც კანდიდატურის პრობლემა ჰქონდეს მმართველ პარტიას?

- თუ მართლაც ყველა ამ კანდიდატმა, რომლებიც პრესაში გაჟღერდა, უარი თქვა ანუ მოწონებული არ იქნა, მაშინ „ქართულ ოცნებას“ მართლაც არ ჰყავს წონიანი, რეალური კანდიდატურა. არადა, მართლაც არ არის ის დრო, როდესაც „ქართულ ოცნებას“ ვინც არ უნდა დაეყენებინა, უპრობლემოდ გაიმარჯვებდა. ამიტომ „ქართული ოცნებისთვის“ საპრეზიდენტო კანდიდატად ივანიშვილი საუკეთესო ვარიანტი იქნებოდა.

- სოლიდური კანდიდატურა უნდა შეარჩიოს „ოცნებამ“, რადგან ამომრჩეველი ყველა კანდიდატს არ მიიღებს?

- დიახ, ამ არჩევნებზე კანდიდატის ვინაობას გადამწყვეტი მნიშვნელობა შეიძლება ჰქონდეს. შეიძლება კანდიდატი უფრო მნიშვნელოვანი აღმოჩნდეს, ვიდრე პარტიული კუთვნილება. ამიტომ ეს არ იქნება მარტივი არჩევნები. მმართველ პარტიას სერიოზული ბრძოლა ელის.

- ოპოზიცია ხომ ძალიან სუსტია?

- დიახ, სუსტია, მაგრამ, თუკი სუსტი კანდიდატურა ეყოლება „ოცნებას“, მაშინ დიდი შანსია, უპარტიო კანდიდატი წამოვიდეს წინა პლანზე და მივიღოთ ის, რაც თბილისის მერის არჩევნებზე მოხდა, ერთი განსხვავებით, მაშინ კალაძე იყო ძლიერი ფიგურა. კალაძე იყო ძლიერი და ამიტომ არ გახდა მეორე ტური საჭირო, თორემ ელისაშვილს ურიგო კონკურენცია არ გაუწევია კალაძისთვის. ამიტომ ვამბობ, თუ „ქართულ ოცნებას“ ძლიერი ფიგურა არ ეყოლება, მაშინ უპარტიო კანდიდატმა შეიძლება ყველა სხვა კანდიდატი უკან მოიტოვოს. ამ მხრივ მართლაც საკვანძო არჩევნები შეიძლება იყოს.

- შეიძლება, რომ ეს არჩევნები პოლიტიკური პროცესების კატალიზატორი გახდეს, ანუ „ოცნებამ“ პირველად წააგოს?

- არაფერი არ არის გამორიცხული. თუკი „ოცნება“ ნაკლებად სერიოზულად მიუდგება ამ არჩევნებს და შედარებით სუსტ კანდიდატურას წარადგენს, მაშინ, ვიმეორებ, არაფერი არ არის გამორიცხული. ეს არჩევნები კანდიდატების არჩევნები უფრო იქნება, ვიდრე პარტიების. თუ „ქართული ოცნება“ ამ არჩევნებს წააგებს, მივიღებთ იმ სიტუაციას, რომელიც დღეს გვაქვს – უპარტიო პრეზიდენტი გვეყოლება. ამით ქვეყანა ნამდვილად არ დაიქცევა, მაგრამ ეს შეიძლება მერე უკვე გახდეს პოლიტიკური პროცესების ერთგვარი კატალიზატორი, პროცესების შემდგომ განვითარებას ვგულისხმობ.

- „ქართულ ოცნებას“ ან სოლიდური კანდიდატის მოძებნა მოუწევს, ან დამარცხებას უნდა შეეგუოს?

- დიახ, ყოველ შემთხვევაში, ძალიან დიდი შანსია, საპრეზიდენტო არჩევნები წააგოს მმართველმა პარტიამ, თუ მართლაც სოლიდურ და ძლიერ ფიგურას არ დაასახელებს პრეზიდენტის პოსტზე. თუმცა, ჯერ კიდევ დიდი დროა და სერიოზული დაფიქრებისა და მსჯელობის შემდეგ მოუწევთ მათ ამ გადაწყვეტილების მიღება. ალბათ, კიდევ უფრო მეტი კანდიდატი დასახელდება ამ დროის განმავლობაში, მოხდება მათი წინასწარი მოსინჯვა საზოგადოებაში, საზოგადოებრივი აზრის ფორმირება და ალბათ შემდეგ მოხდება გადაწყვეტილების მიღება. ჯერ დრო მმართველი პარტიის წინააღმდეგ არ მუშაობს, პირიქით. ეს ის დროა, როდესაც ბევრი რამ უნდა ჩამოყალიბდეს და გაირკვეს.

„ახალი თაობა“, 29 იანვარი, 2018 წელი

ინტერვიუ ზაალ კასრელიშვილთან: ვინ უშლის სუსსა და პროკურატურას ხელს აგენტების გამოვლენაში? // „ძალოვანი უწყებების წინააღმდეგ საბოტაჟი ხორციელდება“ // „სასწრაფოდ უნდა მოხდეს პოლიტიკიდან აგენტების ჩამოშორება“

რატომ უნდა მივიღოთ კანონი ლუსტრაციის შესახებ, ვინ უწყობს შსს-ს, თავდაცვის სამინისტროსა და სუსს საბოტაჟს, რატომ გახდა აუცილებელი პოლიტიკაში ბიძინა ივანიშვილის დაბრუნება? ამის შესახებ „ახალ თაობას“ ანალიტიკოსი უსაფრთხოების საკითხებში ზაალ კასრელიშვილი ესაუბრება.

- თქვენ გასული წლიდან დაიწყეთ საუბარი იმის თაობაზე, რომ ბიძინა ივანიშვილი პოლიტიკაში უნდა დაბრუნდეს. „ქართული ოცნების“ რამდენიმე ცნობადი სახე ამბობს, რომ ყოფილი პრემიერი მათი საპრეზიდენტო კანდიდატი უნდა იყოს. თქვენი აზრით, ამ ფორმით ხომ არ მოხდება ივანიშვილის პოლიტიკაში შემობრუნება?

- „ქართულ ოცნებაში“ ბევრი დაჯგუფებაა და მათ სხვადასხვა მიზნისთვის უნდათ პოლიტიკაში ივანიშვილის დაბრუნება. ჩვენი აზრით, არსებობს რამდენიმე მიზეზი, რატომაც უნდა დაბრუნდეს ყოფილი პრემიერი პოლიტიკაში. 2012 წლის გამარჯვება მის გარშემო გამოიჭედა. მანამდე ვერცერთმა ლიდერმა ვერ შეძლო ოპოზიციის გაერთიანება.

ახლა პოზიციისა და ოპოზიციის გაერთიანებაა საჭირო არა რომელიმე ძალის დასამარცხებლად, არამედ იმ გამოწვევებთან გასამკლავებლად, რაც დღეს ქვეყნის წინაშე დგას. ხალხის დარაზმვა და პოზიცია-ოპოზიციის გაერთიანება თუ ვინმეს შეუძლია, ეს არის ბიძინა ივანიშვილი. წარმატება იქნება თუ წარუმატებლობა, მაინც ყველაფერი ამ კაცს ჰბრალდება და ჯობია, ოფიციალურად იყოს ხელისუფლებაში. თუ ის პოლიტიკაში დაბრუნდება, პასუხისმგებლობას გადაუნაწილებს როგორც თავისი გუნდის წევრებს, ასევე ოპოზიციას. ახლა ხალხის დარაზმვა და პოზიცია-ოპოზიციის გაერთიანება ისეთი აუცილებელია, როგორც არასდროს. მსოფლიოში მიმდინარე პროცესებიდან გამომდინარე, საქართველოს ფასი ასჯერ გაიზარდა, შესაბამისად, გაიზარდა გამოწვევებიც.

- გამოწვევები ახსენეთ და კრიმინოგენურ ვითარებაზე რას ფიქრობთ? ერთი მხედრიონიღა გვაკლია და იგივე იქნება, რაც გასული საუკუნის 90-იან წლებში იყო...

- 1989 წლიდან დღემდე საქართველოში შემთხვევით არაფერი აღარ ხდება, მით უმეტეს, თუ საქმე პოლიტიკას ეხება. ხელისუფლებაში „ქართული ოცნების“ მოსვლის შემდეგ ჩვენ პირველები ვიყავით, ვინც საბოტაჟზე დაიწყო საუბარი. ჩვენ არ გვითქვამს, რომ საბოტაჟს მაინცდამაინც ნაციონალები მიმართავდნენ. ახლაც ასე ვფიქრობთ.

- თქვენ ფიქრობთ, რომ უკიდურესად დამძიმებული კრიმინოგენური ვითარება გარე ძალების მიერ მოწყობილი საბოტაჟის დამსახურებაა?

- რა თქმა უნდა, გარე ძალების დამსახურებაა. გარე ძალები ვერაფერს გახდებოდნენ, შიგნით რომ არ ჰყავდეთ დასაყრდენი. ის, რაც დღეს შსს-ს, სუსისა და თავდაცვის სამინისტროს წინააღმდეგ ხდება, ქართული სახელმწიფოებრიობის წინააღმდეგ არის მიმართული. ვიღაცას რომელიმე კონკრეტული ძალის დასუსტება არ სურს. ვიღაცა სახელმწიფოს ჩამოშლას ცდილობს.

- ამბობთ, რაც ძალოვანი უწყებების წინააღმდეგ ხდება, ქვეყნის წინააღმდეგ არის მიმართულიო და რას გულისხმობთ, ოპოზიციის განცხადებებს? არ უნდა დავსვათ კითხვები ამ უწყებების მიმართ?

- ამ შემთხვევაში ოპოზიციის განცხადებებს არ ვგულისხმობ. მოდით, იმაზეც შევთანხმდეთ, რომ დღეს ბევრად მეტი დემოკრატიაა, ვიდრე მიხეილ სააკაშვილის ან ედუარდ შევარდნაძის დროს იყო.

- ედუარდ შევარდნაძის დროს სიტყვის თავისუფლებას არავინ უჩიოდა.

- როგორ არ უჩიოდნენ? ნამდვილ ოპოზიციას არავინ ახარებდა. ახლა ბევრად უფრო მეტი დემოკრატიაა.

- ახლა გახარებულია ნამდვილი ოპოზიცია? ლაღად თავს მხოლოდ ორი პარტია - ნაციონალური მოძრაობა და მისი გამონაყოფი „ევროპული საქართველო“ გრძნობენ. მაგათ თვლით ნამდვილ ოპოზიციად?

- როგორ შეიძლება, მე ეგ პარტიები ოპოზიციად ჩავთვალო, მაგრამ იმას კიდევ ერთხელ გავიმეორებ, რომ ბევრად მეტი დემოკრატიაა. და რადგან დემოკრატიაა ქვეყანაში, ოპოზიციაც ლაპარაკობს და აუცილებლად უნდა ილაპარაკოს. ბოლო პერიოდში ძალიან აქტიურად საუბრობენ ნარკოტიკების დეკრიმინალიზაციაზე. ხელისუფლების მიმართ კითხვები უნდა დაისვას, მაგრამ ისე, რომ ქვეყანა არ დააზარალო. ოპონენტის სიძულვილის გამო არ უნდა ცდილობდე სიტუაციის არევას. თქვენ ჯანსაღად მიგაჩნიათ ის აქტიურობა, რომელიც პანკისში ჩატარებული სპეცოპერაციის გარშემოა? სად იყო ის ხალხი, რომელიც ახლა აქტიურობს, 6 წლის წინ? რაღაც არ მახსოვს, მათ ლაფანყურის სპეცოპერაციაზე ელაპარაკათ.

- მაშინ ლაფანყურზე მეოცნებეები საუბრობდნენ ბევრს და იმასაც კი ამტკიცებდნენ, რომ ქართველი სპეცრაზმელები და ექიმი ხელისუფლებამ დახოცა. არც ეს იყო სახელმწიფოებრივი მიდგომა. თქვენც აღიარებთ, რომ მაშინ ქართული მხარე მართალი იყო...

- ხელისუფლების მიმართ შეიძლება ბევრი კითხვა იყოს, მაგრამ ისინი ისე უნდა დასვა, რომ სახელმწიფო არ დააზიანო. დღევანდელ საქართველოში მორალზე ლაპარაკი ძალიან ცუდ ტონად ითვლება, მაგრამ მაინც ვიტყვი, რომ პოლიტიკაში მყოფი ადამიანებიდან მხოლოდ რამდენიმეს აქვს სხვისი გაკრიტიკების მორალური უფლება. სუს-ის, შსს-სა და თავდაცვის სამინისტროს ლანძღვით ქვეყნის იმიჯი ილახება.

- რას გვთავაზობთ, არ შევიმჩნიოთ, ამ უწყებებში რაღაც რიგზე თუ ვერ არის?

- მაგას როგორ ვიტყვი, უნდა შევიმჩნიოთ, უნდა ვაკრიტიკოთ კიდეც, მაგრამ რაღაც სხვა ფორმა უნდა მივცეთ ამას. სამართლიანი კრიტიკა სხვაა და მიზანმიმართული ლანძღვა – სხვა. მესმის, რომ ხალხი შეწუხებულია მძიმე კრიმინოგენური ვითარებით და ამიტომ ლანძღავენ ძალოვნებს. საზღვარგარეთ ჩვენი სპეცსამსახურების მუშაობას დადებითად აფასებენ. ჩვენც უნდა დავინახოთ დადებითი.

- ძალიან მინდა, დადებითი დავინახო, მაგრამ არ შევიმჩნიო, საქართველოში თავისუფლად რომ აპარპაშებენ ქართული სახელმწიფოს ღია მტრებს - იური ლუჟკოვსა და გროზნოს მერს? მათი შემოსვლის ამბავიც შემთხვევით გავიგეთ და, კაცმა არ იცის, კიდევ რამდენი მათნაირია აქ შემოსული...

- ეს როგორ არ უნდა შევიმჩნიოთ? ეს არის ჩვენი შეურაცხყოფა. ჩვენი შეურაცხყოფაა ისიც, რუსი ოკუპანტები ცხინვალის მიმდებარე ტერიტორიებიდან ქართველებს რომ იტაცებენ. გიგა ოთხოზორია რომ მოკლეს, ეგეც ჩვენი სისუსტის ბრალია. ლანძღვით უკეთესობა არ მოდის და მაგას სჯობია, რამე რჩევა მისცენ. იქნებ ამან რაღაც შედეგი გამოიღოს.

- და თქვენ გგონიათ, რომ ხელისუფლება ვინმეს რჩევას გაითვალისწინებს?

- არანაირი სურვილი არ მაქვს, „ქართული ოცნების“ ადვოკატი ვიყო. მათ, უბრალოდ, ვეტყვი იმას, რასაც ედუარდ შევარდნაძისა და მიხეილ სააკაშვილის ხელისუფლებებს ვეუბნებოდით – გახსენით დიალოგი. ისე არ არის საქმე, რომ „ოცნებას“ ვინმესთან მისასვლელი პირი არ ჰქონდეს. დიალოგის გახსნამდე კარგი იქნება, თუ ხელისუფლება მიზანს განსაზღვრავს. გვეუბნებიან, რომ ჩვენი მიზანი ევროატლანტიკურ ინტეგრაციაში გაწევრიანებაა, ჩვენ კი ვამბობთ, რომ ევროატლანტიკურ სივრცეში გაწევრიანება არის საშუალება მიზნის მისაღწევად. მიზანი ზვიად გამსახურდიასა და მერაბ კოსტავას ჰქონდათ. მათ გასული საუკუნის 80-იანი წლების ბოლოს შეძლეს, ხალხისთვის განემარტათ მიზნის სისწორე. სწორედ ამიტომ შეიკრა მათ გარშემო ერთ მუშტად ხალხი. რა გგონიათ, მაშინ ზვიადსა და მერაბს საქართველოში პიროვნული მტრები არ ჰყავდათ? პირველი მათ ინტელიგენცია დაეტაკა. ამის მიუხედავად, მათ შეძლეს და მასებთან დიალოგი გახსნეს.

ჩვენს პოლიტიკაში ძალიან ბევრია ისეთი ადამიანი, რომლებიც ყველა ხელისუფლების კალთაში მსხდარან. თუ გავითვალისწინებთ, რომ 90-იან წლებში მათ ქვეყანა და ხალხი გაყვლიფეს, ქონებისა და ძალაუფლების შესანარჩუნებლად ხელისუფლებასთან ახლოს ყოფნა სჭირდებათ. ამიტომაც უწვებიან და უწვებიან ყველას.

საქართველოს ფასი დღევანდელ მსოფლიოში 100-ჯერ არის გაზრდილი. ყველა პროცესი ჩვენ სასარგებლოდ მიდის. რა დროს საბოტაჟი და ლანძღვა-გინებაა, კეთილი ვინებოთ და საერთო მიზნისთვის გავერთიანდეთ. უახლოესი 15 წელი სრული კარტბლანში გვაქვს იმისთვის, რომ საკუთარი თამაში ვითამაშოთ.

- რამდენჯერმე ახსენეთ საბოტაჟი. რამე დამატებითი ინფორმაცია გაქვთ ამის შესახებ?

- რაღაც ინფორმაციები როგორ არა მაქვს, მაგრამ ამ ინფორმაციების გარეშეც აშკარაა, რომ საბოტაჟს აქვს ადგილი. გარკვეული ძალები საბოტაჟს მხოლოდ ძალოვნებს არ უწყობენ. საბოტაჟნიკები თითქმის ყველა სახელმწიფო სტრუქტურაში სხედან.

- რით გამოიხატება ეს საბოტაჟი?

- ამ ძალებს სახელმწიფო უწყებებიდან ინფორმაციების გამოტანა აქვთ დავალებული. ისინი ვალდებულნი არიან, მათ პატრონებს დეტალური ინფორმაცია მიაწოდონ სახელმწიფო სტრუქტურებში მიმდინარე პროცესების შესახებ.

- ეს პატრონები ვინ არიან?

- საუბარია ვიღაც-ვიღაცებზე, რომლებიც ქვეყნის გარეთ სხედან.

- თავში კი თქვით, სუსის მიმართ ასე კრიტიკულად არ უნდა ვიყოთ განწყობილიო, მაგრამ რას აკეთებს ეს უწყება, რატომ არ ჩამოუვლის ამ საბოტაჟნიკებს ქორივით?

- ვერ გეტყვით, რატომ არ ხდება ამ ხალხის გამოვლენა. შეიძლება გამოვლენილიც ჰყავთ უკვე, მაგრამ, არის რაღაცები, რაზეც ხმამაღლა არ შეიძლება საუბარი. ჩვენ არ ვიცით, რა ხდება სუს-ის შიგნით, მაგრამ, იმის თქმა კი შეგვიძლია, რაც ჩვენ გვგონია.

- მაშინ ის გვითხარით, თქვენ რა გგონიათ...

- გეტყვით. ჩვენი ვარაუდით, სუს-სა და პროკურატურაში ძალიან ბევრ ადამიანზე საქმეები გამზადებულია.

- ბევრ ადამიანში საბოტაჟნიკებს გულისხმობთ თუ ჩვეულებრივ მოქალაქეებსაც?

- საბოტაჟნიკებსა და აგენტებზე მოგახსენებთ. ჩვენი ღრმა რწმენითა და ინფორმაციებითაც, მათზე საქმეებია გამზადებული. უბრალოდ, პოლიტიკური ნება არ არის, რომ მათი გამომზეურება მოხდეს.

- ვინ უშლის სუს-სა და პროკურატურას ხელს საბოტაჟნიკების გამოვლენაში?

- ამაში ჩართული არიან როგორც შიდა, ასევე გარე ძალები. ისინი ყველაფერს აკეთებენ, რომ საბოტაჟნიკების ვინაობა არ გამჟღავნდეს. მათი გამომჟღავნება არ იქნება იოლი. სანამ მათ გვარებს დაასახელებდნენ, ხელისუფლება ხალხს უნდა შეუთანხმდეს.

- რაზე უნდა შეუთანხმდეს ხელისუფლება ხალხს?

- მზად არიან თუ არა ისინი ამ ინფორმაციის მისაღებად.

- ფიქრობთ, რომ საბოტაჟნიკებში ისეთი ხალხია, რომელთა გვარების გაჟღერება საზოგადოებას შოკში ჩააგდებს?

- არაფერი გამორიცხული არ არის. ჩემი აზრით, ხელისუფლებამ არც საბოტაჟნიკების გვარები უნდა დაასახელოს და არც იმ ხალხის, რომლებიც უცხო ქვეყნების სპეცსამსახურებთან თანამშრომლობდნენ.

- აბა, როგორ უნდა მოხდეს მათი გვერდზე გაწევა? იმედი გაქვთ, რომ მათ იმის გამბედაობა ეყოფათ, აგენტობა აღიარონ, როგორც ეს ცნობილმა გერმანელმა ფეხბურთელმა მათიას ზამერმა გააკეთა? მან გერმანულ მედიას განუცხადა, რომ შტაზის აგენტი იყო...

- არა, მათგან ასეთ აღიარებას არ ველოდები, არც იმაში ვარ დარწმუნებული, რომ ისინი აგენტობის გამო დისკომფორტს განიცდიან. ხელისუფლებამ ეს ხალხი პოლიტიკას უნდა ჩამოაშოროს. სხვანაირად ქვეყანა ვერ განვითარდება. სამწუხაროა, რომ ლუსტრაციის კანონის მიღება არ ხდება. დამატებით კითხვებს ეს ფაქტიც აჩენს. გამსახურდიას რომ დასცლოდა, აუცილებლად მიიღებდა ამ კანონს, მაგრამ ვინ აცალა – პრეზიდენტად არჩევიდან 7 თვეში დაამხეს. ახლა, როგორც არასდროს, ისე სჭირდება ამ ქვეყანას ლუსტრაცია. მოღალატეები და აგენტები სერიოზულ პრობლემებს შექმნიან მიზნისკენ მიმავალ გზაზე. ისეთი შანსი, როგორიც ახლა გვაქვს, შეიძლება აღარ მოგვეცეს.

„ახალი თაობა“, 29 იანვარი, 2018 წელი

ინტერვიუ ჯემალ გამახარიასთან: „რუსეთი აფხაზეთის აღიარებას უკან წაიღებს“

„ახალ თაობას“ აფხაზეთის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე ჯემალ გამახარია ესაუბრება.

- ბატონო ჯემალ, რა უნდათ აფხაზებს ნაურუში, რას ეძებენ იქ?

- მე ვერ ვხედავ ლოგიკას აფხაზების ნაურუში ვიზიტში, ისევე, როგორც არანაირი ლოგიკა არ იყო ნაურუს დელეგაციის აფხაზეთში ვიზიტში. ნაურუს დელეგაცია თავისი პრეზიდენტის მეთაურობით ჩამოვიდა აფხაზეთში. აფხაზეთიდან ნაურუში რამდენიმე კაცია წასული. ნაურუდანაც რამდენიმე კაცი იყო ჩამოსული. ფინანსურ მხარეზე რომ ვისაუბროთ, ალბათ ე.წ. საგარეო უწყების ბიუჯეტის ნახევარი დასჭირდებოდა ნაურუში ჩაფრენას. ამ პატარა კუნძულოვან ქვეყანაში სულ 10 ათასი ადამიანი ცხოვრობს. ამ ქვეყანაში სკოლები არ არის.

- რას შეიძლება აძლევდეს აფხაზებს ნაურუში ვიზიტი?

- აფხაზური დელეგაციის ნაურუში ვიზიტში თუ რაიმე ლოგიკა არსებობს, მათ უნდათ, ამ გზით თავი დაიფიქსირონ. მათ მოსკოვი ეხმარება, ცდილობენ, თავი დააფიქსირონ, თითქოს დამოუკიდებლები არიან. ნაურუში ზეიმობენ დამოუკიდებლობის 50 წლისთავს. არ ვიცი, ნაურუ რამდენად დამოუკიდებელი ქვეყანაა, მაგრამ გაეროს წევრია. აფხაზებს ალბათ უნდათ, თავი დააფიქსირონ, აი, გაეროს წევრი ქვეყანა დამოუკიდებლობის 50 წლისთავს აღნიშნავს და ჩვენც ჩავედითო. არა მგონია, ნაურუში რომელიმე ქვეყნის სერიოზული დელეგაცია ჩავიდეს.

დარწმუნებული ვარ, თვითონ აფხაზი საზოგადოება დაფიქრდება იმაზე, დამოუკიდებლობანას თამაშს რამდენადაც აქვს აზრი. დამოუკიდებლობანას თამაში აფხაზებს არაფერს აძლევს, გარდა იმისა, რომ რამდენიმე კაცი ხარჯავს დიდი ოდენობით ბიუჯეტის ფულს. ისინი სარგებლობენ იმით, რომ თითქოს დამოუკიდებელი ქვეყანაა. სინამდვილეში აფხაზეთი არავითარი დამოუკიდებელი ქვეყანა არ არის, სუფთა წყლის ოკუპირებული ტერიტორიაა. ბიუჯეტი, რომელიც მათ გააჩნიათ, ე.წ. ჩინოვნიკების ვიზიტებში იხარჯება. ნაურუში მათი მოგზაურობა უკუშედეგებს გამოიწვევს აფხაზ საზოგადოებაში. ამაში დარწმუნებული ვარ.

თუ აფხაზებს მიაჩნიათ, რომ ნაურუ მათთვის უფრო ახლობელია, ვიდრე თბილისი, ღმერთმა ხელი მოუმართოთ, მაგრამ ყველამ კარგად იცის, რომ ასე არ არის.

- რუსეთმა ვერ მოახერხა, ნაურუსა და კიდევ ორი მისნაირი ქვეყნის გარდა, ვინმეს ეღიარებინა მათი ე.წ. დამოუკიდებლობა...

- თავის დროზე ნაურუმ 50 მილიონი მიიღო აფხაზეთის აღიარებისთვის. რუსეთმა ნაურუს აფხაზეთის აღიარებისთვის 50 მილიონი დოლარი გადაუხადა. თუ მათ გადავუხდით 50 მილიონს, გამოაცხადებენ, რომ უკან მიაქვთ თავიანთი აღიარება, როგორც ერთ დროს ტუალუმ აღიარა და შემდეგ უკან წაიღო აღიარება. ასეთი მეგობრები ჰყავთ ვითომ დამოუკიდებელ აფხაზებს.

- დიახ, ტუალუმ უკან წაიღო აღიარება...

- ტუალუ კიდევ ერთი კუნძულოვანი ქვეყანაა, რომელმაც 2014 წელს უკან წაიღო თავისი აღიარება და სწორადაც მოიქცა. დარწმუნებული ვარ, როდესაც ნაურუს არ დასჭირდება აფხაზეთი მატერიალური თვალსაზრისით, ისიც უკან წაიღებს თავის აღიარებას, ისევე, როგორც სხვა ქვეყნები რუსეთის თამადობით.

- ამბობთ, აფხაზეთის ე.წ. დამოუკიდებლობის აღიარებას ქვეყნები უკან წაიღებენ რუსეთის თამადობითო, მაგრამ რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე გრიგორი კარასინმა რუსულ მედიასთან განაცხადა, რომ ისინი არ აპირებენ აფხაზეთის აღიარების უკან წაღებას. მათი ეს გადაწყვეტილება არ გადაიხედება. თქვენ რა გაძლევთ იმის თქმის საშუალებას, რომ მომავალში თავისი აღიარება შეიძლება რუსეთმაც უკან წაიღოს?

- დარწმუნებული ვარ, დადგება დრო, როცა რუსეთი აფხაზეთის აღიარებაზე უარს იტყვის. აფხაზეთის აღიარებაზე უარს იტყვიან ნიკარაგუა და ვენესუელაც. რუსეთის ხელისუფლება შეიცვლება. ხელისუფლებაში დემოკრატიული ძალები მოვლენ და აფხაზებისა და ოსების დამოუკიდებლობანას თამაში დამთავრდება.

- თუმცა რუსეთი ჯერჯერობით თავის პოლიტიკას არ ცვლის...

- ვიმეორებ, დარწმუნებული ვარ, დადგება დრო, როცა რუსეთისთვის წამგებიანი იქნება დამოუკიდებლობანას თამაში ისეთ წარმონაქმნებთან, როგორებიცაა აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის მსგავსი ტერიტორიული წარმონაქმნები და მათი აღიარება, ამიტომ ე.წ. დამოუკიდებლობის აღიარებას უკან წაიღებს.

- აფხაზებს ასეთი ვიზიტები ალბათ საერთაშორისო ურთიერთობებისთვის სჭირდებათ...

- ნაურუში იმყოფება ცხინვალის ე.წ. საგარეო საქმეთა მინისტრი მედოევიც. ნაურუ მცირე ქვეყანაა და მაინცდამაინც დიდ როლს არ თამაშობს საერთაშორისო ურთიერთობებში. ნაურუს დამოუკიდებლობის 50 წლისთავი მაინცდამაინც დიდ საერთაშორისო მოვლენად არ აღიქმება. ამიტომ აფხაზი და ოსი სეპარატისტები ნაურუს დამოუკიდებლობის 50 წლისთავზე ყველაზე დიდი სტუმრები არიან. აფხაზეთიდან წასული არიან ე.წ. საგარეო საქმეთა მინისტრი და კიდევ რამდენიმე კაცი. ვერ ვიტყვი, რომ იქ მნიშვნელოვანი დელეგაციების ვიზიტები იქნება.

- რუსეთიდან თუ არის დელეგაცია?

- ესენი, ფაქტობრივად, რუსეთის დელეგაციას შეადგენენ, რუსეთის მიერ არიან დაფინანსებული.

- რუსეთის მიერ არიან დაფინანსებული და რუსული პასპორტებითაც წავიდნენ...

- რასაკვირველია, რუს და აფხაზ სეპარატისტებს რუსული პასპორტები უდევთ ჯიბეში, რუსეთის მოქალაქეები არიან. აბა, აფხაზური პასპორტებით სად წავლენ. აფხაზური პასპორტი იურიდიულად არ არსებობს. აფხაზი საზოგადოების გამოსაფხიზლებლად ასეთი ვიზიტები კარგი გაკვეთილი იქნება, რათა, ბოლოს და ბოლოს, მიხვდნენ, რა „დამოუკიდებლობა“ მიიღეს რუსული ავანტიურის შედეგად ან ხვალ-ზეგ რა ელით. ამის გასაცნობიერებლად მათ ნაურუში ვიზიტს შეიძლება დადებითი მნიშვნელობა ჰქონდეს.

- ბევრი პრობლემა კი აქვთ...

- პრობლემა ბევრი აქვთ და ნაურუს დახმარებით იმ პრობლემებს გადაწყვეტენ.

- თავის გადასარჩენად ბრძოლა სჭირდებათ…

- რა თქმა უნდა, აფხაზებს ყველა მიმართულებით პრობლემა აქვთ, როგორც იდენტობის შესანარჩუნებლად, ასევე ეკონომიკური კუთხით. უმძიმესი ეკონომიკური მდგომარეობა და დემოგრაფიული ვითარებაა. მომავალში ამ გზით პრობლემები კი არ მოგვარდება, უფრო გამწვავდება. რაც უფრო ხშირად წავლენ ნაურუში, მით უფრო გამწვავდება ყველა პრობლემა.

როდესაც ვსაუბრობთ აფხაზების ნაურუში ჩასვლის მიზანზე, გარდა იმისა, რომ აფხაზებს უნდათ თავიანთი თავის დაფიქსირება, იქ არის კიდევ ერთი საკითხი _ ნაურუს პრეზიდენტის ვიზიტისას დაისვა საკითხი, შეექმნათ რაღაც გაერთიანება `აფხაზეთი-ნაურუ-ტუალუ-ცხინვალის რეგიონის~. ნაურუს პრეზიდენტი აფხაზებს ალბათ დაჰპირდა, იქნებ ტუალუმ ისევ უკან წაიღოს არაღიარება, ისევ აღიაროს აფხაზეთი, რაღაც გაერთიანება ჩამოვაყალიბოთ, რომელიც შემდეგ აფხაზებისა და ოსების ინტერესებს დაიცავს გაეროშიო. ალბათ ერთ-ერთი საკითხი, რომელიც შემდეგ იქნება განხილული, შეიძლება ესეც იყოს. ჰგონიათ, თუ ნაურუ დაიცავს აფხაზების ინტერესებს გაეროში, რაღაც ეშველებათ, ან ნაურუ დაეხმარება, ან ტუალუ. თუმცა, არა მგონია, ტუალუმ კვლავ აღიაროს აფხაზების ე.წ. დამოუკიდებლობა, გაეროში მათი ინტერესები დაიცვას ან რაიმე გაერთიანება ჩამოაყალიბონ ამ ტერიტორიული წარმონაქმნების მონაწილეობით. სეპარატისტები იმედებით ცხოვრობენ, თუმცა, არა მგონია, ასეთ საქმეში მათ ვინმემ ხელი გაუმართოს, მით უმეტეს, ღმერთმა.

- ცოტა ხნის წინ ევროპულ სტრუქტურებში აფხაზების წარდგენის მცდელობა ხომ იყო, ხომ მიიწვიეს მათ პრობლემებზე სასაუბროდ?

- ევროპარლამენტის ერთ-ერთი წევრი შეეცადა აფხაზი სეპარატისტების წარდგენას. ევროპარლამენტის თითოეულ წევრს უფლება აქვს, ევროპარლამენტში მიიწვიოს ვინც უნდა და მის პრობლემებზე ალაპარაკოს. ზუსტად ამ გზით ჩავიდა იქ მედოევი და ისაუბრა მათ პრობლემებზე. აფხაზები უფრო ადრე არიან იქ ნამყოფი არაოფიციალური სტატუსით. გაეროში აფხაზები ოფიციალურ მიწვევას ითხოვენ. ეს არავითარ შემთხვევაში არ მოხდება. მე თუ მკითხავთ, აფხაზეთს ჰყავს თავისი ლეგიტიმური ხელისუფლება და, თუ ვინმე უნდა იყოს გაეროში მიწვეული, ეს ლეგიტიმური ხელისუფლებაა და მან უნდა ილაპარაკოს აფხაზეთის პრობლემებზე. თუ გაიმართება მოლაპარაკება, შეიძლება გაეროში მიწვეული იყოს აფხაზეთის სახელით მოქმედი ორივე ხელისუფლება _ ერთი _ დე ფაქტო, მეორე _ ლეგიტიმური ხელისუფლება _ და ორივემ ვილაპარაკოთ აფხაზეთის პრობლემებზე. მე საკითხის ასეთ გადაწყვეტას მხარს დავუჭერ. სხვა შემთხვევაში აფხაზების გაეროში მიწვევა გამორიცხულია.

«ТВ Мир-24» (რუსეთი//დსთ): მიხეილ სააკაშვილი – უკრაინის პოლიტიკის სუპერვარსკვლავი

«Эхо» (აზერბაიჯანი): სომხეთის „დერეფნული იმედი“ კრახს განიცდის // რატომ შეხვდა სომხეთის ელჩი თბილისის მერს?

—————–

«ТВ Мир-24» (რუსეთი//დსთ), პროგრამა «Вместе», 28 იანვარი, 2018 წელი

https://mir24.tv/articles/16289052/superzvezda-ukrainskoi-politiki-mihail-saakashvili

მიხეილ სააკაშვილი – უკრაინის პოლიტიკის სუპერვარსკვლავი

ეკატერინე აბრამოვა,

საინფორმაციო-ანალიტიკური პროგრამა «Вместе»-ს წამყვანი

პოლიტიკოსი მიხეილ სააკაშვილი რეგულარულად ფიგურირებს სკანდალურ ქრონიკებში და საერთოდ, ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ მასზე მუდმივად ილაპარაკონ. ბოლო დროს იგი ვარსკვლავად იქცა, თანაც ზღვის ვარსკვლავად. საქართველოს ყოფილმა პრეზიდენტმა შავი ზღვის ნაპირზე ვარსკვლავის პოზა მიიღო. ისე გამოდის, რომ ყველას შეუძლია რაც სურს, ის გააკეთოს. ამ შემთხვევაში საქმე ეხება იმ დოკუმენტური ფილმის კულმინაციურ ფინალს, რომელიც, რასაკვირველია, თვითონ მიხომ გადაიღო საკუთარ თავზე. ექს-პრეზიდენტის ქცევას რომ აკვირდები, უნებლიედ ფიქრობ, რომ მიხომ პროფესია შეცდომით აირჩია: პოლიტიკოსის ნაცვლად იგი მსახიობი უნდა ყოფილიყო, რაშიც «Мир-24»-ის კორესპონდენტი მიხეილ რობაქიძეც დარწმუნდა.

რეპორტაჟი:

„ეს სულ სხვა რაღაცაა! შეხდეთ! ეს სივრცე და თავისუფლებაა! ეს სასწაულია! შეხედეთ, ხალხო!“ – ამბობს მიხეილ სააკაშვილი ფილმის „უკრაინის აღორძინების“ ფინალურ კადრში. საქართველოს ექს-პრეზიდენტი და უკრაინის ოდესის ოლქის ექს-გუბერნატორი თავის აღფრთოვანებას არ მალავს. ზღვის ნაპირზე მიმავალი რაღაც მომენტში წონასწორობას კარგავს და ვარდება. აშკარაა, რომ „ევროპის უკანასკნელ ხელუხლებელ პლაჟზე“, ოდესიდან ერთი საათის სავალზე, უკეთესია დაწვე და ისიამოვნო. ამინდს მნიშვნელობა არ აქვს.

ფილმს უკვე რიმეიკები გამოუჩნდა: ზღვის ვარკვლავის ფორმამიღებულმა მიხეილ სააკაშვილმა ბევრი დააინტერესა და გულგრილი არ დატოვა. აი, კადრი რიმეიკიდან: კოვბოი ზღვის ნაპირზე მოსიარულე მიხოს შაშხანას უმიზნებს, ისვრის და მიხოს ქვიშაზე ვარდება. ხუმრობა ხუმრობაა, სერიოზულად კი – ნაპრეზიდენტალ-ნაგუბერნატორალი ქართველი პოლიტიკოსი თავისი დღევანდელი სამშობლოს – უკრაინის მომავალზე თორმეტი წუთის განმავლობაში საუბრობს, რომლის არსი მარტივია: „ახლა საქმე ცუდადაა, მაგრამ ყველაფერს გამოვასწორებ!“ (კადრი ფილმიდან: მიხო ოდესის ერთ-ერთ ქუჩაში დგას და ამბობს: „მე ამის გამოცდილება მაქვს. თბილისის ქუჩა, სადაც მე დავიბადე, ასევე დანგრეული იყო. ჩვენ ყველაფერი აღვადგინეთ. ძველი ოდესა იგივე სახით აღდგება მსოფლიოსათვის, როგორც ადრე იყო“).

მიხეილ სააკაშვილი სხვადასხვა აუდიტორიაზე მუშაობს, მაგრამ აქცენტს მაინც უფრო ახალგაზრდებზე აკეთებს (კადრი ფილმიდან: მიხო მოზარდებთან დგას – „აქ ახალი ანტალია იქნება. ანტალიაც ასე იწყებოდა, მაგრამ აქ უფრო მაგარი გარემოა, ვიდრე ანტალიაში. უბრალოდ, უნდა იცოდე, როგორ დაიწყო და განავითარო…“.

„მიხეილ სააკაშვილი მშვენივრად აპიარებს იმას, რაც მას სჭირდება. თუმცა, მიშა რომ იგივე ხაზს ატარებდეს უკრაინაში, რაც მან თავის დროზე ბათუმში და საქართველოს სხვა საკურორტო ადგილებში გაატარა, ეს ნორმალური იქნებოდა“, – ამბობს ჟურნალისტი ლალი მოროშკინა, საქართველოს ექს-პრეზიდენტზე შექმნილი სკანდალური წიგნის ავტორი.

მიშიკო თავის ფილმში არა მხოლოდ თითქმის მშობლიურ ოდესაში ჩნდება, არამედ უკრაინის სხვა ადგილებშიც. მშვიდი ტონი, აუჩქარებელი ნაბიჯები, ლირიკული მუსიკის ფონი. იგი არ ჰგავს იმ მიხეილ სააკაშვილს, რომელიც სახურავზე დაძვრება და საპროტესტო აქციებს ხელმძღვანელობს. ლალი მოროშკინა დარწმუნებულია, რომ ფილმზე ოკეანისიქითა იმიჯმეიკერებმაც წაიმუშავეს: „რასაკვირველია, მიშას მათ ურჩიეს და უთხრეს: „ცოტა გაზს დაუწიეო“ და მიშამაც დაუწია, მშვიდ ადამიანად იქცა, რომელსაც უკრაინის აყვავება სურს. რატომაც არა!“.

აუდიტორია მიხეილ სააკაშვილისათვის ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტორია. თავისი პოლიტიკური საქმიანობის გარიჟრაჟზე მიშა თბილისის ფილარმონიის დარბაზს ხალხით ავსებდა ხოლმე, როცა ედუარდ შევარდნაძის პარტიას – „მოქალაქეთა კავშირს“ აპიარებდა და ხალხში აგიტაციას ეწეოდა, რამდენიმე წლის შემდეგ კი იგი უკვე პრეზიდენტის წინააღმდეგ გამოვიდა.

ტელევიზიის ძალა მიხეილ სააკაშვილმა ჯერ კიდევ „ვარდების რევოლუციის“ დროს შეაფასა. 2003 წლის ნოემბერში, თავის მომხრეებთან ერთად, იგი პარლამენტის დარბაზში სწორედ იმ დროს შევარდა, როცა პრეზიდენტ ედუარდ შევარდნაძის გამოსვლა პირდაპ[ირი ეთერით გადაიცემოდა; მთელმა საქართელომ უცებ გაიგო რევოლუციონერების გამარჯვება, თუმცა იმ მომენტში ჯერ კიდევ არავის ესმოდა, თუ რით დამთავრდებოდა ყველაფერი.

„მიხეილ სააკაშვილს სჯერა, რომ პოლიტიკა მუდმივ პიარს წარმოადგენს. მისთვის სულ ერთია. მას შეუძლია დღეს ერთი გააკეთოს, ხვალ კი მეორე, რომლებიც ერთმანეთისაგან სრულიად განსხვავდებიან“, – ამბობს პეტრე მამრაძე, მართვის სტრატეგიის ინსტიტუტის დირექტორი.

ნათლისღებისას დნეპრის ყინულიან წყალში ჩაყვინთვაც მისთვის „სულ სხვა რაღაცაა“, რომელიც აუდიტორიის მუდმივ ინტერესს განაპირობებს. საქართველოში ამგვარი ვედოები არ უკვირთ, რადგანაც მათ კარგად ახსოვთ მიშას „მაიმუნობები“ (კადრები: შიშველი მიხო ბათუმის პლაჟზე, „დაბოლილი“ მიხო პატრიარქის სავარძელში,  მიხო გირებით, მიხო ჰალსტუხს ღეჭს, მიხო თვითმფრინავის საჭესთან, მიხო ვენახში, მიხო ყურძენს წურავს, მიხო ღვინის ფიალით ხელში…).

თუმცა მიხეილ სააკაშვილს უკვე სცენარების არცევა უჭირს: იგი გაწამებულია მის წინააღმდეგ დაწყებული სასამართლო პროცესებით როგორც თბილისში, ასევე კიევში. სასამართლო მას დიდ დროს ართმევს და ნერვებს უწეწავს. და თუ კიეველმა თემიდამ მას მხოლოდ ღამით გარეთ გასვლა აუკრძალა, თბილისში მიხოს უარესი ელოდება – პატიმრობის სამწლიანი სეზონი. თუმცა „ზოგი ჭირი მარგებელიაო“, ნათქვამია: რაც მეტი სკანდალი, მით მეტი დიდება და სახელი. სხვაგვარად მიშას არსებობა ვაითუ დაავიწყდეთ.

«Эхо» (აზერბაიჯანი), 28 იანვარი, 2018 წელი
http://ru.echo.az/?p=66838
სომხეთის „დერეფნული იმედი“ კრახს განიცდის
რატომ შეხვდა სომხეთის ელჩი თბილისის მერს? ალბათ იმიტომ, რომ კახა კალაძეს „ქართულ ოცნებაში“ გავლენა შენარჩუნებული აქვს

ნურანი – ტოფიგა კასიმოვა

(შემოკლებით)

საქართველოსა და სომხეთის ურთიერთობა კვლავ ყურადღების ცენტრშია: სომხეთის რესპუბლიკის ელჩი რუბენ სადოიანი თბილისის მერს შეხვდა, რომლის დროსაც ორი ქვეყნის დედაქალაქების – ერევნისა და თბილისის თანამშრომლობის საკითხები განიხილეს, გამოხატეს მზადყოფნა კონტაქტების გაღრმავების მიზნით. რუბენ სადოიანმა კახა კალაძე ერევნის 2800 წლისთავთან დაკავშირებით დაგეგმილ სადღესასწაულო ღონისძიებებზე მიიწვია.

რა თქმა უნდა, ერევნის 2800-წლოვანი იუბილეს თაობაზე ელჩმა რუბენ სადოიანმა ტყუილი იკადრა: ისტორიული ქრონიკები მოწმობენ, რომ ირევნის ციხე-სიმაგრე 1504-1511 წლებშია აშენებული ისმაილ-შაჰისა და მისი სარდლის რევანგულ-ხანის მიერ. სომხები მითებს იგონებენ, რომ ერევნის სომხურობა დაამტკიცონ: ქალაქის გარეუბანში ერთ-ერთ ბორცვზე  ლურსმულდამწერლობიანი ქვა „აღმოაჩინეს“ და გამოაცხადეს – ერევანი ძველი ურარტუს ქალაქია და ჩვენს ერამდე 782 წელს არის დაარსებულიო! რასაკვირველია, სერიოზულ მკვლევარებს ამ თეორიის არ სჯერათ, მაგრამ სომეხი ფალსიფიკატორები არ ჩერდებიან.

კაცმა რომ თქვას, ამ შემთხვევაში მთავარი სულ სხვაა: რუბენ სადოიანისა და კახა კალაძის შეხვედრა მოხდა იმ დროს, როცა საქართველო-სომხეთს შორის არაერთგვაროვანი პროცესები მიდის. კახა კალაძე, რა თქმა უნდა, თბილისის მერია და იგი საგარეოპოლიტიკურ საკითხებს არ წყვეტს, მაგრამ, ცხადია, მას მმართველ „ქართულ ოცნებაში“ გარკვეული გავლენა შენარჩუნებული აქვს. ერევანი კი, შეგახსენებთ, „ქართული ოცნებისაგან“ „სომხური ოცნების“ – „ზემო ლარსის ალტერნატიული გზის“ საკითხთან დაკავშირებით გაგრძელებას ელოდებიან.

ამ დღეებში „ქართულ დერეფნებში სომხური ოცნების“ განხორციელებაზე ლაპარაკი თვით პრემიერ-მინისტრმა კარენ კარაპეტიანმაც დაიწყო: დავოსში ყოფნისას მან ქართველ ჟურნალისტებს ასე განუცხადა – „სომხეთს სურს რომ საქართველოზე გამავალი სატრანზიტო გზა სტაბილური იყოს, რადგან მასზე ქვეყნის ეკონომიკაა დამოკიდებულიო“. თუმცა მან ცხინვალის მიმართულებაზე დასმულ კითხვას ორჭოფულად უპასუხა – „ბუნებრივია, ჩვენ ვთხოვთ მეზობლებს და მეგობრებს, რათა ტვირთების მოძრაობა არ შეფერხდეს და ეს ორივე მხარისთვის კარგი იქნება – როგორც ქართველებისთვის, ასევე სომხებისთვისო“. მოკლედ, კარენ კარაპეტიანმა დაკონკრეტებისაგან თავი შეიკავა.

ექსპერტები ამბობენ, რომ „ზემო ლარსის“ ერთადერთი რეალური ალტერნატივა მხოლოდ ცხინვალის მარშრუტია – „ტრანსკამი“, ანუ ტრანსკავკასიური ავტომაგისტრალი. ამ გზასთან დაკავშირებით კი ბოლო დროს უამრავი მითქმა-მოთქმა და ხმები დადის. სომხები იმედები აქვთ, მაგრამ, როგორც ჩანს, მათი ოცნება სამომავლოდ ვერ განხორციელდება. და ეს თვით რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილემ გრიგორი კარასინმა დაადატურა გაზეთ „კომერსანტის“ ინტერვიუში: „ჩვენ საქართველოს ხელისუფლება თავიდანვე გავაფრთხილეთ, რომ რუსეთთან ურთიერთობის აღდგენა არ ეხება დამოუკიდებელი  აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთისადმი ჩვენი დამოკიდებულების შეცვლას. ეს მათ ხარჯზე არ მოხდება“. ცხადია, ამ პირობებში კომპრომისების მიღწევის შესაძლებლობა ნულის ტოლია.

ამას წინათ სიტუაცია უფრო მეტად გაამწვავა თვითონ რუსეთის მოქმედებამაც: სახელმწიფო სათათბირომ რუსეთ-სამხრეთ ოსეთის 2017 წელს ხელმოწერილი შეთანხმების რატიფიცირება მოახდინა, რომელიც ე.წ. „სამხრეთ ოსეთის“ („ვაი-სახელმწიფოს“) სამხედრო ქვედანაყოფების რუსეთის არმიაში გაერთიანებას ითვალისწინებს. ბუნებრივია, ამის თაობაზე საქართველოს საგარეო საქმეტა სამინისტრომ პროტესტი განაცხადა (…).

განა ასეთ სიტუაციაში სომხეთს რუსეთისაკენ საქართველოზე გავლით სატრასპორტო დერეფნების სწრაფი გახსნის იმედი უნდა ჰქონდეს? საკითხი კვლავ ღიად რჩება, მით უმეტეს, რომ ეს დერეფნები საქართველოს იმდენად არ სჭირდება, რამდენადაც თვითონ სომხეთს. შესწირავს თუ არა თბილისი მეზობლის სურვილებს თავის საკუთარ ეროვნულ ინტერესებს? აი, ეს კითხვა უკვე რიტორიკულია.

——–

შენიშვნა: ამავე თემას ეხება აგრეთვე კიდევ ერთ აზერბაიჯანულ გაზეთ «Каспiй»-ში გამოქვეყნებული სტატია „ვარიანტები არ არის: რუსეთმა სომხეთის თხოვნას ყურადღება არ მიაქცია“ (ავტორი – თამილა ნურიევა). წყარო: http://www.kaspiy.az/news.php?id=75422

„კვირის პალიტრა“: ინტერვიუ რამაზ საყვარელიძესთან: „წარმოდგენაც არ მინდა, რა შეიძლება მოხდეს ევროპაში…“ // „ქართულ პოლიტიკაში არა აქვთ გაცნობიერებული ბევრი რამ, მიიჩნევენ, რომ ისე ლაპარაკი, როგორც სამზარეულოში ვლაპარაკობთ, ეკრანზეც დასაშვებია“

„კვირის პალიტრა“: ინტერვიუ კახა კალაძესთან: „ჩემთვის ეს მტკივნეული და დამთრგუნველი იყო, მაგრამ…“ // „გარემოვაჭრეები არიან ის მოქალაქეები, რომელთაც ყველაზე მეტად სჭირდებათ ჩვენი დახმარება“ // „მითქმა-მოთქმას, რომ იქ ვიღაც რაღაცას მაიმუნობს, წერ­ტილს დავუსვამთ. მერიის ბიუროკრატიული მანქანა უნდა დავანგრიოთ“

„კვირის პალიტრა“: ინტერვიუ თამაზ მეჭიაურთან: „აუცილებელია პარლამენტში შეისწავლონ, როგორ აფორმებს ქუცნაშვილი ოჯახის წევრებზე ბიზნესებს“ // ინტერვიუ  ზაქარია ქუცნაშვილთან: „წარადგინოს მტკიცებულება, რატომ მეკუთვნის ფოსტისა და კულტურის სახლის შენობა“

—–

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ მამუკა გამყრელიძესთან: „თუ კახა კალაძეს კრიმინალებთან ვალდებულებები არ აქვს, ის კარგი მერი იქნება“ // „ნაციონალების ბრახაბრუხი უკვე ყელში ამომივიდა!“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ მიშა კაჭკაჭიშვილთან: „რას წარმოვიდგენდი, რომ ვანო მერაბიშვილის შემდეგ შინაგან საქმეთა მინისტრის გადადგომისთვის ქუჩაში გამოსვლა კიდევ მომიწევდა“ // „ჯაბა ჯიშკარიანსა და ლევან გოგიჩაიშვილს სათქმელს პირში ვეტყვი“ // „ნუცუბიძის ქუჩაზე მომხდარი ტრაგედიის გატარებას არ ვაპირებთ“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ ტრისტან წითელაშვილთან: „მიხეილ სააკაშვილის საქართველოში ექსტრადირება გადაწყვეტილია“ // „მოვუწოდებ საქართველოს ხელისუფლებას, მოემზადოს არეულობისთვის“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ ჯემალ გამახარიასთან: „რუსეთი სოხუმში სპეციალიზებულ საბაჟო საგუშაგოს ქმნის“ // „მოსკოვის ქმედება საერთაშორისო თანამეგობრობამ უნდა შეაჩეროს“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ სოსო ცინცაძესთან: „სეპარატიზმი ისეთი აქლემია, რომელიც კრემლთანაც დაიჩოქებს“ // „კატალონიის შემთხვევას სოხუმსა და ცხინვალს ვერ შევადარებთ“

—–

„კვირის პალიტრა“: ინტერვიუ დიდი ბრიტანეთის ელჩთან ჯასტინ სმითთან: „ჩვენ ვტოვებთ ევროკავშირს, მაგრამ არ ვტოვებთ ევროპას!“

„კვირის პალიტრა“: ინტერვიუ ეკონომიკის ექსპერტთან: „დროა, ამ პროცესებით პროკურატურა დაინტერესდეს“ // „ეროვნული ბანკის გამოქვეყნებულ მაჩვენებლებში ჩანს, რომ ყოველწლიურად იზრდება კომერციული ბანკების მოგება“ // „ერთხელ და სამუდამოდ უნდა მივიღოთ პასუხი შეკითხვაზე, იდება თუ არა ამ ელექტრონულ პლატფორმაზე არაკეთილსინდისიერი, ფიქციური გარიგებები და ხდება თუ არა ხელოვნურად კურსზე თამაში“

—————–

„კვირის პალიტრა“, 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ რამაზ საყვარელიძესთან: „წარმოდგენაც არ მინდა, რა შეიძლება მოხდეს ევროპაში…“ // „ქართულ პოლიტიკაში არა აქვთ გაცნობიერებული ბევრი რამ, მიიჩნევენ, რომ ისე ლაპარაკი, როგორც სამზარეულოში ვლაპარაკობთ, ეკრანზეც დასაშვებია“

ნათია დოლიძე

ადგილობრივი თვითმმართველობის შედეგების შეფასებისას ექსპერტთა ნაწილი აცხადებს, რომ შექმნილი ვითარება მხოლოდ ერთზე – პოლიტიკური ელიტის კრიზისზე მიანიშნებს. ამ და სხვა პოლიტიკურ პროცესებზე გვესაუბრება ექსპერტი რამაზ საყვარელიძე:

- მეც ვიზიარებ მოსაზრებას, რომ ამ არჩევნებმა მძაფრად წარმოაჩინა პარტიული ელიტის კრიზისი, რომლისკენაც 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნებიდან მოვდიოდით. ამას ადასტურებს არა მხოლოდ არჩევნების შედეგები, არამედ საზოგადოებრივი აზრის ბოლოდროინდელი კვლევები, რომელიც სულ უფრო მძიმე ვითარებას წარმოაჩენს. ამ ყველაფრის მიზეზები ჯერ კიდევ 2012 წლამდე არსებულ ვითარებაში უნდა ვეძებოთ, როდესაც ბიძინა ივანიშვილმა თქვა, შუა უნდა გაიკრიფოსო! რაღაც მაგიური ნებით ეს პროცესი სწორედ მაშინ დაიწყო და შედეგიც დადგა, პოლიტიკურ ასპარეზზე დარჩნენ მხოლოდ “ქართული ოცნება” და “ნაციონალური მოძრაობა” და მას მერე ასე მოდის. თუ თავდაპირველად შუის გაკრეფა პოლიტიკური პროცესის წარმატებისთვის ერთ-ერთი აუცილებელი პირობა იყო და შედეგიც მივიღეთ – “ნაციონალური მოძრაობა” დამარცხდა, თანდათან ეს ვითარება პრობლემად იქცა და კრიზისიც უკვე აშკარაა.

- ანუ, თქვენი თქმით, ის, რომ ამ არჩევნების შემდეგაც მთავარი პოლიტიკური პარტია “ქართული ოცნება“, მთავარი ოპოზიციური ძალა კი “ნაციონალური მოძრაობაა“, ისევ გაკრეფილი შუის შედეგია… ამ სტატუს-კვოს შენარჩუნებას ეს ძალები კვლავაც შეეცდებიან. მაგიურობა ახსენეთ და, ამ ჯადოსნური წრის გარღვევა რა გზით არის შესაძლებელი?

- ის, რომ ამ ვითარების შენარჩუნებას “ოცნებაც” შეეცდება და “ნაციონალური მოძრაობაც”, ცხადზე ცხადია. მათ ადგილას ნებისმიერი პოლიტიკური ძალა ასე მოიქცეოდა, რადგან მათ პოლიტიკურ ასპარეზზე პოზიციების შენარჩუნებისთვის ერთმანეთი სჭირდებათ. პოლიტიკაში ისე არ ხდება, რომ ერთმა პარტიამ მეორეს ნებით დაუთმოს ადგილი, მე ავდგები და თქვენ დაბრძანდითო. თუ რაიმეს მიღება გინდა, ბრძოლით უნდა მიიღო. რატომ ვერ ხერხდება ამ ვითარების შეცვლა და მათ გარდა სერიოზული პოლიტიკური ძალის ჩამოყალიბება? – ეს მიზეზთა ერთობლიობითაა განპირობებული – იდეების ნაკლებობა, პოლიტიკური ლიდერების კრიზისი, უფულობა და ა.შ. თუმცა, გამოჩნდნენ პოლიტიკურ ასპარეზზე ადამიანები, რომლებიც ცდილობენ, არ მიაქციონ ყურადღება “ქართულ ოცნებასა” და “ნაციონალურ მოძრაობას” და საკუთარი დღის წესრიგი შექმნან. ამ არჩევნებზე ეს სცადა გიორგი ვაშაძემ. ის არავის აკრიტიკებდა, მხოლოდ იმაზე ლაპარაკობდა, რაც გასაკეთებლად მიაჩნდა. შეიძლება იყოს ამ სტრატეგიაში პერსპექტივა, ოღონდ არა ვაშაძისთვის.

საქმე ის არის, რომ მის ჯგუფსაც მოჰყვება “ნაციონალური წარსული” ისევე, როგორც “ევროპულ საქართველოს”, რომელიც ჩვენი საზოგადოების დიდი ნაწილისთვის ისევ “ნაცმოძრაობასთან” ასოცირდება, შესაბამისად, მათ მიმართაც ძველი დამოკიდებულება აქვს.
სხვათა შორის, ეს შეეხება დავით უსუფაშვილსაც, რომელიც რესპუბლიკური პარტიიდან მართალია წამოვიდა, მაგრამ საზოგადოების მნიშვნელოვან ნაწილში ის კვლავაც ძველ პარტიასთან ასოცირდება.

ამის მიზეზი ყველაზე მეტად ის არის, რომ არც უსუფაშვილმა და არც “ევროპული საქართველოს” ლიდერებმა არ გამოხატეს მკვეთრად კრიტიკული დამოკიდებულება იმის მიმართ, ვისაც გამოეყვნენ. მათი პოზიცია პოლიტიკური ეთიკის ფარგლებში კი არის, მაგრამ მოსახლეობას უნდა ჰქონდეს რაღაც გარანტია, რომ იმ შეცდომასა და, რიგ შემთხვევაში, დანაშაულს, არ გაიმეორებენ, რის გამოც მათი “დედაპარტიების” მიმართ საზოგადოებას მკვეთრად უარყოფითი დამოკიდებულება აქვს.

თუკი ამომრჩეველმა დაინახა ასეთი გარანტია, მაშინ სრულიად სხვა ურთიერთობას იწყებს შენთან. მაგალითს მოვიყვან – გავიხსენოთ შევარდნაძისა და “მოქალაქეთა კავშირის” რა უერთგულესი დამცველები იყვნენ სააკაშვილი, ჟვანია და ბურჯანაძე, მაგრამ რაღაც ეტაპზე მათ დაიწყეს ჯერ “მოქკავშირის” პოლიტიკის გაკრიტიკება, შემდეგ კი შევარდნაძესაც მიადგნენ. სწორედ ამ კრიტიკის შემდეგ დაივიწყა მოსახლეობამ მათი “მოქკავშირული” წარსული და გაჰყვა მათ, როგორც ოპოზიციონერებს. რომ არ ყოფილიყო ეს კრიტიკული დაპირისპირების ნიშნები, მათდამიც ისეთივე დამოკიდებულება იქნებოდა, რაც დღეს “ნაციონალურ მოძრაობას” გამოყოფილი ჯგუფების მიმართ არსებობს. ამაში იგულისხმება: “ევროპული საქართველოც”, “გირჩიც” და “ახალი საქართველოც”. ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი მიზეზი იმისა, რომ ისინი ვერ პოულობენ მხარდაჭერას, არის ისიც, რომ ისინი დროულად და მკვეთრად არ გაემიჯნენ “ნაციონალურ მოძრაობას”. სამწუხაროდ, ანალოგიური პრობლემა აქვს უსუფაშვილსაც.

- რას ფიქრობთ ალეკო ელისაშვილის საკმაოდ შთამბეჭდავ შედეგზე თბილისის მერის არჩევნებში და რამდენად აქვს მას უნარი და შესაძლებლობა, საქართველოში ანტინომენკლატურული მოძრაობის ლიდერად ჩამოყალიბდეს?

- ანტინომენკლატურული მოძრაობა მთელ მსოფლიოში უკვე სერიოზულ მოვლენად იქცა. ძალიან გაზვიადებული პარალელი კი გამომივა, მაგრამ სწორედ ამ განწყობების ტალღაზე მოვიდა პოლიტიკაში ტრამპი. ანტინომენკლატურული განწყობა რომ ჩვენს საზოგადოებაშიც არის, ეს აისახა ალეკო ელისაშვილის მხარდაჭერაში, რომელსაც ძალიან ცოტა დააკლდა მეორე ტურამდე, თუმცა, აჯობა “ნაციონალური მოძრაობის” კანდიდატს. ოღონდ ერთი პრობლემაა – ამ ეტაპზე ელისაშვილს არა აქვს პარტია, მეტიც, ის მთელი საარჩევნო პროცესის განმავლობაში მკაფიოდ უსვამდა ხაზს იმას, რომ არ აპირებდა, მიეღო რომელიმე პარტიული ძალის მხარდაჭერა, მაგრამ ასევე დაინახა ამ არჩევნებით, რომ პარტიული, ორგანიზებული ძალის გარეშე გამარჯვების მიღწევა, ფაქტობრივად, შეუძლებელია. ის დადგა ფაქტის წინაშე, რომ შექმნას პარტია, მაგრამ მერე როგორ მოახერხებს პოლიტიკურ პროცესში საკუთარი ადგილის პოვნას, არ ვიცი. ფაქტია, რომ ელისაშვილის პოლიტიკური ხიბლი სწორედ იმაშია, რომ პარტიულ ელიტას არ განეკუთვნება.

ვის შემოიკრებს გარშემო, ვინ იქნებიან მისი გუნდის წევრები? მასთან ამ საარჩევნო პროცესში გამოჩნდნენ ადამიანები, რომლებიც წმინდა პროფესიონალური ნიშნით იყვნენ შერჩეული, მაგრამ დავით ნარმანიას სახით ძალიან სერიოზული მაგალითი გვაქვს იმისა, რომ ხშირად პოლიტიკური წარმატებისთვის მხოლოდ პროფესიონალიზმი არ კმარა.

დავით ნარმანია შესანიშნავი პროფესიონალია. სწორედ ამ ნიშნით შეარჩია ის ივანიშვილმა – ჯერ მინისტრად დანიშნა და კარგი მინისტრი იყო, შემდეგ კი თბილისის მერად წამოაყენა მისი კანდიდატურა, მაგრამ მინისტრობისგან განსხვავებით, თბილისის მერობას გაცილებით დიდი პოლიტიკური დატვირთვა აქვს. ამიტომ პროფესიონალიზმთან ერთად, აღმოჩნდა, რომ საჭიროა პოლიტიკური ალღო, კულუარების მართვა, რისი უნარიც ნარმანიას არ აღმოაჩნდა. მიუხედავად იმისა, რომ როგორც პროფესიონალმა, ტექნიკურმა მერმა, ქალაქს ბევრი რამ გაუკეთა, პოლიტიკური მხარის ნაკლებობამ შექმნა საზოგადოებაში განწყობა, რომ თითქოს ნარმანია ღუპავდა ქალაქს. ანალოგიურ ვითარებაში შეიძლება ბევრი აღმოჩნდეს, ვინც ისეთ რთულ საქმეს მოჰკიდებს ხელს, როგორიც თბილისის მართვაა. ამ საქმეში პროფესიონალიზმი აუცილებელია, მაგრამ მხოლოდ ეს არ ჰყოფნის, პოლიტიკური მანევრების მთელი კასკადია საჭირო.

- ბოლო დროს ხშირად გაიგონებთ, რომ ელისაშვილი მომავალში, შესაძლოა, გიორგი მარგველაშვილთან ვიხილოთ ტანდემში, არ გამორიცხავენ მისი და უსუფაშვილის თანამშრომლობასაც...

- პოლიტიკოსის ერთ-ერთი თვისება, პიროვნულიც კი, უნდა იყოს მანევრირების უნარი, შუბლით დაპირისპირება მებრძოლების საქმეა და მერე ეს მებრძოლები გმირებად შემორჩებიან ხოლმე, მაგრამ პოლიტიკოსი ისტორიაში სწორედ მანევრირების ხელოვნებით რჩება. ამის უნარი არც მარგველაშვილს, არც ელისაშვილსა და მნიშვნელოვანწილად უსუფაშვილსაც ჯერ არ გამოუვლენიათ. ჯერჯერობით-მეთქი იმიტომ ვამბობ, რომ ეს უნარი როდის გამომჟღავნდება გარემო პირობების წყალობით, არავინ იცის. ვნახოთ, რა იქნება, მე მაინც უფრო საეჭვო მგონია მათი თანამშრომლობა, მიუხედავად იმისა, რომ თითოეულის გულწრფელობაში ნამდვილად არ მეპარება ეჭვი. თუმცა, პოლიტიკაში მხოლოდ გულწრფელობა საკმარისი არ არის, ისევე, როგორც მხოლოდ დაპირისპირების გზით სიარული.

- რას ფიქრობთ თიანეთის მუნიციპალიტეტის მერის არჩევნებზე, რომლის დროსაც ერთმანეთს მწვავედ დაუპირისპირდნენ, მერობის დამოუკიდებელი კანდიდატი, ამჟამად უკვე გამარჯვებული თამაზ მეჭიაური და რაიონის მაჟორიტარი დეპუტატი ზაქარია ქუცნაშვილი, რომლის ფავორიტიც ლელა ქიტესაშვილი იყო. მეჭიაურმა გამარჯვება სასამართლოს ორი ინსტანციის გავლის შედეგად დაიკანონა. თქვენი აზრით, რაც მოხდა, მართლაც დემოკრატიული აქტია თუ “ქართული ოცნების” ნაწილმა სწორედ მეჭიაურზე დადო ფსონი, რომელიც ამ პარტიიდან არცთუ დიდი ხანია, რაც წამოვიდა?

- როგორც ვხვდები, იქ იმდენად ცოტა ხმაში იყო განსხვავება, რაც მოხდა, შესაძლოა, შემთხვევითობაც იყო, თუმცა, არ არის გამორიცხული, რომ ეს დაუდევრობის შედეგიც ყოფილიყო; ანუ “ქართულმა ოცნებამ” და მისმა კანდიდატმა, შესაძლოა, სათანადოდ არ იზრუნეს შედეგის მიღწევაზე. ეს დაუდევრობა, ისევე როგორც პიარის უქონლობა, ახასიათებს “ქართულ ოცნებას”. ის გაანებივრა ივანიშვილის ფაქტორმა, ხშირად დარწმუნებული არიან, რომ ეს ფაქტორი მათ გამარჯვებას უზრუნველყოფს. ამბობენ, რომ ლელა ქიტესაშვილის გამგებლობისას ბევრი რამ გაკეთდა თიანეთში, თუმცა, ეს საკმარისი არ აღმოჩნდა მისი გამარჯვებისთვის. აქედან დასკვნა, რომ გაკეთებული საქმეები ყოველთვის თვითონ არ ლაპარაკობენ და პიარი სჭირდება. რაც შეეხება იმას, თუ რა სურათი შეიქმნა ამ დაპირისპირებისას, ეს სურათი იყო ძალიან მძიმე და ძალიან შორს იმისგან, რის დანახვასაც ვისურვებდით.

ჩემი აზრით, ეს შემთხვევა საკმაოდ მძიმეა “ქართული ოცნებისთვის”. პრაქტიკულად, გამოვიდა, რომ “ქართულმა ოცნებამ” ჯერ ხმებით მანიპულირება სცადა, მერე კი სასამართლოს ძალით წააგო არჩევნები. შესაძლოა, თამაზ მეჭიაური ვერ ჩაითვალოს მკვეთრად ოპოზიციურ ფიგურად, მაგრამ არ არის გამორიცხული, მისი შემთხვევა სხვა პარტიებისთვის წამახალისებელ პრეცედენტად იქცეს.

- ზაქარია ქუცნაშვილის განცხადება იმის თაობაზე, თუ როგორ გაუკვალა გზა თამაზ მეჭიაურს ჯერ “ქართული ოცნებისკენ“, შემდეგ კი საჯარო სამსახურისკენ, რადგან მისი ნათესავია, საზოგადოების დიდი ნაწილის შეფასებით, ნეპოტიზმის საუკეთესო ნიმუში იყო...

- ქართულ პოლიტიკაში არა აქვთ გაცნობიერებული ბევრი რამ, მიიჩნევენ, რომ ისე ლაპარაკი, როგორც სამზარეულოში ვლაპარაკობთ, ეკრანზეც დასაშვებია.
ნეპოტიზმი არის მოვლენა, რომლის სრულად აღმოფხვრა, ისევე როგორც კორუფციის, წარმოუდგენელია და არა მხოლოდ ჩვენთან, არამედ ევროპის წამყვან ქვეყნებშიც, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ამას უნდა შევეგუოთ.

- რას ფიქრობთ ბიძინა ივანიშვილის გავლენაზე ქართულ პოლიტიკასა და თუნდაც ამ არჩევნებზე, რომლისგანაც დისტანცირება სცადა?

- ბიძინა ივანიშვილს აქვს საშუალება, პროცესები მართოს ისე, რომ არ იყოს თანამდებობის პირი. ეს მდგომარეობა ჰქონდა სააკაშვილის მმართველობის დროსაც, განსაკუთრებით, პირველ პერიოდში. მისსავე მონათხრობში ფიგურირებდა სწორედ ის, რომ სააკაშვილს ხშირად აძლევდა რჩევებს, ისიც იზიარებდა მის მოსაზრებებს და როცა აღარ იზიარებდა, ივანიშვილმა მასთან ურთიერთობა შეწყვიტა. როცა ამბობენ, რომ დღეს ივანიშვილი არაფორმალური მმართველია, არ არის სწორი, ის არა მხოლოდ დღეს არის ამ მდგომარეობაში. გარდა ამისა, არაფორმალური მმართველობა არა მხოლოდ ივანიშვილის შემთხვევაში გვხვდება, ანალოგიური ვითარებაა არაერთ წამყვან ქვეყანაშიც, სადაც ბიზნესის წარმომადგენლების გავლენა პოლიტიკაზე უზარმაზარია, თუმცა, ისინი არ არიან ხელისუფლებაში. რა თქმა უნდა, ესეც არაფორმალური მმართველობაა.

- თქვენ უკვე ბრძანეთ, რაოდენ სახიფათო შეიძლება აღმოჩნდეს პოლიტიკოსის კარიერისთვის თბილისის მერის თანამდებობა. რას ფიქრობთ კალაძის პერსპექტივაზე, შეძლებს კი გაუმკლავდეს დედაქალაქის წინაშე არსებულ გამოწვევებს და შეასრულოს დაპირებები, რომლებიც უხვად გასცა?

- რამდენად გაართმევს თავს ამ ყველაფერს, ვფიქრობ, ჯერ თვითონაც არ იცის. ის ახალგაზრდაა, ენერგიული და ამბიციური, ამიტომაც დაუჭირა თბილისის მოსახლეობამ მხარი. სრულიად ბუნებრივია ისიც, რომ კალაძე ამ თანამდებობას ერთგვარ ტრამპლინად განიხილავდეს და მართლაც ყველაფერი გააკეთოს წარმატების მისაღწევად.

- მოგეხსენებათ, კატალონიამ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, რის საპასუხოდაც ოფიციალურმა მადრიდმა მას ავტონომია გაუუქმა. გარდა ამისა, ესპანურ სასამართლოს მოუწევს განიხილოს კატალონიის ხელმძღვანელობის ამბოხში მონაწილეობის საქმე. ამ პროცესს უკვე უწოდეს “ნაციონალიზმის რენესანსი“. რამდენად გადამდები შეიძლება აღმოჩნდეს კატალონიის მაგალითი ევროპისთვის?

- როგორც ჩანს, ოფიციალურმა მადრიდმა პრობლემის ძალისმიერი ხერხით მოგვარება გადაწყვიტა, სასამართლოს გადაწყვეტილება სწორედ ამისთვის სამართლებრივი საფუძვლის შესაქმნელად სჭირდება. თუ ამან გაამართლა და პროცესი შეჩერდა, მაშინ, ალბათ, აფეთქებებს სხვაგან ჯერჯერობით აღარ უნდა ველოდოთ, მაგრამ თუ კატალონიის პრეცედენტმა გაიმარჯვა, ალბათ, წამოვა სეპარატისტული განწყობების ცვენა და ევროპაში სეპარატიზმის ნაღმი გასკდება. სამწუხაროდ, ჩვენთვის ცნობილია, ერთ წერტილში გაჩენილი ამგვარი ცეცხლი, სხვაგან რა გამოხმაურებას იწვევს. ჩვენთან სეპარატიზმის პირველი მერცხალი აფხაზეთი იყო, რაც უცებ საოცარი სისწრაფით გაღვივდა ე.წ. სამხრეთ ოსეთში. სადაც საქართველოში ასეთი გადამდები აღმოჩნდა სეპარატიზმი, წარმოდგენაც არ მინდა, რა შეიძლება მოხდეს ევროპაში. მსოფლიო დღეს ერთმნიშვნელოვნად უჭერს მხარს ესპანეთის მთავრობას, სწორედ იმიტომ, რომ ამ პროცესში უდიდეს საფრთხეს ხედავს.

„კვირის პალიტრა“, 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ კახა კალაძესთან: „ჩემთვის ეს მტკივნეული და დამთრგუნველი იყო, მაგრამ…“ // „გარემოვაჭრეები არიან ის მოქალაქეები, რომელთაც ყველაზე მეტად სჭირდებათ ჩვენი დახმარება“ // „მითქმა-მოთქმას, რომ იქ ვიღაც რაღაცას მაიმუნობს, წერ­ტილს დავუსვამთ. მერიის ბიუროკრატიული მანქანა უნდა დავანგრიოთ“

ემა ტუხიაშვილი

ადგილობრივი არჩევნების საბოლოო შედეგების შეჯამებისთვის ცენტრალურ საარჩევნო კომისიას ვადა 1-ლ ნოემბრამდე აქვს, თუმცა, ყველა წინასწარი მონაცემით და 51,09%-ით კახა კალაძე უკვე თბილისის ახალარჩეული მერია. ვისთან ერთად მოდის ქალაქის მთავრობაში და რის შეცვლას გეგმავს თბილისისა და თბილისელებისთვის – ამ და სხვა თემებზე კახა კალაძემ ტელეკომპანია “პალიტრანიუსის” გადაცემა “360 გრადუსში” სტუმრობისას ისაუბრა.

- რამდენად განახლებული გუნდით მოდის კახა კალაძე თბილისის მთავრობაში? ინფორმაცია თქვენი გუნდის წევრების შესახებ უკვე ვრცელდება. მათ შორის სახელდებიან მაია ბითაძე და ირაკლი ხმალაძე. ეს ის ადამიანები არიან, რომლებიც მინისტრის მოადგილეების თანამდებობა დატოვეს და თქვენს გუნდს წარმოადგენდნენ საარჩევნო პერიოდში…

- ეს ადამიანები იქნებიან ჩემს გუნდში, ხოლო რა მიმართულებით გააგრძელებენ მუშაობას, ამას უახლოეს მომავალში ვეტყვით მოსახლეობას. ჩემთვის და ჩემი თანაგუნდელებისთვის მთავარი არის პროფესიონალიზმი, კომპეტენტურობა და პატიოსნება. შესაბამისად, ჩვენ ვართ დიდი გამოწვევების წინაშე, მნიშვნელოვანი პროექტების განხორციელება მოგვიწევს და ამისთვის საჭიროა ძლიერი გუნდი. აუცილებელია ცენტრალურ ხელისუფლებასთან კარგი ურთიერთობა და საერთაშორისო საფინანსო ორგანიზაციებთან ურთიერთობის კარგი გამოცდილება. ეს ყველაფერი ჩვენს გუნდს აქვს. ჩემს თანაგუნდელებთან ერთად შევქმენით აპლიკაცია, რომელიც შეიძლება გადმოიწეროს ნებისმიერმა მოქალაქემ თავის ტელეფონში. აპლიკაციაში მოცემულია ყველა ჩვენი წინასაარჩევნო დაპირება. ეს გაკეთდა იმისთვის, რომ საზოგადოებამ გაგვაკონტროლოს, თუ როგორ შესრულდება ის პროექტები, რომლებიც წინასაარჩევნო პერიოდში დავაანონსეთ.

- ერთ-ერთი მწვავე პრობლემა თბილისში ძველი უბნები და ავარიული სახლებია. მინდა, შეგახსენოთ შვეიცარიელი ჟურნალისტის, ბერნარ ოდენალის ბლოგი თბილისის შესახებ, სადაც ამბობს, რომ ძველი თბილისის დიდი ნაწილი საომარ ზონას ჰგავს და დარჩა შთაბეჭდილება, რომ იქ მცხოვრებთა ბედი არავის აწუხებს. როგორ აპირებთ ასეთ ავარიულ სახლებში მობინადრეთა პრობლემების მოგვარებას?

- ძველი თბილისი მართლაც საჭიროებს რეაბილიტაციას. მომდევნო 4 წლის განმავლობაში ძველი თბილისის რეაბილიტაციისთვის 500 მილიონი ლარი დაიხარჯება. რა თქმა უნდა, ამ თანხით ვერ ამოიწურება ძველი თბილისის რეაბილიტაციის პრობლემა, მაგრამ ოთხი წლის განმავლობაში შესაძლებლობების მაქსიმუმს გავაკეთებთ. ძველი თბილისის გარდა, ქალაქის ყველა რაიონში არის ავარიული სახლები, ეს შეიძლება იყოს “ხრუშჩოვკები”, ისტორიული შენობა-ნაგებობები ან ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ფართობები. რა თქმა უნდა, არც 500 მილიონი და არც 4 წელი არ ეყოფა მთლიანად ამ პრობლემის მოგვარებას და ეს პროცესი შემდეგაც უნდა გაგრძელდეს.

წელსვე ვიწყებთ ორბელიანის ქუჩის, მშრალი ხიდის, “დედაენის” ბაღისა და მიმდებარე ტერიტორიის რეაბილიტაციას. მომავალ წელს ვიწყებთ გუდიაშვილის მოედნის პროექტის განხორციელებას, ფიროსმანის ქუჩის რეაბილიტაციას, განხორციელდება ზემო და ქვემო კალას სარეაბილიტაციო მასშტაბური პროექტები, ასევე იგეგმება ყოფილი ლესელიძისა და ამჟამად კოტე აფხაზის ქუჩის რეაბილიტაცია.

- ფოტოგრაფი ილია ვარლამოვის ბლოგიც მინდა შეგახსენოთ, რომელმაც ფოტორეპორტაჟი გამოაქვეყნა ვაგზლის მოედნიდან და ამბობს, რომ ეს ყველაზე შემზარავი ადგილია თბილისში და ქალაქის სირცხვილია. როგორია თქვენი ხედვა გარე ვაჭრობაზე?

- გარე ვაჭრობის პრობლემა ნაწილობრივ დარეგულირებულია და ამ მიდგომას მეც ვემხრობი, თუმცა, აქვე ვამბობ, რომ გარემოვაჭრეები არიან ის მოქალაქეები, რომელთაც ყველაზე მეტად სჭირდებათ ჩვენი დახმარება. ჩვენ მათ უნდა შევუქმნათ ისეთი პირობები და გარემო, სადაც შესაძლებელი იქნება, ერთი მხრივ, მათი პროდუქციის რეალიზება, ხოლო, მეორე მხრივ, მოწესრიგდეს ამ საქმიანობის ვიზუალური მხარე. სხვათა შორის,
რუსი ჟურნალისტის კრიტიკა ჩემთვის ცოტა მიუღებელია. რაც რუსეთში და რუსეთის ქალაქებში ხდება, სრული კატასტროფაა. ჩემი თბილისი გაცილებით ლამაზი და გამორჩეულია ისტორიით, კულტურითა და ტოლერანტობით.

- იყო შემთხვევები, როცა მერიის თანამშრომლებს კორუფციის ბრალდებით აკავებდნენ. როგორ აპირებთ ამ პრობლემასთან გამკლავებას?

- ის, ვინც ჩემთან იმუშავებს და ამას გააკეთებს, ჩემი მტერი იქნება. პირდაპირ შემიძლია ვუთხრა ასეთებს, რომ შეუძლიათ თავისი ფეხით ეძებონ ციხის კარი. ის, ვინც კორუფციაში იქნება შემჩნეული, მის მიმართ ძალიან მკაცრი დამოკიდებულება გვექნება.

- ერთი მხრივ, თქვენი გუნდი ამბობს, რომ აუცილებელია ქალაქის განვითარება, ხოლო, მეორე მხრივ, ამბობთ, რომ უნდა შენარჩუნდეს მწვანე საფარი. იმ შემთხვევაში, თუ მწვანე საფარი შენარჩუნდება, ქალაქი როგორ უნდა განვითარდეს?

- მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა არ ამბობს იმას, რომ ქალაქი არ უნდა განვითარდეს და თუ განვითარდება, ეს უნდა მოხდეს ეკოლოგიის ხარჯზე. ქალაქი უნდა განვითარდეს სწორად, თანამიმდევრულად და ხარისხიანად. მე საარჩევნო კამპანიის დროს ბევრჯერ ვთქვი, რომ არც ერთი სამშენებლო ნებართვა არ გაიცემა ჩემი მერობისას სპორტული მოედნების, პარკების, სკვერებისა და საზოგადოებრივი სივრცეების ხარჯზე.
იმ ქაოსური განაშენიანების შედეგი, რაც 20-25 წლის განმავლობაში გვქონდა, სახეზეა. ასე გაგრძელება შეუძლებელია.

ჩვენს შვილებს ეს ქალაქი არ უნდა დაუმახინჯონ. მე მშენებლობის წინააღმდეგი არა ვარ, მაგრამ ეს უნდა გავაკეთოთ სწორად, თანამიმდევრულად და არა ეკოლოგიის, ხეების, პარკებისა და სკვერების გაჩეხის ხარჯზე. ქალაქი განვითარდება, დაიწყება აღმშენებლობა, ბევრი საინტერესო პროექტი განხორციელდება და პარალელურად დაიწყება პარკების, სკვერების რეაბილიტაცია და მშენებლობა.

- გექნებათ თუ არა მოქალაქეების მიღების დღე?

- რა თქმა უნდა. გარდა ამისა, როცა მე მქონდა მართვის პოლიტიკის პრეზენტაცია, ვთქვი, რომ ვაპირებთ მერიაში შევქმნათ ვებპლატფორმა, სადაც მოქალაქეები სახლიდან გაუსვლელად ისარგებლებენ მუნიციპალური სერვისებით. რა თქმა უნდა, არსებული სისტემაც – მოქალაქეები მოდიან მერიაში, განცხადებას წერენ და აბარებენ – დარჩება და კიდევ უფრო გამარტივდება. ვეცდებით, ერთი ფანჯრის პრინციპით მოხდეს ეს ყველაფერი. ასევე, ნებისმიერ მოქალაქეს, ვისაც აქვს კონკრეტული ხედვა, პროექტი, იდეა ქალაქის განვითარების შესახებ, აპლიკაციის “შენი იდეა ქალაქის მერს” მეშვეობით შეუძლია წარმოადგინოს და დაინტერესების შემთხვევაში დავეხმარებით განხორციელებაში.
მინდა ყველა მოქალაქე ჩართული იყოს ქალაქის განვითარებაში. მაგალითად, თქვენ სადაც ცხოვრობთ, კონკრეტულ უბანში, მოგეცემათ შესაძლებლობა, თავად გადაწყვიტოთ, თქვენი უბნისთვის რომელი პროექტია პრიორიტეტული. ეს შეიძლება იყოს სკვერის გაკეთება, გზის მოასფალტება, სადარბაზოს მოპირკეთება და ა.შ.

- მე თუ მეკითხებით, რა არის ჩემთვის პრიორიტეტული ჩემი საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით, ასეთი შეკითხვა მექნება: მე პუშკინის ქუჩაზე ვცხოვრობ. ცოტა ხნის წინ 1 ლარად, თუმცა, მილიონიანი საინვესტიციო ვალდებულებით, მიწის ნაკვეთი გასხვისდა ბიძინა ივანიშვილთან დაკავშირებულ კომპანიაზე. ნუთუ არ იყო შესაძლებელი, რომ ეს საპარკინგე ადგილი საბაზრო ფასად გასხვისებულიყო, ასე ხომ ნაკლები შეკითხვა გაგვიჩნდებოდა, მათ შორის ოპოზიციასაც?

- ეს მიღებული პრაქტიკაა და სიახლეს არ წარმოადგენს, რომ კონკრეტული პროექტის განსახორციელებლად ხდება კონკრეტული ადგილის გადაცემა ინვესტორისთვის, სადაც გაწერილია საინვესტიციო ვალდებულება, რომ, მაგალითად, უნდა გაკეთდეს კონკრეტული პროექტი, რომელიც მნიშვნელოვანია ქალაქისთვის. გარდა ამ ერთი პროექტისა, ანალოგიური ცხრა პროექტი აქვს თბილისის მერიას. ჩატარებულია კვლევები საპარკინგე ადგილის მოწყობაზე. მოგეხსენებათ, პარკირების სისტემა მწვავე პრობლემაა ქალაქისთვის, ამიტომ არსებობს ცხრა კონკრეტული ლოკაცია, სადაც შესაძლებელია მიწისქვეშა პარკინგის მოწყობა. ამას, რა თქმა უნდა, მერია თავისი ბიუჯეტით არ და ვერ გააკეთებს. შესაბამისად, ეს პროექტები უნდა შევთავაზოთ ინვესტორებს კონკრეტული საინვესტიციო ვალდებულებით.

რაც შეეხება ოპოზიციას, ის ბიძინა ივანიშვილის მიზანმიმართულ დისკრედიტაციას ეწევა. ბატონი ბიძინა ძალიან დიდ პროექტებს ახორციელებს თანაინვესტირების ფონდის მეშვეობით. დაახლოებით 800 მილიონი ღირებულების ინვესტიციები ხორციელდება სხვადასხვა მიმართულებით. თბილისში, ამ კონკრეტულ პროექტებზე, რასაც ოპოზიცია ეწინააღმდეგება, დაახლოებით 460 მილიონი იხარჯება, შეიქმნება მუდმივი, დაახლოებით 2 ათასამდე ახალი სამუშაო ადგილი. აი, ამ ყველაფერს ეწინააღმდეგებიან, თან ეს ყველაფერი გააკეთეს საარჩევნოდ, რომ წინ წამოეწიათ გარკვეული თემები, რომ ბიძინა ივანიშვილი თბილისის, ქვეყნის მტრად გამოეყვანათ, მაგრამ მოსახლეობამ მიიღო ის გადაწყვეტილება, რაც მიიღო. ჩვენთვის ახლა ყველაზე მთYავარი – მეტი ადამიანის დასაქმებაა, ამიტომ მნიშვნელოვანია ასეთი პროექტებისთვის ხელშეწყობა. პირადად მე ჩემს თანაგუნდელებთან ერთად ყველაფერს გავაკეთებ, რომ მაქსიმალურად შევუწყო ხელი ბიზნესს, რათა მათ მეტი ადამიანი დაასაქმონ.

- კიდევ ერთი პრობლემა მერიაში სამშენებლო ნებართვების მოპოვების გაჭიანურებული პროცესი იყო. სხვადასხვა მიზეზით არქიტექტურის სამსახური განმცხადებელს უკან უბრუნებდა დოკუმენტაციას და ყოველ ჯერზე მასში მცირე დეტალის შესწორებას სთხოვდა. ბოლოს საქმე იქამდე მიდიოდა, რომ კომპანია იძულებული იყო, მერიის მიერ შეთავაზებული არქიტექტორი დაექირავებინა, ორ-სამჯერ მეტი გადაეხადა მისი მომსახურებისთვის, რათა არქიტექტურის სამსახურს დოკუმენტაცია წარმოებაში მიეღო და გადაწყვეტილებაც გამოეტანა…

- დაგეგმილი გვაქვს არქიტექტურის სამსახურის მთლიანი რეფორმირება. თავად საბჭოებზეც გვაქვს აბსოლუტურად განსხვავებული მიდგომა – იმ პრობლემებს, მითქმა-მოთქმას, რომ იქ ვიღაც რაღაცას მაიმუნობს, წერტილს დავუსვამთ. მერიის ბიუროკრატიული მანქანა უნდა დავანგრიოთ. ჩვენ გვჭირდება ინოვაციური, თანამედროვე და მოქნილი მერია, რომელიც იქნება ადამიანებზე ორიენტირებული.

- დაბოლოს მინდა გკითხოთ, მე, როგორც ჟურნალისტი, დიდი ხანია ვადევნებ თვალს თქვენს გზას ფეხბურთის მსოფლიო ვარსკვლავიდან ანგარიშგასაწევ პოლიტიკოსამდე. რამდენად რთული იყო ამ გზის გავლა?

- რთული იყო და საინტერესოც. სამტრედიის რაიონში დავიბადე, ერთ-ერთ სოფელში. როცა ფეხბურთის თამაში დავიწყე, მითხრეს, შენგან ფეხბურთელი არ გამოვა და აჯობებს, რამე სხვა აირჩიოო. ეს ძალიან მტკივნეული და დამთრგუნველი იყო, მაგრამ ჩემი ხასიათიდან გამომდინარე, მე გავაგრძელე მუშაობა და ბევრ წარმატებასაც მივაღწიე. ერთი შეხედვით თითქოს წარმატების მიღწევა იოლი ჩანს, მაგრამ რთული წარმოსადგენია, რა ბარიერების გადალახვა გიწევს ამის მისაღწევად. ჯერ არა, მაგრამ რამდენიმე წლის შემდეგ მინდა წიგნი გამოვცე ჩემს ცხოვრებაზე, ჩემს კარიერაზე, რა და როგორ გამოვიარე, რა სირთულეები და წარმატებები.

ძალიან ბევრი ახალგაზრდა მიყურებს და მინდა, მათ ვუთხრა – ცხოვრებაში ძალიან მნიშვნელოვანია შრომა. არის მომენტები, როცა გიჭირს რაღაცების გადალახვა და ხშირია შემთხვევა, როცა ნებდებიან. არ უნდა დანებდე, ყველაფერი უნდა გააკეთო, რომ ეს სირთულეები გადალახო. როცა ერთს გადალახავ, უფრო ძლიერი ხდები და შემდეგ სხვა სირთულეების გადალახვა უფრო გიადვილდება. მიზანდასახულობა და სწავლა, ინტელექტი ძალიან მნიშვნელოვანია, ეს ყველაფერი შესაბამისობაში უნდა იყოს.

„კვირის პალიტრა“, 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ თამაზ მეჭიაურთან: „აუცილებელია პარლამენტში შეისწავლონ, როგორ აფორმებს ქუცნაშვილი ოჯახის წევრებზე ბიზნესებს“ // ინტერვიუ ზაქარია ქუცნაშვილთან: „წარადგინოს მტკიცებულება, რატომ მეკუთვნის ფოსტისა და კულტურის სახლის შენობა“

რუსუდან შელია

თამაზ მეჭიაური თიანეთის მერია – მცხეთის სასამართლოს ორივე ინსტანციამ­ მეჭიაურისა და საქართველოს ახალგაზრდა­ იურისტთა ასოციაციის ერთობლივი საჩივარი ძალაში დატოვა და თიანეთის საოლქო კომისიის გადაწყვეტილება გაუქმებულად ცნო. როგორ გაგრძელდება თიანეთის მერისა და დეპუტატ ზაქარია ქუცნაშვილის საქმიანი ურთიერთობა? „კვირის პალ­იტრა“ თამაზ მეჭიაურს დაუკავშირდა:

- თიანეთში ხალხის მხარდაჭერას ყოვ­ელთვის ვგრძნობდი, ყველა არჩევნები­ მოგებული მაქვს და ახლაც ვიცოდი, რომ გავიმარჯვებდი,­ თუმცა ვერ წარმოვიდგენდი, თუ ზაქარია ქუცნაშვილი ასე დამიპირისპირდებოდა – ადმინისტრაციული­ რესურსი სრულად გამოიყენა და როდესაც მიხვდა, რომ მისი ფავორიტი კანდ­იდატი ლელა ქიტესაშვილი არჩევნებში დამარცხდა, ხმის დათვლის პროცესში სპეცრაზმი ჩართო. ყველაზე სამ­არცხვინო ის იყო, რომ კიდევ აქეთ მიწერდნენ საჩივრებს, არჩევნები გააყალბეო­. როგორ უნდა გამეყალბებინა, როდესაც კომისიებში ერთი წარმომადგენელიც კი არ მყავდა?

- მართალია, დამოუკიდებელი კანდიდატის სტატუსით მონაწილეობდით არჩევნებში, თუმცა ამბობენ, რომ “ქართული ოცნების” რამდენიმე წევრი მხარს გიჭერდათ...

- მე ხალხი მიჭერდა ხმას, თუ იმას გულისხმობთ, უყვართ თუ არა ქუ­ცნაშვილი “ქართულ ოცნებაში”, არა მგონია ვინმე ასე იყოს მის მიმართ განწყობილი – ყველამ იცის, რომ ქუცნაშვილი ყველაფერს საკუთარ ინტერესებს არგებს, თიანეთში ხმებს­ ავრცელებდა, მუნიციპალიტეტში გზებს ცენტრალური ხელისუფლება კი არა, მე ვაკეთებო, არადა, თიანეთში გზების მასშტაბური პროექტები ინფრასტრუქტურის სამინისტრომ დააფინანსა. ამიტომაც ვთქვი, რომ მას მატყუარას და ცუილას ეძახიან. პარლამენტში უნდა შეი­სწავლონ ქუცნაშვილის საქმიანობა, მეც დავეხმარები ინფორმაციების მოძიებაში, მათ შორის, რა ქონება იყიდა თიანეთში და როგორ აფორმებს ოჯახის წევრებზე ბიზნესებს.

- ქუცნაშვილის მთავარი ბრალდების პათოსი იყო, რომ თქვენ მისი დახ­მარება არ და­აფასეთ – ქუცნაშვილი მართლაც ლობირებდა თქვენი საფინანსო-საბიუჯეტო კომიტეტის თავმჯდომარედ დანიშვნას?

- რად მინდოდა ქუცნაშვილის ლობირება? ასეთი სისულელეები შეიძლება თიანეთს გარეთ ვიღაცას მართლა დაეჯერებინა, თუმცა რაიონში სასაცილოდაც არავის ეყო მისი განცხადებები ჩემს ლოთობასა და მისი დახმარებით დაწინაურებასთან დაკავშირებით. ასეთი მატყუარა რომ არის, იმიტომაც ვერ ბედავს ხალხთან გამოჩენას. ჰკითხეთ თიანელებს, ბოლოს როდის შეხვდნენ ქუცნაშვილს!

- ასეთი დაპირისპირების ფონზე, როგორ წარმოგიდგენიათ მერობის პერიოდში მაჟორიტართან თანამშრომლობა?

- არავისთან თანამშრომლობას არ ვაპირებ, თიანეთისთვის კი ბოლომდე დავი­ხარჯები. ვიცი, რომ ცვლილებები გამგეობაში დაიწყება, თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ პროფესიონალ ადამიანებს­ დავითხოვ. პირიქით, ყველა კარგ კადრს შევინარჩუნებ და პრობლემების გადაჭრას შევუდგები.

———

„კვირის პალ­იტრა“ ზაქარია ქუცნაშვილსაც დაუკავშირდა, რომელიც ამბობს, რომ  „სასამართლოს გადაწყვეტილებით გაოგნებულია – ოპოზიციის საერთო კანდიდატად იმიტომ მოვიხსენიებ მეჭიაურს, რომ მას მხარი დაუჭირეს “ლეიბორისტებმა”, “ნაციონალებმა”, “პატრიოტთა ალიანსმა” -კონკურენტი­ არ დაუყენეს, სანაცვლოდ კი მეჭიაურის საარჩევნო სიაში აღმოჩნდნენ“.

- ამ ფონზე მოქმედ დეპუტატს თქვ­ენივე მაჟორიტა­რული ოლქის მერთან როგორ წარმოგიდგენიათ თანამშრომლობა?

- ადამიანთან, რომელიც თანამდებობის მოპოვებას შეურაცხყოფით ცდილობს, თანამშრომლობას არ ვგეგმავ.

- ვფიქრობ, თქვენ მეტად შეურაცხყავით,­ როდესაც აღნიშნეთ, რომ გალოთებული მეჭიაური მიიყვანეთ პარტიაში...

- სატელევიზიო ეთერში გაჟღერებულ ჩემს განცხადებას სასამართლოზე გავლენა არ უნდა მოეხდინა… საერთოდ, სიმართლე ჩემთვის ყოველთვის მნიშვნელოვანია – ყველა წაქცეულს გავუწვდი ხელს, რომ საზოგადოებასა და ქვეყანას ემსახუროს.

- თქვენი შეფასებით, “ლოთ” და “კორუ­მპირებულ” ადამიანსაც გაუწევთ რეკომენ­დაციას საფინანსო-საბიუჯეტო კომიტეტის თავმჯ­დომარედ დანიშვნაზე? სხვათა შორის, თქვენი ეს განცხადება დავით უსუფაშვილმა არ დაადასტურა...

- სულ სხვა კონტექსტში ვისაუბრე კორუმპირებულობაზე. ის მუშაობდა საგადასახადო სისტემაში, რომელიც “გაისთან” ერთად ყველაზე კორუმპირებულ უწყებად ითვლებოდა. მისი გალოთებაც რეალობაა – ბევრი ცდილობს ალკოჰოლით დაიწყნაროს ნევრები. რაც შეეხება უსუფაშვილის განცხადებას, ის ვერც გაიხსენებდა ჩემს შესვლას მის კაბინეტში, რადგან დოკუმენტი მეჭიაურის კომიტეტის თავმჯდომარედ დანიშვნასთან დაკავშირებით თანაშემწემ მიაწოდა. თუმცა, მანამდე პირადად შევადგინე დოკუმენტი ფრაქციაზე განხილვის შემდეგ და ამას 30 ადამიანი დაადასტურებს, მათ შორის, მეჭიაურის შვილიც…

- გუნდი თუ გიჭერთ მხარს? – ვრცე­ლდება ხმები, რომ “ქართული ოცნების” ზოგიერთი წარმომადგენელი მეჭიაურის პოზიციას იზიარებს...

- პირიქით, ბევრმა დამირეკა და მიესალმნენ, რომ შეცდომის აღიარება შევძელი და ისიც გავახმოვანე, რომ ბიძინა ივანიშვილმა კი არა, ჩემი რეკომენდაციით მივიყვანე პარტიაში. ჩემი პოზიცია ასეთია – წაქცეულს ხელი უნდა გაუწოდო და შეგეშინდეს, რომ ის ზურგში დანას ჩაგარტყამს, თუმცა იმასაც მივხვდი, 50 წლის ასაკში ადამიანის გამოსწორება შეუძლებელია.

- თამაზ მეჭიაური ახლა პარლამენტისგან ითხოვს, შეიქმნას კომისია, რომელიც თქვენს კორუფციულ საქმიანობას გამოავლენს...

- თამაზის არაკომპეტენტურობა ამ მოთხოვნაშიც ჩანს – სამჯერ გახლდათ პარლამენტის წევრი, თუმცა დღემდე არ იცის, როგორ იქმნება პარლამენტში კომისია, ან რომელი ორგანო სწავლობს ქონებრივ დეკლარაციას. მეჭიაური სამი თვის განმავლ­ობაში აწარმოებდა ჩემს წინააღმდეგ აღვირახსნილ კამპანიას, თუმცა მე თმენის ვალდებულებით შევბოჭე საკუთარი თავი და უზრდელ ადამიანზე არაფერი მითქვამს. მოიტანოს მტკიცებულება, სად მაქვს თიანეთში ასობით ჰექტარი მიწა, ან რატომ მეკუთვნის მე ფოსტის, სასტუმროსა თუ კულტურის სახლის შენობა. სახელმწიფოსგან მხოლოდ 136 კვ/მ ფართობის მიწა აუქციონის წესით შევიძინე, ისიც ჩემს სოფელში, რაც შეეხება კერძო პირებისგან შეძენილ ქონებას, ეს კანონის დარღვევა არ გახლავთ.

„ახალი თაობა“, 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ მამუკა გამყრელიძესთან: „თუ კახა კალაძეს კრიმინალებთან ვალდებულებები არ აქვს, ის კარგი მერი იქნება“ // „ნაციონალების ბრახაბრუხი უკვე ყელში ამომივიდა!“

საქართველოში მიმდინარე პოლიტიკური პროცესების შესახებ `ახალი თაობის~ კითხვებს ყოფილი დიპლომატი მამუკა გამყრელიძე პასუხობს.

- ბატონო მამუკა, არჩევნებიდან ერთი კვირის თავზე როგორია თქვენი შეფასებები? ნაციონალებმა უარი თქვეს მეორე ტურზე, თიანეთში დამოუკიდებელმა კანდიდატმა მოუგო „ოცნების“ კანდიდატს. სასამართლომაც თამაზ მეჭიაურის მხარე დაიჭირა. გააბრაზა ზაქარია ქუცნაშვილმა ხელისუფლების მესვეურნი თუ რატომ დადგა ეს შედეგი?

- როგორც ჩანს, გააღიზიანა ზაქარია ქუცნაშვილის გულახდილობამ ხელისუფლება და ის დასაჯეს, მეტი არაფერი. არჩევნების შედეგებს რაც შეეხება, სხვას ელოდა ვინმე?! მე სხვას არაფერს ველოდებოდი. საჭირო იყო ერთიანი კანდიდატის წინ წამოწევა. არ მოხერხდა ამის გაკეთება, ყველამ თავის ამბიციებს გადააყოლა საერთო სახალხო საქმე და მივიღეთ ის, რაც მივიღეთ! ცხადი იყო, რომ ოპოზიცია ასე დაქსაქსულად დამარცხდებოდა.

- არ მოინდომეს გაერთიანება?

- დიახ, საკუთარ ამბიციებს გადააყოლეს ყველაფერი. თუ ასე უნდათ გაგრძელება, მაშინ, როგორც ბატონი სააკაშვილი ამბობდა, მთელი ოპოზიცია ჩაირეცხება! ჩაირეცხება ერთი მიმართულებით, მოგეხსენებათ, სადაც ჩაირეცხებიან ხოლმე.

- ეს არჩევნები ხომ არ იყო ამ ჩარეცხვის დასაწყისი?

- დიდი ხანია დაიწყო ეს ყველაფერი. ოპოზიციამ უკვე ზედიზედ მეხუთე არჩევნები წააგო. ხელისუფლებამ მოიგო ზედიზედ მეხუთე არჩევნები. ეს იმას ნიშნავს, რომ ოპოზიციაში, უბრალოდ, არ არის შესაბამისი ძალები, არ არის იდეები, არ არის ახალი სახეები. საზოგადოებას არ სჯერა ოპოზიციის. ხელისუფლებაც არ მოსწონთ, მაგრამ ოპოზიციაც არ არის მისთვის მომხიბვლელი.

- ნაციონალების მხრიდან მეორე ტურში მონაწილეობაზე უარი რით ახსენით?

- თქვენ არ დამამთავრებინეთ. მე ვფიქრობ, რომ კიდევ ერთი შანსი აქვს ოპოზიციას და ეს გახლავთ საპრეზიდენტო არჩევნები. თუ აქაც ვერ მოახერხებენ ერთიანი კანდიდატის წამოყენებას და მის გარშემო დარაზმვას, თუ არ შექმნიან გაყალბების საწინააღმდეგო შტაბს, რომელიც დაიწყებს მუშაობას ყველა საერთაშორისო ორგანიზაციასთან და აღნუსხავს ყველა დარღვევას, 2020 წელსაც იმავე შედეგს მივიღებთ. ეს ოპოზიციაც მაქსიმალურად დაიშლება. ამ შემთხვევაში მე არ ვგულისხმობ მხოლოდ ნაციონალურ მოძრაობას. ეს გვეხება ჩვენც და სხვებსაც. თუმცა ჩვენი მხრიდან მზაობა იმისა, რომ გავერთიანდეთ, ნამდვილად არის.

- ნაციონალებზე რას იტყვით, რატომ თქვეს უარი მეორე ტურზე?

- სიმართლე გითხრათ, მათი მხრიდან ეს ბრახაბრუხი უკვე ამომივიდა ყელში! მათზე აღარაფრის თქმა მსურს. იქ ბევრი ჩემი მეგობარიც არის და ვერიდები ხოლმე მკაცრ გამოსვლებს. თუმცა ერთია ადამიანური ურთიერთობები და მეორეა პარტიული საქმიანობა. ისმის გაუთავებელი ლაპარაკი, ჩვენ ამას ვიზამთ, ჩვენ გავიმარჯვებთ, ჩვენ მოვიგებთ და მერე, საბოლოო ჯამში, არაფერი ხდება. მიდის გაუთავებელი ლაილაი, ჩვენ დავიცავთ ჩვენს ხმებს, არავის დავუთმობთ, მერე აღმოჩნდება, რომ ხმებსაც ვერ იცავენ.

- ხომ არ გარიგდნენ „ოცნებასთან“?

- არა მგონია. ამდენი ხანი სულ გვესმოდა, აბა, მეგობრებო, დავირაზმოთ, მეორე ტური უნდა იყოს და იქ უნდა გავიმარჯვოთ! უკაცრავად, მაგრამ, აბა, სად არის მეორე ტური?! გაყალბდა არჩევნები და დედა, ეს რა მოგვივიდაო! რა, იმის ილუზია ჰქონდათ, რომ არ გაყალბდებოდა პირველივე ტურში?! მივიღეთ ის, რაც მივიღეთ. ან თავს ისულელებენ, ან ჩვენ გვასულელებენ.

- რას იტყვით თბილისის ახალი მერის შესახებ? ამბობენ, რომ კალაძე კარგი მერი იქნება. ვისმენთ შეფასებებს, რომ ის უკვე ფარულად ებრძვის კვირიკაშვილს, რომ მერის თანამდებობა მას სჭირდება როგორც ტრამპლინი უმაღლესი თანამდებობისკენ. რას იტყვით თქვენ?

- ჩვენ ამაზე ადრეც გვისაუბრია და მე მითქვამს, რომ ის ამ თანამდებობაზე არ შეჩერდება. მისთვის მნიშვნელოვანია პირველი პირის პოზიცია და ის იბრძოლებს ამისათვის. კალაძე ბევრად უკეთესი მერი იქნება, ვიდრე ნარმანია. ის იყო ცარიელი ადგილი. ნარმანია უჭკუო ადამიანი ნამდვილად არ არის, მაგრამ მისი გამოყენება მოხდა სრულიად უგვანოდ და უმსგავსოდ იმ ადგილზე, რომელსაც ის სრულიად დაუმსახურებლად იკავებდა. რაც შეეხება კალაძეს, ის უფრო გაბედულია.

- მისი მართვა და მისით თამაში რთულია, გაცილებით დამოუკიდებელი ფიგურააო. თქვენც ასე ფიქრობთ?

- რა თქმა უნდა! პირველ რიგში, ის იქნება დამოუკიდებელი ფიგურა, რაც ძალიან კარგია ქალაქისთვის. თუ ბატონი კალაძე თავს მოთოკავს და საახლობლო და სამეგობრო წრეს არ გაუშვებს კორუფციის გზით, ეს ქალაქისთვის ძალიან კარგი იქნება. კალაძე ჭკვიანი ადამიანია. ის სხარტად აზროვნებს, ძალიან სწრაფად ითვისებს ყველაფერს. მისი ნიჭით ნამდვილად მოხიბლული ვარ. ადამიანში ნამდვილად ვაფასებ იმ ნიჭს, რომ სწრაფი ათვისების უნარი აქვს. კალაძის არცერთ თანამდებობაზე დანიშვნის არ შემეშინდებოდა. ეს ადამიანი ძალიან სწრაფად ახერხებს ამ უნარების შეთვისებას. აქ ერთადერთი საშიშროება არსებობს.

- რა ტიპის საშიშროებაზე მიანიშნებთ?

- ის, რომ მას აქვს გარკვეული ვალდებულებები ვიღაც-ვიღაცების მიმართ.

- კერძოდ?

- როგორც მოარული ხმები ამბობენ, მას ძალიან სერიოზული ვალდებულებები აქვს კრიმინალურ სამყაროსთან. თუ მართლაც აქვს ასეთი ვალდებულებები, ეს ძალიან მძიმე შედეგს მოიტანს ქალაქისთვის.

- ვალდებულებები რა თვალსაზრისით?

- როდესაც გეხმარებიან რაღაცის მიღწევაში, მერე გთხოვენ ათჯერ მეტს. უარის თქმა ამ სამყაროში ძალიან მძიმედ ისჯება. თუ ასეთი ვალდებულებები მართლა არსებობს და თუ ეს ჭორი არ არის, მაშინ ეს ძალიან მძიმედ აისახება ქალაქზე. დარწმუნებული ვარ, ის, რაც გაზპრომთან მოხდა, მისი ხუშტურები არ იყო, რაღაც ვალდებულებებთან იყო დაკავშირებული და ასე შემდეგ. რაც შეეხება იმას, რომ მას აქვს ამბიციები თუნდაც საპრემიერო, მე ამას მივესალმები. ახალგაზრდა ადამიანს ამბიციები უნდა ჰქონდეს. ეს მაიმედებს, რომ ამ ამბიციების გამო ის ნეპოტიზმსა და კორუფციაზე უარს იტყვის, რომ უკეთ წარმოჩნდეს ხალხის წინაშე. მე თბილისი ძალიან მიყვარს და მინდა, რომ ამ ქალაქს ყველაფერი რიგზე ჰქონდეს.

„ახალი თაობა“, 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ მიშა კაჭკაჭიშვილთან: „რას წარმოვიდგენდი, რომ ვანო მერაბიშვილის შემდეგ შინაგან საქმეთა მინისტრის გადადგომისთვის ქუჩაში გამოსვლა კიდევ მომიწევდა“ // „ჯაბა ჯიშკარიანსა და ლევან გოგიჩაიშვილს სათქმელს პირში ვეტყვი“ // „ნუცუბიძის ქუჩაზე მომხდარი ტრაგედიის გატარებას არ ვაპირებთ“

დღეს, 30 ოქტომბერს, სამოქალაქო საზოგადოება და არასამთავრობო ორგანიზაციები შინაგან საქმეთა მინისტრის გადადგომის მოთხოვნით აქციებს იწყებენ. როგორც უფლებადამცველმა მიშა კაჭკაჭიშვილმა „ახალ თაობასთან“ საუბარში განაცხადა, არასამთავრობოები მინისტრის გადადგომამდე გაჩერებას არ აპირებენ.

რას ყვებიან ნუცუბიძის ქუჩაზე დატრიალებული ტრაგედიის თვითმხილველები, რატომ აღარ ახსოვთ ადამიანის უფლებები ხელისუფლებაში გადაბარგებულ უფლებადამცველებს, რა გეგმები აქვთ არასამთავრობოებს? ამის შესახებ მიშა კაჭკაჭიშვილი „ახალ თაობას“ ესაუბრება.

- მიშა, თანასწორობის ინსტიტუტთან ერთად ნაციონალების დროს არაერთი აქცია გაგიმართავთ და რამდენჯერმე იყავით ამის გამო დაკავებული. ელოდით, რომ ნაციონალების წასვლის შემდეგ ისევ დაგიჭერდათ პოლიცია?

- ნამდვილად არ ველოდი, რომ ნაცების წასვლის შემდეგ საქართველოში ასეთი რამე მოხდებოდა.  უბედური შემთხვევისგან არცერთი ქვეყნის პოლიცია არ არის დაზღვეული. რუსთაველზე როცა აქცია გავმართეთ, პროკურატურამ გააკეთა განცხადება, რომ 3 დღეში გაასაჯაროებდა სამხრე კამერით გადაღებულ კადრებს. აქციაზე მყოფები დამეთანხმებიან, რომ ვნატრობდით, ჩვენი წინასწარი პროგნოზი ყოფილიყო არასწორი და პატრულის მხრიდან არ ყოფილიყო არც გულგრილობა, არც უფლებამოსილების გადამეტება.

29 ოქტომბერს უფლებადამცველები ნუცუბიძის ქუჩაზე გარდაცვლილი პაატა პავლიაშვილის დაკრძალვაზე ვიყავით. იქ მის მეზობლებსა და ტრაგედიის თვითმხილველებს ვესაუბრეთ. შსს სამხრე კამერების ჩანაწერის გავრცელებას არ აპირებს, რაც ძალიან ცუდია. თვითმხილველები ამბობენ, რომ პაატა დიდი ხანი ითხოვდა შველას და თითქმის 15 წუთი გაიძახოდა, ცუდად ვარო. ეს პოლიციამ არაფრად ჩააგდო, პირიქით, ბორკილები დაადეს და ძირს დააგდეს. ამ დროს გარდაიცვალა პაატა. ხელებაწეულ ადამიანს ესვრი, დაკავების დროს ესვრი თუ გულგრილობით მოკლავ, არანაირი განსხვავება არ არის.

- პოლიცია ალბათ ვერ იფიქრებდა, რომ პაატა პავლიაშვილი მოკვდებოდა...

- ადამიანი რომ გეუბნება, ცუდად ვარო, უნდა მიხედო. პოლიციას შინაგანაწესში პირდაპირ უწერია, რომ ცუდად მყოფ მოქალაქეს უნდა დაეხმაროს. მნიშვნელობა არა აქვს, დამნაშავეა თუ არა ის. მას პოლიციისთვის წინააღმდეგობის გაწევას ედავებიან. თვითმხილველების თქმით კი მსგავსი რამე არ ყოფილა. გადაცდომაც არის და გადაცდომაც. კიდევ ვიმეორებ. 15 წუთი იძახდა ეს ბიჭი, ცუდად ვარო. 15 წუთში ყველანაირი სასწრაფო მოასწრებდა მოსვლას. განზრახ მკვლელობა ნამდვილად არ ყოფილა, მაგრამ არაადამიანურ მოპყრობასთან გვაქვს საქმე.

- „ქართული ოცნება“ ყოფილ ხელისუფლებას ხშირად ახსენებს მათ დროს ჩადენილ დანაშაულებს, მათ შორის ქუჩაში ხალხის დახვრეტას. ეს ადამიანები ნუცუბიძეზე მომხდარს შეფასებითაც არ აფასებენ. გასაგებია, რომ განზრახ მკვლელობა რა ყოფილა, მაგრამ ადამიანი ცოცხალი აღარ არის...

- „ოცნების“ დამოკიდებულებას ვერაფრით ვხსნი, ასევე არ მესმის იმ ჩემი მეგობრებისა და ყოფილი თანამებრძოლების, რომლებიც დღეს ხელისუფლებაში არიან. გამოდის, ეს ადამიანები წინა ხელისუფლების დროს უკანონობას იმიტომ ებრძოდნენ, რომ სკამები დაეკავებინათ.

- თქვენს მეგობრებში ჯაბა ჯიშკარიანსა და ლევან გოგიჩაიშვილს გულისხმობთ?

- სამწუხაროდ, მათზე მიწევს ამის თქმა. ჩვენ ერთად ვიყავით თანასწორობის ინსტიტუტში.

- მათ, სხვათა შორის, არც თქვენს დაკავებაზე ამოიღეს ხმა…

- ეს მათ ნამუსზე იყოს. გარდა იმისა, რომ მეგობრები ვართ, ნათელმირონობაც მაკავშირებს მათთან. ამის გამო მათზე აქ საუბარი არ მინდა. ჩემს სათქმელს პირში ვეტყვი, ოდესმე ხომ შევხვდებით ერთმანეთს. უბრალოდ, გული მწყდება, ჩვენ ერთად ვიბრძოდით, ერთად გვაკავებდნენ ნაციონალები. მათგან განსხვავებით, ჩვენ პაატა პავლიაშვილის ამბავს არ გავატარებთ. არასამთავრობოები და სამოქალაქო საზოგადოება საპროტესტო აქციებს ვიწყებთ. აქცია გაიმართება შინაგან საქმეთა სამინისტროსთან.

- მოთხოვნა რა იქნება?

- შინაგან საქმეთა მინისტრის გადადგომა. ჩვენ სისტემის წინააღმდეგ ვიწყებთ დაუმორჩილებლობას.

- ფიქრობთ, რომ ეს აქცია შედეგს გამოიღებს და მინისტრი გადადგება?

- არ გადადგება და არც ჩვენ გავჩერდებით. რას წარმოვიდგენდი, რომ ვანო მერაბიშვილის შემდეგ კიდევ მომიწევდა შს მინისტრის გადადგომის მოთხოვნით ქუჩაში გამოსვლა. ნაციონალების წასვლის შემდეგ ვერც იმას წარმოვიდგენდი, რომ პოლიციის ქმედებებს გავაპროტესტებდით. ხელისუფლების შეცვლიდან 5 წლის თავზე ისევ პოლიტიკური პოლიცია მივიღეთ. რამდენიმე დღის წინ რომ დამაკავეს, იგივე მუხლი წამიყენეს, რომელსაც სააკაშვილის დროს მიყენებდნენ.

- მაშინ რამდენჯერ მოხდა თქვენი დაკავება?

- აღარც კი მახსოვს, ძალიან ბევრჯერ. ჩემი ბოლო დაკავება იყო უკანონო. კადრებში ნათლად ჩანს, რომ მე ფორმიან პოლიციელს არ დავუკავებივარ, ვიღაც სამოქალაქო ფორმაში გამოწყობილმა ტიპმა დამაკავა. ჩემი დაკავების ბრძანებაც მან გასცა. არის რაღაცები, რისი მოთმენაც შეიძლება, მაგრამ არის რაღაცები, რასაც ვერ გაატარებ. პაატა პავლიაშვილის ამბის გატარებას არავინ აპირებს. `ოცნებას~ კარგად უნდა ახსოვდეს, როგორ დაიწყო და როგორ დაამთავრა მისმა წინამორბედმა. ნაციონალებისგან დიდად აღარ განსხვავდებიან და შორს არ არის ის დღე, როცა ესენიც დაამთავრებენ.

„ახალი თაობა“, 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ ტრისტან წითელაშვილთან: „მიხეილ სააკაშვილის საქართველოში ექსტრადირება გადაწყვეტილია“ // „მოვუწოდებ საქართველოს ხელისუფლებას, მოემზადოს არეულობისთვის“

საქართველოს მესამე პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი აცხადებს, რომ უკრაინის გენერალური პროკურატურა მის ექსტრადირებას აპირებს. ამის შესახებ მან ფეისბუქის საკუთარ გვერდზე დაწერა. ჩვენებურის ცნობით, გენერალური პროკურორის იური ლუცენკოს, ნებართვით დაიწყო საბუთების მომზადების პროცესი, რომელიც მის დაკავებასა და საქართველოში ექსტრადირებას ისახავს მიზნად.

საქართველოს მესამე პრეზიდენტი აცხადებს, რომ უკრაინის გენერალური პროკურორი სამი ოლიგარქის – პუტინის, ივანიშვილისა და პოროშენკოს დაკვეთას ასრულებს. „ნამდვილად, სხვა ვინ იქნება ამით დაკავებული, თუ არა ლუცენკო. ის ყველაზე კარგად იცნობდა ჩემს საქმეებს პრეზიდენტობის პერიოდში. მადლობა, იური, ჩემი მოკრძალებული შრომის ასეთი მაღალი შეფასებისთვის“, – აღნიშნავსმიხეილ  სააკაშვილი.

მიხეილ სააკაშვილის საქართველოში ექსტრადირებას ელოდება ყოფილი პოლიტპატიმარი ტრისტან წითელაშვილი. ის ამბობს, რომ, მისი კიეველი მეგობრების თქმით, უკრაინაში ეს საკითხი აქტიურად განიხილება.

რას ფიქრობენ კიევში სააკაშვილის შესაძლო ექსტრადირებაზე, რა პროცესები მოჰყვება ამას საქართველოში, რისთვის უნდა მოემზადოს საქართველოს ხელისუფლება? ამის შესახებ ტრისტან წითელაშვილი „ახალ თაობას“ ესაუბრება.

ტრისტან წითელაშვილი:

- სააკაშვილმა სოციალური ქსელით გაავრცელა ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ უკრაინის ხელისუფლება საქართველოში მის ექსტრადირებას აპირებს. ეს არის ის იშვიათი შემთხვევა, როდესაც ის სიმართლეს ამბობს. გასულ კვირას უკრაინის საიმიგრაციო სამსახურმა მიხეილ სააკაშვილს ლტოლვილის სტატუსის მინიჭებაზე საბოლოო უარი უთხრა. შაბათს, 28 ოქტომბერს, ვესაუბრე ჩემს უკრაინელ კოლეგებს, რომლებსაც მჭიდრო კონტაქტები აქვთ თავიანთ ხელისუფლებასთან. მათ მითხრეს, რომ სააკაშვილის ექსტრადირება გადაწყვეტილია და ახლა მიმდინარეობს დოკუმენტაციის შეგროვება, რომელიც მისი დაკავების საფუძველი გახდება. ექსტრადირების გარდა, უკრაინის მთავარი პროკურატურა ოდესის ოლქის ყოფილი გუბერნატორის დეპორტაციის საკითხსაც განიხილავს. მის გარდა, იმ პირების დეპორტაციის საკითხიც განიხილება, რომლებიც სააკაშვილმა აქედან წაიყვანა. რამდენიმე პირი უკვე გამოადეპორტეს კიევიდან.

- ოფიციალური კიევი თუ ექსტრადირების გზას აირჩევს, ის საქართველოს უნდა გადმოსცეს. მზადაა ჩვენი ხელისუფლება ნაპრეზიდენტალის ციხეში ჩასასმელად? აქვს „ოცნებას“ ამის გამბედაობა?

- სიმართლე გითხრათ, საქართველოს ხელისუფლებას მისი აქ ჩამოსვლა არ უნდა. კარგად იციან, რაც მოჰყვება მის ციხეში ჩასმას. ეს სცენარი საქართველოს ხელისუფლებისთვის კატეგორიულად მიუღებელია.

- თქვენი აზრით, რა მოხდება სააკაშვილის ექსტრადირების შემთხვევაში?

- დიდი არეულობა. სააკაშვილს აქ კიდევ ბლომად ჰყავს მომხრეები. ისინი დაიწყებენ საპროტესტო აქციებს, რაც ხელისუფლებისთვის არასასურველია. ჩემს ხელთ არსებული ინფორმაციით, საქართველოს ხელისუფლება ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ სააკაშვილის ექსტრადირება დროში მაქსიმალურად გაიწელოს.

- ჩვენს ხელისუფლებას რომ ეშინია, ეს გასაგებია, მაგრამ უკრაინის ხელისუფლებაც შავ დღეშია. გაბედავს ოფიციალური კიევი მის დაკავებას?

- აქამდე ვერც ისინი ბედავდნენ სააკაშვილის წინააღმდეგ რაღაც ზომების მიღებას. ახლა რადგან ეს პროცესი დაიწყეს, ეს იმას ნიშნავს, რომ დაკავება უკვე შესაძლებელია.

- გინდათ თქვათ, რომ ვიღაცამ ოფიციალურ კიევს საქართველოს მესამე პრეზიდენტის დაკავებაზე თანხმობა მისცა?

- დიახ, ასეა. აქამდე კიდევ არსებობდა ბერკეტები, რომლებიც სააკაშვილს იცავდა. ახლა ეს ბერკეტები აღარ არსებობს. ამ კაცს არანაირი სტატუსი აღარ იცავს და აღარც დასავლეთში ჰყავს მფარველები. მას აღარ ჰყავს ლობისტები. სხვანარად რომ ყოფილიყო საქმე, უკრაინის მთავარი პროკურორი ლუცენკო არ იტყოდა, რომ სააკაშვილის დაკავების საფუძველი არსებობს.

- მფარველები და ლობისტები თუ აღარ ჰყავს, საქართველოს ხელისუფლება რატომ უფრთხის მის ექსტრადირებას?

- ოდესის ყოფილი გუბერნატორის ექსტრადირებას დიდი ამბები მოჰყვება. „ქართულმა ოცნებამ“, როგორც იქნა, აიწყო ცხოვრება და ახლა სიმშვიდე უნდათ. სააკაშვილის მომხრეები მათ გასაქანს არ მისცემენ. აქ სიტუაცია აირევა და აქცია აქციაზე გაიმართება.

- ხელისუფლება აცხადებს, რომ ნაციონალებს არაფრის თავი აღარ აქვთ...

- თავი როგორ არა აქვთ. სააკაშვილის ექსტრადირების შემთხვევაში ბევრს გამოიყვანენ ქუჩაში. ყოფილ ხელისუფლებას ამისთვის რესურსები ჯერ კიდევ აქვს. ამიტომ არ უნდა „ოცნებას“ ყოფილი პრეზიდენტის ციხეში ჩასმა. უნდა გავითვალისწინოთ ისიც, რომ, სააკაშვილის გარდა, საქართველოში გამოადეპორტებენ რამდენიმე ათეულ ადამიანს. როგორც ჩემმა უკრაინელმა კოლეგებმა მაცნობეს, უკვე მზად არის 50-კაციანი სია.

- ესენი ყველანი ქართველები არიან?

- ყველა მათგანი აქედან არის წასული. ეს ხალხი თავიდან მაიდნის პროცესებში მონაწილეობდა. ამის შემდგომ ისინი უკრაინის ტერიტორიაზე მიმდინარე საბრძოლო მოქმედებებში ჩაერთვნენ. უკრაინელები სააკაშვილს, ფაქტობრივად, უახლოესი გარემოცვის გარეშე ტოვებენ. ჯერ ამათ გამოყრიან კიევიდან და მერე დაიჭერენ სააკაშვილს.

- უკრაინელებიც ხომ არიან მის გარემოცვაში, მათ რაღას უზამენ?

- უკრაინელები სააკაშვილს ბოლომდე გვერდით არ დაუდგებიან. წინა ინტერვიუში გითხარით, რომ მას იულია ტიმოშენკოსთან და ოპოზიციის სხვა ლიდერებთან დაეძაბა ურთიერთობა. ისინი ოდესის ყოფილი გუბერნატორის დასაცავად თავს დიდად აღარ შეიწუხებენ. მინდა, იმ 50 კაცს დავუბრუნდე, რომელთა დეპორტაცია იგეგმება. მინდა, ხელისუფლებას მივმართო, რომ მათ დაბრუნებას მშვიდად ნუ შეხვდებიან. ეს არ არის ის პროცესი, რომელსაც ადამიანმა შეიძლება მშვიდი თვალით შეხედო. ყველამ უნდა გავითვალისწინოთ, რომ ის ხალხი, რომლის დეპორტაციაც იგეგმება, უკრაინაში მაიდანზე და საბრძოლო ოპერაციებში მონაწილეობდა.

- ამით რის თქმა გინდათ, რომ ეს ხალხი აქ ახალ მაიდანს მოაწყობს?

- რატომაც არა. ეს ხალხი ყველაფერზეა წამსვლელი, რისთვისაც საქართველოს ხელისუფლება მზად არ არის. ცალკე პრობლემაა თავად ხელისუფლების შემადგენლობა. აქამდეც არაერთხელ ვთქვი და ახლაც გავიმეორებ, რომ ხელისუფლება ნაციონალებით არის სავსე. არავინ იცის, რას იზამენ ისინი, როცა აქ სააკაშვილი ჩამოვა.

- თქვენი აზრით, რას უნდა ელოდოს მათგან ხელისუფლება?

- ყველაფერს. ნაციონალები იმდენი არიან და ისეთი თანამდებობები უკავიათ, რომ ყველა მიმართულებით შეუძლიათ საბოტაჟის შექმნა.

- ისევ უკრაინის ხელისუფლებას დავუბრუნდები. გენერალური პროკურორი სააკაშვილის ექსტრადირებას ითხოვს. რა პოზიციას დაიკავებს შს მინისტრი ავაკოვი? ყველა აღიარებს, რომ თავის დროზე მან მისცა საქართველოს მესამე პრეზიდენტს უკრაინის საზღვრის გადალახვის უფლება. როგორც უკრაინული მედია წერს, ამის გამო შს მინისტრს პრეზიდენტ პოროშენკოსთან ურთიერთობა დაეძაბა. არ დაიცავს სააკაშვილს ავაკოვი?

- ავაკოვსა და პოროშენკოს შორის დაძაბულობა ისევ არის. მან სააკაშვილი სწორედ იმიტომ შეუშვა უკრაინაში, რომ პრეზიდენტისთვის თავისი საჭიროება დაენახვებინა. ავაკოვი ძალიან კარგად იცნობს სააკაშვილს და კარგად იცის, რომ მისგან კარგი არაფერია მოსალოდნელი. ვფიქრობ, ის ოდესის ოლქის ყოფილი გუბერნატორის ექსტრადირებას ხელს არ შეუშლის. ამით მთელი უკრაინა დიდ ჭირს მოიშორებს, საქართველოს ხელისუფლება კი არეულობისთვის უნდა მოემზადოს.

„ახალი თაობა“, 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ ჯემალ გამახარიასთან: „რუსეთი სოხუმში სპეციალიზებულ საბაჟო საგუშაგოს ქმნის“ // „მოსკოვის ქმედება საერთაშორისო თანამეგობრობამ უნდა შეაჩეროს“

2017 წლის 1 ნოემბერს ძალაში შედის რუსეთის ფედერაციის საბაჟო სამსახურის უფროს ვლადიმერ ბულავინის №1446 ბრძანება აფხაზეთის ტერიტორიაზე კიდევ ერთი საოკუპაციო სტრუქტურის, სპეციალიზებული საბაჟო საგუშაგოს შექმნის შესახებ. რუსეთის ამ გადაწყვეტილებას „ახალ თაობასთან“ აფასებს აფხაზეთის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე ჯემალ გამახარია.

- ბატონო ჯემალ, როგორ აფასებთ რუსეთის ფედერაციის საბაჟო სამსახურის უფროსის გადაწყვეტილებას აფხაზეთში ახალი საბაჟო საგუშაგოს შექმნის შესახებ?

_ რუსეთის ფედერაციის აღნიშნული გადაწყვეტილება არის აფხაზეთის ანექსიისკენ გადადგმული კიდევ ერთი ნაბიჯი. დამტკიცებულია აღნიშნული საბაჟოს საშტატო განრიგი. ახალ საოკუპაციო უწყებაში ძირითადად რუსი მებაჟეები დასაქმდებიან. აფხაზ მებაჟეთა დათხოვნის მტკივნეული პროცესი კი უკვე დაწყებულია. აფხაზეთის საბაჟო საგუშაგო ქალაქ სოხუმში კიროვის ქუჩაზე (ამჟამად არძინბას ქუჩა) №4 სახლში განთავსდება. საგუშაგოს თავისი კოდი აქვს მინიჭებული – 10000010.

- რეალურად და ფაქტობრივად, რუსეთის აღნიშნული გადაწყვეტილება ხომ არ გამოიწვევს ე.წ. საბაჟო საგუშაგოების მთლიანად რუსეთის ამ სტრუქტურისთვის დაქვემდებარებას?

- რასაკვირველია, ამაზეა საუბარი. ფაქტობრივად, აფხაზეთში საბაჟო სამსახური გადადის რუსეთის ხელში. ე.წ. დამოუკიდებლობა და სუვერენიტეტი არსად ჩანს. ეს არის ანექსიისკენ გადადგმული ძალიან სერიოზული ნაბიჯი. აფხაზეთის ბიუჯეტი იგივე რუსეთის ბიუჯეტია. თუმცა, აფხაზეთსაც აქვს თავისი შემოსავალი, მაგრამ აღნიშნული საბაჟო მთლიანად რუსეთის ბიუჯეტიდან დაფინანსდება.

- ე.ი. რუსეთი აფხაზეთს თანხას გრანტის სახით კი არ აძლევს ამ საგუშაგოს დასაფინანსებლად, არამედ ამ სტრუქტურას პირდაპირ იქვემდებარებს და პირდაპირ თვითონ აფინანსებს...

- დიახ. მთელი საფინანსო შემოსავლები გადადის რუსეთის ხელში.

- აფხაზი მებაჟეების გათავისუფლების მტკივნეული პროცესი დაწყებულიაო. აფხაზების მხრიდან რა რეაქცია მოჰყვა აღნიშნულ გადაწყვეტილებას?

- პირველ ეტაპზე ძალიან მწვავე რეაქცია ჰქონდათ. ამას მოჰყვა აფხაზეთის საბაჟო სამსახურის უფროსის გადაყენება და ახალი პირის დანიშვნა, რამაც ცოტა შეაჩერა აფხაზი მებაჟეების გათავისუფლების პროცესი. თუმცა, ეს იყო დროებითი ღონისძიება, აფხაზები იქ არავის სჭირდება. რამდენიმე აფხაზს თუ დატოვებენ, ეს არაფერს ნიშნავს. მთავარია, აღნიშნული სამსახური რუსეთის ფედერაციის საბაჟოს დაქვემდებარებაში გადადის.

- რუსეთი აფხაზეთში საბაჟოს იქვემდებარებს, კარასინმა კი განაცხადა, ერთობლივი საბაჟო კონტროლისთვის ქართული მხარე მზად არ აღმოჩნდაო...

- გრიგორი კარასინი საუბრობდა ჟენევაში 2011 წელს გაფორმებულ ხელშეკრულებაზე. ზემოთ აღნიშნული ბრძანებით, რუსეთი მთლიანად უგულებელყოფს 2012 წელს მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაში გაწევრიანებისას აღებულ ვალდებულებებს, მათ შორის, შვეიცარიის შუამავლობით 2011 წლის 9 ნოემბერს ჟენევაში საქართველოსა და რუსეთს შორის „საბაჟო ადმინისტრირებისა და სასაქონლო ვაჭრობის მონიტორინგის მექანიზმთან დაკავშირებული ძირითადი პრინციპების შესახებ“ გაფორმებულ ხელშეკრულებას. აღნიშნული ხელშეკრულება საქართველო-რუსეთის საზღვრის აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის მონაკვეთზე ტვირთების მოძრაობის კონტროლს ითვალისწინებს. როდესაც რუსეთის დაქვემდებარებაში გადადის მთელი საბაჟო სამსახური, ეს ხელშეკრულებაც ირღვევა და ის ვალდებულებაც, რომელიც რუსეთმა აიღო მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაში გაწევრიანებისას. ეს ხელშეკრულება გახდა მიზეზი, რომ საქართველომ ხმა მისცა მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაში რუსეთის გაწევრიანებას.

მოგეხსენებათ, მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაში სრული კონსენსუსით მიიღება გადაწყვეტილებები. საქართველო ამ ორგანიზაციაში რუსეთის გაწევრიანების წინააღმდეგი იყო, რადგან რუსეთს დარღვეული ჰქონდა როგორც რუსეთ-საქართველოს, შესაბამისად, ეკონომიკური საზღვარიც. ამ ხელშეკრულებით მოხდა საქართველოს ეკონომიკური საზღვრის დაფიქსირებაც, რომელიც საერთაშორისოდ ცნობილ სახელმწიფო საზღვარს ემთხვეოდა, მაგრამ აღებულ ვალდებულებას რუსეთი დღემდე ასრულებს.

- საქართველო-რუსეთს შორის საზღვარზე არსებულ მთავარ საბაჟოს ფსოუზე, რომელსაც ჩვენც ვცნობთ, ფაქტობრივად, რუსეთი აკონტროლებს. ამჯერად საუბარია ჩვენს ადმინისტრაციულ საზღვარზე, ენგურზე არსებული საბაჟოს პირდაპირის წესით გაკონტროლებაზე?

- დიახ. საბაჟო სამსახურს ენგურიდან ფსოუმდე იქვემდებარებს რუსეთის ფედერაციის საბაჟო სამსახური. უფრო მეტიც, ეს არა მარტო აფხაზეთის მთელ ტერიტორიას მოიცავს, არამედ – რუსულ საბაჟოსაც ადლერში. დოკუმენტში ახლადშექმნილი საბაჟო საგუშაგოს სამოქმედო რეგიონად აფხაზეთის მთელი ტერიტორია და რუსეთის საბაჟო საგუშაგო – მრავალმხრივი საავტომობილო გამშვები პუნქტი ადლერი – განისაზღვრა. ამ უკანასკნელის აფხაზეთისთვის მიბმა თუ, პირიქით, აფხაზეთის მიბმა ამ რუსული საბაჟო საგუშაგოსთვის აფხაზური „სახელმწიფოს“ მიმართ რუსეთის ნამდვილი დამოკიდებულების მკაფიო მაჩვენებელია. ე.წ. აფხაზეთის სპეციალიზებული საბაჟო საგუშაგოს დებულება რუსეთის ფედერალურმა საბაჟო სამსახურმა ა.წ. 29 სექტემბრამდე დაამტკიცა, ამა წლის 1 ნოემბერს კი ზემოხსენებული ბრძანება ძალაში შედის. ამ დღიდან აფხაზეთში ოფიციალურად რუსული საბაჟო საგუშაგო ამოქმედდება. ბრძანების შესრულებაზე კონტროლი ფედერალური საბაჟო სამსახურის უფროსის მოადგილე სტრუკოვს აქვს დაკისრებული.

- ენგურთან არსებულ საბაჟოზეც...

- დიახ. ბოლო წლების განმავლობაში რუსეთი აფხაზებს ამოსუნთქვის საშუალებას არ აძლევს. ვგულისხმობთ 2014 წლის 24 ნოემბერს აფხაზეთისთვის თავსმოხვეულ ე.წ. ხელშეკრულებას „მოკავშირეობისა და სტრატეგიული პარტნიორობის შესახებ“, 2015 წლის 21 ნოემბრის „ხელშეკრულებას~ გაერთიანებული სამხედრო დაჯგუფების შექმნის შესახებ, რუსეთის მიერ ამ უკანასკნელის რატიფიკაციას 2016 წლის ნოემბერში, 2017 წლის 18 მაისს სოჭში გაფორმებულ „შეთანხმებას“ შს ორგანოების ერთობლივი საინფორმაციო-საკოორდინაციო ცენტრის შექმნის შესახებ. ყოველივე ამის შემდეგ აფხაზეთის დეკლარირებული სუვერენიტეტი უკვე ქაღალდზეც აღარ დარჩა.

- რუსები უკვე ღიად მოქმედებენ...

- ასეა. ადრე მოსკოვი და სოხუმი საკუთარი თავის მოსატყუებლად „სახელმწიფოთაშორის“ ან „უწყებათაშორის“ ე.წ. ხელშეკრულებებს მაინც აფორმებდნენ. ახლა უკვე რუსეთის ერთ-ერთი ფედერალური უწყება საკუთარი ბრძანებით აფხაზეთის მთელ ტერიტორიას იქვემდებარებს. რუსეთის ფედერალური საბაჟო სამსახურის 2017 წლის 12 სექტემბრის ბრძანება აფხაზეთის სპეციალიზებული საბაჟო საგუშაგოს შექმნის თაობაზე წარმოადგენს საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის ხელყოფის ერთ-ერთ ყველაზე თავხედურ გამოვლინებას. ამ ბრძანებით რუსეთის სახელმწიფო არღვევს საერთაშორისო სამართლის ფუძემდებლურ პრინციპებს, აგრეთვე იმ საყოველთაოდ აღიარებულ სამართლებრივ ნორმებს, რომლებიც საბაჟო სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობას არეგულირებს.

- რუსეთის გადაწყვეტილებაზე საქართველოს სახელმწიფოს რეაქციას როგორ აფასებთ?

- საქართველოს სახელმწიფოს რეაქცია ჰქონდა, გააკეთა განცხადებები, მაგრამ რუსეთი საქართველოს რეაქციის იგნორირებას ახდენს. ამიტომ ამ საკითხს მეტი ყურადღება უნდა მიექცეს. ჩვენ ვგმობთ რუსეთის ფედერაციის პოლიტიკას, რომელიც აფხაზეთის ანექსიისკენ არის მიმართული. საქართველოს მთავრობამ ეს საკითხი მსჯელობის საგნად უნდა აქციოს მსოფლიო სავაჭრო და საბაჟო ორგანიზაციებში, აგრეთვე მეგობარი სახელმწიფოების ჩართულობით, ყველა შესაძლო პოლიტიკური და სამართლებრივი ბერკეტი უნდა აამოქმედოს, რომ წინ აღუდგეს მოსკოვის მორიგ მტრულ გამოხდომას საქართველოს წინააღმდეგ.

„ახალი თაობა“, 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ სოსო ცინცაძესთან: „სეპარატიზმი ისეთი აქლემია, რომელიც კრემლთანაც დაიჩოქებს“ // „კატალონიის შემთხვევას სოხუმსა და ცხინვალს ვერ შევადარებთ“

პოლიტოლოგი სოსო ცინცაძე „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის ჭრილში ესპანეთში განვითარებულ მოვლენებზე საუბრობს.

- ბატონო სოსო, კატალონიაში განვითარებულ მოვლენებს როგორ შეაფასებდით?

- კატალონიელი სეპარატისტებისთვის არასასიამოვნო სიურპრიზად იქცა, პირველ რიგში, მათი ლიდერისთვის, ევროკავშირის, დონალდ ტუსკის შეუვალი პოზიცია. მათ მაცდუნებელი პრაქტიკა ჰქონდათ, რომელმაც ისინი შეცდომაში შეიყვანა, რომ ევროკავშირი, ტრადიციულად, თვალს ხუჭავს და თითქოს ეგუება სეპარატისტულ გამოხდომებს აგერ უკვე 20 წელია, დაწყებული საქართველოთი, მთიანი ყარაბაღითა და დნესტრისპირეთით გაგრძელებული.

- თუმცა შუაგული ევროპა სხვაა, როდესაც შენ გეხება...

- შუაგული ევროპა იყო კოსოვო. კოსოვოს პრეცედენტს, თუ შეიძლება ასე ითქვას, დღეს იმკის ევროკავშირი. თუ კოსოვო შეიძლება დამოუკიდებელი იყოს, რატომ არ შეიძლება, კატალონია იყოს? ეს აქვთ მაგალითად. განსხვავებით სხვა რეგიონებისგან, სადაც მართლაც სამოქალაქო დაპირისპირება, ომები იყო და რაც ჩვენც გამოვიარეთ, კატალონია მაინც ევროპაა და, როგორც ევროპას შეეფერება, ისე იქცევა, მშვიდობიანად, რეფერენდუმით ითხოვს ამ უფლების დაკანონებას.

კოსოვოს, გნებავთ, საქართველოს მოვლენების დროს, ევროპა, ევროკავშირი სრულიად სხვა მდგომარეობაში იყო. ბრექსითმა ევროკავშირის სკამის ოთხი ფეხიდან ერთ-ერთი ძალიან ძლიერად შეარყია. როგორც ჩანს, ბრექსითის შემდეგ ბრიუსელში მიიღეს გადაწყვეტილება, რომ ეს არის საბოლოო წერტილი.

კატალონიელ სეპარატისტებს ბრიუსელმა პირდაპირ უთხრა, გახვალთ ესპანეთის შემადგენლობიდან, გელით ესა და ეს, რომ ევროკავშირის შემადგენლობაში ცალკე ერთეულად ვერ იქნებით წარმოდგენილი, რომ მათ ყველა დანარჩენ ევროკავშირის სახელმწიფოსთან მოუწევთ თავისუფალი ვაჭრობის წარმოება, კატალონიას კი არა, აგერ ინგლისს გაუჭირდა თავისუფალი ვაჭრობის დამყარება ევროკავშირის სხვა წევრებთან, რადგან ყველა თავის ბაზარს იცავს. ტერეზა მეი, ინგლისის პრემიერი, არ არის გამორიცხული, რომ ამ ყველაფერს გადაჰყვეს კიდეც, რადგან ბრექსითი ვერ სრულდება დაანონსებულ ვადებში. ევროკავშირი ასე მარტივად არ ამთავრებს გაყრის პროცედურებს.

ზოგადად, სეპარატიზმის სათავე, სხვა ყველაფერთან ერთად, არის ფული. კატალონია მდიდარია. ისინი ფიქრობენ, რომ უფრო მეტს აძლევენ მადრიდს, ვიდრე უკან იღებენ. იგივე ხდება ვენეციაშიც. დოჟების შთამომავლებმა უცებ დაითვალეს, რომ 70 მილიარდ ევროს უხდიან ცენტრალურ ხელისუფლებას და უკან მხოლოდ 30 მილიარდს იღებენ.

სეპარატიზმს ასევე კვებავს ეიფორია, დამოუკიდებლობის ჟინი, რომელიც ორლესული მახვილია.

- ამ პრეცედენტებს შეიძლება, დომინოს ეფექტი ჰქონდეს?

- თუ კატალონიას გაუვიდოდა, მაშინ არა მხოლოდ ვენეციაში მოჰყვებოდა ამას დომინოს ეფექტი, არამედ ჩრდილოეთ იტალიაშიც, სადაც რეფერენდუმი უკვე დანიშნულია და სხვა ბევრ ქვეყანაშიც.

- კატალონიის ფაქტი აფხაზებს, ოსებს უფრო შემატებს ძალას, უფრო თავდაჯერებულები გახდებიან?

- თუ კატალონიელმა სეპარატისტებმა მიზანს მიაღწიეს, მაშინ ძალასაც შემატებს და კიდევ უფრო მეტიც იქნება ეს მოვლენა, თუმცა ჯერჯერობით ჩვენ ამ საშიშროების წინაშე არ ვდგავართ. რაც შეეხება ისეთ ფაქტებს, რომლებსაც ადგილი ჰქონდა სულ ცოტა ხნის წინ, ისინი ყოვლად დაუშვებელია. ვგულისხმობ იმას, რომ ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ე.წ. საგარეო საქმეთა მინისტრი მედოევი იტალიაში რეგიონის ლიდერებს ხვდება, როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფოს წარმომადგენელი. იტალიაში ჩვენმა ელჩმა ამის გამო პროტესტი გამოთქვა?! ან ჩვენ თუ დავიბარეთ იტალიის ელჩი საქართველოში და განმარტება მოვთხოვეთ?!

დღეს 70/30-ზეა მადრიდის სასარგებლოდ. პირები, რომლებიც დგანან ასეთ დროს სეპარატისტულ იდეებთან, ძალიან ბევრს განსაზღვრავენ ხოლმე. კატალონიის სეპარატისტი ლიდერები არ არიან სეპარატისტი ბოევიკები. კარლეს პუჩდემონს არძინბასა და ხაჯიმბას ვერ შევადარებთ. ის მაინც ცდილობს, როგორმე დამოუკიდებლობა მშვიდობიანი გზით მოიპოვოს. ის ამბობს, რომ დემოკრატიული პროტესტის უფლება აქვთ და ამ გზით მოიპოვებენ დამოუკიდებლობას. ეს კი შეიარაღებულ აჯანყებას გამორიცხავს.

კატალონიელი, ბასკი სეპარატისტების გვერდით რუსეთი არ დგას. დნესტრისპირეთში, ყარაბაღში, ოსეთსა და აფხაზეთში რუსეთის დახმარებით სეპარატისტებს თვალი იარაღისკენ ეჭირათ. მართალია, სეპარატიზმი ყველგან სეპარატიზმია, მაგრამ ეს ორი მოვლენა განსხვავებულია. ჩვენს შემთხვევაში, როგორც დანარჩენ ორ შემთხვევაში, წამყვანი იყო რუსეთის ფაქტორი. აფხაზური და ოსური სეპარატიზმის შემთხვევაში რუსეთის ფაქტორმა განსაზღვრა ყველაფერი. რომ არა რუსეთის ფაქტორი, სულ სხვანაირად წარიმართებოდა ყველაფერი და ეს შედეგიც არ გვექნებოდა, არც ომი იქნებოდა და არც ასეთი სასტიკი შედეგები.

დღეს რუსეთი კატალონიას მხარს უჭერს, მაგრამ ოფიციალურ დონეზე ლავროვის უწყების განცხადება ესპანეთის ტერიტორიულ მთლიანობას აღიარებს. რუსეთსაც ეშინია, რადგან მშვენივრად იცის, რომ სეპარატიზმი ისეთი აქლემია, რომელმაც შეიძლება კრემლის კართანაც დაიჩოქოს.

„კვირის პალიტრა“, 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ დიდი ბრიტანეთის ელჩთან ჯასტინ სმითთან: „ჩვენ ვტოვებთ ევროკავშირს, მაგრამ არ ვტოვებთ ევროპას!“

ვაჟა თავბერიძე

ბრიტანეთის გაერთიანებული სამეფო და საქართველო წელს დიპლომატიური­ ურთიერთობის აღდგენის 25-ე წლისთავს­ აღნიშნავენ. “კვირის პალიტრა” ბრიტანეთის ელჩ­ ჯასტინ­ მაკენზი სმითთან ექსკლუზიურ ინტერვიუს გთავაზობთ:

- წელს ბრიტანეთსა და საქართველოს შორის დიპლომატიური ურთიერთობის აღდგენის 25-ე წლისთავს ვზეიმობთ, თუმცა, ჩვენი ურთიერთობა ბევრად დიდი ხნისაა. მინდა, სიამოვნებით გავიხსენო, რომ ბრიტანეთი შედიოდა იმ ქვეყნების რიცხვში, რომელთაც საქართველოს დამოუკიდებლობა აღიარეს ჯერ კიდევ მე-20 საუკუნის დასაწყისში, საქართველოს პირველი რესპუბლიკის არსებობისას. თუმცა, ურთიერთობა მე-19 საუკუნეზე ადრეც დავიწყეთ. დღეს ჩვენი ქვეყნების ურთიერთობა სამ ქვაკუთხედზე დგას: პირველი – სტაბი­ლურობაა. ჩვენ მყარად ვუჭერთ მხარს საქართველოს სუვერენიტეტსა და ტერიტორიულ მთლიანობას და ვეხმარებით მის აღდგენაში; მეორე­ – მდგრადი დემოკრატია. ვცდილობთ დემოკრატიული ინსტიტუტების განვითარებას საქართველოში; და მესამე – ბრიტანელ და ქართველ ხალხთა ურთიერთობა. ამის ნათელი მაგალითები გვაქვს განათლების, კულტურისა და სპორტის სფეროში.

- რადგან ისტორიის განხილვით დავიწყეთ,­ გამოვიყენებ შანსს და გკითხავთ ერთი უხერხული ეპიზოდის შესახებ ქართულ-ბრიტანულ ურთიერთობაში. ვგულისხმობ სწორედ პირველი­ რესპუბლიკის პერიოდს, როდესაც ბრიტანეთის უშუალო ჩარევით საქართველოს, ფაქტობრივად, მოუწია ლორე-ტაშირის რეგიონის სომხეთისთვის დათმობამ. თითქმის­ ერთი საუკუნის მერე, როგორ შეაფასებთ ამ ინციდენტს?

- ეს შეკითხვა უფრო პრაქტიკოს ისტორიკოსებს უნდა დაუსვათ. სამაგიეროდ, სიამოვნებით გავიხსენებ იმ წლებში ტრანსკავკასიაში ბრიტანეთის კომისარ სერ ოლივერ უორდროპის მოღვაწეობას. ის ძალისხმევას არ იშურებდა, რომ საქართველოს დამოუკიდებლობა მსოფლიოს ეღიარებინა.

- კიდევ ერთი უხერხული შეკითხვა – კაიმანის კუნძულები, როგორც ვიცი, ბრიტანული ავტონომიაა? ახლახან საქართველოში ბევრი დააფიქრა იმ ფაქტმა, რომ კაიმანის კუნძულების სახელმწიფო ვებგვერდებზე აფხაზეთი და ე. წ. სამხრეთი ოსეთი დამოუკიდებელ სახელმწი­ფო­ებადაა მოხსენიებული. რატომ?

- ბრიტანეთის მთავრობა, და ეს შემიძლია ასპროცენტიანი გარანტიით გითხ­რათ, არ ცნობს ამ რეგიონებს როგორც ქვეყნებს. ჩვენ მტკიცედ ვუჭერთ მხა­რს საქართველოს ტერი­ტ­ორიულ მთლიანობას და ეს არაერთხელ განვაცხად­ეთ ამ 25 წლის განმავლობაში.

- ბრიტანული პოლიტიკაც განვიხილოთ. ბრე­ქსიტმა საქართველოშიც ყველა გააოცა – ბევრს ვერ წარმოედგინა, რომ ვინმეს შეიძლებოდა არ ნდომოდა ევროკავშირში ყოფნა. ეს ჩვენთვის, ფაქტობრივად, აუხდენელ ოცნებად­ იქცა… რა გაკვეთილის მიღება შეუძლია ქართველ საზოგადოებას ამ ყველაფრისგან?

- ბრექსიტი ნიშნავს, რომ ჩვენ ვტოვებთ ევროკავშირს, მაგრამ ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ვტოვებთ ევროპას. ეს შეუძლებელია – ჩვენ ევროპული ქვეყანა ვართ, გეოგრაფიით, ისტორიულ­ად, ფსიქოლოგიურად. ჩვენ ვტოვებთ ევროკავშირს, მაგრამ არ ვტოვებთ ნატოს. ვრჩებით ერთ-ერთ წამყვან ქვეყნად ალიანსში, რომელიც დღეს ევროატლანტიკური უსაფრთხოების მთავარი გარანტორია. ჩვენ ვტოვებთ ევროკავშირს მაგრამ არ ვტოვებთ გაეროს, რაღა თქმა უნდა, ვრჩებით გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს მუდმივ წევრადაც.

ასე რომ, ბრექსიტი არის გადაწყვეტ­ილება, რომელიც მხოლოდ ბრიტანეთსა­ და ევროკავშირს შორის ურთიერთობას ეხება. რაღა თქმა უნდა, ეს არ ნიშნავს­ რომ ბრიტანეთი მხარს აღარ დაუჭერს საქართველოს ევროატლანტიკურ მისწრაფებას. ეს არის საქართველოს ამბიცია, მისი ერთგულება ევროპული ღირებულებებისადმი. ეს ღირებულებები ბრიტანული ღირებულებებიცაა. მიუხედავად იმისა, რომ ბრ­იტანელებმა გადავწყვიტ­ეთ­ ევროკავშირის დატოვება, ეს არ ნიშნავს, რომ მხარს არ დავუჭერთ საქარ­თველოს მისწრაფებას, გახდეს ნატოს ან ევროკავშირ­ის­ წევრი.

- და, ალბათ, უნდა განვიხილოთ დამოუკიდებლობის რეფერენდუმების ახალი ტალღაც ევროპაში. კატალონიამ შეძლო ის, რაც ვერ მოახერხა შოტლანდიამ. ხომ არ ფიქრობთ, რომ­ კატალონიის მაგალითი შოტლანდიელებს კიდევ ერთი ცდისკენ უბიძგებს?

- მე შოტლანდიელი ვარ და შოტლანდიელებზე ერთს ვიტყოდი – არ გვიყვარს, როდესაც ჩვენ მაგივრად გადაწყვეტილებებს­ სხვა იღებს. კარგია თუ ცუდი, ჩვენვე გვირჩევნია, მივიღოთ გადაწყვეტილება და პასუხისმგებლობაც ვიტვირთოთ. მოახდენს თუ არა კატალონიის ამბები გავლენას შოტლანდიაზე? ძნელი სათქმელია. ფაქტია, რომ ბრიტანეთი მყარად უჭერს მხარს ესპანეთის კონსტიტუციის ხელშეუხებლობას. რაც შეეხება შოტლანდ­იას, 2015 წელს ჩატარებულ რეფერენ­დუმში უმრავლესობამ გაერთიანებული სამეფოს შემადგენლობაში დარჩენა ამჯობინა. ჩვენ დემოკრატიული ქვეყანა ვართ და პატივს ვცემთ უმრავლესობის გადაწყვეტილებას.

- როგორ ფიქრობთ, სად გადის ბალანსი ტერიტორიულ მთლიანობასა და თვითგამორკვევის უფლებას შორის?

- ჩვენი აზრით, არსებული სტატუს-კვო საქართველოს ინტერესებში არ შედის. ეს სტატუს-კვოც არ არის – ეს უკუსვლაა. ეს ყველაფერი თავისით არ მოგვარდება – აი, ასეთია ჩვენი შეფასება. ჩვენი ჩართულობა ორმხრივია – ერთი მხრივ, ვცდილობთ საერთაშორისო საზოგადოებრიობის ყურადღების მიპყრობას, რომ საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის ხელყოფა დაუშვებელია. ამას ვაკეთებთ გაეროში, ეუთოში და სხვა საერთაშორისო ფორუმებზე. ასევე ვმონაწილეობთ ევროკავშირის სადამკვირვებლო მისიაში. დაბოლოს, მინდა ვთქვა, რომ ერთადერთი გზა გრძელვადიანი გამოსავლისკენ მხოლოდ დიალოგია.

- თქვენს ერთ-ერთ წინა პოსტზე ბრიტ­ანეთ-რუსეთის ურთიერთობას კურირებდით. რას ურჩევდით საქართველოს მთავრობას, რომელიც ცდილობს რუსეთთან დიალოგის ფორმატის ჩამოყალიბებას?
- არა მგონია, საქართველოს ხელისუფლებას ჩემი რჩევა სჭირდებოდეს რუსეთთან ურთიერთობაში…

- რატომ, ხომ თქვით, რომ დიალოგი აუცილებელია, სოხუმსა და ცხინვალთან დიალოგი კი ავტომატურად მოსკოვთან დიალოგსაც ნიშნავს…

- ჩვენ ვემხრობით აბაშიძე-კარასინის ფორმატს, მაგრამ ისიც კარგად გვესმის, რამდენად ძნელია თქვენთვის რუსეთთან დიალოგი, მაშინ როცა თქვენი ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობა სწორედ რუსეთის ქმედებების გამოა უგულებელყოფილი.

- საქართველოში ელჩობამდეც რამდენჯ­ერმე იყავით, მეტიც, ლაპარაკობთ ქართულად…­ თქვენი შთაბეჭდილებები საქართველოზე?

- გულწრფელად მიყვარს თქვენი ქვეყანა. ჩემთვის დიდი პატივია, რომ მის უდიდებულესობას საქართველოში ელჩის რანგში ვემსახურები. მე ყოველდღე ვხედავ, რამხელა პოტენციალია აქ. რამხელა პოტენციალი აქვთ ქართველ ახალგაზრდებს. თუ ჩვენ, ბრიტანეთის საელჩო და პირადად მე, როგორც ელჩი, ამ ახალგაზრდებს პოტენციალის გამოვლენაში დავეხმარებით, ძალიან ბედნიერი ვიქნები.

„კვირის პალიტრა“, 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ ეკონომიკის ექსპერტთან: „დროა, ამ პროცესებით პროკურატურა დაინტერესდეს“ // „ეროვნული ბანკის გამოქვეყნებულ მაჩვენებლებში ჩანს, რომ ყოველწლიურად იზრდება კომერციული ბანკების მოგება“ // „ერთხელ და სამუდამოდ უნდა მივიღოთ პასუხი შეკითხვაზე, იდება თუ არა ამ ელექტრონულ პლატფორმაზე არაკეთილსინდისიერი, ფიქციური გარიგებები და ხდება თუ არა ხელოვნურად კურსზე თამაში“

ემა ტუხიაშვილი

მხოლოდ გასული ერთი კვირის განმავლობაში ლარი დოლარის მიმართ დაახლოებით 7 თეთრით გაუფასურდა, ევროს მიმართ კი ლარმა გაუფასურების ისტორიული მაქსიმუმი აჩვენა – 1 ევროს ღირებულება 3 ლარს გადასცდა. ლარის გაუფასურებაში ოპოზიცია კვლავ ხელისუფლებას ადანაშაულებს არასწორი ეკონომიკური პოლიტიკის გამო, მმართველი გუნდი პასუხს ეროვნულ ბანკს სთხოვს, რაზეც ამ უკანასკნელის ხელმძღვანელი ამბობს, რომ მოკლევადიან რყევებთან დაკავშირებით კომენტარის გაკეთება შეუძლებელია. ექსპერტების ნაწილი ბანკების მხრიდან ლარის კურსზე ზემოქმედების მიზნით შესაძლო სპეკულაციებზე ლაპარაკობს და ამ საკითხით დაინტერესებას პროკურატურისგან ითხოვს.

ვაჟა კაპანაძე, ეკონომიკის ანალიტიკოსი:

- ლარმა, ფაქტობრივად, გაუფასურება დაიწყო მოქმედი მთავრობის ხელისუფლებაში მოსვლის, ანუ 2012 წლის შემდეგ და ამას ეროვნული ბანკის მონაცემებიც ცხადყოფს. ადრე მოქმედებდა ბანკთაშორისი ბირჟა, სადაც მიმდინარეობდა სავალუტო ოპერაციები, ანუ ვალუტის ყიდვა-გაყიდვა. 2009 წლიდან ეტაპობრივად მოხდა “ბლუმბერგის” პლატფორმაზე გადასვლა, თუმცა, იმ დროს საქართველოში უცხოური ვალუტის შემოდინების მაჩვენებელი საკმაოდ მაღალი იყო – როგორც კომერციული ორგანიზაციებისგან, ასევე სახელმწიფოც მოიზიდავდა დიდ ფინანსურ ნაკადებს უცხოურ ვალუტაში. ამიტომ, ლარის კურსი დოლარის მიმართ იმ დროს დაახლოებით 1,40 ლარის ფარგლებში იყო და გამყარების ტენდენციით ხასიათდებოდა. თუმცა, ეს ისეთი არაბუნებრივი იყო, რომ ქვეყნის ეკონომიკურ განვითარებას უშლიდა ხელს და სავარაუდოდ, საფინანსო ორგანიზაციების რჩევით, ერთ დღეში კურსმა 1,40-დან 1,69-მდე აიწია. ეს იყო წმინდა წყლის ადმინისტრაციული ზემოქმედება ლარზე მისი გაუფასურების მიზნით, რასაც შემდეგ “შავი პარასკევი” შეარქვეს. კურსის შენარჩუნება დაახლოებით ამ დიაპაზონის ფარგლებში დიდხანს მოხერხდა.

მოქმედი ხელისუფლების მოს­ვლის შემდეგ, დოლარის მიმართ ლარის კურსმა გაუფასურება დაიწყო, რაც თითქოსდა ბრალდებოდა ეროვნული ბანკის პრეზიდენტ გიორგი ქადაგიძესა და მის არასწორ მონეტარულ პოლიტიკას, როცა ის დიდი მოცულობის რეფინანსირების სესხებს აწვდიდა კომერციულ ბანკებს. გიორგი ქადაგიძის შეცვლის შემდეგ ლარმა სწრაფი გამყარება დაიწყო და 2,50-იანი ნიშნულიდან 2,20-მდე ჩამოვიდა, რამაც საზოგადოებაში ოპტიმიზმიც გააჩინა, რომ ლარი ძველ ნიშნულს დაუბრუნდებოდა. მაგრამ ასე არ მოხდა და რამდენიმე თვეში ლარმა კვლავ დაიწყო გაუფასურება და მოძრაობა 2,50-იანი ნიშნულისკენ.

- რით ხსნით ამას? რა ფაქტორები ახდენდა გავლენას ამ პროცესზე?

- ერთ საინტერესო გარემოებას მინდა მიაქციოთ ყურადღება – რატომღაც ოქტომბრის ბოლოდან და ნოემბრის დასაწყისიდან კურსი გაუფასურებისკენ იცვლება. ამის მიზეზები ქვემოთ ავხსნათ, მანამდე კი რამდენიმე ფაქტი გავიხსენოთ: ახლაც ეროვნული ბანკის პრეზიდენტს ლარის გაუფასურების მიზეზად საგარეო ფაქტორები მოჰყავს. მან თქვა, რომ ჯერ კიდევ არ არის ამოწურული ეგზოგენური ფაქტორების ზეგავლენა ეკონომიკაზე და ამიტომ დაიწყო ლარმა გაუფასურება. ეგზოგენურ ფაქტორებში ის საგარეო შოკებს გულისხმობს. ამ თეზას თუ დავუჯერებთ, მაშინ გამოდის, რომ გარე შოკები სულ მოქმედებდა მთელი წლის განმავლობაში და მათ უფრო მეტი გავლენა უნდა მოეხდინა წლის დასაწყისში, ვიდრე მიწურულს, რადგან ახლა სახეზე გვაქვს ბევრი მაკროეკონომიკური პარამეტრის გაუმჯობესება. მაშინ რა გამოდის? – გარე ფაქტორებმა ეკონომიკაზე პოზიტიურად იმოქმედა, ხოლო ლარის კურსზე ნეგატიურად? გამომდინარე აქედან, ლარის გაუფასურების მიზეზად გარე ფაქტორების დასახელება თითიდან გამოწოვილი ფაქტორია.

- ექსპერტების ერთი ნაწილი ამბობს, რომ ლარის გაუფასურებაში დამნაშავეა 2018 წლის ბიუჯეტის პროექტი, ტურისტული სეზონის დასასრული, საარჩევნოდ დახარჯული ფული, ბიუჯეტით გათვალისწინებული ხარჯვითი ნაწილის გააქტიურება წლის ბოლოს და სხვა…

- ექსპერტების ნაწილი, რომელიც ლარის გაუფასურებას არჩევნებს აბრალებს, ვფიქრობ, განსაზღვრული პოლიტიკური ინტერესებით ხელმძღვანელობს. ეს ადგილობრივი არჩევნები იყო და მასში იმხელა ფინანსური რესურსი არ მონაწილეობდა, რომ ლარის კურსზე მოეხდინა გავლენა. ასეც რომ ყოფილიყო და ასეულობით მილიონიც რომ დაეხარჯათ პარტიებს წინასაარჩევნოდ, ეს ლარის კურსზე არჩევნების მეორე დღეს კი არ აისახებოდა, არამედ მანამდეც ექნებოდა გავლენა, დაახლოებით ერთი თვის განმავლობაში. იგივე შეიძლება ითქვას ტურისტულ სექტორზეც. ერთ დღეს ხომ არ შეწყვეტილა ტურისტების შემოდინება საქართველოში, რომ ამას მყისიერი გავლენა ჰქონოდა კურსზე? ეს ფაქტორები, შესაძლოა, თავისთავად, გარკვეულ­წილად მოქმედებდნენ კიდეც, მაგრამ არა 4 დღეში 7-8-თეთრიანი გაუფასურების ეფექტით. ასეთ მყისიერ გავლენას ლარი-დოლარის გაცვლით კურსზე ვერც ტურისტული და ვერც პოლიტიკური ფაქტორი ვერ მოახდენდა და ვერც 2018 წლის ბიუჯეტის პროექტი.

როცა ფუნდამენტურ ფაქტორებზეა ლაპარაკი, აქვე უნდა ვთქვათ, რომ ექსპორტ-იმპორტის ბალანსი ქვეყანაში გაუმჯობესებულია, ასევე გაუმჯობესებულია ინვესტიციების შემოდინება, ფულადი გზავნილების მოცულობა წინა წლის პერიოდთან შედარებით გაზრდილია. სწორედ ამ ფონზე იბადება შეკითხვა – მაშინ რა ხდება?

ჩემი შეფასებით, აქ ადამიანური ფაქტორებია საძებარი და არა ეკონომიკური. ლაპარაკია ადამიანების მიერ მოფიქრებულ სქემებზე, რაშიც ვგულისხმობ იმას, რომ “ბლუმბერგის” პლატფორმაზე უფრო დომინირებს კორპორაციული ინტერესი, ვიდრე სახელმწიფო. მხედველობაში მაქვს ის, რომ იქ პოლიტიკას წარმართავენ კორპორაციები, ანუ ბანკები, რომლებიც ამ პლატფორმის მონაწილეები არიან და არა სახელმწიფო, ანუ ეროვნული ბანკი. ეროვნული ბანკის გავლენა “ბლუმბერგის” პლატფორმაზე, ფაქტობრივად, ნიველირებულია. სულ ერთი წამით დაფიქრდით, სურს თუ არა ნებისმიერი სავალუტო ჯიხურის მეპატრონეს იცოდეს, როგორი გაცვლითი კურსი იქნება მეორე დღეს? რა თქმა უნდა, მისთვის ეს არის სასიცოცხლო მნიშვნელობის, რათა სწორად დაგეგმოს გაცვლითი ოპერაციები და მეტი მოგება ნახოს. შესაბამისად, თუ ვინმეს ხელეწიფება ლარის ხვალინდელი კურსის განსაზღვრა, რატომ არ გამოიყენებს ამ შესაძლებლობას?

არ ვამბობ, რომ ეს საქმიანობა კრიმინალია, მაგრამ ადმინისტრაციული წესით მაინც უნდა იყოს დასჯადი. გახსოვთ, ალბათ, შარშან მსოფლიოს 5 უმსხვილესი ბანკი 5,7 მილიარდი დოლარით დაჯარიმდა სავალუტო გაცვლითი კურსით მანიპულირებისთვის. რატომ არ გააკეთებენ საქართველოში ბანკები იმავეს, როცა ამის სრული ბერკეტი აქვთ, მით უფრო, რომ 16 კომერციული ბანკისგან მხოლოდ სამშია თავმოყრილი აქტივების თითქმის 90%. მათ შეუძლიათ ნებისმიერ დროს სასურველი კურსის ჩამოყალიბება “ბლუმბერგის” პლატფორმაზე. იმის თქმა კი არ მინდა, რომ ეს პლატფორმა ცუდია, პირიქით, ეს არის უფრო ოპერატიული, დემოკრატიული, მოქნილი სისტემა, მაგრამ მხოლოდ მაშინ, როცა მისი ოპერატორები კეთილსინდისიერი მოთამაშეები არიან და ამავე დროს ეროვნული ბანკი სათანადოდ აკონტროლებს მათ ქცევას ამ სისტემაში. გამომდინარე აქედან, თუ ამ სისტემაში ტრანზაქციები სათანადოდ არ კონტროლდება, ყოველთვის მოსალოდნელია პლატფორმის სათავისოდ გამოყენება. ამ გარიგებებისა და სპეკულაციების შესაძლებლობას რომ ერთხელ და სამუდამოდ წერტილი დაესვას, შესასწავლია ფულის მოძრაობა “ბლუმბერგის” პლატფორმაზე.

- ვინ უნდა შეისწავლოს ეს ტრანზაქციები?

- რა თქმა უნდა, ეროვნულმა ბანკმა, რომლის პრეზიდენტი აცხადებს, რომ მისთვის მთავარი ინფლაციაა. არადა, ეს ფუნქციაც ვერ შეასრულეს, რადგან ინფლაციის მაჩვენებელი უკვე 6,2%-ია, ხოლო მიზნობრივი მაჩვენებელი – 4%. იმავდროულად, ლარის კურსი გარბის და ინფლაციაც, და მეტი რა ფუნქცია დარჩა ეროვნულ ბანკს? დარჩა მხოლოდ საბანკო ზედამხედველობა და ამასაც არ ახორციელებს. ვფიქრობ, პროცესი, რომელსაც ლარის კურსთან დაკავშირებით ადგილი აქვს თითქმის ყოველი წლის მიწურულს, კვალიფიციურ შესწავლას საჭიროებს. დროა, ამ პროცესებით “ბლუმბერგის” სისტემაში ბანკების ფულადი ტრანზაქციებით პროკურატურა დაინტერესდეს. ამისთვის შესაბამისი სპეციალისტების ჩართვა დასჭირდებათ. ერთხელ და სამუდამოდ უნდა მივიღოთ პასუხი შეკითხვაზე, იდება თუ არა ამ ელექტრონულ პლატფორმაზე არაკეთილსინდისიერი, ფიქციური გარიგებები და ხდება თუ არა ხელოვნურად კურსზე თამაში.

- კონკრეტულად, რა სარგებელს ნახულობენ ამ პლატფორმის ოპერატორები კურსზე თამაშით?

- ახლა დავუბრუნდეთ იმას, რაზეც ზემოთ ვსაუბრობდი. როცა ეროვნული ბანკის ახლანდელი ხელმძღვანელობა მოვიდა და კომერციულმა ბანკებმა არ იცოდნენ, რა პოლიტიკას გაატარებდა, ლარის კურსმა გამყარება დაიწყო. შემდეგ, როცა ეს ურთიერთობები ჩამოყალიბდა და მისი მიდგომები გაარკვიეს, კურსმა კვლავ დაიწყო გაუფასურება. როცა გამოძიებაზე ვლაპარაკობ, სწორედ ის არის გასარკვევი, თუ რომელი კურსი ურჩევნიათ მოცემულ მომენტში კომერციულ ბანკებს იმ ვალდებულებებიდან გამომდინარე, რომელიც მათ მიმართ აქვთ კლიენტებს და მათ აქვთ სხვების მიმართ. მოკლევადიანი სესხების გასტუმრება დაახლოებით ამ პერიოდში ხდება. შესაძლოა, დოლარის კურსი სწორედ იმიტომ იზრდებოდეს, რომ მეტი ლარი იყოს მოზიდული ამ სესხების გასასტუმრებლად. ეს რომ ის პერიოდი იყოს, როცა ბანკებს თავად აქვთ გასასტუმრებელი საერთაშორისო კრედიტორების ვალდებულებები, მაშინ პირიქით, დაინტერესებული იქნებოდნენ დაბალი კურსით, რათა მეტი დოლარი შეიძინონ ნაკლები ლარით.

გარდა ამისა, ეროვნული ბანკის გამოქვეყნებულ მაჩვენებლებში ჩანს, რომ ყოველწლიურად იზრდება კომერციული ბანკების მოგება. იცით, კიდევ რა არის საინტერესო – არსებობს განსაზღვრული კორელაცია ეკონომიკურ ზრდასა და კომერციული ბანკების მოგებას შორის. მაგალითად, როცა ქვეყნის ეკონომიკა იზრდება, კომერციული ბანკებიც მოგებას უნდა ნახულობდნენ და ეს ბუნებრივია, მაგრამ როცა კომერციული ბანკების მოგება ორნიშნა პროცენტული მაჩვენებლით განისაზღვრება და ეკონომიკა მხოლოდ 4%-ის ფარგლებში იზრდება, ეს კითხვის ნიშნებს ბადებს. კომერციული ბანკები, რა თქმა უნდა, ეკონომიკის სისხლძარღვებია და მათ გარეშე ეკონომიკის ფუნქციონირება, ფაქტობრივად, წარმოუდგენელია, მაგრამ ამ სისხლძარღვებს აქვს როგორც სტრატეგიული მნიშვნელობა, ასევე მასში წარმოქმნილ ერთ პატარა თრომბსაც კი მომაკვდინებელი მნიშვნელობა აქვს მთელი ეკონომიკისთვის. ამიტომ აქ დიდი სიფრთხილეა საჭირო.

არ ვამბობ, რომ კომერციულ ბანკებზე კომერციული ლაშქრობები უნდა დავიწყოთ, მაგრამ ყველამ პატიოსნად უნდა ითამაშოს ბაზარზე. კორპორაციულ ინტერესებს არ უნდა შევწიროთ სახელმწიფო ინტერესები და მოსახლეობა არ უნდა ჩავაგდოთ გაუსაძლის მდგომარეობაში. წარმოგიდგენიათ, რა მდგომარეობაში არიან ისინი, ვისაც სესხი აქვთ დოლარში?! ალბათ, შიშით უყურებენ ყოველი კურსის გამოცხადებას.

«Независимая газета» (რუსეთი): „პორტირებული კოორდინატორები“ // საქართველოში გამართული არჩევნების მთავარი შედეგი – თბილისის მერის დამოუკიდებელი კანდიდატის დამარცხება მისი გამარჯვების ტოლფასია

«Огонек» (რუსეთი): „წარჩინებულნი: კახაბერ კალაძემ თბილისის მერის არჩევნები წმინდად მოიგო“

«Day» (აზერბაიჯანი): ვინ და როგორ უშლიდა ხელს აზერბაიჯანის ტრიუმფს // ორიოდე სიტყვა ბაქო-თბილისი-ყარსის რკინიგზის არაკეთილმსურველებსა და უიღბლოებზე
«Каспiй» (აზერბაიჯანი): „პროცესი დაიწყო: ბაქო-თბილისი-ყარსი ევროპასა და აზიას შეაერთებს“
«ТВ Первый канал» (რუსეთი): მიხეილ სააკაშვილი და მისი მომხრეები პეტრო პოროშენკოს ანგარიშსწორებით ემუქრებიან. რით უპასუხებს უკრაინის პრეზიდენტი საქართველოს ექს-პრეზიდენტს?

«КоммерсантЪ» (რუსეთი): მიხეილ სააკაშვილს ციხის კომფორტული საკანი ელოდება; თბილისი ექს-პრეზიდენტის მისაღებას ემზადება

«The Washington Post» (აშშ): უკრაინას იგი არ უნდა, საქართველოს კი მისი დაპატიმრება სურს. მიხეილ სააკაშვილი სიტუაციას ამწვავებს

——————–

«Независимая газета» (რუსეთი), 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

http://www.ng.ru/courier/2017-10-30/11_7105_georgia.html

„პორტირებული კოორდინატორები“

საქართველოში გამართული არჩევნების მთავარი შედეგი – თბილისის მერის დამოუკიდებელი კანდიდატის დამარცხება მისი გამარჯვების ტოლფასია

სტატიაში საუბარია საქართველოში ჩატარებული მუნიციპალურ (ადგილობრივი თვითმმართველობის) ორგანოთა არჩევნების მიმდინარეობა და შედეგები, მოცემულია ცალკეული პოლიტიკოსებისა და პოლიტიკური პარტიების პერსპექტივა 2018 წლის საპრეზიდენტო და 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებისათვის (ავტორი – გია ფაცურია, ა/ო საქართველოს კონსტიტუციის დამცველი კავშირის თავმჯდომარე).

პუბლიკაციაში, რომლის ავტორი თვითონ იყო დამკვირვებლის როლში, ყურადღება განსაკუთრებით აქვს დათმობილი დამოუკიდებელ კანდიდატ ალექსანდრე ელისაშვილს (თბილისის მერის თანამდებობაზე), რომელმაც, პოლიტიკური პარტიის არქონის პირობებში, შეძლო და მეორე ადგილი დაიკავა, ანუ უკან ჩამოიტოვა მთავარი ოპოზიციური პარტიის – „ერთიანი ნაცმოძრაობის“ წარმომადგენლები. „დანარჩენების, მათ შორის პარლამენტის ექს-სპიკერების ნინო ბურჯანაძისა და დავით უსუფაშვილის პარტიების წარმომადგენლებმა ისეთი შედეგები აჩვენეს, რომ ალბათ, მათ თვითონვე რცხვენიათ“, – წერს ავტორი.

სტატიაში გადმოცემულია ფრაგმენტი ალექსანდრე ელისაშვილის ბიოგრაფიიდან, როცა მან, ახალგაზრდა ჟურნალისტმა, რომელიც საქართველო-რუსეთის 2008 წლის აგვისტოს ომის დღეებში რეზერვისტად იყო გაწვეული, არ შეშინდა და ტელევიზიით გამოსვლისას ნარკოტიკების მოხმარებაში ამხილა თავდაცვის მაშინდელი მინისტრი დავით კეზერაშვილი: „ჩვენ, რეზერვისტები, გორში ვიყავით შეკრებილები, მეთაურების მიერ მიტოვებულები და არ ვიცოდით, რა გაგვეკეთებინა. ამ დროს ჯიპით მოვარდა დავით კეზერაშვილი, გადმოვიდა, ვიღაცას ტელეფონით დაელაპარაკა, შემდეგ კი ყურადღებას არავისთვის მიუქცევია, დააძრო შპრიცი და ყველას თვალწინ ვენაში ნარკოტიკი გაიკეთა“.

სტატიის ავტორის აზრით, ზემოთ აღწერილი ფაქტი ალექსანდრე ელისაშვილის პრინციპულობაზე და გამბედაობაზე მიუთითებს. იგი ამომრჩევლებში პოპულარობით სარგებლობდა და აქედან გამომდინარე, ექსპერტები აღნიშნავდნენ, რომ თბილისის მერის ასარჩევად მეორე ტური ჩატარდებოდა, თუმცა ხელისუფლებამ ყველა საშუალება გამოიყენა, რომ ენერგეტიკის ექს-მინისტრს და ექს-ფეხბურთელს კახა კალაძეს გაემარჯვნა (სტატიაში ასახულია „ქართული ოცნების“ მცდელობები მოწინააღმდეგე ბანაკიდან კონფორმისტთა გადაბირებისათვის, ე.წ. „კოორდინატორების“ მუშაობა, ადმინისტრაციული რესურსი როლი და ა.შ.).

„2018 წელს საქართველოში პრეზიდენტის არჩევნები უნდა ჩატარდეს. კონსტიტუციაში შეტანილი ცვლილებების თანახმად, პრეზიდენტის როლი მხოლოდ ფორმალურია. ალბათ,  ახალი ქართველი პოლიტიკური ვარსკვლავის [იგულისხმება ალექსანდრე ელისაშვილი] პოზიცია მომავალი საპრეზიდენტო არჩევნებისათვის ბევრ საკითხს გაარკვევს. მით უმეტეს, რომ მილიარდერმა ბიძინა ივანიშვილმა არჩევნებში ჩარევისაგან დისტანცირება გადაწყვიტა. ყოველ შემთხვევაში, იგი ამ არჩევნებში არსად გამოჩენილა და ალბათ, სამომავლოდაც არ გამოჩნდება, თუ მას პირადი პრობლემები არ წარმოექმნება.

ამავდროულად, ყურადღების ფოკუსში თანდათან შედის 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნები, რომელიც უფრო საინტერესო იქნება: ისე ჩანს, რომ ძველი პარტიები ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნების დროს „უკვე მიიცვალნენ“, ახლები კი ჯერ არ გაჩენილან. როგორც ერთმა პოლიტოლოგმა შენიშნა, „მართალია, საქართველო ძლიერი არაა დემოკრატიული ტრადიციებითა და სხვა ინსტიტუტებით, მაგრამ ჩვენთან მოწყენილობას ვერავინ შეეგუება“. ამის მთქმელს ვერ შეედავები“, – ნათქვამია სტატიის დასასრულს.

————

საქართველოში გამართული არჩევნები თემა 30 ოქტომბრის რუსული პრესის სხვა პუბლიკაციებშიცაა გაშუქებული, კერძოდ, ჟურნალ «Огонек»-ში გამოქვეყნებულია სტატია სათაურით „წარჩინებულნი: კახაბერ კალაძემ თბილისის მერის არჩევნები წმინდად მოიგო“ (ავტორი – მიხეილ დმიტრიევი).

„იტალიის „მილანს“, რომელმაც მსოფლიო ფეხბურთის ვარსკვლავთა მთელი პლეადა გამოზარდა, პოლიტიკური კადრების სამჭედლოც შეიძლება ვუწოდოთ. რომ არაფერი ვთქვათ ექს-პრემიერ სილვიო ბერლუსკონის როლზე, ამ კლუბიდან გამოვიდნენ ჯორჯ ვეა (მას ლიბერიის პრეზიდენტობის დიდი შანსი აქვს), ანდრეი შევჩენკო (იგი უკრაინის საპარლამენტო არჩევნებში მონაწილეობდა) და კახა კალაძე, თბილისის მერი“, – წერს ავტორი და მკითხველებს ცნობილი ქართველი ფეხბურთელის სპორტულ-პოლიტიკური კარიერის დეტალებს აცნობს (წყარო: https://www.kommersant.ru/doc/3434558).

«Day» (აზერბაიჯანი), 30 ოქტომბერი, 2017 წელი
https://news.day.az/politics/945481.html
ვინ და როგორ უშლიდა ხელს აზერბაიჯანის ტრიუმფს
ორიოდე სიტყვა ბაქო-თბილისი-ყარსის რკინიგზის არაკეთილმსურველებსა და უიღბლოებზე

ლეილა ტარივერდიევა

(შემოკლებით)

დღეს, 30 ოქტომბერს, ბაქო-თბილისი-ყარსის რკინიგზა უნდა გაიხსნას. 2007 წლის 7 თებერვალს შექმნილმა სარკინიგზო დერეფნის პროექტმა, რეალიზების პროცესში, შეიძლება ითქვას, „მრავალი წამება და გაჭირვება გამოიარა“. განსაკუთრებით ეს ითქმის იმ ბარიერ- დაბრკოლებებზე, რომლებსაც მას სომხეთი უქმნიდა: ჯერ იყო და სომხეთმა ერთი ამბავი ატეხა – რა საჭიროა ახალი რკინიგზა, არის გიუმრი-ყარსის მარშრუტი და ის დავტვირთოთო (გასაგებია, რატომ არის დახურული თურქეთ-სომხეთის საზღვარი – სომხების მიერ მთიანი ყარაბაღის ოკუპირების გამო). მერე, რომ არაფერი გაუვიდა, ერევანმა უცხოეთში არსებული სომხური დიასპორა დაიხმარა, რკინიგზის საკითხი აშშ-ის კონგრესშიც კი განიხილეს, რის შემდეგაც ამერიკელი კანონმდებლები რკინიგზის მშენებლობის წინააღმდეგ გამოვიდნენ და განაცხადეს, რომ სომხეთის იზოლირება დაუშვებელიაო.

პრინციპში, აზერბაიჯანს სომხეთის იზოლაციის მიზანი არასოდეს ჰქონია. 1990-იან წლებში, როცა საექსპორტო ნავთობგაზსადენები შენდებოდა, აზერბაიჯანი მზად იყო მილი სომხეთის ტერიტორიის გავლით გაეყვანა, ოღონდაც ერევანს მთიანი ყარაბაღის ოკუპირება შეეწყვიტა და იქიდან თავისი სამხედრო ფორმირებები გაეყვანა. მაგრამ იოლი გამარჯვებით თავბრუდახვეულ სომხეთს იმედი ჰქონდა, რომ   ყველაფერს ერტად მიიღებდა და უკან არ იხევდა. საბოლოოდ, სომხეთი მილსადენების პროექტის გარეშე დარჩა: „ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანისა“ და „ბაქო-თბილისი-ერზერუმის“ მილსადენებისაგან დივიდენდებს საქართველო იღებს. რაც შეეხება რკინიგზას, სომხეთი ამ პროექტის რეალიზების საკითხშიც მოტყუვდა: მიუხედავად იმისა, რომ ამერიკელი კონგრესმენებმა მისი საერთაშორისო დაფინანსება დაბლოკეს (სომხეთის ლობირების გამო ევროკავშირმაც უარი განაცხადა), მშენებლობისთვის საჭირო ფული მაინც გამოიძებნა. არ გამართლდა ერევნის იმედები საქართველოს რკინიგზის აფხაზური მონაკვეთის ამუშავების შესახებაც, შედეგები ვერ გამოიღო ვერც საქართველოს სამცხე-ჯავახეთის მხარის სომხური მოსახლეობის პროტესტებმა, რომლებიც ერევნიდან იყო ინიცირებული – თითქოსდა რკინიგზა რეგიონის ეკოლოგიურ სიტუაციას საფრთხე უქმნისო.

დღეს ჯავახეთის სომხურმა თემმა სრულიად დაივიწყა „ეკოლოგიური პრობლემები“ და ახლა მხოლოდ იმაზე ფიქრობს, რამდენად კარგად ისარგებლონ ადგილობრივმა სომეხმა ბიზნესმენებმა ახალი რკინიგზის პერსპექტივით. აქვე ხაზი უნდა გავუსვათ: აზერბაიჯანს არასოდეს არ ჰქონია უარყოფითი აზრი რკინიგზის გამოყენების თაობაზე სამცხე-ჯავახეთის რეგიონის სასარგებლოდ, პირიქით – ბაქო მიიჩნევდა, რომ რკინიგზა საქართველოს ეკონომიკას მნიშვნელოვან წარმატებას მოუტანდა. პროექტის მიზანიც სწორედ ეს იყო, მაგრამ მსგავსი დამოკიდებულება არანაირად არ ვრცელდება სომხეთზე, რომლის ეკონომიკის ხელშეწყობას აზერბაიჯანი არ გეგმავს და არც უვალდებულია.

დღეს რკინიგზა იხსნება. ეს ნიშნავს, რომ პროექტი შედგა. აზერბაიჯანმა, თურქეთის მონაწილეობით, თავის თავზე აიღო რკინიგზის ძირითადი ნაწილის დაფინანსება და ამოცანა შეასრულა, გარედან დახმარების გარეშე. სომხების პროტესტებმა და ანტიაზერბაიჯანულმა ლობიზმმა პროექტის რეალიზება არა მარტო ჩვენი ეკონომიკური ინტერესების, არამედ პრინციპის საქმედ გადააქცია. ჰოდა, დღეს პრინციპიც და ინტერესებიც დაკმაყოფილებულია. ყველაფრის მიუხედავად.

———-

ბაქო-თბილისი-ყარსის რკინიგზის გახსნის თემა 30 ოქტომბრის აზერბაიჯანული პრესაში გამოქვეყნებულ სხვა სტატიებშიც არის გაშუქებული, კერძოდ, გაზეთ «Каспiй»-ში გამოქვეყნებულ მასალაში სათაურით „პროცესი დაიწყო: ბაქო-თბილისი-ყარსი ევროპასა და აზიას შეაერთებს“ (ავტორი – ალი საიდოვი). პუბლიკაციაში აღნიშნულია, რომ რკინიგზის საზეიმო გახსნაში ოთხი ქვეყნის – თურქეთის, საქართველოს, აზერბაიჯანისა და ყაზახეთის ხელმძღვანელთა მონაწილეობა სიმბოლურია: ეს სატრანსპორტო მაგისტრალი ჩინეთის სტრატეგიული პროექტის – აბრეშუმის დიდი გზის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან შემაკავშირებელ რგოლს შეადგენს“ (წყარო: http://www.kaspiy.az/news.php?id=69967).

«ТВ Первый канал» (რუსეთი), 29 ოქტომბერი, 2017 წელი
https://www.1tv.ru/news/2017-10-29/335334
მიხეილ სააკაშვილი და მისი მომხრეები პეტრო პოროშენკოს ანგარიშსწორებით ემუქრებიან. რით უპასუხებს უკრაინის პრეზიდენტი საქართველოს ექს-პრეზიდენტს?

რუსეთის ტელეარხის «Первый канал»-ის პროგრამა «Воскресное «Время»-ს ეთერში გადაიცა რეპორტაჟი უკრაინაში არსებული პოლიტიკური სიტუაციის შესახებ, რომელშიც ყურადღება ძირითადად საქართველოს ყოფილ პრეზიდენტს მიხეილ სააკაშვილს დაეთმო (ავტორი – ალენა გერმანოვა).

გთავაზობთ ამონარიდს ვრცელი ვიდესიუჟეტიდან:

„უკრაინის სახელმწიფო უუნაროა, მას თავისი ფუნციების შესრულება აღარ შეუძლია. უკრაინის სახელმწიფოს ავანტიურისტ მიხეილ სააკაშვილის მორჯულების თავიც კი აღარ აქვს, რომელიც კიევში მორიგი რევოლუციური მაიდნის მოწყობას ცდილობს. საქართველოს ექს-მეთაურსს უკრაინის ხელისუფლებამ თავშესაფრის მიცემაზე უარი განუცხადა და სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობაში დაადანაშაულა. სავარაუდოდ, მიხეილ სააკაშვილს მალე ან პოლონეთში დააბრუნებენ, საიდანაც უკრაინაში შევიდა, ან ისტორიულ სამშობლოს გადასცემენ, სადაც მის წინააღმდეგ სისიხლის სამართლის საქმეა აღძრული.

მიხეილ სააკაშვილი აბსოლუტურად უიღბლო და ბედგამწყრალი კაცია. ყველა საქმე იფუშება, რომელსაც კი იგი ხელს მოკიდებს: საქართველოს პრეზიდენტობაც ხომ ჩააფლავა! თბილისის ბაზარზე რომ ემუშავა მემწვადედ, იქ უფრო მეტ სარგებლობას მოიტანდა: იგი ენერგიული, ექსტრავაგანტური ტიპია და საქმე კარგად წაუვიდოდა…

„დობროგო რანკუ! (დილა მშვიდობისა!), მე წუხანდელი ღამე კარავში გავათენე“, – ცოტა გამოუძინებელი, მაგრამ თვითკმაყოფილი სახით ამბობს მიხეილ სააკაშვილი. თავის „ბურჟუიკა“ ღუმელს ჩახუტებული იგი უკვე მეხუთე დღეა პოზიორობს. აი, ფოტომისალმება – „სიყვარულით უკრაინელ ხალხს – მიმართვა კარავიდან“.

საერთოდ, მიხეილ სააკაშვილის აპარტამენტები ელიტური არ არის, მაგრამ სრულიად ნორმალურია: საქმე იმაში გახლავთ, რომ ექს-პრეზიდენტი კარავს მხოლოდ ფონის მისაცემად იყენებს, სინამდვილეში კი სასტუმრო „კიევში“ სძინავს. ჟურნალისტებმა რამდენჯერმე გამოიჭირეს შესასვლელში. არადა, ხომ ამბობდა – კარავში ყოფნა უფრო უსაფრთხოაო, ახლა კი რადიკალების ზურგსუკან იმალება. ასეთი მოქმედება მიხეილ სააკაშვილმა მას შემდეგ დაიწყო, რაც უკრაინის მიგრაციის სამსახურმა თავშესაფრის თხოვნაზე უარი განუცხადა.

მოქალაქეობისა და ლტოლვილის სტუსისი გარეშე მიშას მხოლოდ ერთი გზა აქვს დარჩენილი – პირდაპირ აეროპორტში, სპეცრეისით კიევი-თბილისი, რომლითაც მისი რამდენიმე თანამებრძოლები უკვე გაისტუმრეს საქართველოში. წინა წლებში ოდესის ოლქის ექს-გუბერნატორმა საკმაოდ ბევრი ხალხი ჩაიყვანა საქართველოდან. ასე რომ, დეპორტი ბევრ ქართველს ელოდება. „ქართველები მე არ ჩამომიყვანია, ისინი პეტრო პოროშენკომ ჩამოიყვანა. ისინი სამსახურში მე არ დამინიშნავს. რამდენადაც ვიცი, პრეზიდენტი მათ რამდენჯერმე თვითონ შეხვდა“, – ამბობს მიხეილ სააკაშვილი.

(…)

პეტრო პოროშენკომ არ უნდა დაივიწყოს, ვისთან აქვს საქმე. მიხეილ სააკაშვილმა ამ კვირაში დემონსტრაციულად იწვევდა ამერიკელ პოლიტიკოსებსა და ევროპელ დეპუტატებს კიევში, რათა მათთან ერთად კიეველების წინაშე რეფორმებზე ელაპარაკა. საქართველოს ექს-პრეზიდენტი უკრაინის გადარჩენის რეცეპტებს ისე წერდა, თითქოსდა მის ბიოგრაფიაში არ იყოს ჩადენილი დანაშაულობები სხვისი ქონების მითვისებაზე, ბიუჯეტის განიავებაზე, სამსახურებრივი (თანამდებობრივი) მდგომარეობის ბოროტად გამოყენებაზე…

„იგი ელიტარული კორუფციის არქიტექტორია. მიხეილ სააკაშვილს არ უკრაინულ, არც ქართულ და არც სხვა უცხო ქვეყნის პოლიტიკაში არანაირი პერსპექტივა არ აქვს. მისი ერთადერთი პერსპექტივა არევ-დარევის მოწყობაა, რომელსაც იგი ყველგან ცდილობს“, – ამბობს გიორგი ხაინდრავა, რომელიც 2004-2006 წლებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი იყო.

მიხეილ სააკაშვილის მოთხოვნები, რომლითაც იგი უკრაინის პოლიტიკაში „შევარდა“, უკრაინისთვის მნიშვნელოვანია: გაეროს მონაცემებით, მოსახლეობის 60% სიღარიბის ზღვრის მიღმა ცხოვრობს. აქ ევროპის მასშტაბით ხელფასის ყველაზე დაბალი დონეა, სამაგიეროდ, უკრაინა ყველაზე კორუმპირებული ქვეყნების სიის პირველ ათეულშია. „რასაკვირველია, ის პოლიტიკა, რომელსაც პეტრო პოროშენკო ატარებს, დასავლელ პარტნიორებს არ მოსწონთ. ამიტომაც მათი ხელშეწყობით ხდება ძალის პარალელური ცენტრის ჩამოყალიბება, რომელიც ანტიკორუფციული სასამართლოების, დეპუტატთა ხელსეუხებლობის გაუქმებაში გამოიხატება. ეს ყველაფერი პრეზიდენტის უფლებამოსილებას ზღუდავს“, – განმარტავს პოლიტოლოგი დენის დენისოვი.

და მართლაც, პეტრო პოროშენკოსა და მისი გარემოცვის ნერვები მუდამ დაჭიმულია: ჯერ მიხეილ სააკაშვილის ტრიუმფალური დაბრუნება უკრაინაში, მერე მისი პოლიტიკური გასტროლები მთელ ქვეყანაში, ახლა კი – კარვები დედაქალაქის ცენტრში. და რაც უფრო დიდხანს გრძელდება  „კარვებში დგომა“, მით უფრო მკაცრი ხდება აქციის მონაწილეთა მოთხოვნები: „ბატონო პრეზიდენტო, პარლამენტში იმპიჩმენტის კანონი უნდა შეიტანოთ განსახილველად. თუ ჩვენს მოთხოვნებს არ დააკმაყოფილებ, გაჩვენებთ, რა შეგვიძლია… ნუ გვაიძულებთ, პეტრო ალიქსეევიჩ! გაიხსენეთ რუმინეთის პრეზიდენტის ნიკოლე ჩაუშესკუს ბედი“.

თვითონ პრეზიდენტი პეტრო პოროშენკო ამ კვირაში დონბასში, დაპირისპირებულ მხარეთა დაშორიშორების ხაზზე იმყოფებოდა და სამხედროებს საჩუქრებს და ჯილდოებს ურიგებდა, თითქოს ამით მიხეილ სააკაშვილს აჩვენებდა, არმია ჩემს მხარეზეაო. თუმცა ისიც აღსანიშნავია, რომ ამ არმიის  არასაბრძოლო დანაკარგებმა ათი ათასი ადამიანი შეადგინა, ანუ ორჯერ მეტი, ვიდრე ბრძოლის დროს. უკრაინის არმიას ღუპავს ტოტალური ლოთობა, უდისციპლინობა და ერთმანეთში კონფლიქტი იარაღის გამოყენებით. ასეთი არმიით მიხეილ სააკასვილს ვერ შეაშინებ. „ყველაზე გავლენიანი და ცნობილი ბომჟი მსოფლიოში“ (ასე უწოდებენ მიხეილ სააკაშვილს უკრაინაში) თავს ისე გრძნობს, როგორც თევზი წყალში და კარვების ბანაკის არებას არ აპირებს“.

«КоммерсантЪ» (რუსეთი), 30 ოქტომბერი, 2017 წელი

https://www.kommersant.ru/doc/3454126

„მიხეილ სააკაშვილს ციხის კომფორტული საკანი ელოდება; თბილისი ექს-პრეზიდენტის მისაღებას ემზადება“

„მიხეილ სააკაშვილის განცხადება – უკრაინის გენერალური პროკურატურა ჩემს დასაპატიმრებლად და თბილისში ექსტრადირებისთვის დოკუმენტებს ამზადებსო, საქართველოს პროკურატურამ დაადასტურა – „მიხეილ სააკაშვილი ექტრადირების შემთხვევაში საგამოძიებო იზოლატორში იქნება მოთავსებულიო“, – ნათქვამია სტატიაში (ავტორი – გიორგი დვალი).

პუბლიკაციის ავტორი ესაუბრება ქართველ პოლიტოლოგ გია ნოდიას, რომლის თქმით, საქართველოს ექს-პრეზიდენტი ექსტრადირებასთან ასე ახლოს არასოდეს ყოფილა, ანუ მისი გადმოცემის რისკი მატულობს. „თუმცა, ისე ჩანს, რომ საქართველოს ხელისუფლებას მიხეილ სააკაშვილის გადმოცემა არ აწყობს, რადგან ამით პრობლემები გაუჩნდება: მიშას მომხრეები, ცხადია, მიტინგებს მოაწყობენ და საპყრობილის დაბლოკვას შეეცდებიან. რასაკვირველია, ეს მთვარობისთვის არასასიამოვნო იქნება“.

ამასობაში ხელისუფლება სიტუაციის რადიკალური განვითარებისათვის ემზადება; «КоммерсантЪ»-ის ხელთ არსებული მონაცემებით, მატროსოვის ქუჩაზე მდებარე თბილისის საპყრობილეში, სადაც ექს-პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ყოფილი მაღალჩინოსნები არიან გამომწყვდეულები, კიდევ ერთ კომფორტულ „ელიტურ საკანს“ ამზადებენ, რომელშიც მიხეილ სააკაშვილი ექსტრადირების შემდეგ იქნება მოთავსებული.

სტატიის ავტორი ესაუბრება „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ერთ-ერთ ლიდერს ნუგზარ წიკლაურს, რომელიც ადასტურებს, რომ მიხეილ სააკაშვილის თბილისში ჩამოყვანის შემთხვევაში საპროტესო აქციების გამართვა გამორიცხული არაა: „ქართული საზოგადოება ვერ მოითმენს იმ სამსჯავროს, რომელსაც რუსი ოლიგარქი ბიძინა ივანიშვილი მოაწყობს კრემლის კარნახით“, – ამბობს ნუგზარ წიკლაური.

პრეზიდენტ გიორგი მარგველაშვილს თეორიულად შეუძლია თავისი წინამორბედის შეწყალება, მაგრამ როგორც «КоммерсантЪ»-ს უთხრეს პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში, „მსგავსი შესაძლებლობა არ განიხილება“. არსებობს კანონით დადგენილი პროცედურა, მ.სააკაშვილს კი პრეზიდენტ გიორგი მარგველაშვილისათვის მოქალაქეობის დაბრუნების ან შეწყალების თაობაზე არ მიუმართავს“.

«The Washington Post» (აშშ), 29 ოქტომბერი, 2017 წელი

https://www.washingtonpost.com/world/europe/ukraine-doesnt-want-him-georgia-wants-to-arrest-him-saakashvili-stirs-things-up/2017/10/29/135747

„უკრაინას იგი არ უნდა, საქართველოს კი მისი დაპატიმრება სურს. მიხეილ სააკაშვილი სიტუაციას ამწვავებს“

დევიდ სტერნი

(ამონარიდი)

„მიხეილ სააკაშვილის ბიოგრაფია ადასტურებს, რომ მან მიხვეულ-მოხვეულ გზა გაიარა. აშშ-ის კოლუმბიის იურიდიული სკოლის დასრულების შემდეგ, საქართველოში საქმიანობის პერიოდში, იგი „ვარდების რევოლუციას“ ხელმძღვანელობდა და პრეზიდენტ ჯორჯ ბუშის ადმინისტრაციისათვის ერთგვარი საერთაშორისო-საგამოფენო ნიმუში გახდა დემოკრატიის სფეროში (…) მან ქვეყანა პოლიციის მინის შენობებით მოფინა და ამით მიანიშნა, რომ  იგი გამჭვირვალე თანამედროვე ძალოვან სტრუქტურას აყალიბებდა.

2008 წელს მიხეილ სააკაშვილს კატასტროფული ომი ჰქონდა რუსეთის შემოჭრილ არმიასთან. 2013 წელს მან პრეზიდენტის პოსტი დატოვა, მისმა პარტიამ კი ხელისუფლება დაკარგა. ბრუკლინში ხანმოკლე ცხოვრების შემდეგ მიხეილ სააკაშვილი უკრაინაში ჩავიდა და პრეზიდენტ პეტრო პოროშენკოს ბრძანებით, ოდესის ოლქის გუბერნატორად დაინიშნა. დღეს საქართველოს ექს-პრეზიდენტი უკრაინის პრეზიდენტის მოწინააღმდეგეა.

მიხეილ სააკაშვილს უკრაინის გენპროკურორი იური ლუცენკო ექსტრადირებით ემუქრება (ექს-გუბერნატორს უარი უთხრეს თავშესაფრის მიცემაზე) და აცხადებს, რომ ექს-პრეზიდენტი სახელმწიფო გადატრიალების მოწყობას გეგმავს, გარდა ამისა, საქართველოში მას მრავალი სისხლის სამართლის დანაშაული აქვს ჩადენილიო, რასაც მიხეილ სააკაშვილი უარყოფს“, – ნათქვამია სტატიაში.

რაც შეეხება სავარაუდო დეპორტაციას, პუბლიკაციის ავტორი აღნიშნავს, რომ  მიხეილ სააკაშვილისათვის დეპორტაცია სამარცხვინო ფაქტი იქნებოდა.

„ვერსია“: ნაციონალები არჩევნების წაგებას ბოკერია-უგულავას აბრალებენ? // დიდი ოპოზიციური დეპრესია – რატომ აქცია ზურგი მიხეილ სააკაშვილმა საკუთარ პარტიას და რას ჰყვებიან კულუარებში ანტისახელისუფლებო ლიდერები ერთმანეთზე

„ვერსია“: ინტერვიუ ხათუნა ლაგაზიძესთან: „თბილისის მერიაში კალაძე-ვაშაძის ტანდემი, კარგი გაგებით, რევოლუციური იქნება“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ ვახტანგ ძაბირაძესთან: „კახა კალაძეს ყველაზე მეტად მაამებლებმა შეიძლება ავნონ“ // „თუ კახა კალაძის შეთავაზება ყოფილი ოპონენტების მიმართ გულწრფელია, ურთიერთობის ფორმა მოიძებნება“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ ლადო სადღობელაშვილთან: „პატრიოტები კახა კალაძის დაკვეთით გიორგი კვირიკაშვილის გადადგომას მოითხოვენ“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ სამხედრო ექსპერტ დავით ნემსაძესთან: რატომ გაასხვისა თავდაცვის სამინისტრომ საჰაერო რაკეტა

—————–

„ვერსია“, 27-29 ოქტომბერი, 2017 წელი

ნაციონალები არჩევნების წაგებას ბოკერია-უგულავას აბრალებენ?

დიდი ოპოზიციური დეპრესია – რატომ აქცია ზურგი მიხეილ სააკაშვილმა საკუთარ პარტიას და რას ჰყვებიან კულუარებში ანტისახელისუფლებო ლიდერები ერთმანეთზე

ნინო დოლიძე

21-მა ოქტომბერმა კიდევ ერთხელ ნათელყო, რომ ქართულ ოპოზიციას ხელოვნური სუნთქვა თუ არა, სხვა სამედიცინო მანიპულაციები აუცილებლად სჭირდება. ახლა, ეს შესაძლოა, უტრირებული ნათქვამია, მაგრამ იმ ინფორმაციის თანახმად, რომელსაც ,,ვერსიას” კულუარებში აწვდიან, ზოგიერთი ანტისახელისუფლებო პარტიის ლიდერს ხელი, თურმე, დეპრესიამ დარია და შინაურულ წრეში ისიც კი უთქვამს, ალბათ, დროა, პოლიტიკიდან წავიდეო.

საერთოდ, ოპოზიციურ ფლანგზე იმედგაცრუება თავს ყველა არჩევნების შემდეგ იჩენს ხოლმე და ეს იმედგაცრუება ზოგჯერ, ასე ვთქვათ, ფატალურადაც მთავრდება. ყოველ შემთხვევაში, ისეთი პოლიტბელადებიც ვიცით, რომლებიც ამა თუ იმ არჩევნების შემდეგ, პოლიტიკური ავანსცენიდან ,,გავიდნენ”. შორს რომ არ წავიდეთ, ამის მაგალითად, 2016 წლის საპარლამენტო კენჭისყრაც გამოდგება, რომლის დასრულებისთანავე ირაკლი ალასანია პოლიტიკას განერიდა. არადა, ის დროც გვახსოვს, როცა იგივე ალასანია ქართული პოლიტიკის ამომავალ ვარსკვლავად ითვლებოდა…

ალასანიას მსგავსად, პოლიტიკიდან წასვლის გადაწყვეტილება, მაგალითად, შალვა ნათელაშვილს ჯერ არ მიუღია, მაგრამ მინიმუმ, 15 წელია, პოლიტიკური ღმერთები არ სწყალობენ. ჰოდა, იმის ნაცვლად, წაგების მიზეზები საკუთარ თავში ეძებოს, ყველა მმართველობის დროს, ერთთავად იმას ამტკიცებს, აი, მმართველმა გუნდმა არჩევნები გამიყალბა, თორემ ,,ბეზ პიტი მინუტ” ხელისუფლებაში ვიყავიო.

ქვეყნის მთავარმა ლეიბორისტმა წლევანდელი დამარცხებაც, რასაკვირველია, გაყალბებით ახსნა. გაყალბებაზე მახვილი ნინო ბურჯანაძემაც დასვა. მეტიც, ,,დემოკრატიული მოძრაობის” ლიდერი 21 ოქტომბრის კენჭისყრის შედეგებს არათუ არ სცნობს, არამედ, არალეგიტიმურადაც აცხადებს.

ხელაღებით იმის თქმა, რომ არჩევნების დღეს დარღვევები არ ყოფილა, ცხადია, არ შეიძლება – არჩევნების დროს ,,იაღლიშები” მხოლოდ ჩვენნაირ, ესე იგი, დემოკრატიის გზაზე დამდგარ განვითარებად ქვეყნებში კი არა, თვით ისეთ სახელმწიფოებშიც ხდება, რომლებიც დემოკრატიის მექად და მედინად ითვლებიან, მაგრამ იმასაც ხომ გააჩნია, არჩევნების გაყალბებაზე განგაშს ვინ ატეხს?

მართალია, ოფიციალური მონაცემებით, საქართველოში 200-მდე პარტიაა რეგისტრირებული, მაგრამ აბსოლუტური უმრავლესობა, უტრირებულად რომ ვთქვათ, ერთ, მაქსიმუმ, სამკაციანია. ნათელაშვილის ან, სულაც, ბურჯანაძის პარტიას სამი კი არა, შეიძლება, სამასჯერ სამი წევრიც ჰყავს, მაგრამ ეს რაოდენობა არჩევნების მოსაგებად საკმარისი არ გახლავთ ანუ საუბარი იქით მიმყავს, რომ ცოცხებისა თუ სხვა უკეთურობის მიუხედავად, ოპოზიციური ფლანგის ბურჯად ისევ ნაცმოძრაობა და მისი, როგორც იტყვიან, განაყარები გვევლინებიან.

ისე, თუ იმ მოვლენებს კარგად გავაანალიზებთ, რაც 2012 წლის შემდეგ ყოფილ მმართველ გუნდში, მაშასადამე, ნაცმოძრაობაში მოხდა, შეიძლება, გაჩნდეს გონივრული ეჭვი, რომ ის დიდი ,,განქორწინებები”, რისი მომსწრენიც გავხდით, შესაძლოა, ყოფილების ერთგვარი სტრატეგიაა. სხვათა შორის, ამ ვერსიისკენ ზოგიერთი პოლიტანატილიტიკოსიც იხრება და მსჯელობაში ერთ ძველ ამბავსაც იშველიებს, კერძოდ: 2007 წლის 7 ნოემბრის მოვლენების შემდეგ, როცა მიხეილ სააკაშვილი ერთგვარ ვა ბანკზე წავიდა _ ვადამდელი საპარლამენტოს პარალელურად, ვადამდელი საპრეზიდენტო არჩევნებიც დანიშნა, იმჟამინდელი მმართველი გუნდის ერთ-ერთ რუხ კარდინალს, რომელიც აგრესიით გამოირჩეოდა, გარკვეულ წრეში ორაზროვნად უთქვამს, ხელისუფლებიდან წასვლა არ გვაშინებს, რადგან ორი ვადის შემდეგ, ისევ დავბრუნდებით და ამ ქვეყანას 2050 წლამდე ვმართავთო.

იმის ილუზია, რომ ოდესმე ხელისუფლებაში დაბრუნდებიან, ალბათ, თავად მართლმორწმუნე ნაციონალებსაც არ აქვთ, მაგრამ იგივე პოლიტიკურ კულუარებში არ გამორიცხავენ, რომ სამი წლის შემდეგ ანუ 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებისთვის, ნაციონალებმა, ბოკერიას გუნდმა, გიორგი ვაშაძის ფლანგმა და ყოფილ ხელისუფლებასთან აფილირებულმა მეტ-ნაკლებად ანგარიშგასაწევმა სხვა ძალებმა ერთობა შეკრან და ,,ქართული ოცნების” წინააღმდეგ ერთიანი ფრონტით გაილაშქრონ.

,,მართალია, საარჩევნო ბლოკების ანულირების თემა დღის წესრიგიდან არ მოხსნილა, მაგრამ იმ შემთხვევაში, თუ მოვლენები სწორედ ე.წ. გაერთიანების სცენარით განვითარდა, ვერ ვიტყვი, რომ ყოფილი და მოქმედი ნაცების გაერთიანება ,,ოცნებას” სერიოზულ საფრთხეს შეუქმნის, მაგრამ ამ შეკოწიწებით ისინი იმას აუცილებლად მოახერხებენ, რომ საარჩევნო ბარიერი გადალახონ და პარლამენტში შევიდნენ”, – ვარაუდობს ,,ვერსიის” ინფორმატორი, რომელიც პოლიტიკურ ტექნოლოგიებში ზომაზე მეტად ერკვევა.

2020 წლამდე სამი წელია. სამი წელი ადვილი სათქმელადაა, თორემ იგივე პოლიტიკისთვის დიდი დროა. ჰოდა, არავინ იცის, ამ ხნის განმავლობაში რა მოხდება ანუ ერთი ხალხური გამონათქვამისა არ იყოს, ან ვირი იქნება, ან _ ვირის პატრონი. ამასთან, ისიც გასათვალისწინებელია, რომ პროგნოზი უმადური საქმეა, ამიტომაც, მოდით, მომავალზე ფიქრს თავი ვანებოთ და აწმყოს მივხედოთ.

აწმყო ანუ დღევანდელი მოცემულობა კი ასეთია: ოპოზიციურ ორბიტაზე პულსი სამ პარტიას – ნაცმოძრაობას, ევროპულ საქართველოსა და პატრიოტთა ალიანსს ესინჯება. როგორ მოახერხა ამ სამმა პარტიამ პულსის შენარჩუნება? _ ამ თემაზე სხვადასხვა მოსაზრება არსებობს. ასე, მაგალითად, ზოგი მიიჩნევს, რომ ნაცებისა და ბოკერიას გუნდს საარჩევნო ბარიერის გადალახვაში დაეხმარნენ, თუმცა თავად ყოფილები იმაში, რომ პირველ ადგილზე ვერ გავიდნენ (საკითხავია, ამის მოლოდინი რატომ ჰქონდათ?!) – არც მეტი, არც – ნაკლები, ბოკერია-უგულავას ფაქტორით ხსნიან. ყოველ შემთხვევაში, ერთ-ერთმა ნაცმა, რომელიც ექსსახელისუფლებო გუნდის ერთგვარ მოტორად ითვლება, ,,ვერსიასთან” ტეტ-ა-ტეტ საუბრისას განაცხადა:

,,ხელაღებით ვერ ვიტყვი, რომ 21 ოქტომბრის არჩევნები გაყალბდა. ახლა, იმას კი არ ვამბობ, რომ დარღვევები არ ყოფილა, მაგრამ კონკრეტული ფაქტი, მაგალითად, ბიულეტენები ბათილად იმიტომ გამოაცხადეს, რომ ნაციონალები ვიმარჯვებდით, არ არსებობს. სიმართლე გითხრათ, ჩვენი წარუმატებლობა უფრო ბოკერია-უგულავას კისერზეა ანუ იმის თქმა მინდა, რომ ამ გუნდის წევრები მთელი საარჩევნო კამპანიის განმავლობაში კარდაკარ დადიოდნენ და მოსახლეობას ეუბნებოდნენ, ჩვენ და ნაციონალები ისევ ერთნი ვართ და მნიშვნელობა არ აქვს, ხმას ჩვენ მოგვცემთ თუ მათ. მთავარია, ჩვენგან რომელიმემ გაიმარჯვოსო. მთელი პასუხისმგებლობით გეუბნებით, რომ ჩვენ, ნამდვილ ნაციონალებს მოღალატეებთან ბმა არ გვაქვს. დიახ, მათ იდეას უღალატეს და ახლა ცდილობენ, ხალხის გული ჩვენს ხარჯზე მოიგონ. აი, სწორედ ამის გამო მოხდა, რომ იგივე 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნებთან შედარებით, 10 პროცენტით ნაკლები ხმა ავიღეთ”.

გარდა ამისა, ნაციონალები პირად საუბრებში წყენას ,,მამა-მარჩენალის” ანუ მიხეილ სააკაშვილის მიმართაც გამოხატავენ და ამბობენ, მიშა საარჩევნო კამპანიაში უფრო აქტიურად რომ ჩარეულიყო, სხვა შედეგს ,,დავდებდითო”.

,,მესმის, რომ მიშას საკუთარი ომი აქვს მოსაგები _ უკრაინას ვგულისხმობ, მაგრამ შეეძლო, საარჩევნო კამპანიის დროს ჩვენს მხარდასაჭერად ერთი-ორი განცხადება გაეკეთებინა და ამით ხალხისთვის დაენახებინა, რომ ჩვენ ისევ ერთი გუნდი ვართ. როცა პარტიაში ეს საკითხი დავაყენე, ვიღაცებმა ირონიულად გაიღიმეს და მითხრეს, რომელ განცხადებაზე ლაპარაკობ, ვერ ხედავ, მიშას ჩვენი არსებობაც აღარ ახსოვსო”, – აღნიშნავს ,,ვერსიასთან” კონფიდენციალური საუბრისას ერთ-ერთი ,,ნაცი”.

რატომ აღარ ახსოვს ექსპრეზიდენტს საკუთარი პარტია? ამ კითხვაზე არგუმენტირებული პასუხის გაცემა თავად სააკაშვილს შეუძლია. ამ ეტაპზე ასევე, პასუხგაუცემელია კითხვა, რატომ არ გაიზიარა ოპოზიციამ გიორგი ვაშაძის ინიციატივა, რაც პრაიმერიზის საფუძველზე ერთიანი ოპოზიციური სიის შედგენას ეხებოდა. ამ იდეას ხორცი რომ შეესხა, არავინ იცის, ოპოზიცია ადგილობრივ თვითმმართველობის არჩევნებში, მინიმუმ, დამაკმაყოფილებელ შედეგს აჩვენებდა თუ არა, მაგრამ იგივე ვაშაძის თანაგუნდელები პირად საუბარში ხელს კოლეგებისკენ იშვერენ და ამბობენ, რომ 21 ოქტომბრის ,,ცოდვა” ,,ოცნების” კი არა, თავად ოპოზიციის ლიდერთა კისერზეა.

საერთოდ, წეღანდელი თქმისა არ იყოს, ქართული ოპოზიციის მთავარი პრობლემა სწორედ გაუერთიანებლობაა. სხვადასხვა დროს გაერთიანების ჩანასახები არსებობდა – გვახსოვს ე.წ. რვიანის ფორმატი. 2007 წლის სისხლიანი 7 ნოემბრის შემდეგ გაერთიანებული ოპოზიციაც შეიქმნა, მაგრამ საბოლოოდ, ანტისახელისუფლებო ძალები არათუ დაიქსაქსნენ, არამედ, დახურული შეხვედრებიდან გამოსული ლიდერები ერთმანეთზეწ ანეკდოტებს ყვებოდნენ. ერთადერთი შემთხვევა, როცა ოპოზიციის გაერთიანება, ასე ვთქვათ, შედეგით დასრულდა, 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნები იყო _ იმ წელს საქართველოს უახლეს ისტორიაში, პრაქტიკულად, პირველად მოხდა, რომ ოპოზიციამ ხელისუფლება არჩევნებით შეცვალა, თუმცა, როცა 2012 წლის მოვლენებზე ვსაუბრობთ, ისიც უნდა აღვნიშნოთ, რომ მაშინ სხვა მოცემულობა გვქონდა ანუ განსხვავებული პოლიტიკური ღირებულებების მქონე პერსონების შედუღაბება ბიძინა ივანიშვილმა მოახერხა, რასაც თავად ისინიც არ უარყოფენ, რომლებიც თავის დროზე ,,კოალიციელები” იყვნენ, დღეს კი პირწავარდნილ ,,ანტიოცნებელებად” გვევლინებიან. ძნელი სათქმელია, ჩვენებური ოპოზიცია გაერთიანებას ოდესმე კიდევ შეძლებს თუ ვერა. კი ბატონო, 21 ოქტომბრამდე ,,ლიდერთა საბჭო” ჩამოყალიბდა, მაგრამ ეს მაინც მყიფე და მცირე დროზე გათვლილი ერთობაა. შესაბამისად, უნდა ვივარაუდოთ, რომ ოპოზიცია კარგა ხანს დეპრესიაში იქნება.

ისე, სიტყვამ მოიტანა და, თავდაცვის ყოფილი მინისტრის, ირაკლი ალასანიას მეუღლემ სოციალურ ქსელში დეპრესიას მომცრო სტატუსი მიუძღვნა. ნათია ფანჯიკიძეს მხედველობაში, შეიძლება, პოლიტიკური დეპრესია სულაც არ ჰქონია, მაგრამ ნათქვამია, მედალს ორი მხარე აქვსო. ჰოდა, ფსიქოლოგ ნათია ფანჯიკიძის სტატუსიც შეიძლება, მეორე ანუ პოლიტიკური მხრიდან განვიხილოთ: ,,რა არის დეპრესია? – ზოგს, უბრალოდ, უხასიათობა ჰგონია და ახლობელს, რომელიც სიცოცხლეში მონაწილეობის ძალას კარგავს, ადექი, ნუ ზარმაცობ, თავი ხელში აიყვანეო, ეუბნება. როგორ აგიხსნათ, რამდენად სერიოზული პრობლემაა დეპრესია, რამდენად მძიმე ფსიქიკური მდგომარეობა, ისე, რომ არ გამოგტენოთ ტერმინებით და გემოთი გაგრძნობინოთ მისი არსი? არ ვიცი, მოვნახე თუ არა სწორი ფორმა, მაგრამ იქნებ, შეძლოთ წარმოდგენა _ დეპრესია სულის მკვდარი ნაფლეთების შენს შიგნით ტარება, საკუთარ გვამზე ორსულობაა. ფსიქოთერაპიის მიზანი კი გვამის გამოდევნაა, ,,მშობიარობა”.

მოკლედ, ვინმე აღიარებს თუ არა, ისე ჩანს, რომ ოპოზიცია თავის შიგნით ,,სულის მკვდარ ნაფლეთებს” ატარებს.…

„ვერსია“, 27-29 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ ხათუნა ლაგაზიძესთან: „თბილისის მერიაში კალაძე-ვაშაძის ტანდემი, კარგი გაგებით, რევოლუციური იქნება“

თათია გოჩაძე

ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებში სახელისუფლებო პარტიამ გაიმარჯვა. თბილისის ახალი მერიც ,,ოცნების” კანდიდატი კახა კალაძეა, რომლის მიმართაც არაერთგვაროვანი პროგნოზები კეთდება. თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოში კი, ,,ოცნების” წარმომადგენლებთან ერთად, ნაციონალური მოძრაობის, ევროპული საქართველოსა და პატრიოტთა ალიანსის წევრებიც შევიდნენ. მოკლედ, თბილისსა და საქართველოს პოლიტიკურ რეალობაში გარკვეული ცვლილებებია და პარტიებმა სტარტი მომავალი საპრეზიდენტო და საპარლამენტო არჩევნებისთვის აიღეს. ,,ვერსია” ექსპერტ ხათუნა ლაგაზიძეს დაუკავშირდა, რომელმაც 2017 წლის არჩევნები შეაფასა და ტრადიციულად, საინტერესო პროგნოზები გააკეთა.

_ ქალბატონო ხათუნა, უცხოელი დამკვირვებლები ამ არჩევნებს დემოკრატიულად აფასებენ, ოპოზიციური პარტიები კი ტოტალურ გაყალბებაზე საუბრობენ… თქვენ როგორ აფასებთ ამ არჩევნებს?

- ,,ოცნების” ჩატარებულ არჩევნებს არასდროს ვადარებ ნაციონალების პერიოდში ჩატარებულს, რადგან მაშინ კენჭისყრა ფიზიკური შანტაჟით ხდებოდა. ამას სხვისი მონაყოლით კი არა, საკუთარი გამოცდილებიდან გამომდინარე ვამბობ. ამიტომაც შედარებას ვახდენ ,,ოცნების” პირობებში ჩატარებულ არჩევნებს შორის: ეს არჩევნები ნაკლებად თანასწორ გარემოში ტარდებოდა, ვიდრე წინა საპრეზიდენტო არჩევნები და გაცილებით უკეთესი იყო გარემო 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნებთან შედარებით. საპრეზიდენტო არჩევნებისას ,,ოცნებას” გამარჯვებისთვის არანაირი ძალისხმევა არ სჭირდებოდა, რადგან 2012 წლიდან ერთ წელიწადში გაიმართა და, ასე ვთქვათ, ,,თეთრ რაშზე ამხედრებულმა” დაიკავა პრეზიდენტის პოსტი. 2016 წლის არჩევნებზე კი, ვნახეთ, ზეამორალური შეტევა ოპონენტებზე სოციალური ქსელის მეშვეობით, მაშინ ,,შავი პიარის” ზეობის ხანა იყო, რაც ამ არჩევნებზე არ მომხდარა. ახლა, ფაქტობრივად, ყველა კანდიდატს ჰქონდა წვდომა მედიაზე და იყო თავისუფალი პოლიტიკური გარემო. თუმცა მთავარი კრიტერიუმი, რომელიც გადაწონიდა ბევრ რამეს, იყო ფინანსები, რომელიც ჰქონდა ,,ოცნებას” და არ ჰქონდა ოპოზიციას, თუ არ ჩავთვლით ევროპულ საქართველოს. ამ არჩევნების ერთი ფრაზით შეფასება რომ მთხოვოთ, ვიტყოდი, ეს იყო კოორდინატორების, როგორც ,,გლადიატორების შერკინება” და რეალურად მათი შრომითაა მოგებული. მხოლოდ ,,ოცნების” კი არა, ყველა პარტიის კოორდინატორზე ვსაუბრობ, რომლებმაც, მეტ-ნაკლებად, შედეგი დადეს.

- წინა არჩევნებთან შედარებით, ახლა რამ გაზარდა კოორდინატორთა მოტივაცია?

- კოორდინატორები ჩამოყალიბდნენ პროფესიულ ჯგუფად, რომელმაც ბოლო 15 წლის განმავლობაში ძალიან აიმაღლა კვალიფიკაცია, ბრძოლის უნარი. ისინი ჩამოყალიბდნენ მოთხოვნად და გამოსადეგ ჯგუფად, რომლის გარეშეც არჩევნები წარმოუდგენელია. მათი მოტივაცია ნაციონალების შემთხვევაში არის იდეოლოგია, ხოლო ყველა დანარჩენი პარტიის შემთხვევაში – ფული. ამიტომაც ძნელად შეიძლება ვისაუბროთ ამომრჩევლის ნების თავისუფლად გამოხატვაზე, ეს, დიდწილად, სწორედ კოორდინატორების შრომით ჩატარებული არჩევნები იყო. უშუალოდ არჩევნების დღესაც შემსწრე გავხდით კოორდინატორების, როგორც გლადიატორების შერკინებისა და ეს იყო ამ არჩევნებისთვის ყველაზე სახასიათო შტრიხი.

- თბილისის ახალი მერის, კახა კალაძის სამომავლო საქმიანობასთან დაკავშირებით როგორი პროგნოზები გაქვთ?

- ზოგადად, ნაკლებად დინამიკური, მაგრამ უფრო აკადემიური იყო კალაძის საარჩევნო კამპანია. მას ეტყობოდა პროფესიონალი ,,პიარშჩიკების” ხელი, მაგრამ ის, რაც იმ ადამიანებს მიიზიდავდა, ვისაც რეალურად აინტერესებდა კანდიდატების წინასაარჩევნო პროგრამები და ხედვები, მოვისმინე არჩევნებამდე რამდენიმე დღით ადრე, როცა მან დააანონსა ძალიან საინტერესო პროგრამა. ეს არის თბილისელების მიერ თბილისის ელექტრონული მართვის პროგრამა, რაც დაახლოებით იმას ითვალისწინებს, რომ ნებისმიერ თბილისელს შეეძლება, ამ პროგრამის მეშვეობით ელექტრონულად ატვირთოს პრობლემები მერიის ამ საიტზე და ყველას შეეძლება, დაასახელოს პრობლემა, რომელიც მისი უბნისთვის უფრო აქტუალურია. ეს პროგრამა თბილისელებს საშუალებას მისცემს, მიიღონ მონაწილეობა დისტანციურად ქალაქის მართვაში. ამასთან ერთად თუ განხორციელდა ის, რაც კალაძემ არჩევნებამდეც და შემდეგაც განაცხადა, რომ აქვს მზაობა, კონკურენტებთან ერთად იმუშაოს და მათი კრეატიული, რაციონალური იდეების რეალიზების საშუალება მისცეს, რა თქმა უნდა, სრულიად განსხვავებული რამ იქნება. აქამდე არ გვახსოვს, ხელისუფლებას მოეწოდებინა და ოპოზიციას გადაედგა შემხვედრი ნაბიჯი ერთობლივი პროექტებისთვის. დღეს ელისაშვილიცა და ვაშაძეც ამბობენ, რომ მზად არიან, ხელისუფლებამ მათი იდეები განახორციელოს. ძალიან კარგად გრძნობს კალაძე პიარს, საზოგადოებასთან ურთიერთობის აუცილებლობას და განაცხადა კიდეც, რომ წინა მერის ერთ-ერთი ნაკლოვანი მხარე არასრული საკომუნიკაციო სტრატეგია იყო. თუმცა, არის ფაქტორები, რაც მას ტვირთად გაყვება და ბარიერად შეიძლება ექცეს.

- კონკრეტულად, რა შეიძლება იქცეს კალაძისთვის ბარიერად?

- ესაა მისივე თანაგუნდელების, ,,ოცნების” იმ წევრების ,,მადა”, რომელმაც ნარმანიას მერობა, ფაქტობრივად, წარუმატებლობისთვის გაწირა. ვგულისხმობ, ტენდერებში ჩარევას, ,,სასათბურე” პირობების შექმნას, სამშენებლო ტერიტორიების გამოყოფის სურვილს, სსიპ-ების დაპატრონების სურვილს. თუ კალაძემ ამ ზეწოლას ვერ გაუძლო, იმავე წრეზე წავა, რაზეც ნარმანია, თუმცა, ახალი მერის გუნდის ერთ-ერთმა წევრმა უკვე განაცხადა, რომ მშენებლობის განკარგულების ნებართვის შესახებ რეგულაციების გამკაცრება მოგვიწევს, რადგან სხვანაირად ვერ ვუპასუხებთ საზოგადოების მოთხოვნებსო. თუ კალაძე ასეთი რადიკალური ცვლილებების გზით წავიდა, წარმატებული მერი იქნება, ხოლო თუ საკუთარი პარტიის ,,მადა” მისთვის გადაულახავ ბარიერად იქცა, მაშინ ,,განტევების ვაცად” იქცევა 2020 წლის არჩევნების წინ. მომავალი საპარლამენტო არჩევნების წინ ბევრი რამ სწორედ კალაძეზეა დამოკიდებული. იგი ყველაზე მაღალი ლეგიტიმაციით არჩეული სახელისუფლებო ფიგურაა და მას უდიდესი პასუხისმგებლობის ტვირთი აქვს. ბიძინა ივანიშვილის განზე გადგომა ამითაც იყო განპირობებული, რომ დაიღალა საკუთარი გუნდის შეცდომებზე პასუხისმგებლობის აღებით და ეს იყო პირველი არჩევნები, როცა ივანიშვილს ხელჩაკიდებული არ უტარებია უბან-უბან საკუთარი კანდიდატები.

- მნიშვნელოვანი შედეგი დადო დამოუკიდებელმა კანდიდატმა ალეკო ელისაშვილმა. როგორ ფიქრობთ, ის აქტიურ პოლიტიკოსად ჩამოყალიბდება?

- ალეკო ელისაშვილთან დაკავშირებით მაქვს კითხვები. მაგალითად, რატომ არ შექმნა პარტია არჩევნების წინ? ასეთი პარტია რომ არსებულიყო, შეძლებდა თუ არა ის მეორე ადგილის აღებას? თუ შეძლებდა, მაშინ სრულიად სხვა სურათს მივიღებდით თბილისის საკრებულოში და იქნებოდა ,,მოთუხთუხე”, რეალურად მოდებატე, კვალიფიციური და სუფთა წარსულის მქონე საკრებულოს 5-6 ახალი წევრი. რატომ თქვა ელისაშვილმა ამაზე უარი? არავინ ურჩია, თვითონ ვერ გათვალა ეს პერსპექტივა თუ რამე სხვა მიზეზით არ გააკეთა, ეს ყველაზე საინტერესოა. მისი პარტია მეორე თუ არა, მესამე ადგილზე მაინც გავიდოდა და პირველად, პოსტნაციონალურ პერიოდში, ნაციონალები აღარ შეასრულებდნენ მთავარი ოპოზიციური პარტიის როლს. ან სტრატეგიული ხედვა ვერ გამოიჩინა, ან რაღაცით უნდა აიხსნას ეს თავშეკავება… მით უფრო, რომ მას წინასაარჩევნოდ უკვე ჰყავდა შემართული და მოტივირებული გუნდი, რომლებმაც ამხელა პროცენტი აიღეს. გარდა ამისა, სოციალურ ქსელებში აქტიურად ჩანდა ახალი თაობის, სოციალარ თემებზე ორიენტირებული სტუდენტების, მემარცხენე იდეებით გაჯერებული პოპულარული ახალგაზრდების მხარდაჭერა ალეკო ელისაშვილის მიმართ. თუ ამ ადამიანებს შეკრებს, სრულიად ახალი ტალღა იქნება და დიდი ალბათობით, ელისაშვილს მემარცხენე ფლანგზე ვიხილავთ.

რჩება მემარჯვენე ფლანგის რესურსიც საპარლამენტო არჩევნების წინ, თუნდაც უსუფაშვილის ახლანდელი პარტიის სახით, რომელმაც მხოლოდ 17 მუნიციპალიტეტში წარადგინა პროპორციული სია და აქედან 8-ში ბარიერი გადალახა, შესაბამისად, ჰყავს წარმომადგენლები საკრებულოებში, ეს ხელწამოსაკრავი შედეგი არაა თავად უსუფაშვილის ფაქტორის გათვალისწინებით, რომელიც ყველაზე კონსტრუქციულია ქართულ პოლიტიკის ძველ თაობაში.

ვნახოთ, რა პერსპექტივა ექნება გიორგი ვაშაძეს, რომელმაც ორ თვეში მოახერხა და მთელი მედია აალაპარაკა. ის იყო ერთადერთი, რომელიც გამოვიდა თბილისის მერის, როგორც მენეჯერისა და მეურნის ჩარჩოებიდან და არ გვესაუბრებოდა მარტო კანალიზაციების მილების დიამეტრზე. ზოგადად, კარგად იყვნენ კანდიდატები მომზადებულნი პრობლემების ხედვის თვალსაზრისით, ჰქონდათ საინტერესო და რეალისტური იდეები, პოპულიზმი ამ არჩევნებში ყველაზე ნაკლები იყო, მაგრამ ყველა საუბრობდა ხარჯვით ნაწილზე, პრობლემების დაძლევის გზებზე, თუმცა არ ამბობდნენ, საიდან მოიტანდნენ საამისოდ თანხებს. სწორედ ეს ხედვა წარმოადგინა ვაშაძემ – თუ არ გაქვს სტრატეგია და ამბიციური ხედვა თბილისის განვითარებისა, ეს ქალაქი ისევ დამყაყებული დარჩება. ეს იყო პირველი შემთხვევა, როცა ნაციონალების წიაღში დაბადებული პოლიტიკოსისთვის ქოქოლა არ დაუყრიათ წარსულის გამო. ესაა კარგი ნიმუში იმისა, რომ არსებობს პოტენციალი, სხვა რაკურსში გადავიდეს 2020 წლის საპარლამენტო დებატები და კონკურენცია.

- კახა კალაძემ რომ შესთავაზოს ვიცე-მერობა გიორგი ვაშაძეს და ისიც დათანხმდეს, როგორ წარმოგიდგენიათ მათი ტანდემი თბილისის მართვაში?

- ეს იქნება რევოლუციური ტანდემი, ოღონდ კარგი გაგებით. ვაშაძის იდეები და კალაძის სახელისუფლებო ბერკეტები და მხარდაჭერა ძალიან სწრაფი ნაბიჯებით სვლის საშუალებას მისცემდა თბილისს.

_ რა დინამიკას გვისახავს ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები, 2018- 2020 წლების არჩევნებისთვის?

- გაჩნდა ნიშნები, რომ საპარლამენტო არჩევნების წინ უკონკურენტო გარემო არ იქნება. თუმცა, საპრეზიდენტო არჩევნებში, დიდი ალბათობით, სახელისუფლებო კანდიდატს კონკურენტი არ ეყოლება, მაგრამ ეს ოპოზიციის დამარცხება იქნება და არა, ხელისუფლების გამარჯვება, რადგან ოპოზიცია ვერ გაერთიანდება ერთი კანდიდატის გარშემო. ოპოზიციის კანდიდატი ძლიერი ლიდერი უნდა იყოს, სახელისუფლებო კანდიდატს რომ შეეჯიბროს, უნდა იყოს ქარიზმატული, კვალიფიციური, რომელიც ამ ქვეყანას უმოკლეს ვადაში ინოვაციებისა და ტექნოლოგიების მექად ქცევას დაჰპირდება. ასეთი კანდიდატის პოვნა კი დარჩენილ ერთ წელში ძნელად წარმოსადგენია.

„ახალი თაობა“, 28 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ ვახტანგ ძაბირაძესთან: „კახა კალაძეს ყველაზე მეტად მაამებლებმა შეიძლება ავნონ“ // „თუ კახა კალაძის შეთავაზება ყოფილი ოპონენტების მიმართ გულწრფელია, ურთიერთობის ფორმა მოიძებნება“

პოლიტოლოგი ვახტანგ ძაბირაძე „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში საუბრობს იმის შესახებ, თუ როგორი მერი შეიძლება იყოს კახა კალაძე.

- ბატონო ვახტანგ, კალაძემ განაცხადა, რომ ის არ ებრძვის არც ნარმანიას, არც მის გუნდს, მაგრამ მისთვის მნიშვნელოვანია, ირგვლივ პროფესიონალი და პატიოსანი ადამიანები ჰყავდეს. რით არის ეს განცხადება ნაკარნახევი, მართლაც საქმე უნდა გააკეთოს თუ ერთი გუნდი მეორით ჩაანაცვლოს?

- მერიის სტრუქტურა რეორგანიზაციას საჭიროებს. მეტიც, სახელმწიფო სტრუქტურა საჭიროებს რეორგანიზაციას. ბიუროკრატია სასტიკად გაბერილია. ეს არის არამიზნობრივი ხარჯები და ყველაფერი ბიუჯეტს აწვება. როდესაც ხელმძღვანელობა იცვლება, ახალი გუნდიც უნდა მოვიდეს, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ყველა უნდა წავიდეს, დაწყებული კარისკაცით და ვიცემერებით დასრულებული. საშუალო რგოლი არ უნდა იცვლებოდეს, ადამიანებს სტაბილურობის განცდა უნდა ჰქონდეთ. ვერ გეტყვით, მერიაში როგორი პროფესიონალებით არის ეს საშუალო რგოლი დაკომპლექტებული, მაგრამ არ უნდა დარჩეს იმის განცდა, რომ ეს ცვლილება მოხდა მხოლოდ იმიტომ, რომ თავიანთი კადრები დაასაქმონ.

- მაღალი დონის პროფესიონალი არ უნდა იცვლებოდეს იმის მიხედვით, ვისი გუნდის წევრია?

- რასაკვირველია. ჩვენს ქვეყანაში მაღალი კვალიფიკაციის სტაბილური სახელმწიფო ჩინოვნიკის ინსტიტუტი ვერ შეიქმნა. ყოველი არჩევნების შემდეგ ვიღებთ ერთსა და იმავე სურათს. ვერ გეტყვით, დღეს რა დონის პროფესიონალები არიან მერიის ქვედა რგოლებში, მაგრამ, შემიძლია გითხრათ, რომ ახალი გუნდი ნიშნავს ამ კონკრეტულ შემთხვევაში ახალ ვიცემერებსა და საქალაქო სამსახურების ხელმძღვანელ პირებს და არა, მაგალითად, კარის მცველებს. სახელმწიფო სტრუქტურები არ უნდა აღმოჩნდნენ ისეთ ვითარებაში, როდესაც არავინ იცის, ესა თუ ის დოკუმენტი სად დევს. ეს არ უნდა მოხდეს, თორემ განახლების, უკეთესობისკენ ცვლილების წინააღმდეგ არავინ არის. რასაკვირველია, პოლიტიკის შეცვლა უნდა მოხდეს. ამიტომაც მოხდა გადარჩევა.

- კიდევ ერთი განცხადება გააკეთა კალაძემ, რომ ის ღიაა თანამშრომლობისთვის ალეკოსთან, ელენესთან, ზალიკოსთან და გიორგი ვაშაძესთან. ეს არის უფრო პიარსვლა თუ რეალურად გაწვდილი ხელი? მეორე ადგილზე გასულმა ელისაშვილმა გამარჯვებულს მიულოცა და თქვა, ამით ახალ სტანდარტს ვამკვიდრებო. მართლაც ახალი სტანდარტების დამკვიდრებასთან გვაქვს საქმე თუ…?

- ალეკო ელისაშვილმა კალაძეს რომ მიულოცა, ამაში ცუდს ვერაფერს ვხედავ. პირიქით. ამ მხრივ ელისაშვილი სწორად მოიქცა და ამაში პრობლემას ვერ ვხედავ.

- თუმცა, აქამდე რომ მივსულიყავით, დიდი დრო დაგვჭირდა, პრობლემები გვქონდა…

- დიახ. იყო პრობლემები და ეს უნდა დავამთავროთ. ეს ელემენტარული წესია, თუ არჩევნების შედეგებს აღიარებ.

რაც შეეხება მეორე საკითხს, ვერ გეტყვით, პიარის ნაწილია თუ გულწრფელი მოწოდება, მაგრამ, პიარიც რომ იყოს, ამაშიც ცუდს ვერაფერს ვხედავ. თუ თანამშრომლობის სურვილი იქნება, ეს ცუდი არ არის, პირიქით, მაგრამ ამისთვის რაღაც ფორმა უნდა მოიძებნოს. მხოლოდ განცხადებები არ კმარა. თუ მეორე მხრიდანაც იქნება თანხმობა, მაშინ გარკვეული ფორმა უნდა მოიძებნოს. თუ რეალურად ეს მოხდება, ესეც ახალი ნაბიჯი იქნება ქართულ პოლიტიკაში.

- რა ფორმა?

- ვერ გეტყვით, შეიძლება არაფორმალურ დონეზე ან ფორმალურ დონეზე.

- გიორგი ვაშაძემ თქვა, ჩემს პროგრამას ვჩუქნიო...

- კი ბატონო, აჩუქოს, თუ კალაძე თვლის, რომ ეს პროგრამა განხორციელებადია, მაშინ თანამშრომლობაც შედგება. მერე უკვე ვაშაძე კონსულტანტი იქნება თუ სხვა პოზიციაზე, ეს შეიძლება გაირკვეს. ფურცელზე დაწერილი რაღაც სხვაა და მისი განხორციელება _ სხვა. შეიძლება არაჩვეულებრივი პროგრამა იყოს დაწერილი, მაგრამ ისე მოხდეს მისი რეალიზაცია, რომ ქვეყანა დაღუპო. ამიტომ ავტორსა და განმხორციელებელს შორის თანამშრომლობა აუცილებელია. თუ კალაძის ეს შეთავაზება მართლაც გულწრფელია, მაშინ ფორმა მოიძებნება, ეს არ გაჭირდება. ვნახოთ, როგორი გამოხმაურებები იქნება, ვინ მიიღებს ამ შეთავაზებას და ვინ – არა. ისე, უდავოდ ახალი და თან ძალიან კარგი პრეცედენტი იქნება ქართულ პოლიტიკურ რეალობაში, რასაც მხოლოდ მივესალმები.

- იქნება თუ არა კალაძე წარმატებული მერი? რამდენად შეძლებს ის, იყოს დამოუკიდებელი მერი და იყოს მხოლოდ თბილისის ინტერესებზე დამოკიდებული?

- პირველი – თუ თავისუფალი ვერ იქნება, მაშინ საქმესაც ვერ გააკეთებს. მეორე _ სურვილი, რომ იყოს წარმატებული, ყველას აქვს, აქ მთავარია, რამდენად შეძლებს ამას. შეძლებს თუ არა, ეს ბევრ რამეზე იქნება დამოკიდებული, პირველ რიგში კი იმაზე, რამდენად ექნება მას დამოუკიდებლობის ხარისხი.

კალაძე „ქართული ოცნების“ ერთ-ერთი ლიდერია. ამდენად, მისი წარმატება თუ წარუმატებლობა პირდაპირ აისახება პარტიის წარმატების ხარისხზე. თუ კალაძეს ასევე აქვს ამბიცია და ალბათ აქვს, რომ თბილისის მერობა არ იყოს მისი პოლიტიკური კარიერის მწვერვალი, მაშინ მას სხვა შანსი არ აქვს, რომ არ იყოს წარმატებული მერი. ერთი რამ, რაც უკვე ჩანს, არის ის, რომ კახი კალაძე იქნება ბევრად უფრო აქტიური საზოგადოებრივ სივრცეში და ზოგადად, ვიდრე დავით ნარმანია იყო.

თბილისი ძალიან რთული ქალაქია, უამრავი პრობლემაა, კანდიდატებმა წინასაარჩევნოდ რაც ილაპარაკეს, ერთი იმდენი კიდევ არის, რაზეც საერთოდ არ ყოფილა ლაპარაკი. ბიუჯეტი, მართალია, ცოტა არ არის, მაგრამ, ამ პრობლემების გათვალისწინებით, მაინც მწირია. თუმცა, თუ ბიუჯეტი სწორად იქნება გადანაწილებული, ეს მაინც შეეტყობა ქალაქს. კალაძეს თუ არ ეყოლება გუნდი, რომელიც პროცესებს გვერდიდან დააკვირდება და სიმართლეს დაუდებს მაგიდაზე, მაშინ არაფერი გამოვა, ძალიან გაუჭირდება.

როგორც წესი, ასეთი ფიგურების გვერდით თავს იყრიან ის ადამიანები, მეორე შრე, რომლებიც სიმართლეს არ ეუბნებიან ლიდერს, მხოლოდ იმას ეუბნებიან, რაც ესიამოვნება. ამ დროს ყველაძე ცუდი საქმე მაამებლების გუნდმა შეიძლება გაუკეთოს. რამდენად გაართმევს თავს, რთული სათქმელია, რადგან აქ უამრავი ინტერესი იქნება წინა პლანზე წამოწეული.

„ახალი თაობა“, 28 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ ლადო სადღობელაშვილთან: „პატრიოტები კახა კალაძის დაკვეთით გიორგი კვირიკაშვილის გადადგომას მოითხოვენ“ // „რუხაძემ პრემიერობაზე უარი თქვა, ახლა გიორგი ბაჩიაშვილთან მიდის მოლაპარაკება“

ვინ გაიყვანა „ნაციონალები“ მეორე ადგილზე, ვისთან ერთად იბრძოლებენ ისინი გიგა ბოკერიას ფრთის წინააღმდეგ, რატომ ვერ პოულობენ გიორგი კვირიკაშვილის შემცვლელს, რატომ აღარ ითხოვენ ვადამდელ არჩევნებს? ამის შესახებ „ახალ თაობას“ ქართული მარშის ერთ-ერთი ორგანიზატორი ლადო სადღობელაშვილი ესაუბრება.

- ლადო, თქვენ „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში არაერთხელ თქვით, რომ აპირებთ სასიკვდილო შიმშილობას მთავრობის გადადგომის და ვადამდელი არჩევნების მოთხოვნით. ბოლო დღეების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, ქართული მარში აღარც ვადამდელ არჩევნებს ითხოვს და არც შიმშილობას აპირებს. თქვენი მთავარი სამიზნე ახლა გურამ კაშიას სამკლაური გახდა...

- რას ჰქვია, გურამ კაშიას სამკლაურს დავდევთ? ქართული ფეხბურთი სავალალო დღეშია და ეს არ უნდა გავაპროტესტოთ? რაც ლევან კობიაშვილი ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტია, საქართველოს ნაკრებს არც ერთი ოფიციალური მატჩი არ მოუგია.

- მოგებებით ჩვენი ნაკრები არც ლევან კობიაშვილის გაპრეზიდენტებამდე გამოირჩეოდა...

- გასაგებია, მაგრამ ახლა ცნობილი გახდა, თუ რატომ ვერ არის ჩვენი ნაკრები თავის მოტორზე. ამ საიდუმლოს ფარდა გურამ კაშიას ქმედებამ ახადა – იმის მაგივრად, რომ ფეხბურთი ითამაშონ, „ლგბტ“ თემს იცავენ.

- ეს ერთმანეთთან არაფერ შუაში არ არის...

- შუაში კი არა, თავშია. რა ხასიათზე დადგები, მოედანზე კალგოტკიანმა ფეხბურთელებმა რომ ითამაშონ.

- კალგოტკიან ფეხბურთელს მოედანზე მსაჯი არ გამოუშვებს. ასე რომ, ამის საფრთხე არ არსებობს...

- საფრთხე როგორ არ არსებობს. მხედველობაში აზრებით კალგოტკიანები მყავს. ესენი ვერასდროს ითამაშებენ ნამდვილ ფეხბურთს და ვერც მაგათ დამცველები.

- ძალიანაც კარგად ითამაშებენ, ის სამკლაური, რომლის გამოც ლამისაა გურამ კაშია ჩაქოლოთ, ბევრმა ცნობილმა ფეხბურთელმა გაიკეთა...

- ბევრმა არ გაიკეთა, მათ შორის გერმანიის ნაკრების ყოფილმა კაპიტანმა ფილიპ ლამმა. არ მითხრა ახლა, რომ კაშია მაგაზე დიდი ფეხბურთელია, ან მაგის სოფლის გუნდი გერმანიის ნაკრებზე მაგარია. ამ ამბავს მარტო ქართული მარში რომ აპროტესტებდეს, კიდევ ჰო, მაგრამ ნახეთ, რამდენი ვინმე აპროტესტებს. მათ შორის ჟურნალისტებიც.

- სპორტულმა ჟურნალისტებმა გურამ კაშიას დაუჭირეს მხარი და ამაზე განცხადებაც გააკეთეს თავისი ხელმოწერებით...

- სამაგიეროდ, სხვა აზრზეა სპორტულ ჟურნალისტთა ასოციაციის ხელმძღვანელი მიშა აბაიშვილი. ის დგას საღ აზრზე. ამ ჩვენს ფეხბურთს კიდევ რაც შეეხება, ფიზიკურად ისედაც განადგურებულია და ახლა მისი მორალური განადგურება მიდის. ეს საბოლოოდ დაასამარებს ფეხბურთს საქართველოში. მინდა საქართველოს მოსახლეობას მივმართო და ვთხოვო, რომ ყველამ ერთად მოვითხოვოთ ამ ნაკრების დათხოვნა. ამათ ნაცვლად პატარა ბიჭები შეიყვანონ ნაკრებში, მეტი ჯიგარით ითამაშებენ და გამოცდილებასაც მიიღებენ. სანამ ასე არ მოხდება, მანამდე მოვუწოდებ ყველას, ნაკრების თამაშებს ბოიკოტი გამოვუცხადოთ.

ასევე უნდა მოვითხოვოთ ლევან კობიაშვილის გადადგომა. ჩვენ აუცილებლად დავაყენებთ ამ საკითხს. აშკარაა, რომ კობიაშვილი თავის საქმეს ვერ აკეთებს.

- არადა აპირებდით, მთავრობის გადადგომის მოთხოვნით დაგეწყოთ შიმშილობა...

- მთავრობის გადადგომასაც მოვითხოვთ. ყველაფერს თავისი დრო აქვს.

- თქვენთვის ეს დრო როდის დადგება, პატრიოტთა ალიანსი 29 ოქტომბრიდან იწყებს აქციებს პრემიერის გადადგომის მოთხოვნით.

- ალიანსს თავისი გეგმები აქვს, ჩვენ – ჩვენი. არ არის გამორიცხული, ჩვენთან ერთად აქციებში 15 ოპოზიციური პარტიაც ჩაერთოს. მხედველობაში ის პარტიები მყავს, რომლებმაც არჩევნების წინ ლიდერთა საბჭო შექმნეს. მაგათ თავის დროზე ჩვენთვის რომ დაეჯერებინათ, ახლა ასეთ სასაცილო მდგომარეობაში არ აღმოჩნდებოდნენ. მოვუწოდებდით, რომ არჩევნებისთვის ბოიკოტი გამოეცხადებინათ, მაგრამ ამაზე უარი თქვეს. ეგონათ, რომ ხელისუფლება არჩევნებზე რაღაცას გადაუგდებდა. დარწმუნებული იყვნენ, პროცენტს აიღებდნენ, რომ ბიუჯეტიდან დაფინანსებას მიიღებდნენ. აი, აქ შეცდნენ ჯიგრები და ახლა ბოლო ხმაზე ყვირიან. უმჯობესი იქნებოდა, არჩევნების წინ აყვირებულიყვნენ და არჩევნებამდე გავსულიყავით ქუჩაში. ამ ხელისუფლებას ადამიანური ლაპარაკი არ ესმის. მათთან მხოლოდ ქუჩის ენით თუ ილაპარაკებ.

როცა ოპოზიციის დიდმა ნაწილმა არჩევნების წინ უარი თქვა ქუჩაში გასვლაზე, სადავეები ხელში პატრიოტთა ალიანსმა აიღო და პარლამენტის კიბეებზე ჩამოსხდნენ. ეს მათ ხელისუფლებასთან შეთანხმებით გააკეთეს. `ოცნება~ შიშობდა, რომ ოპოზიცია აქციებს დაიწყებდა. ოპოზიციამ სწორედ პატრიოტთა ალიანსის გამო ვერ დაიწყო აქციები. მთავარი მიზეზი ეს არ იყო, მაგრამ ერთ-ერთი მიზეზი ესეც იყო.

- პატრიოტთა ალიანსმა ხელი რანაირად შეუშალა, აქციის გამართვა პარლამენტის გარდა მთავრობის ადმინისტრაციასთანაც შეიძლებოდა. თუ კარგად მახსოვს, ქართული მარშიც იქ აპირებდა სასიკვდილო შიმშილობის დაწყებას...

- ვაპირებდით, მაგრამ ამათ შიმშილობასაც დაუკარგეს აზრი და პეწი. ხალხი ლამის 20 დღე იჯდა საშიმშილოდ და ცუდადაც კი არავინ გამხდარა.

- ცუდად ვერ გახდებოდნენ, ადამიანები ერთმანეთს ენაცვლებოდნენ...

- საქმეც ეგაა, რომ ენაცვლებოდნენ. ერთი და ორი დღე რომ ამბობ საჭმელზე უარს, ეს დიეტაა და არა შიმშილობა.

- თქვენ დიეტაც რომ ვერ გარისკეთ?

- ჩვენ სასიკვდილო შიმშილობას ვაპირებდით, მაგრამ ამათ „გააპუსტიაკეს“ პროტესტის ეს ფორმა. ახლა რომ დავიწყოთ შიმშილობა, აგდებით შემოგვხედავენ. შიმშილობის აქციებმა საქართველოს დამოუკიდებლობა დაუბრუნა, ამათ კი პროტესტის ეს ფორმა მოკლეს.

- თქვენ რომ მაინც გეცადათ, იქნება ხალხმა ისევ დაუჯეროს შიმშილობას?

- ჩვენ ჩვენს გასაკეთებელს მაინც გავაკეთებთ. ამასთან ჩვენთვის ცნობილი გახდა, რომ მთავრობა ისედაც შეიცვლება. გიორგი მღებრიშვილს უეჭველი გაუშვებენ. კვირიკაშვილს კი, რომლის გადადგომას პატრიოტთა ალიანსი ითხოვს, მარტამდე მისცეს ვადა.

- ვინ მისცა პრემიერს მარტამდე ეს ვადა?

- „ოცნების“ ხაზეინებმა.

- მარტამდე რატომ მისცეს ვადა?

- იმედი აქვთ, რომ რაღაცის გამოსწორებას შეძლებს. რა უნდა გამოასწოროს, არ ვიცი, ლარი თავზე დაგვემხო და მასთან ერთად მთელი ეკონომიკა. რატომღაც მგონია, რომ კვირიკაშვილის გადადგომა სხვა მიზეზებით გადავადდა. `ქართულ ოცნებას~ კადრები არ ჰყავს, პრემიერის მოძებნა კი ასეთი ადვილი არ არის.

- წინა ინტერვიუში თქვენ თქვით, რომ ამ თანამდებობისთვის ირაკლი რუხაძეს ამზადებენ...

- ასეც იყო. მის დაყოლიებას დიდი ხანია, რაც ცდილობენ, მაგრამ ამჯერადაც უარი თქვა. ახლა გიორგი ბაჩიაშვილის „დაკერვას“ ცდილობენ.

- გიორგი ბაჩიაშვილი ვინაა?

- ეს ტიპი ივანიშვილის კადრია. ბაჩიაშვილი ივანიშვილის მიერ დაარსებულ თანაინვესტირების ფონდში მუშაობს. წესით, არ უნდა დათანხმდეს, ახლა პრემიერობა მაგარი შარია. დამოუკიდებლად მაგას გადაწყვეტილებებს არავინ მიაღებინებს და კიდევ შიდა ინტრიგებს უნდა ებრძოლოს. კვირიკაშვილის გადადგომას ალიანსი ახლა სწორედ ხელისუფლების დაკვეთით ითხოვს. რატომღაც მგონია, რომ ეს შეიძლება კალაძის დაკვეთაა. ამას ახლა ვერ დავამტკიცებ, მაგრამ დიდი ალბათობით ის ნაციონალებს გაურიგდა.

- რაში გაურიგდა ნაციონალებს?

- კახა კალაძის დახმარებით ეს პარტია კვლავ მთავარ ოპოზიციურ ძალად დარჩა. სანაცვლოდ ნაციონალებმა არჩევნების შედეგები „გააპრავეს“. ნაციონალების წყალობით არ დაინიშნა თბილისის მერის არჩევნებში მეორე ტური – „რუსთავი 2“-მა ეგზიტპოლებით კალაძე პირველივე ტურში გამარჯვებულად გამოაცხადა. უკვე ცნობილია, რომ ტვ იმედსაც ჩატარებული ჰქონდა ეგზიტპოლი, მაგრამ მათ შედეგები არ გამოაცხადეს. იმ შედეგების თანახმად, თბილისში მეორე ტური იყო.

არჩევნების შემდეგ კალაძეს და ნაციონალებს შორის ფარული ალიანსი იქნება. კვირიკაშვილი კი, როგორც ადრეც გითხარით, ბოკერიას ფრთას მფარველობს. როცა პრემიერი გახდა, მან მოიფიქრა ის გეგმა, რომლის მიხედვითაც, ბოკერიას ფრთა ყოფილ ხელისუფლებას უნდა გამოყოფოდა. ეგონათ, რომ ამით ნაციონალებს დაშლიდნენ, მაგრამ არაფერი გამოვიდა. ნაციონალები ისევ მაგრად არიან.

ამასობაში ბოკერიას ფრთაც მომძლავრდა. ევროქოცებმა შეიძლება კალაძეს, პატრიოტთა ალიანსს და ნაციონალებს პრობლემები შეუქმნან. ევროქოცებს ახლა კვირიკაშვილი მფარველობს. ისინი მაშინ დასუსტდებიან, როცა კვირიკაშვილს გადააყენებენ. აქედან გამომდინარე ითხოვს პატრიოტთა ალიანსი კვირიკაშვილის გადადგომას. მათ ევროქოცებმა მესამე ძალის სტატუსი წაართვეს, ნაციონალებმა კი შესაძლოა მთავარი ოპოზიციური ძალის ნიშა დაკარგონ. კვირიკაშვილის „დაკრიშული“ „ევროპული საქართველო“ კალაძისთვისაც სახიფათოა. ასე რომ, მათ ალიანსის შესაქმნელად საბაბი აქვთ.

„ახალი თაობა“, 28 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ სამხედრო ექსპერტ დავით ნემსაძესთან: რატომ გაასხვისა თავდაცვის სამინისტრომ საჰაერო რაკეტა

რატომ გადასცა საქართველოს თავდაცვის სამინისტრომ ჰოლანდიას „ბუკ-მ1“-ის მაღალი კლასის საჰაერო თავდაცვის რადიოლოკაციური თვითდამიზნებადი რაკეტა? სამხედრო ექსპერტი დავით ნემსაძე „ახალ თაობასთან“ აცხადებს, რომ შესაძლოა ეს მომხდარიყო საერთაშორისო თანამეგობრობის რეკომენდაციით. თუმცა, რადგან საქართველოს საჰაერო სივრცე მოკლებულია ტოტალური და ლოკალური თავდაცვითი ფარის არსებობას, ასეთი ტიპის შეიარაღების სხვა ქვეყნისთვის გადაცემა გამართლებული არ არის.

„ისეთი სახის შეიარაღება, როგორიცაა საჰაერო თავდაცვის საზენიტო-სარაკეტო იარაღი, სახელმწიფოებს შორის მხოლოდ კეთილი ნების საფუძველზე არ იცვლება. ფაქტს უნდა ჰქონდეს მხოლოდ სამხედრო-პოლიტიკური ხასიათი. აღნიშნული რაკეტის გადაცემა მიმაჩნია გაუმართლებლად, რადგან ჩვენი ქვეყანა მოკლებულია შესაძლებლობას, მოახდინოს აღნიშნული საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსების რაკეტების შეძენა“, – აცხადებს დავით ნემსაძე.

„ბუკ-მ1“ ტიპის კომპლექსის რაკეტა იწონის 685 კილოგრამს. მასში მოთავსებულია 75 კილოგრამი ტროტილი და 6.500 ცალი მსხვრევად-დამაზიანებელი ჭურვი. რაკეტის სისწრაფე 850 მეტრ/წამია. ის საშუალო სიმაღლეზე მოქმედი რაკეტაა. ფრენის მანძილი 32 კილომეტრია და მისი ღირებულება 100.000 დოლარს აღემატება.

- ბატონო დავით, ამ ტიპის რაკეტის ჰოლანდიისთვის გადაცემაში მთავარი პრობლემა რა არის?

- ამგვარი ტიპის შეიარაღების უცხო ქვეყნისთვის გადაცემაზე საპარლამენტო ნებართვა უნდა იყოს. ის მაღალი კლასის თვითდამიზნებადი რადიოლოკაციური რაკეტაა, რომელიც არ შეიძლება, პასპორტის გარეშე გადაეცეს. საერთოდ, საკითხავია, რა ვითარებაში გადასცა საქართველოს თავდაცვის სამინისტრომ ეს რაკეტა ჰოლანდიას. პარლამენტში ნდობის ჯგუფი არსებობს. მათ უკითხავად, ყველას გვერდის ავლით ასეთი სტრატეგიული შეიარაღების გადაცემა გამართლებული არ არის.

- ამგვარი შეიარაღების უცხო ქვეყნისთვის გადაცემის მოტივი რა შეიძლებოდა ყოფილიყო, ისე უმოტივოდ ხომ არ გადასცემდნენ?

- რაკეტის გადაცემა საერთაშორისო თანამეგობრობის რეკომენდაციით მოხდა. გადაცემას რაკეტის კვლევის მოტივაციით ხსნიან, ვინაიდან მიმდინარეობს უკრაინაში სამოქალაქო თვითმფრინავის ჩამოგდების ძიება. თვითმფრინავი `ბუკ-მ1 ტიპის რაკეტით იქნა ჩამოგდებული და ასეულობით მგზავრის სიცოცხლე ემსხვერპლა.

ეს არის სამხედრო შეიარაღება, რომელიც საქართველოს დეფიციტში აქვს. ამიტომ ასე უმოტივაციოდ, რაღაც მიზეზების მოგონებით საქართველოს საჰაერო სივრცის შესუსტება გაუმართლებელია. ვერ გავიგე, რატომ უნდა გადასცეს საქართველომ ჰოლანდიას ასეთი ტიპის შეიარაღება, როცა რუსეთისა და უკრაინის ინტერესია? ამგვარი ქმედება ჩვენს საჰაერო თავდაცვისუნარიანობას ასუსტებს, რაც არის ანტიეროვნული და საკუთარი უსაფრთხოების წინააღმდეგ მიმართული ქმედება.

- შეიარაღების გადაცემა როგორ მოხდა, ფულის გადახდით?

- არ ვიცი. მე პარლამენტის თავდაცვისა და უსაფრთხოების კომიტეტის თავმჯდომარე ირაკლი სესიაშვილს ორგანიზაციის სახელით მივმართე და პასუხს ველოდები. საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა ეს ინფორმაცია განათავსა თავის სოციალურ ვებგვერდზე, მაგრამ რამდენიმე წუთში მოხსნა. ეს იმას ნიშნავს, რომ ეს ტელევიზია კონტროლირებადია და საზოგადოებრივ ინტერესებს არ ითვალისწინებს.

- შესაძლებელია, რომ ეს ყოფილიყო საიდუმლო ინფორმაცია?

- ასეთი რაკეტების საიდუმლო წესით გაყიდვა არ ხდება. საიდუმლო შეიძლება იყოს რაკეტების რაოდენობა, მისი ფასეული ღირებულებები. როდესაც ასეთ შეიარაღებას ყიდულობს ერთი ქვეყანა მეორე ქვეყნისაგან. ის სრული მონიტორინგის სისტემაში აუცილებლად შედის და აუცილებლად უნდა დაფიქსირდეს, რადგან ქვეყანას აქვს კვოტირება, რამდენი უნდა ჰქონდეს შეიარაღება – ტანკი, თვითმფრინავი და ა.შ. საიდუმლო შეიძლება იყოს ხელშეკრულების პირობები, შეიარაღებისა და ჭურვების რაოდენობა, მაგრამ ასეთი ფორმით გაყიდული შეიარაღების გასაიდუმლოება არ ხდება. შეიძლება რაკეტის გადაცემა საქართველოში საიდუმლოდ შეინახეს, მაგრამ ეს ამბავი ჰოლანდიიდან გასკდა.

- ჰოლანდიიდან როგორ გასკდა?

- ინფორმაცია ჰოლანდიურ პრესაში გამოქვეყნდა. საზოგადოებრივი მაუწყებელი ჰოლანდიურ პრესას ეყრდნობოდა. საქართველოს თავდაცვის სამინისტროდან ამაზე კომენტარი არავინ გააკეთა. რაკეტა თავდაცვის სამინისტროს ბალანსზე იყო და ისინი ვალდებული იყვნენ, საზოგადოებრივი მაუწყებლის სტატიაზე განმარტება გაეკეთებინათ, მაგრამ ვებ-გვერდიდან სტატია ააღებინეს.

- 2008 წლის ომმა გამოაჩინა, რომ საქართველო საჰაერო თავდაცვის საშუალებებში მოიკოჭლებდა. ჩვენ არ გვჭირდებოდა საჰაერო თავდაცვის ეს საშუალება?

- ეს არის მაღალი კლასის თვითდამიზნებადი, საშუალო სიშორის რაკეტა. დღეს ჩვენ ამ შეიარაღებას არავინ მოგვყიდის.

- ეს რაკეტა თავის დროზე საქართველომ ვისგან შეისყიდა?

- საქართველომ აღნიშნული იარაღი ომამდე უკრაინიდან შეისყიდა. უკრაინიდან შესყიდული ტექნიკის ნაწილი ჩამოიწერა, ზოგი კი მიზანმიმართულად ჩაბარდა რუსეთს.

- რუსეთს 2008 წელს რომ დაუტოვეს, ეგ ვიცი...

- სენაკის სამხედრო ბაზიდან უმოტივაციოდ ჩაბარდა მოწინააღმდეგეს აღნიშნული საჰაერო თავდაცვის კომპლექსის ცალკეული ერთეულები, ასევე გაურკვეველ ვითარებაში გაქრა ამავე კომპლექსის რაკეტებით დატვირთული სპეცრაკეტმზიდი მანქანა. ვინც ეს გააკეთა, თავდაცვის სამინისტროში დაწინაურებულია.

- ჰოლანდიას ასეთი ტიპის საჰაერო კომპლექსები სხვა არ აქვს?

- არ აქვს. ის რაკეტა აქედან წაიღეს გამოძიების მოტივით. ამაზე პასუხისმგებლობა უნდა აიღონ გამყიდველმა და მყიდველმა მხარეებმა. მე ხომ არ ვიცი, კონტრაქტში რა ეწერა.

- თუ იცით, ჰოლანდიასა და საქართველოს სამხედრო თვალსაზრისით როგორი ურთიერთობა აქვთ?

- არანაირი.

«The News Minute» (ინდოეთი): დეპორტაცია უმიზეზოდ // რატომ უცხადებს უარს საქართველო ინდოელებს ქვეყანაში შესვლაზე?

«День» (უკრაინა): „მიხოს“ ისტორიის გაკვეთილები // რით დაზარალდა ქართველი რეფორმატორის იმიჯი უკრაინაში

——————–

«The News Minute» (ინდოეთი), 28 ოქტომბერი, 2017 წელი

http://www.thenewsminute.com/article/we-got-deported-no-reason-why-georgia-refusing-entry-indians-70649

დეპორტაცია უმიზეზოდ

რატომ უცხადებს უარს საქართველო ინდოელებს ქვეყანაში შესვლაზე?

სტატიაში მოცემულია ინდოელი ტურისტების ისტორია, რომლებიც საქართველოს საიმიგრაციო სამსახურმა ქვეყანაში არ შემოუშვეს და თბილისის აეროპორტიდან უკან, ინდოეთში დააბრუნეს (ავტორი – ჰარიპრია სურეში).

როგორც პუბლიკაციაშია აღნიშნული, 19 ოქტომბერს ინდოეთის მოქალაქეთა ჯგუფი, რომლებმაც  საქართველოში შესასვლელი ვიზა ელექტრონული წესით აიღეს და რომლებთაც შვებულების გატარება ამ ქვეყანაში სურდათ, საიმიგრაციო სამსახურის ჩინოვნიკებმა ჯერ თბილისის აეროპორტში აყურყუტეს, შემდეგ კი, ემირატების გავლით, ინდოეთში დააბრუნეს, ანუ იქ, საიდანაც  საქართველოში გამოემზავრნენ.

სტატიის ავტორი მიუთითებს, რომ ინდოეთის მოქალაქეებს ბილეთები კოჩის აეროპორტში (ქერალას შტატი, სამხრეთი ინდოეთი) ჰქონდათ აღებული დაჯავნის წესით და თბილისში შარჟას გავლით ჩავიდნენ. „სამწუხაროდ, მათი სიხარული ხანმოკლე აღმოჩნდა: თბილისში ჩაფრენისთანავე ისინი დაუპატიჟებელი სტუმრების როლში აღმოჩნდნენ. „მართალია, კოჩის აეროპორტში გაგვაფრთხილეს, შეიძლება საქართველოში პრობლემები შეგექმნეთო, მაგრამ რადგანაც ჩვენ ყველა დოკუმენტი წესრიგში გვქონდა, საქართველოში წასვლა მაინც გადავწყვიტეთ“, – ამბობს ერთ-ერთი ტურისტი ჰარი.

როგორც ირკვევა, ინდოელებისთვის შარჟას აეროპორტშიც (არაბთა გაერთიანებული ემირატები) უთქვამთ ჩინოვნიკებს, რომ უკვე ტენდენცია შეიმჩნევა – საქართველოდან ინდოეთის მოქალაქეებს უკან აბრუნებენ და გაითვალისწინეთ – მეტი ტანსაცმელი, წამლები და ორი დღის საკვები პროდუქტები წაიღეთ, რადგან აეროპორტში ლოდინი მოგიწევთო.

ინდოელებს თბილისამდე მშვიდობიანად მოუღწევიათ და აეროპორტის შენობაში, საიმიგრაციო სამსახურთან რიგი დაუკავებიათ. თან ამჩნევდნენ, რომ ჩინოვნიკები ინდურ პასპორტებს ეჭვის თვალით უყურებდნენ. თითოეული ცალკე ოთახში მიჰყავდათ და იქ 15-20 წუთის განმავლობაში ესაუბრებოდნენ.

„მეკითხებოდნენ, თან რამდენი ფული მქონდა. ვუთხარი, რომ 200 დოლარი. ეგ არასაკმარისიაო. ვუპასუხე, რომ გარეთ ჩემი ძმა დგას და რომ ფულის დიდი ნაწილი – 3 ათასი დოლარი მას აქვს, თან საკრედიტო ბარათიც. ვაჩვენე ბანკის ანგარიშის ასლი, მაგრამ ჩინოვნიკები შეუვალი აღმოჩნდნენ – არა და არა… ჩემი ძმა ამერიკაში ცხოვრობს, ამიტომ მას ნება დართეს, მაგრამ მისი ცოლს უარი უთხრეს“, – ამბობს ჰარი.

მოკლედ, ინდოელები თბილისიდან იმავე რეისით უკან დააბრუნეს.

როგორც The News Minute-ს კორესპონდენტს კოჩის აეროპორტში დაუდასტურეს, მართლაც, ბოლო 3 თვის განმავლობაში მხოლოდ ამ აეროპორტის მეშვეობით საქართველოში წასული მოქალაქეებიდან 18 უკან იქნა დაბრუნებული. „საქართველომ თავისი იმიგრაციული წესები გაამკაცრა, მაგრამ არანაირი მკაფიო ახსნა-განმარტებას არ იძლევა, რატომ აბრუნებს უკან მაინცდამაინც ინდოელ მოქალაქეებს. როცა პასუხი მოვითხოვეთ, გვიპასუხეს, რომ უკანდაბრუნებულ მგზავრებს საქართველოში შესვლის უფლება არ ჰქონდათო“, – ამბობს გაზეთის ჟურნალისტთან საუბრისას ინკოგნიტო ჩინოვნიკი.

კიდევ ერთი წყარო, რომელსაც ინფორმაციაზე ხელი მიუწვდება, აცხადებს, რომ ბევრი მოქალაქე საქართველოს ტრანზიტის ქვეყნად იყენებს აშშ-ში გასამგზავრებლად. „ამის გამო საქართველოსა და აშშ-ის შორის დიპლომატიური პრობლემებიც წარმოიქმნა. ასე რომ, საქართველოს მოქმედება ამერიკის შეერთებული შტატების დასამშვიდებლადაა გამიზნული“, – გვეუბნება ინფორმატორი.

ჩვენს მკითხველს, ალბათ, ახსოვს, რომ საქართველოს ხელისუფლება პირველად არ აძევებს ქვეყნიდან ინდოელ მოქალაქეებს. ასე მოხდა, მაგალითად, ივნისში ჩვენი მოქალაქე ჰუშბუ ქოჩალის მიმართ, როცა იგი, ახალგაზრდა ქალი, საქართველოში ტურისტად წავიდა, თბილისის აეროპორტიდან კი გარეთ აღარ გაუშვეს, ცხრა საათი ალოდინეს და ბოლოს უკან დააბრუნეს. ჰუშბუ ქოჩალის დრამატული ამბავის მასმედიაში გახმიანების შემდეგ ბევრმა ინდოელმა განაცხადა, რომ მგავსი თავგადასავალი თბილისში მათაც გადახდათ.

დიდი ძიება არ ჭირდება იმას, რომ ბოლო თვეებში საქართველოდან გამოძევებულ ინდოელთა რაოდენობამ მკვეთრად იმატა. ერთ-ერთმა ტურისტმა ბლოგერმა შივა ნათხმა, რომელმაც თვითონ გამოსცადა საქართველოს სინამდვილე, რეაგირებისათვის ინდოეთის საგარეო საქმეთა მინისტრს სუშმა სვარაჯსაც მიმართა და საქმეში ჩარევა სთხოვა. ამის საპასუხოდ, ინდოეთის საელჩომ ერევანში (სომხეთი) მხოლოდ ის განაცხადა, რომ ინდოეთის მოქალაქეებმა უმჯობესია თავი შეიკავონ ელექტრონული ვიზის მეშვეობით საქართველოში.

«День» (უკრაინა), 27 ოქტომბერი, 2017 წელი

https://day.kyiv.ua/ru/blog/politika/pouchitelnaya-istoriya-miho

„მიხოს“ ისტორიის გაკვეთილები

რით დაზარალდა ქართველი რეფორმატორის იმიჯი უკრაინაში

ვალენტინ ტორბა

(შემოკლებით)

მიხეილ სააკაშვილი არ ისვენებს, მისი სახელი მასმედიის ყოველდღიური ახალი ამბების ნაკადში მუდმივად ფიგურირებს: მიხო რაღაც მოთხოვნებს აყენებს პარლამენტის წინ მიმდინარე აქციაზე, მიხო ვეჩე-კრებებს მართავს, მიხო კარავში ათევს ღამეს და რა ვიცი… ახლახან გამოქვეყნდა რუსი ჟურნალისტის სერგეი მედვედევის ჩანაწერი სოციალურ ქსელში, რომლის კომპლიმენტარული ტექსტის თანახმად, მიხეილ სააკაშვილს საქართველოში თურმე ისეთი სახელმწიფო სისტემა შეუქმნია, რომელიც მოსახლეობას ემსახურება, ანუ „სახელმწიფო ხალხისათვის“ და ქართველები თურმე დღემდე მიხოს აშენებულ ქვეყანაში ცხოვრობენ.

„გაგიკვირდება, თუ როგორ შეძლო ერთმა კაცმა წინ აღდგომოდა [დრომოჭმულ] ათასწლოვან ქართულ ტრადიციებს, მთიულურ ფეოდალიზმს, ადგილუფროსობას, კლანობას, ნეპოტიზმს, ქურდობას, ფოლკლორად ქცეულ ქართულ სიზარმაცეს, მექრთამეობას. მიხეილ სააკაშვილმა თავისი მმართველობის შედეგით უარყო კულტურული დეტერმინიზმის თეორია და დაამტკიცა, რომ ხალხში ღრმად ფესვგადგმული კულტურა შეიძლება შეიცვალოს იმავე ხალხიდან მიღებული მანდატით, პოლიტიკური ნებით და სახელმწიფო ინსტიტუტების ეფექტური მუშაობით. მართალია, პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა ვერ მოასწრო ქვეყნის მთლიანი გარდაქმნა, მაგრამ ფაქტია, რომ საქართველოს უახლესი ისტორია დღეს მკაფიოდ იყოფა ორ ნაწილად – მიშამდე და მიშას შემდეგ. მიხეილ საკაშვილი უჩინრად, მაგრამ მუდამ იმყოფება  ქართულ პოლიტიკასა და ფოლკლორში, სადაც არ უნდა იყოს – პოლონეთში, აშშ-ში, ოდესაში თუ უკრაინის საზღვარზე“, – წერს სერგეი მედვედევი.

მაშ რა მოუვიდა საქართველოს ექს-პრეზიდენტს უკრაინაში? რატომ დაზარალდა მისი რეფორმატორობის იმიჯი? რა როლი მიუძღვის უკრაინის ხელისუფლებას?

ალბათ, ყველაფერი იმით დაიწყო, როცა მან და [მისმა მეგობარმა პეტრო პოროშენკომ] ფაქტიურად აბუჩად აიგდეს სახელმწიფოს საბაზო ინსტიტუტი – მოქალაქეობა. მიხეილ სააკაშვილმა უკრაინის მოქალაქეობა ძალიან იოლად მიიღო. შემდეგ ასევე ადვილად მიაღებინა უკრაინის პასპორტები თავის „ქართულ გუნდს“ ოდესის ოლქში. იმის მაგივრად, რომ მას ოდესის პრობლემები მოეგვარებინა, ბრძოლა დაიწყო თავის მეგობარ პეტრო პოროშენკოს კონკურენტებთან, ჩერნიგოვსაც კი მისწვდა. ისმება კითხვა: სად ოდესა და სად ჩერნიგოვი? თუმცა რას არ გააკეთებ მეგობრისათვის…

(…)

საინტერესოა, რომ ხელისუფლება, თავისი უგუნური პოლიტიკით, ხელს უწყობს მიხეილ სააკაშვილს. მაგალითად, ახლახან უკრაინიდან გააძევეს მიხოს გუნდის წევრები. გასაგებია, რომ ზოგიერთს, ალბათ, მართლაც ჰქონდა კანონთან პრობლემები, მაგრამ რატომ აგდებ ქვეყნიდან იმ ადამიანს, რომელიც უკრაინისთვის იბრძოდა? რომელსაც მონაწილეობა არ მიუღია პოლიტიკურ ინტრიგებსა და ბატალიებში? საქმე ეხება უკრაინის ნაცგვარდიის ინსტრუქტორს დავით მაყიშვილს, რომელიც მიხეილ სააკაშვილმა უკრაინაში ორი წლის ჩამოიყვანა. ხელისუფლება მიხოს იმიჯის დაჩრდილვას ცდილობს, სინამდვილეში საკუთარს კი აზიანებს. ამრიგად, შეიძლება ითქვას, რომ ხელისუფლებამ, თავისი შეცდომების წყალობით, თვითონ დაუკვეთა ვერხოვნა რადას წინ მიმდინარე „კონცერტი“ და ახლა თვითონ ცდილობს მის შეწყვეტას. მიხეილ სააკაშვილიც ამ კონცერტში მონაწილეობს, რითაც ხაზი გადაუსვა თავის „ქართულ ისტორიას“.

დასკვნა: სანამ ჩვენ თვითონ არ ვისწავლით წესიერად ცხოვრებას, ჩვენთან მუდამ შტორმი იქნება.