„ახალი თაობა“: ინტერვიუ ზაქარია ქუცნაშვილთან: „თამაზ მეჭიაურს უნდა, რომ გამარჯვება მოსტაცოს ლელა ქიტესაშვილს ცილისწამების ხარჯზე“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ დავით ლორთქიფანიძესთან: „თამაზმა და ზაქრომ ერთმანეთს ტალახი არ უნდა ესროლონ“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ დავით ზურაბიშვილთან: „კახა კალაძე სისტემის წინააღმდეგ უნდა წავიდეს“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ ნანა კაკაბაძესთან: „მოაყრიდნენ ამ საწამლავს საჭმელს, რომელიც შორენას შეჰქონდა პატრიარქთან და მერე დაბრალდებოდა შორენას“ // „ციანიდის საქმეში“ მამა გიორგი მამალაძე დამნაშავე მგონია“

„ვერსია“: ინტერვიუ გოჩა თევდორაძესთან: „პატრიოტთა ალიანსი“, მთავრობის გადადგომის მოთხოვნით, მასშტაბურ აქციას გეგმავს!

—————–

„ახალი თაობა“, 26 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ ზაქარია ქუცნაშვილთან: „თამაზ მეჭიაურს უნდა, რომ გამარჯვება მოსტაცოს ლელა ქიტესაშვილს ცილისწამების ხარჯზე“

თამაზ მეჭიაურის და ზაქარია ქუცნაშვილის დაპირისპირებამ კულმინაციას გადაცემა არჩევანის ეთერში მიაღწია, სადაც ოპონენტებს ერთმანეთის გასალანძღად სიტყვები არ დაუშურებიათ. ვინ ვინ ამოათრია ჭაობიდან, ვინ ვის დაეხმარა, ვინ ვისი ნათესავი იყო და ასე შემდეგ. ამ ყველაფერს ქართველი ამომრჩეველი პირდაპირ ეთერში ისმენდა. ამ დაძაბულობის ფონზე, მცხეთის სასამართლომ თიანეთის არჩევნებში გამარჯვებულად თამაზ მეჭიაური ცნო. თუ რა პოზიცია აქვს პარლამენტის დეპუტატს ამ ყველაფერთან დაკავშირებით, „ახალი თაობა“ ამის გასარკვევად ზაქარია ქუცნაშვილს ესაუბრა.

- ბატონო ზაქარია, ოპონენტები ღიად გადანაშაულებენ ნეპოტიზმში, ზაქარია ქუცნაშვილმა ეს პირდაპირ ეთერში თავად აღიარაო. რით უპასუხებთ მათ?

- მე ვუპასუხებ მხოლოდ სიმართლით. მე ხალხს არასდროს არ ვატყუებ. როცა ხალხს აინტერესებს, ვინ სად როგორ მოხვდა, მე ვლაპარაკობ სიმართლეს. სამწუხაროდ, ეს ჩემი შეცდომა იყო და ამ შეცდომას ვაღიარებ ჩემი მხრიდან.

- რას თვლით საკუთარ შეცდომად, რომ თამაზ მეჭიაურს დაეხმარეთ და „ოცნებაში“ მიიყვანეთ?

- დიახ, ეს ჩემი მხრიდან შეცდომა იყო.

- თუმცა თქვენი ოპონენტები ამას ნეპოტიზმს უწოდებენ. ზაქარია ქუცნაშვილმა თავადვე აღიარა, თამაზ მეჭიაური ჩემი ნათესავია და ამიტომ დავეხმარეო. არ არის ეს ნეპოტიზმი?

- თქვენ შეიძლება ნეპოტიზმი უწოდოთ, მე შეცდომას ვეძახი. რაც გინდათ, ის დაარქვით, ეს თქვენი შესაფასებელია.

- უმრავლესობა დუმს, თქვენს განცხადებებზე შეფასებები არ მოგვისმენია. მიიღეთ საყვედური ამ ყველაფრის გამო?

- საყვედურს ვერ მივიღებ, რადგან ეს არის ჩემი შეცდომა და მე ამას ვაღიარებ. ვერ ვხვდები, რატომ უნდა მივიღო საყვედური?!

- თუნდაც იმის გამო, რაც გადაცემაში მოხდა. თქვენ პარლამენტის დეპუტატი ბრძანდებით...

- თქვენი აზრით, კიდევ მე მეკუთვნის საყვედური?! ჩემთვის არავის არ უსაყვედურია და ვერც მისაყვედურებს!

- რეალურად რა მოხდა თიანეთში? თამაზ მეჭიაური უკვე თამამად აცხადებს, რომ მან გაიმარჯვა და თქვენ დამარცხდით...

- სამართლებრივი ბრძოლა ჯერ არ დასრულებულა! თამაზ მეჭიაურს უნდა, რომ გამარჯვება მოსტაცოს ქალბატონ კანდიდატს, შეურაცხყოფის და ცილისწამების ხარჯზე, რითაც ის ცნობილია მთელს რაიონში. ეს არის და ეს. მე გუშინ შტაბში ვიყავი მიმაგრებული, ვერ მივაქციე სათანადო ყურადღება და ამდენი ცილისწამებებით და შეურაცხყოფებით, ამ ქალბატონი კანდიდატის მიმართ მეჭიაურმა ყველაფერი იკადრა.

- სამართლებრივი დავა ჯერ არ დასრულებულაო, ქალბატონს გამარჯვება უნდა რომ მოსტაცოს მეჭიაურმაო. ანუ არ იზიარებთ მცხეთის სასამართლოს გადაწყვეტილებას?

- რატომ უნდა ვიზიარებდე სასამართლოს გადაწყვეტილებას, როცა არც მოსარჩელე ვარ და არც მოპასუხე.

- მაშინ რამდენად სამართლებრივად მიგაჩნიათ აღნიშნული გადაწყვეტილება?

- ეს მხარეებმა უნდა შეაფასონ! მე მხარეს არ წარმოვადგენ. ამ შემთხვევაში ვარ „ქართული ოცნების“ კანდიდატების გამარჯვების მომხრე და არა ცხრა პარტია გამონაცვალი ხალხის, არაკომპეტენტური და უზრდელი ხალხის გამარჯვების მომხრე.

- მოვისმინეთ შეფასებები, რომ „ახალგაზრდა კაცი ხართ, საქართველოს პარლამენტის წევრი და ასე არაკორექტულად არ უნდა ესაუბრაო, „მეჭიაური ლოთი იყო“ და მსგავსი განცხადებები არ უნდა გაეკეთებინა ქუცნაშვილსო“. ნანობთ ამ გამონათქვამებს, თუ იგივეს გაიმეორებდით თუ საჭიროდ ჩათვლიდით?

- ეს არაკორექტული შეკითხვაა, არ გიპასუხებთ.

- რა ხდება დღეს თიანეთში? საუბარია, რომ იქ მთლიანად თქვენ მართავთ სიტუაციას, ასეა?

- ეს შეკითხვაც არაკორექტულია. მთლიანად თქვენ მართავთ, ეს ნიშნავს, რომ მე არ ვიცი, სახელმწიფო რა კანონებით იმართება და ვინ რაზეა პასუხისმგებელი!

- მოსახლეობის განწყობაზე რას იტყვით? ყველგან მოიგო „ქართული ოცნების“ მერობის კანდიდატმა, თიანეთში კი დამარცხდა. ეს რაზე მიუთითებს? ხალხი თქვენით უკმაყოფილოა?

- ბოდიშს ვიხდი, მაგრამ 49% მიიღო მაგ უზრდელმა ვაჟბატონმა! ასევე 49% მიიღო გაერთიანებულმა ოპოზიციამ თბილისშიც, ამის გამო თბილისზე უარი ვთქვათ?! ეს არის გაზვიადებული შეფასებები. ეს ერთი კანდიდატი იყო და მთელი ოპოზიცია მის გარშემო იყო გაერთიანებული, რა ვქნათ ახლა, ამის გამო თიანეთს გავუბრაზდეთ?! თიანეთში კარგი და წესიერი ხალხი ცხოვრობს. იციან მათ, ვინ საქმის გამკეთებელია და ვინ არაკომპეტენტური და კორუმპირებული.

- როდის დაიძაბა თქვენსა და თამაზ მეჭიაურს შორის ურთიერთობა? რაც „ქართული ოცნება“ დატოვა? თუ რა გახდა ამის მიზეზი? როგორც თავად აღნიშნავთ, ახლო ნათესავები ხართ.

- ამ კითხვაზე არ გიპასუხებთ! ნახვამდის.

„ახალი თაობა“, 26 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ დავით ლორთქიფანიძესთან: „თამაზმა და ზაქრომ ერთმანეთს ტალახი არ უნდა ესროლონ“

მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი, „ქართული ოცნების“ წევრი დავით ლორთქიფანიძე საუბრობს იმ უხერხულობებზე, რომლებიც ადგილობრივი არჩევნებზე წარმოიშვა.

- ბატონო დავით, საკმაოდ რთული პროცესი იყო. ადგილობრივი არჩევნები ჩატარდა. შედეგებით კმაყოფილი ხართ?

- საქართველოში არჩევნები ნამდვილად შედგა. ამას ამომრჩეველიც ხედავს. საერთაშორისო ორგანიზაციებმაც შეაფასეს. თუმცა, არის გარკვეული უხერხულობები. დამარცხებული პოლიტიკური ძალები ცდილობენ, დისონანსი შემოიტანონ. მათ უფლება აქვთ გააპროტესტონ, მაგრამ მათი პროტესტი არ მესმის მაშინ, როცა მთელი ქვეყნის მასშტაბით 500-მდე საჩივარია შესული. ეს მიუთითებს, რომ არჩევნები ჩატარდა ნორმალურ სამართლებრივ გარემოში. ამიტომ ყველაფერი სამართლებრივ ჩარჩოებში უნდა მოექცეს. პროტესტის, გამოსვლის არავის ეშინია. ამ დღეებში დანარცხებული პოლიტიკური ძალების წარმომადგენლები არაერთ ტელევიზიით გამოდიონენ და ცდილობდნენ საზოგადოებაში დაემკვიდრებინათ აზრი, რომ არჩევნები გაყალბდა, რაც სიცრუეა.

- ყველაზე მეტად არასაპარლამენტო ოპოზიციაა განაწყენებული, არჩევნების წინა პერიოდში ლიდერთა საბჭო რომ შექმნეს. ისინი ამბობენ, რომ ხელისუფლებამ არჩევნები გააყალბა. გამორიცხავთ, რაიმე საფუძველი არ შეიძლება ჰქონდეს მათ განცხადებებს?

- 2008 წელს მიხეილ სააკაშვილის სისხლიანი რეჟიმის პირობებში მე ვიყავი მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატი. შედეგები გამიყალბეს, ოქმები გადაწერეს, მაგრამ არ დამიწყია ტელევიზიებში სიარული, არც არავინ შემიშვებდა ტელევიზიებში. სამართლებრივად დავიწყე ბრძოლა, სასამართლომ არ გამამართლა, გავასაჩივრე სააპელაციოში, მათაც ნაციონალების გამარჯვება დატოვეს ძალაში, მაგრამ სასამართლოს გადაწყვეტილება ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში გავასაჩივრე. დღეს თუკი ვინმეს რაიმე საფუძველი აქვს, საშუალება აქვთ სამართლებრივი გზით იბრძოლონ. საუბარი იმაზე, ჩივილს აზრი არ აქვს, სასამართლო მაინც არ გამოიტანს დადებით გადაწყვეტილებასო, სიმართლე არ არის. თუმცა, ჩემი ნათქვამი ბევრ ოპონენტს არ მოეწონება. მაშინ საპროტესტო აქციები მოაწყონ და თავიანთი ამომრჩეველი გამოიყვანონ ქუჩაში, რაც მათ არ შეუძლიათ. არც სამართლებრივად უნდათ ბრძოლა და არც მხარდამჭერები ჰყავთ.

- ნინო ბურჯანაძემ ბიძინა ივანიშვილს მიმართა, პოლიტიკიდან ჩემ გაყვანას ვერ ეღირსებიო. ნეტა, ბიძინა ივანიშვილს მართლა სურს ნინო ბურჯანაძის პოლიტიკიდან წასვლა?

- ნინო ბურჯანაძე იქნება თუ სხვა ვინმე, მათ პოლიტიკაში ყოფნა-არყოფნას ქართველი ამომრჩეველი განსაზღვრავს. ჩვენს ამომრჩეველთან უფრო მეტად უნდა ვიმუშაოთ. მეტი რესურსი უნდა ჩადონ ამომრჩეველთან ურთიერთობაში. ადგილებზე, მუნიციპალიტეტებში და საარჩევნო უბნებზე უნდა ჰყავდეთ ის ადამიანები, რომლებიც მათი პარტიის მხარდამჭერები არიან. მათ კი ისეთი წარმომადგენლები ჰყავთ საარჩევნო უბნებზე, რომლებსაც ფეხებზე ჰკიდიათ, არჩევნების დღეს მათი წარმდგენი პოლიტიკური ძალა რა შედეგს დადებს. არჩევნებს მაინც ვერ მოვიგებთ, აზრი არ აქვსო.

- ამის თქმის რა საფუძველი გაქვთ?

- ვიცი, რაიონებში რა ხდება. არ მინდა მათთან პოლემიკაში შესვლა, მაგრამ თუ დაგაინტერესებთ, შეგიძლიათ მათი სიები ნახოთ – ზოგიერთ მუნიციპალიტეტში მათ მიერ წარდგენილ სიებში შეყვანილი ადამიანები ხშირ შემთხვევაში იქ, ადგილზე, არ ცხოვრობენ. ისინი მოტივირებული არ არიან.

- პოლიტიკური პარტიები აცხადებდნენ, რომ მათ არ ჰქონდათ ფულადი რესურსი. აქედან გამომდინარე არც ადამიანური რესურსი ჰყავდათ, რომ უბნებზე მათი ინტერესების ერთგული დამცველი ჰყოლოდათ...

- როცა ადამიანური რესურსი არ გაქვს, მაშინ არ უნდა გქონდეს პრეტენზია, რომ განსაკუთრებულ შედეგს დადებ. ოპოზიციის წარმომადგენლებიც გავიდნენ საკრებულოებში. მაგალითად, ნინო ბურჯანაძის პარტიიდან ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში მერობის კანდიდატია, მეორე ტური დაინიშნა. არიან ავტორიტეტული კანდიდატები, რომლებიც იბრძვიან გამარჯვებისთვის. ბორჯომში „პატრიოტთა ალიანსის“ კანდიდატი გავიდა მეორე ტურში. თუ არ ვცდები, „პატრიოტთა ალიანსმა“ საკრებულოში 7 თუ 8 მაჟორიტარი გაიყვანა. ბორჯომში, საერთოდ, ოპოზიციური საკრებულოა, უმრავლესობა ოპოზიციას აქვს.

- ოპოზიციური საკრებულოაო, მათში „ნაცმოძრაობასაც“ გულისხმობთ?

- რამდენადაც ვიცი, ბორჯომის საკრებულოში „ნაცმოძრაობისა“ და „ევროპული საქართველოს“ წარმომადგენლებიც არიან. თუმცა, მე ნაცმოძრაობასა და ევროპულ საქართველოს პოლიტიკურ ძალად ვერ აღვიქვამ, რაც უნდა დაირქვან.

- თურმე იყო შემთხვევა, როცა ერთი პარტიის წარმომადგენელი მეორე პარტიას უჭერდა მხარს და ურეკავდა. თქვენ ვის მიეცით ხმა?

- მე ხმა მივეცი საქართველოს უკეთეს მომავალს და ხელისუფლების კანდიდატს.

- მხარდაჭერას რა განაპირობებდა? რატომ დაუჭირეს ხელისუფლებას მხარი და რატომ არ დაუჭირეს მხარი, ვთქვათ, ნინო ბურჯანაძის პარტიას?

- ადგილობრივ არჩევნებში მოსახლეობა მხარს უჭერს ადგილზე წარმოდგენილ კანდიდატურებს. თუ სოფლებში და თემებში კარგი კანდიდატები გყავს წარდგენილი, დაუჭერს მხარს. ხელისუფლების კანდიდატებს, რომლებსაც სოფლებში რაღაც უკეთებიათ, ამომრჩეველმა მხარი დაუჭირა. ძალიან ბევრი რამ გავაკეთეთ ჩვენ ამ ხნის განმავლობაში. უბრალოდ, ძალიან გული მწყდება, რომ პიარში მოვიკოჭლებთ და საზოგადოებამდე ყველაფერი ვერ მივიტანეთ, რაც ჩვენ გავაკეთეთ.

- არჩევნების წინა პერიოდში მუდმივად საუბრობდნენ სახელისუფლებო რესურსის გამოყენებაზე. როცა თქვით, გარკვეული უხერხულობები იყოო, ამას ან საარჩევნო უბნებთან კოორდინატორების ყოფნას ხომ არ გულისხმობდით?

- უხერხულობა არ მიხმარია უარყოფით კონტექტში. კოორდინატორების ყოფნა საარჩევნო უბნებთან კანონით აკრძალული არ არის.

- მაშინ უხერხულობებში რას გულისხმობდით?

- ვგულისხმობდი იმას, რომ, ვთქვათ, თიანეთის არჩევნებში ერთი მხარე ამტკიცებდა, რომ თვითონ იყო გამარჯვებული, ბიულეტენების გადათვლა მოხდა და გამარჯვებული მეორე კანდიდატი გამოვიდა. არის უხერხულობები, როცა ერთი მხარე ამტკიცებს, რომ გამარჯვებულია, მეორე მხარეც ამტკიცებს, რომ თვითონ არის გამარჯვებული.

- სასამართლომ თამაზ მეჭიაური აღიარა გამარჯვებულად...

- ეს თქვენგან გავიგე. თქვენ იცით ჩემი მდგომარეობა, 10 დღეა, მამა რეანიმაციაში მყავს და ყოველწუთიერად არ ვარ ჩართული ამ პროცესში. ანუ თამაზ მეჭიაური ჩაითვალა გამარჯვებულად?

- დიახ, ერთი ხმით...

- ზუსტად ეს ვიგულისხმე, როცა უხერხულობაზე ვსაუბრობდი. რადგან უხერხულობა შეიქმნა, ეს უხერხულობა ვიღაცამ შექმნა. ამიტომ უპრიანი იქნება, ამ უხერხულობის შემქმნელ ადამიანებს დავუსვათ კითხვა, რატომ გააკეთა მან ეს. ისე, მეორე მხარეს აქვს უფლება, ზემდგომ ინსტანციაში გაასაჩივროს და, როგორც ჩანს, პროცესი გაგრძელდება. გამარჯვებული აბსოლუტურად სამართლიანად უნდა იყოს გამოცხადებული. ჩემთვის უცხო არც ერთი მხარე არ არის. ამიტომ მე აბსოლუტურად კეთილგანწყობილი და ნეიტრალური ვარ. ამიტომ მინდა გაიმარჯვოს თიანეთელი ხალხის ნებამ. მივესალმები მოსახლეობის გადაწყვეტილებას.

- თამაზ მეჭიაური ზაქარია ქუცნაშვილს აბრალებდა საარჩევნო პროცესში ჩარევას და თავდაპირველი შედეგის შეცვლას. ასეთ დამოკიდებულებას ემიჯნებით?

- მე ვგმობ ასეთ დამოკიდებულებას და არ მომწონს. თამაზი, ზაქრო და ჩვენ 2012 წლიდან ერთად ვიდექით ბატონ ბიძინა ივანიშვილის გვერდით. ერთმანეთს დაუმსახურებლად ტალახი არ უნდა ვესროლოთ. არ მომწონს, რომ ტელეეკრანებიდან ირჩეოდა ეს საკითხი. სასამართლოს გადაწყვეტილებას უნდა დალოდებოდნენ. იმედია, სასამართლო გადაწყვეტილებას ორივე მხარე შეხვდება ისე, როგორც კაცებს ეკადრებათ. საბოლოოდ სამართალმა უნდა გაიმარჯვოს.

„ახალი თაობა“, 26 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ დავით ზურაბიშვილთან: „კახა კალაძე სისტემის წინააღმდეგ უნდა წავიდეს“

რესპუბლიკური პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი დავით ზურაბიშვილი „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში ახალი მერის პერსპექტივებზე საუბრობს.

- ბატონო დავით, კახა კალაძემ განაცხადა, რომ მერიაში აუცილებლად იქნება ცვლილებები, განხორციელდება რეფორმები, მთავარი ყურადღება გადატანილი იქნება პროფესიონალიზმსა და პატიოსნებაზე. როგორი მერი იქნება კალაძე, რა მოლოდინი გაქვთ?

- თავიდან ყველა კარგი დაპირებით მოდის, ვნახოთ, რას გააკეთებს.

- გუნდს რამდენად აქვს მნიშვნელობა? ამბობენ, რომ ნარმანია პატიოსანი კაცი იყო, მაგრამ არ ჰყავდა კვალიფიციური გუნდი...

- რა თქმა უნდა, გუნდს მნიშვნელობა აქვს, მაგრამ გუნდს თავად ლიდერი ირჩევს. ნარმანიას პრობლემა თუ ის იყო, რომ გუნდი ვერ შექმნა, ეს მისი პრობლემაა. მერის საქმიანობაში ჩარევები იყო და ამას მუდმივი ხასიათი ჰქონდა. ვერ მოახერხა, რომ ეს პროცესი საკუთარი თავისთვის დაექვემდებარებინა. ვერც აღუდგა და არც ილაპარაკა ამ პრობლემაზე ღიად, არც პროტესტი გამოთქვა, დინებას დაჰყვა. ბოლოს უკვე პრაქტიკულად არც არაფერი ეკითხებოდა, სრულიად სხვა ადამიანები, რომელთა სახელი და გვარი შეიძლება არც კი ვიცოდეთ, ზოგადად კლანური, ახლობლურ-ნათესაური, ნომენკლატურული ინტერესები განაგებდა იქ ყველაფერს.

- კახა კალაძე რამდენად შეძლებს, რომ ასეთი გავლენებისგან თავისუფალი იყოს?

- არ ვიცი, სულ ცოტა ხანში გამოჩნდება. ახლა მოქმედი სისტემა არის ის, რაც მოგახსენეთ. ამ შემთხვევაში კახა კალაძეს ამ სისტემის წინააღმდეგ მოუწევს წასვლა. წინააღმდეგ შემთხვევაში მოქმედ სისტემას შეეგუება. ვნახოთ, ამ ყველაფერს დრო გვიჩვენებს.

- მთავარი სიმპტომი, სიგნალი რა იქნება, მაგალითად, გუნდის წევრები, ვინ იქნებიან საქალაქო სამსახურების ხელმძღვანელები და ა.შ.?

- უფრო დამოკიდებული იქნება თუ რა პროექტები განხორციელდება, როგორ განხორციელდება. რამდენად იქნება ქალაქზე ორიენტირებული ეს პროექტები, რა ინტერესები იქნება გატარებული. მშენებლობების საკითხი, ეკოლოგიის პრობლემები, თუნდაც „სითი-პარკის“ საკითხი. რამდენად გაუმკლავდება ამ პრობლემებს, ამ ყველაფერს მალე დავინახავთ. ნარმანიაც იძლეოდა დაპირებებს, რომ ამ პრობლემებს მოევლებოდა, მაგრამ არათუ არ მოევლო, პირიქით. ჩვენ, რესპუბლიკელები, 2016 წლამდე უმრავლესობის წევრები ვიყავით საკრებულოში, მაგრამ პრაქტიკულად ოპონირების რეჟიმში ვიყავით, ოპოზიცია ვიყავით, ასე გვიწევდა, რადგან ეს პროცესი ნარმანიამ ვერ თუ არ შეაჩერა.

- ექსპერტები ამბობენ, რომ კალაძეს აქვს შანსი, იყოს წარმატებული მერი, რომ მას აქვს ამბიცია...

- შანსი აქვს, თუ გამოიყენებს ამ შანსს. შანსი ნარმანიასაც ჰქონდა, ყველას აქვს შანსი, მთავარია, როგორ გამოიყენებ. შეძლებს კი დაუპირისპირდეს ამ ყველაფერს, მე მთლად დარწმუნებული არ ვარ, სიმართლე გითხრათ, ვნახოთ.

- საკრებულოს თავმჯდომარე გიორგი ტყემალაძე იქნება. მას როგორ შეაფასებთ?

- პიროვნულად არაფერი საწინააღმდეგო არ მაქვს. საკმაოდ კვალიფიციური და კორექტული ადამიანია, მაგრამ ვინც არ უნდა იყოს თავმჯდომარე, ის გაატარებს იმ პოლიტიკას, რაც ზოგადად ხელისუფლებას ექნება. აქ მე ცვლილებას არ ველი. საკრებულო ვერ წარმომიდგენია მერიისგან და ხელისუფლებისგან, თუნდაც უმრავლესობის შიგნით, რაღაცნაირად ავტონომიური იყოს. ამ მხრივ არსებითი ცვლილება არ მოხდება, იქნება ის, რასაც „ზევიდან“ ეტყვიან.

- რას იტყვით არჩევნების შედეგებზე, რამდენად ელოდით, რომ თუნდაც თქვენი პარტიისთვის ასეთი შედეგით დასრულდებოდა არჩევნები?

- რესპუბლიკურმა პარტიამ უფრო სამომავლო განაცხადი გააკეთა. ჩვენ უფრო ღირებულებით არჩევანზე შევჩერდით. ჩვენ გავაკეთეთ განაცხადი იმ თემებზე, რასაც ქართული პოლიტიკური სპექტრი თავს არიდებს. არა იმიტომ, რომ ეს მნიშვნელოვანი არ არის, პირიქით, ძალიან მნიშვნელოვანია, მაგრამ არაპოპულარულ თემებად თვლიან. ჩვენმა ახალგაზრდა ლიდერებმა, რომლებიც გამოჩნდნენ ამ არჩევნებზე, პრეზენტაცია მოახდინეს ამ თემების.

- მაგრამ ამ თამამმა განცხადებებმა ეკლესიის მიმართულებით, პიროვნების თავისუფლების მიმართულებით მოგიტანათ ის შედეგი, რასაც ელოდით?

- ჩვენ ვთვლით, რომ იმ განაცხადით, რაც გავაკეთეთ, ელექტორალური შედეგი ანუ ხმებში ასახული შედეგი 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებისთვის გვექნება. ახლა ჩვენ დიდი ოპტიმისტური მოლოდინი არ გვქონდა. ის პრობლემები, რომლებზეც ჩვენ ვისაუბრეთ, ეკლესიის ჩარევა პოლიტიკაში თუ დაფინანსების საკითხი, უმცირესობების უფლებები, მათ შორის სექსუალური უმცირესობების უფლებები, კონკრეტულად მხოლოდ უმცირესობებს არ აღელვებს, აღელვებს უმრავლესობას. ადამიანები თვლიან, რომ თუ ნორმალურ სახელმწიფოში გვინდა ცხოვრება, ეს უფლებები უნდა იყოს დაცული. ჩვენ ვფიქრობთ, რომ ასეთი ელექტორატი არსებობს საქართველოში და არც ისე ცოტა, მაგრამ კონკრეტულად ეს ელექტორატი შენი ამომრჩეველი რომ გახდეს, ამას მუშაობა და დრო სჭირდება. ეს ის გზაა, რაც ჩვენ იმ შედეგამდე მიგვიყვანს, რაც გვინდა.

„ახალი თაობა“, 26 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ ნანა კაკაბაძესთან: „მოაყრიდნენ ამ საწამლავს საჭმელს, რომელიც შორენას შეჰქონდა პატრიარქთან და მერე დაბრალდებოდა შორენას“ // „ციანიდის საქმეში“ მამა გიორგი მამალაძე დამნაშავე მგონია“

„ახალი თაობა“ უფლებადამცველ ნანა კაკაბაძეს ესაუბრება:

- ადგილობრივი არჩევნები ავად თუ კარგად ჩატარდა, თქვენ, როგორც არასამთავრობო ორგანიზაციის წარმომადგენელი, რას იტყოდით ამ არჩევნების შესახებ?

- საზოგადოებაში აღარაა მოლოდინი, რომ არჩევნებით რაიმეს შეცვლის. ეს ძალიან ცუდია, რადგან ადამიანები ნელ-ნელა რწმუნდებიან, რომ მათი არჩევანის გაკეთება არაფერს ნიშნავს, რა შედეგიც უნდა ხელისუფლებას, იმას დაიწერს. ეს საშიში ტენდენციაა, რაც კარგამდე არ მიგვიყვანს. ამავე დროს, უკვე იმდენად დახვეწილია გაყალბების და ზეწოლის მექანიზმები, რომ კონკრეტული პიროვნების დაჭერა და დადანაშაულება ძალიან ძნელია. ეს უკვე მეორე მხარეა, რატომაც საზოგადოებას არჩევნებისადმი ნიჰილიზმი აქვს ჩაბუდებული.

- თქვენ ხელისუფლებას ადანაშაულებთ?

- არა, მე ვადანაშაულებ ყველას, ვინც არჩევნებში მონაწილეობს, ვინც ტყუის და ყველა ხერხით ცდილობს ხელისუფლებაში მოსვლას და ხალხის თავზე წამოჯდომას. აქ ხელისუფლებაც და ოპოზიციაც, ვისაც როგორ შეუძლია, ისე სცოდავს.

- მაშინ ალბათ კანონმდებლობის შეცვლაა საჭირო?

- დიახ, საჭიროა კანონის და მისი რეგულაციების შეცვლა. მე ამ საქმის სპეციალისტი არ ვარ და როგორც ჩვეულებრივი მოქალაქე, ვლაპარაკობ, მაგრამ აშკარაა, რომ კანონმდებლებმა, თუ მათ არ სურთ ქვეყანა თავზე დაგვექცეს, საჭირო ცვლილებები უნდა გააკეთონ. საერთოდ, ჩვენთან მხოლოდ არჩევნები კი არა, სხვა ბევრი რამეც დასახვეწი და გასასწორებელია, თუნდაც სამართალდამცავი სტრუქტურები და სასამართლო, რაშიც ციანიდის საქმემაც კიდევ ერთხელ დამარწმუნა.

- განაჩენის უკმაყოფილო ხართ?

- ვფიქრობ, ეს საქმე ბოლომდე გაუხსნელი დატოვა ხელისუფლებამ. რაც სახალხოდ გამოიტანეს, ეს იყო ნაწილობრივი სიმართლე. ის, რომ შორენა თეთრუაშვილის მკვლელობა მზადდებოდა, ნაკლებად დამაჯერებელია საზოგადოებისათვის.

- დიახ, ნაკლებად დამაჯერებელი ჩანს...

- ის ძალები, ნაციონალური მოძრაობა თუ სააკაშვილი სარგებლობს იმით, რომ არადამაჯერებელი შედეგი დაიდო. ამიტომ ისიც კი, რაც მართალია და რეალური, კითხვის ნიშნის ქვეშ დგება.

- რა შუაშია აქ ნაცმოძრაობა და სააკაშვილი?

- ეს აშკარაა თუნდაც რუსთავი 2-ის ქმედებით, რომელიც მედია საშუალებად კი არა, მხარედ წარმოჩინდა. მათი დაინტერესება ამ საქმით უფრო მეტი იყო, ვიდრე თვითონ გიორგი მამალაძის საქმის გამოძიება. სასაცილოა, როდესაც ნაციონალური მოძრაობა მართლმადიდებელი მოძღვრის უფლებებს იცავს და მისი გამართლებისთვის იბრძვის, ეს არის აბსურდი. გახსოვთ ალბათ, ნეოლიბერალური პოზიციებიდან როგორ დასცინოდნენ ჩვენს რწმენას და როგორ სვრიდნენ ტალახში მართლმადიდებლობას. ათეულობით სასულიერო პირი იხდის დღეს სასჯელს და შეიძლება ითქვას, ზოგი მათგანი ციხეში დაუსაბუთებლად ზის, მაგრამ რუსთავი-2-ს და ნაცმოძრაობას ხმაც არ ამოუღიათ მათ დასაცავად. თუნდაც მამა პეტრეს თავგამოდება რად ღირს, ვითომ სიმართლის ძიების ბრძოლა, ის ხომ პირდაპირ არის გაიგივებული ნაციონალებთან.

- ირაკლი მამალაძეზე რას იტყვით, რომელმაც ეს ამბავი სამართალდამცველებამდე მიიტანა და საიდანაც დაიწყო ეს პროცესი?

- ზუსტად უფლის ნება იყო, რომ ვიღაცამ მასალები გარეთ გამოიტანა, რათა ეს ბოროტი და საშინელი საქმე არ მომხდარიყო. უფლის ნება მგონია ეს, ვინ გააკეთებდა და გამოიტანდა ამას, მნიშვნელობა არ აქვს. რაც შეეხება ირაკლი მამალაძეს, მისი როლიც დამაფიქრებელია, რადგან იგი არ გამოიყურება, როგორც მიუკერძოებელი ადამიანი. აშკარა არის, რომ მის უკან ვიღაცები დგანან, მაგრამ რაც მან გამოიტანა და გაასაჯაროა, სიმართლეა. ეს დაადასტურა პროკურატურის მიერ გამოქვეყნებულმა მამა გიორგის ნათქვამმა.

- რამდენად დამნაშავეა ამ საქმეში მამა გიორგი?

- დამნაშავე ჩანს. პროკურატურის გამოქვეყნებულ მასალებშიც იკვეთება, რომ მამა გიორგი ამ პროცესში იყო ჩართული და ცუდი როლი ჰქონდა ამ საშინელ საქმეში. მან ძალიან კარგად იცოდა, რისთვის და რატომ სჭირდებოდა ეს ციანიდი. მის ბრალეულობას ადასტურებს მისი ძმის ჩანაწერიც, რომელიც პატრიარქთან შეხვედრის დროს ჩაიწერა. პატრიარქი ამბობს: `რატომ იტყუებით, უფლის არ გეშინიათ?~ იქვე პატრიარქი ეკითხება ფულის გადარიცხვებთან დაკავშირებით, რაზედაც მამა გიორგის ძმა პასუხობს, 50 მილიონი კი არა, მხოლოდ 4 მილიონი ევრო უნდა გადმორიცხულიყო პირველ ეტაპზეო. ამით დასტურდება, რომ ძმამაც კარგად იცოდა თანხის შესახებ. გინახავთ სადმე, ამდენ ფულს მღვდელს ურიცხავდნენ? აშკარაა, რომ ამ უკეთურ საქმეში გავლენის დიდი ჯგუფი მონაწილეობდა, უზარმაზარი თანხითა და შორსმიმავალი ინტერესებით. მამა გიორგი არ იყო დამოუკიდებელი ფიგურა, უბრალოდ, ხელისუფლებამ არ ჩათვალა საჭიროდ ბოლომდე გამოეაშკარავებინა შიშველი სიმართლე.

- შეიძლება ჩავთვალოთ, რომ სასამართლოს შეეშინდა ამდენი სიბინძურის გამოაშკარავების?

- შესაძლებელია, რა თქმა უნდა, ალბათ იმიტომაც იყო დახურული განხილვა, რომ მასალების საჯაროდ ჩვენება და განხილვა ზიანს მიაყენებდა სახელმწიფოს ინტერესებს და ხალხის რწმენას. მაგრამ რწმენა მაინც შეირყა და სააკაშვილი და ნაციონალები ამით ზეიმობენ. თქვენ გგონიათ, მამა გიორგის გარდა, ოხანაშვილი და ტარას შავშიშვილი არ არიან დამნაშავეები? ეს ის ტარასია, რომელმაც თბილისის სკოლის დირექტორობის პერიოდში, თავისი მოსწავლე ციხეში გაუშვა. ის იყო სააკაშვილის და ახალაიების ძირითადი საყრდენი, მას უნდა მოეხდინა რეპრესიები განათლების სისტემაში და პირდაპირ იყო გაიგივებული ნაცმოძრაობასთან. ყველაფერი მეტყველებს იმაზე, რომ ამ საქმის სიღრმეები, ამ საქმის არსი გაცილებით უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე გამოჩნდა.

- ვინ უნდა მოეკლათ, შორენა თუ პატრიარქი?

- ეს უწმინდესის წინააღმდეგ იყო მიმართული, ოღონდ შორენას ხელით უნდა მომხდარიყო. ამით ორ კურდღელს იჭერდნენ, პატრიარქის განეიტრალება და შორენას ჩამოშორება ხდებოდა. მოაყრიდნენ ამ საწამლავს საჭმელს, რომელიც შორენას შეჰქონდა პატრიარქთან და მერე დაბრალდებოდა შორენას. საწამლავის რაღაც ნაწილი შორენას ბარგში აღმოჩნდებოდა და ასე … მადლობა ღმერთს, უფალმა ეს საქმე არ დაუშვა.

„ვერსია“, 24-26 ოქტომბერი, 2017 წელი

ინტერვიუ გოჩა თევდორაძესთან: „პატრიოტთა ალიანსი“, მთავრობის გადადგომის მოთხოვნით, მასშტაბურ აქციას გეგმავს!

თათია გოჩაძე

29 ოქტომბერს ,,პატრიოტთა ალიანსი” თბილისში მასშტაბურ აქციას გეგმავს. პარტიის წევრები და მხარდამჭერები 21 ოქტომბრის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებში მიღებული შედეგებით უკმაყოფილონი არიან, საქართველოს პარლამენტთან შიმშილობას განაგრძობენ და გრანდიოზული აქციითაც იმუქრებიან. ,,ვერსია” ,,პატრიოტთა ალიანსის” ერთ-ერთ ლიდერს, გოჩა თევდორაძეს ესაუბრა, რომელიც აცხადებს, რომ ნაციონალური მოძრაობისგან განსხვავებით, „პატრიოტთა ალიანსი“ ბრძოლას განაგრძობს, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში გამოცხადებული არჩევნების მეორე ტურში მონაწილეობასაც აუცილებლად მიიღებს და სახელისუფლებო კანდიდატსაც დაამარცხებს.

- ბატონო გოჩა, სხვა ოპოზიციური პარტიებისგან განსხვავებით, არჩევნებში ბევრად უკეთესი შედეგები გაქვთ. რატომ არ წყვეტთ საპროტესტო აქციებს, რისი მიღწევა გსურთ?

- ეს აქციები პირდაპირ საარჩევნო კამპანიაზე მიბმული არ ყოფილა. აქციებს 9 მოთხოვნით ვმართავთ – ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენა, კონსტიტუციასთან, მიწის საკითხთან, საარჩევნო თემატიკასთან, სოციალურ პრობლემატიკასთან, ბანკებისგან შევიწროებულ მოქალაქეებთან დაკავშირებით. აქედან არც ერთი პრობლემა არ გადაჭრილა და არაფერს აკეთებს ხელისუფლება, მთავრობა, რომლის ხელმძღვანელიც არის გიორგი კვირიკაშვილი, ამიტომ მოთხოვნებს დაემატა მთავრობის გადადგომა.

- ისეთ ფუნდამენტურ პრობლემებს ასახელებთ, გგონიათ, მათი მოგვარება ხელის ერთი მოსმით შეიძლება?

- შეიძლება, ხელის ერთი მოსმით ამ პრობლემების მოგვარება რთული იყოს, მაგრამ ხელისუფლებამ ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის კუთხით ნაბიჯების გადადგმა უნდა დაიწყოს. ამ მხრივ არც ერთი ნაბიჯი, პოზიტივი არ გვაქვს – ყოველდღე ვხედავთ „მცოცავ ანექსიას“, ამაზე მეტი უბედურება რა უნდა გვჭირდეს?!

- რას სთავაზობთ ხელისუფლებას?

- როცა გაჩნდა ინიციატივა სამმხრივი ფორმატისა – ნატო-საქართველო-რუსეთი, მას პირდაპირი წინააღმდეგობა არც ერთი მხარისგან არ შეხვედრია. არადა, თუ ხელისუფლებამ პოლიტიკური ნება არ გამოხატა, ამ ფორმატის მხარდასაჭერად მოქმედება არ დაიწყო, ოპოზიციური ძალები შეთანხმებას ვერ მიაღწევენ. წინასაარჩევნო პერიოდში, სოციალური დახმარება დაუნიშნეს მოქალაქეებს, მათი ხმები რომ მიეღოთ, რაც, ფაქტობრივად, ერთჯერადი დახმარებებით მათი მოსყიდვის ტოლფასია. ხელისუფლებას ამ კრიტერიუმების შეცვლაზე უნდა ეფიქრა, კანონპროექტი წარედგინა და კანონად ექციათ, ამ შეჭირვებულებს შვება რომ ჰქონოდათ. გაუსაძლის მდგომარეობაშია და ბანკების ,,მძევალია”, მოსახლების 70-80%, რაც ბანკების მაღალი საპროცენტო განაკვეთის შედეგია.

- ბანკების საქმიანობაში სახელმწიფოს ჩარევა ნორმალურად მიგაჩნიათ?

- მოქალაქეს თუნდაც სხვა ფირმა რომ ატყუებს, ხომ შეიძლება ამ კუთხით ჩაერიოს და უთხრას, არ მოატყუოს თუნდაც, სესხის პროცენტებთან დაკავშირებით მაინც?!
ასევე, ვაპროტესტებთ იმას, რომ ხელისუფლებამ საარჩევნო კოდექსი საკუთარ თავზე მოირგო. რომ არ ყოფილიყო მუხლი, რომლითაც მეორე დღესვე ,,ოცნების” კომისიის წევრებს აქვთ უფლება, დამოუკიდებლად შეცვალონ დამდგარი შედეგები საარჩევნო უბანზე და ახალი ოქმი დაწერონ, ხომ არ გაგრძელდებოდა სამი დღე არჩევნები? ,,ოცნების” კომისიის წევრები ისხდნენ და სადაც არ მოეწონათ საკუთარი ხმები, ახალი ოქმები წერეს.

- ბატონო გოჩა, ოპოზიციის ნაწილი აცხადებს, რომ თქვენ და სხვა საპარლამენტო პარტიები ხიბლში ხართ და მიღებული შედეგით კმაყოფილდებით…

- ვინ არის ხიბლში?! ჩვენი შედეგები გაცილებით მეტი იყო, ვიდრე ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მიერ გამოქვეყნებული ციფრები აჩვენებს. ცხადია, ეს არჩევნები ტოტალური გაყალბების, ზეწოლის, ძალადობის ფონზე ჩატარდა და გამოიგონეს ამომრჩევლის ნების კონტროლით გაყალბების ახალი სქემა. ვგულისხმობ სარეგისტრაციო მაგიდის უკან მდგომ კოორდინატორებს, რომლებიც ხმის მისაცემად მისულ ამომრჩეველს აღრიცხავდნენ. თუ არა საჯარო მოხელეებზე, პედაგოგებსა და ხელისუფლებასთან დაკავშირებულ პირებზე ზეწოლა, გაუგებარია, რაში სჭირდებოდათ ამგვარი კონტროლი. როცა ამომრჩეველზე ამ სახის ზეწოლა ხორციელდება, ვერ ვიტყვით, არჩევნებმა ქვეყნის დემოკრატიულ განვითარებას ბიძგი მისცაო. უამრავი საჩივარი გვაქვს დარღვევებთან დაკავშირებით; მაგალითად, ,,პატრიოტთა ალიანსის” მაჟორიტარი კანდიდატი 1 ხმით აგებს თურმე ხელისუფლების კანდიდატთან, ასპინძაში კი 2 ხმით. არადა, წინა დღეს გვიცხადებდნენ, გაიმარჯვეთო. როცა ასეთი შემთხვევა ბევრია, ცხადია, ვასაჩივრებთ.

- როცა გაყალბებაზე საუბრობთ, არ ფიქრობთ, რომ თქვენი ხმები საარჩევნო კომისიებში პარტიის წარმომადგენლებს უნდა დაეცვათ?

- ზუსტად ამაზე ვსაუბრობდი, როცა საარჩევნო კოდექსის მორგება ვახსენე. როგორ დაიცავდა, როცა კომისიაში საკუთარი წევრების რაოდენობა 9-მდე აიყვანა ხელისუფლებამ. ოქმებზე შენიშვნებში მიწერილია კომისიების ჩვენი წევრებისგან, რომ არ ეთანხმებიან შედეგებს, მეტი რა უნდა ექნათ?!

- აქციაზე რამდენი ადამიანის გამოყვანას აპირებთ?

- რამდენი ათასი იქნება, ვერ გეტყვით, მაგრამ პირველი ოქტომბრის აქციაზე არა ნაკლებ 15 000 ადამიანი მოვიდა. არჩევნები ახალი ჩავლილია, მოსახლეობა დაღლილია წინასაარჩევნო კამპანიით, თუმცა ვიცი, რომ რამდენიმე ათასი კაცი ნამდვილად შემოგვიერთდება.

- წინა მიტინგზე განაცხადეთ, რომ 22 ოქტომბერს ირმა ინაშვილი და პარტიის სხვა საპარლამენტო დეპუტატები შიმშილობას დაიწყებდნენ. რატომ გადაიფიქრეს?

- 22-ში არ ჩავატარეთ აქცია, რადგან 21-ში არჩევნები იყო. დილამდე გაგრძელდა შედეგების დათვლა, ჩვენი კომისიის წევრები, წარმომადგენლები, საარჩევნო შტაბები მთლიანად ჩართული იყო საარჩევნო პროცესში და მეორე დღეს აქციას ვერ გავმართავდით.

- ანუ, 29-ში დაიწყებენ შიმშილობას ინაშვილი და სხვა დეპუტატები?

- არაფერს გამოვრიცხავთ, 29-ში დაიწყებს თუ არა შიმშილობას, ეს ირმას გადასაწყვეტია. ფაქტია, აქცია დაანონსებულია და მოთხოვნებიც გაფართოებულია მთავრობის გადადგომის მოთხოვნით.

- თქვენი პროტესტი მხოლოდ კვირიკაშვილის წინააღმდეგაა მიმართული, ოპონენტები ვარაუდობენ, რომ ეს აქციები პრემიერ-მინისტრის წინააღმდეგ დაგეგმილი სცენარის ნაწილია…

- ჩვენ ქვეყნის მთავრობის გადადგომაზე ვსაუბრობთ და მისი ხელმძღვანელი კვირიკაშვილია. მისი გადადგომა ყველა მინისტრის გადადგომას გამოიწვევს. როცა ხელისუფლება გადადგება, არ გამოვრიცხავთ, მოვუწოდოთ პარლამენტს, თვითლიკვიდაცია გამოაცხადოს ან პრეზიდენტს მოვუწოდოთ არაქმედუნარიანი პარლამენტის დაშლისკენ… არც რიგგარეშე არჩევნებს გამოვრიცხავთ.

„ახალი თაობა“: „თავისუფალი დემოკრატები“ თვითმმართველობის არჩევნებში მონაწილეობაზე უარს ამბობენ // ინტერვიუ შალვა შავგულიძესთან: „ჩვენ 2020 წლისთვის მოვემზადებით“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ გიგლა ბარამიძესთან: „მიხეილ სააკაშვილის ჩვენება „ოცნებისთვის“ შესაძლოა საბედისწერო აღმოჩნდეს» // „ხელისუფლება შეეცდება, რომ საქართველოში მიშიკოს ექსტრადიცია არ მოხდეს“ // რატომ მოატყუეს აშშ-ის ვიცეპრეზიდენტი

„ახალი თაობა“: ვის გადააბარებს ხელისუფლებას ბიძინა ივანიშვილი

ინტერვიუ კახა კუკავასთან: „ოცნებაში“ შიდაკლანური დაპირისპირებაა“

——————-

„ახალი თაობა“, 12 აგვისტო, 2017 წელი

„თავისუფალი დემოკრატები“ თვითმმართველობის არჩევნებში მონაწილეობაზე უარს ამბობენ // ინტერვიუ შალვა შავგულიძესთან: „ჩვენ 2020 წლისთვის მოვემზადებით“

„თავისუფალი დემოკრატების“ თავმჯდომარე შალვა შავგულიძე „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში პარტიის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებაზე საუბრობს.

- ბატონო შალვა, რატომ მიიღეთ გადაწყვეტილება, რა იყო მიზეზი, რომ უარი გეთქვათ ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებში მონაწილეობაზე, რადგან მარტივი არ არის, პოლიტიკურმა პარტიამ უარი თქვას არჩევნებში მონაწილეობაზე.

- დიახ, მართლაც არ არის მარტივი გადაწყვეტილება, მაგრამ პოლიტიკურად ეს უფრო მიზანშეწონილად მივიჩნიეთ და აგიხსნით, რატომაც: საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ ჩვენს პარტიაში საკმაოდ მძიმე ვითარება შეიქმნა. პარტია ლიდერებმა, წევრებმა დატოვეს. ასეთი სერიოზული რყევების შემდეგ დადგა საკითხი, კარს მომდგარ ადგილობრივ არჩევნებში მონაწილეობა რამდენად მიზანშეწონილი იქნებოდა. ფაქტობრივად, ამოცანა იყო პარტიის გადარჩენა-არგადარჩენა. ვინც პარტიაში დავრჩით, საკმაოდ სერიოზული შრომა გავწიეთ, რომ პარტია პოლიტიკურ სივრცეში დარჩენილიყო და ის ერთ-ერთი სოლიდური, დასავლური ორიენტაციის პოლიტიკური ძალა ყოფილიყო ქართულ პოლიტიკაში, თუმცა, რადგანაც არჩევნებში მონაწილეობა საჭიროებს გარკვეულ ფინანსურ რესურსებს, ინფრასტრუქტურულ შესაძლებლობებს, რაც საკმაოდ პრობლემურია ჩვენს ვითარებაში, ჩვენ უარი ვთქვით ადგილობრივ არჩევნებში მონაწილეობაზე.

სანამ ამ გადაწყვეტილებას მივიღებდით, ჩვენ საკმაოდ საინტერესო შემოთავაზება მივიღეთ, ვგულისხმობ რესპუბლიკელების შემოთავაზებას. ეს პროექტი რომ განხორციელებულიყო, მართლაც შესაძლებელი იქნებოდა ამ არჩევნებში სოლიდურად წარდგენა. ამ პროექტის პირველი საფეხური ითვალისწინებდა, რომ ჩვენ, თავისუფალ დემოკრატებსა და რესპუბლიკელებს საარჩევნო ბლოკი შეგვექმნა. ამ ბლოკში სხვა პოლიტიკური ძალის შემოერთება გათვალისწინებული არ იყო, თუმცა სხვადასხვა მოსაზრება გვქონდა გარკვეულ საკითხებზე. ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება იყო, რომ ჩვენი საარჩევნო სია საზოგადოებრივ პლატფორმაზე ყოფილიყო და ჩვენი საარჩევნო სია არაპოლიტიკოსებით, მოქალაქეებით, ექსპერტებით, სპეციალისტებით დაკომპლექტებულიყო. ასევე მოგეხსენებათ, ჩვენი იდეა იყო, რომ ალეკო ელისაშვილისთვის დაგვეჭირა მხარი, როგორც დამოუკიდებელი, არაპარტიული კანდიდატისთვის, მაგრამ, სამწუხაროდ, ამ პროექტის რეალიზება შესაძლებელი არ გახდა.

- რატომ, რა იყო მიზეზი?

- ერთადერთი, რის თქმაც შემიძლია, არის ის, რომ ამის მიზეზი არ ყოფილან არც თავისუფალი დემოკრატები და არც რესპუბლიკელები.

- მაშინ, რა იყო მიზეზი?

- ჩვენგან დამოუკიდებელი მიზეზებით ვერ განხორციელდა ეს პროექტი, მაგალითად, ვერ მივაღწიეთ იმ ხარისხს, რაც საჭირო იყო საზოგადოების ჩართულობის თვალსაზრისთ საარჩევნო პროცესში. როგორც ჩანს, იმდენად საინტერესო არ გახდა საზოგადოებისთვის, რომ მართლაც საზოგადოებრივ პლატფორმად გადაქცეულიყო თუნდაც საარჩევნო სია. ადგილობრივი თვითმმართველობით დაინტერესებული არაპარტიული, არაპოლიტიკური პირები ამ პროცესში ვერ ჩავაბით. იყვნენ მსურველები, მაგრამ ეს ვერ შექმნიდა იმ სურათს, რომელიც საჭირო იყო ამ პროექტის რეალიზებისთვის.

- ბატონო შალვა, შეიძლება, რეალური მიზეზი იყო ის, რომ რესპუბლიკელებთან ვერ შედგა თანამშრომლობა, რადგანაც განსხვავებული მოსაზრებები გქონდათ სტრატეგიულ საკითხებზე…

- არა, არავითარ შემთხვევაში, მსგავსი რამ არ ყოფილა. ის იდეა, რომელიც რესპუბლიკურმა პარტიამ მოგვაწოდა, ასეთი სახით ხომ არ გვეცადა ერთობლივად ამ არჩევნებში წარდგომა, ჩვენთვის საინტერესო იყო, ერთობლივად დავხვეწეთ კიდეც, მაგრამ ეს იდეა ვერ განხორციელდა და ამის მიზეზი არც ჩვენ ვყოფილვართ და არც რესპუბლიკელები. შემდეგ არჩევანის წინაშე დავდექით, გვიღირდა თუ არა ამ იდეის გარეშე არჩევნებში მონაწილეობა, გადავწყვიტეთ, რომ არ გვიღირდა. რესპუბლიკურმა პარტიამ მიიღო გადაწყვეტილება, რომ მისთვის მაინც მიზანშეწონილია არჩევნებში მონაწილეობა.

- კონკრეტულად დაუჭერთ მხარს ვინმეს?

- კონკრეტულად არა, მაგრამ გულწრფელად წარმატებას ვუსურვებთ დასავლური ორიენტაციის, პრინციპულ კანდიდატს.

- ბატონო შალვა, გამოდის, რომ თავისუფალი დემოკრატები ტაიმაუტს იღებთ და პოლიტიკური სცენიდან გადიხართ?

- არავითარ შემთხვევაში. ჩვენ აქტიურ მონაწილეობას გავაგრძელებთ პოლიტიკურ პროცესებში, ეს იქნება საკონსტიტუციო ცვლილებები თუ საკანონმდებლო ინიციატივები საჭირბოროტო საკითხებზე. მაგალითად, რამდენიმე დღის წინ ხელისუფლებასა და საზოგადოებას შევთავაზეთ საკანონმდებლო ინიციატივა ოკუპანტ ქვეყანასთან ურთიერთობის რეგულირებასთან დაკავშირებით. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი პოლიტიკური საკითხია. ამ მხრივ ჩვენს კანონმდებლობაში თეთრი ადგილია დარჩენილი და ყველა სათავისოდ იყენებს თეთრ ადგილს. აქტიური ურთიერთობა გვაქვს ჩვენს დასავლელ პარტნიორებთან და ეს გაგრძელდება.

- თქვენი პარტიის მთავარი ორიენტაცია იქნება 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნები?

- დიახ. ჩვენი მთავარი კონცენტრაცია სწორედ 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებისკენ იქნება მიმართული, რათა სოლიდურად ვიყოთ წარმოდგენილი პარლამენტში და მოვიდეთ ხელისუფლების შემადგენლობაში.

- და როგორ წარმოგიდგენიათ, დამოუკიდებლად თუ?

- ეს ჯერ წინ არის. მე მაინც ვფიქრობ, რომ თანდათანობით მოხდება პოლიტიკური სპექტრისა და ამომრჩევლის ორ ნაწილად გაყოფა. ვინ სად ხედავს საქართველოს მომავალს _ ერთნი ალბათ რუსეთთან დაბრუნების პერსპექტივაში და მეორენი _ დასავლეთთან და ცივილიზებულ სამყაროსთან ჩვენი ქვეყნის სრულფასოვან ინტეგრაციაში. ჩვენ მიგვაჩნია, რომ ჩვენი პოლიტიკური აქტივობის ერთ-ერთი უმთავრესი ამოცანა იქნება, შეიქმნას ერთიანი დასავლური ფრონტი ზოგადად რუსული ოკუპაციის საწინააღმდეგოდ. აქ რა კონფიგურაცია დალაგდება საბოლოოდ, რა სახეს მიიღებს ეს კონფიგურაცია, ვინ როგორ წარდგება, ამის თქმა ჯერ ძალზე რთულია. ვფიქრობ, ორი ბანაკი შეიქმნება: ერთი, რუსეთზე ორიენტირებული და მეორე დასავლეთზე, დასავლურ ღირებულებებზე დაფუძნებული პოლიტიკური ბანაკი. ჩვენ, რა თქმა უნდა, არათუ ვიქნებით დასავლეთზე ორიენტირებული ბანაკის წევრი, არამედ ყველაფერს გავაკეთებთ, რომ პროდასავლური ძალების გაერთიანება მოხდეს.

„ახალი თაობა“, 12 აგვისტო, 2017 წელი

ინტერვიუ გიგლა ბარამიძესთან: „მიხეილ სააკაშვილის ჩვენება „ოცნებისთვის“ შესაძლოა საბედისწერო აღმოჩნდეს» // „ხელისუფლება შეეცდება, რომ საქართველოში მიშიკოს ექსტრადიცია არ მოხდეს“ // რატომ მოატყუეს აშშ-ის ვიცეპრეზიდენტი

რა განიზრახა გიორგი მარგველაშვილმა, რატომ ვერ შეუკერეს მიხეილ სააკაშვილს საქმე, რისი ეშინია ხელისუფლებას, რა შუაშია განათლებასთან ვაშლი? ამ თემებზე „ახალ თაობას“ ყოფილი პოლიტდევნილი, დემოკრატიული მოძრაობის წევრი გიგლა ბარამიძე ესაუბრება.

- განათლების მინისტრ ალექსანდრე ჯეჯელავას თქმით, შემოდგომიდან ბავშვებს სკოლაში ვაშლებს დაურიგებენ. ეს ინიციატივა საყოველთაო ქილიკის საგანი გახდა. თქვენ რას ფიქრობთ ამ ინიციატივაზე?

- საქართველოს სირცხვილია, რომ ასეთ ადამიანს აბარია მეცნიერება და განათლება. ჩვენ იძულებულნი ვართ, მაგის მორიგ სისულელეებზე გავაკეთოთ კომენტარები. კარგი იქნება, თუ ნაცარქექიასთან და კომბლესთან მებრძოლი ჯეჯელავა აგვიხსნის, რატომ ვერ უზრუნველყო ის, რომ ელემენტარული განათლების მიღმა არ დარჩენილიყო რამდენიმე ათასი ახალგაზრდა. კომბლებსა და ვაშლებს თავი დაანებოს და იმაზე გვიპასუხოს, რატომ ჩაიჭრა გამოცდებზე ამდენი ახალგაზრდა. ასეთი ჩავარდნა რომ აქვს, რა ნამუსით რჩება განათლების მინისტრის თანამდებობაზე?! ასევე აგვიხსნას, რატომ არღვევს კონსტიტუციას ბატონი მინისტრი და არ უზრუნველყოფს, საქართველოს მოქალაქეებმა სახელმწიფო ენა იცოდნენ. ამ დღეებში ეთნიკური აზერბაიჯანელებით დასახლებულ ადგილებში ვიყავი, მოსახლეობასთან მქონდა შეხვედრები. სხვებთან ერთად სხვადასხვა ასაკის სკოლის მოსწავლეებსაც გავესაუბრე და ჰოი, საოცრებავ, ამ ბავშვებმა ერთი სიტყვა არ იციან ქართულად. ამას ფიგურალურად არ ვამბობ, მართლა არცერთი ქართული სიტყვა არ იციან.

- რა ასაკის ბავშვებზეა საუბარი?

- მეორე, მესამე და მეხუთეკლასელ ბავშვებს გავესაუბრე, თან გაითვალისწინეთ, რომ ეს დასახლება თბილისის შემადგენლობაში შედის. ბავშვებთან ერთად მათ მასწავლებლებსაც გავესაუბრე და ქართული ენა არც მათ იცოდნენ. როდესაც ვკითხე, რატომ არ იცით ქართული-მეთქი, მიპასუხეს, არ გვჭირდება, არავინ გვთხოვს ქართული ენის შესწავლასო.

სახელმწიფო ენას რომ არ ასწავლი შენს მოქალაქეებს, განათლების მინისტრმა ამაზე პასუხი არ უნდა გაგვცეს? ანდა სად წავიდა ის 140 მილიონი დოლარი, ამერიკამ რომ გამოგვიყო განათლების სისტემისთვის. იმის მაგივრად, რომ ზოგადი განმარტებები გაეკეთებინათ, სპეციალური სამსახურები შექმნეს ამ მილიონების გასახარჯად.

იმის მაგივრად, რომ ეს თანხა განათლების სფეროს გაუმჯობესებას მოხმარდეს, ის ვიღაცების კაბინეტების მოწყობაზე იხარჯება. განათლების მინისტრმა იმაზეც გაგვცეს პასუხი, რატომ იხოცებიან ახალგაზრდები ნარკოტიკებით, რატომ მიდის ნარკომანიის პროპაგანდა და რატომ არაფერს უპირისპირებს ამას. როგორც უკვე გითხარით, ამ კაცის განათლების მინისტრობა მთელი საქართველოს სირცხვილია. ჩვენდა საუბედუროდ, მას არც სხვა მინისტრები ჩამოუვარდებიან. აი, ეს კომენტარი შეიძლება გავაკეთო ამ ბანკის ტრენერზე. ჯეჯელავა ერთ ცნობილ ბანკში ტრენინგებს ატარებდა, მერე უცბად მოჰკიდეს ხელი და მინისტრად დასვეს.

ამ ბანკზეც მინდა მოგახსენოთ ორიოდე სიტყვა – აღმოჩნდა, რომ ყველა კარგი მენეჯერი, წარმატებული ბიზნესმენი, ინტელექტუალი აქ ყოფილა თავმოყრილი. სპეცსამსახურებიც კი ამ ბანკის თანამშრომლებით დააკომპლექტეს. რომელი ჰარვარდი, ოქსფორდი და იელის უნივერსიტეტი ეს ბანკია. უნივერსიტეტი ვახსენე და ახლო მომავალში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პირველი კორპუსის მიმდებარედ, სარეკრეაციო ზონაში რამდენიმე თივის ძნა უნდა მივიტანო, ერთი პატარა კოცონი გავაჩაღო ტელეკამერების თანდასწრებითა და ყოველგვარი უსაფრთხოების ნორმების დაცვით, რომ სერიოზული ხანძარი არ გაჩნდეს.

- ამ კოცონით ვისი ყურადღების მიპყრობა გინდათ?

- ხელისუფლების წარმომადგენლებისა და მერობის კანდიდატების ყურადღება უნდა მივიპყრო. ეგენი ხომ ცეცხლთაყვანისმცემლები არიან და მხოლოდ ცეცხლის წინ და ცეცხლის უკან აკეთებენ კომენტარებს. იმედია, ეს ცეცხლის ალიც მიიზიდავს ცეცხლთაყვანისმცემლებს და ნახავენ, რა ხდება უნივერსიტეტის მიმდებარე ტერიტორიაზე, სადაც ნადგურდება სარეკრეაციო ზონა და ბეტონის უზარმაზარი კონსტრუქციებით რესტორანი შენდება.

ძვირფასო მერობის კანდიდატებო, ხან მურს რომ წაისვამთ სახეზე და ხან ვედროთი ისხამთ თავზე წყალს, ქალაქისთვის ასეთი დამაშვრალი ვარო, რატომ არ ინტერესდებით ამ საკითხით? ცეცხლს მე დაგინთებთ, მოდით და მის ფონზე თქვით, რომ ქალაქის ცენტრში სარეკრეაციო ზონის განადგურება არ შეიძლება.

სამაგიეროდ, მერობის ერთი კანდიდატი დედაქალაქში ღამის ცხოვრების განვითარებას გეგმავს. შე დალოცვილო, სანამ ღამის ცხოვრებას მიხედავ, იქნებ ჯერ დღის თბილისი ამოასუნთქო. მეორემ კანდიდატურა მანამდე ვერ წარადგინა, სანამ სააკაშვილმა პირჯვარი არ გადასწერა. ახლა დარბის და ყველას მუშტებს გვიქნევს. კი მაგრამ, შენი ხელისუფლება არ იყო 9 წელი ქვეყნის სათავეში, რატომ არ მიხედეს ქალაქს?!

მერობის კანდიდატები იქით იყვნენ და პრეზიდენტი, პრემიერი და პარლამენტის თავმჯდომარეც უსინდისოდ მოიქცნენ. მათ მთელი ქვეყანა მოატყუეს, ხალხს უთხრეს, მაიკ პენსის ვიზიტი საქართველოსთვის არნახული შედეგით დასრულდაო. საინტერესოა, შედეგში რას გულისხმობენ? ალბათ იმას, ხინკალი რომ მიირთვა.

- თქვენი აზრით, ამ ვიზიტს არანაირი შედეგი არ მოუტანია?

- საქართველოდან წასული მაიკ პენსი მანილაში რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრ სერგეი ლავროვს შეხვდა. ისინი რამდენიმე საათის განმავლობაში საუბრობდნენ, ისაუბრეს სირიაზე, უკრაინაზე, ყირიმზე, დონეცკზე, დიპლომატიურ კრიზისზე, სანქციებზე, საქართველო კი ერთი სიტყვითაც არ უხსენებიათ. არადა, წინა დღეებში მაიკ პენსმა თბილისიდან მიმართა რუსეთს, საქართველოში საქართველოში საზღვრებს არ გადმოგაწევინებთო. თუ ეს კაცი ამას პირში არ ეტყოდა სერგეი ლავროვს, აბა, რას ფაფხურობდით, თქვე გაჭირვებულებო, რისთვის მოიღრიცეთ კისერი და გაუმართავი ინგლისურით რისთვის მოიჩლიქეთ ენა? მეც მინდოდა, ეს ვიზიტი შედეგიანი ყოფილიყო, მაგრამ ასე არ აღმოჩნდა და ხალხის მოტყუებას თავი დაანებეთ.

- ინგლისურ ენაზე საუბარი ახსენეთ და რამდენად გამართლებულად მიგაჩნიათ, რომ ქვეყნის უმაღლესმა მთავარსარდალმა ქართულ ჯარს ინგლისურ ენაზე მიმართა?

- ხელისუფლების სხვა წარმომადგენლებისგან განსხვავებით, მარგველაშვილს ერთი წიგნით მეტი აქვს წაკითხული. ეს ადამიანი ხშირად საუბრობს ბრეჟნევის ეპოქაზე, რაც მას თურმე „ქართული ოცნების“ მმართველობის სტილმა გაახსენა. კი მაგრამ, თავად პრეზიდენტად ბრეჟნევის ეპოქის სტილში არ დასვეს? თუ, ნაციონალების მსგავსად, რაც შენ გინდა, ის დემოკრატიაა და, რაც არ მოგწონს, დემოკრატიის დარღვევაა. კომუნისტების დროს ხალხს საყველპუროდ მაინც ეკითხებოდა, ესა და ეს ადამიანი ხომ არ დავნიშნოთ ამ თანამდებობაზეო. მარგველაშვილი აიღეს და პირდაპირ დასვეს პრეზიდენტად. ბრეჟნევის დროს ამაზე უარესები კი არ ხდებოდა. 2013 წელს დედის რძესავით რომ შეირგო ეს ქმედება, ახლა რატომ უკვირს რაღაცები? „ქართული ოცნების“ მხარდამჭერი არასდროს ვყოფილვარ და არც ვიქნები, მაგრამ გიორგი მარგველაშვილმა კულულებიან კობახიძეს ბრეჟნევის დრო არ უნდა გაახსენო.

გიორგი მარგველაშვილისაც კარგად მესმის, პრეზიდენტად დასმის დღიდან ცდილობს, საკუთარი თავისგან პოლიტიკური ფიგურა შექმნას.

ახლა რაც შეეხება მის ინგლისურ მიმართვას, მესმის, რომ გვერდით აშშ-ის ვიცეპრეზიდენტი ედგა, მაგრამ ქართული ჯარისთვის ქართულად რომ მიემართა, პენსი სცემდა თუ მისი ცოლი აუწევდა ყურს?

ამან ერთი საინტერესო ისტორია გამახსენა: საქართველოში რუსეთის იმპერატორი ალექსანდრე იყო ჩამოსული. ძველი და ახალი თაობის წარმომადგენლები იმაზე ბჭობდნენ, რა ეთხოვათ მეფისთვის. ერთი ფრთა ითხოვდა, მოდით, სამხედრო სასწავლებლის გახსნა ვთხოვოთო, მეორე ფრთას უნივერსიტეტი უნდოდა. მაშინაც კაი სირცხვილი ვჭამეთ, სტუმარს რომ კარგი დრო გაეტარებინა, ლამაზ ქალს ურჩევდნენ. გასართობად ბოლოს ერთი ცნობილი ქალი შეარჩიეს. მერე იმაზე ატყდა ამბავი, საქართველოში თანამედროვე საწმერთულები არ იშოვებაო და სომეხი ვაჭარი თურქეთში გააქანეს მის საყიდლად. შემდეგ ამ საწმერთულში გამოაწყვეს ქალბატონი და შეუგორეს მეფეს.

გიორგი მარგველაშვილს შეეძლო, ამერიკისთვის რაღაც მნიშვნელოვანი ეთხოვა, მაგრამ მან ახალი „ნამესტნიკის“ – აშშ-სთან ურთიერთობის სპეციალური წარმომადგენლის დანიშვნა მოითხოვა, თითქოს ელჩი საკმარისი არ იყოს.

- ყოფილ პრეზიდენტზეც მინდა გკითხოთ: სააკაშვილს მოქალაქეობა წართმეული აქვს, მაგრამ თავისუფლად გადაადგილდება ევროპის ქვეყნებში. საქართველოს ხელისუფლება ისევ მის შესაძლო ექსტრადიციაზე საუბრობს. თქვენი აზრით, დააკავებენ ნაცმოძრაობის ლიდერს?

- პროკურატურა, სპეცსამსახურები და იუსტიციის სამინისტრო რომ უსუსურების გაერთიანებაა, ამაზე მიხეილ სააკაშვილის ამბავიც კარგად მეტყველებს. რამდენ ქვეყანაშიც ჩავა მიხეილ სააკაშვილი, იმდენჯერ დაკნინდება საქართველოს ხელისუფლება.

ვეკითხები ხელისუფლებას: თქვენ თუ მართლა ეძებთ სააკაშვილს და მართლა გინდათ მისი დასჯა, თუ ორი კოსტიუმის მიღმა მართლა გაქვთ მის წინააღმდეგ მასალები, როგორ ახერხებს ეს ადამიანი აქეთ-იქით სიარულს? ის ხომ ჩვენს მეგობარ ქვეყნებში დადის და რატომ არ მიმართავენ იმათ ხელისუფლებებს, ხომ ამბობენ, რომ არნახული მხარდაჭერა აქვთ ევროპაში. გამუდმებით იმაზე საუბრობთ, რომ მან შექმნა სისტემური რეჟიმი. რატომ არ გინდათ მისი პასუხისგებაში მიცემა? იქნებ არ გინდათ, რომ მან რაღაც ისეთი თქვას? ამასთან დაკავშირებით სერიოზული ეჭვები არსებობს.

- რა ეჭვები, ფიქრობთ, რომ ხელისუფლებას მისი დაჭერა არ უნდა?

- მიხეილ სააკაშვილი იყო ის კაცი, რომლის წყალობითაც საქართველო ტუსაღების რაოდენობით ევროპაში პირველ ადგილზე იყო. მან მიჰყიდა რუსებს ქართული მიწები და თანამედროვე შეიარაღება, ათასი უბედურება მოუტანა ქვეყანას და ამ კაცს მარტო ორი კოსტიუმი ამოუქექეს. „ქართული ოცნება“ შეეცდება, საქართველოში მიშიკოს ექსტრადირება არ მოხდეს. მათ პატიმრობაში მყოფი სააკაშვილი არ აწყობთ. მისი ფსიქოტიპი რომ ვიცი, ხელი არ ექნებათ მოკიდებული, რომ ყველაფერს დაფქვავს და ყველას ჩაუშვებს. სააკაშვილის ჩვენება „ოცნებისთვის“ შესაძლოა საბედისწერო აღმოჩნდეს. ხელისუფლების დიდი ნაწილი „ნაციონალებთან’ ურთიერთობაშია გასვრილი და, არ გამოვრიცხავ, საერთო ბიზნესიც ჰქონდეთ. ხელისუფლება სააკაშვილის დაპატიმრებით რომ ყოფილიყო დაინტერესებული, ამ თემაზე აშშ-ის ვიცეპრეზიდენტთან ისაუბრებდნენ და მის წინააღმდეგ არსებულ მასალებს გადასცემდნენ.

- თქვენ რამდენიმე თვის წინ განაცხადეთ, რომ საკრებულოში ხელისუფლება მხოლოდ ნაციონალებს გაიყვანდა…

- ახლაც იმავეს გავიმეორებ, საკრებულოში მოხვდებიან „ოცნება“, „ნაციონალები“, „ევროპული საქართველო“ და მათთან დაახლოებული პირები. საქართველოში მყოფი აშშ-ის ვიცეპრეზიდენტიც მხოლოდ მათ შეხვდა, რაც კიდევ ერთხელ ადასტურებს იმას, რომ არჩევნები ასეთი შედეგით დასრულდება. პარტიები, რომლებიც ვიცეპრეზიდენტს უნდა შეხვედროდნენ, აშშ-ის ელჩმა საქართველოში იან კელიმ შეარჩია. მე თავად დიპლომატი ვარ და ასე არ უნდა ვამბობდე, მაგრამ ბატონმა ელჩმა თავისი ხელისუფლება მოატყუა. მან ვიცეპრეზიდენტს საქართველოში არსებულ ვითარებაზე სწორი ინფორმაცია არ მიაწოდა და იმ პარტიების წარმომადგენლებს შეახვედრა, რომლებიც ხალხის ნდობით არ სარგებლობენ. ამის შესახებ ამერიკულმა ტაიმსმაც დაწერა და გერმანულმა ბილდმაც.

იან კელის გადაწყვეტილება „ოცნებისთვისაც“ მისაღები აღმოჩნდა. მათ ოპოზიციად მხოლოდ ნაციონალები და მათი განშტოებები აწყობთ. ამათ შორის თითქმის ყველა ზღვარი წაშლილია.

„ახალი თაობა“, 12 აგვისტო, 2017 წელი

ვის გადააბარებს ხელისუფლებას ბიძინა ივანიშვილი

ინტერვიუ კახა კუკავასთან: „ოცნებაში“ შიდაკლანური დაპირისპირებაა“

ქვეყანაში მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესებს „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში თავისუფალი საქართველოს ლიდერი კახა კუკავა აფასებს.

- ბატონო კახა, პარლამენტის თავმჯდომარე ირაკლი კობახიძე ბუკიკიოს შემოთავაზებაზე, რომ ოპოზიციამ და ხელისუფლებამ ბრიუსელში მიაღწიონ შეთანხმებას, აცხადებს, რომ ამას არანაირი აზრი არ აქვს, თუ შეთანხმება ჩვენთან მოხდა. რის თქმა სურდა ამით კობახიძეს, ისევ დიალოგზე იწვევს ოპოზიციას?

- ხელისუფლებამ თვითონაც არ იცის, რა უნდა. მართალია, ოკუპანტის ენაა, მაგრამ ძალიან უხდება საკონსტიტუციო ცვლილებებს `ი ხოჩიტსია, ი კოლიტსია~. ჩამოყალიბდეს ხელისუფლება, რა უნდა! თუ არ უნდათ დათმობებზე წასვლა, მაშინ შეთანხმებაც არ იქნება. ისე, რომ დათმობებზე არ წავიდნენ და შეთანხმებას მიაღწიონ, ეს არის შეუძლებელი! ამიტომ პოლიტიკური თვისება, პოლიტიკური გუნდის თვისება და თუ თავიანთი თავი მიაჩნიათ რაიმე ძალად, მაშინ დროულად მიიღონ გადაწყვეტილება, მათ შორის მძიმე და არაორდინარულიც. დღეს ხელისუფლება ნამდვილად ჰგავს 18 წლის გოგოს, რომელსაც „ი ხოჩეტსია, ი კოლეტსია“.

- ანუ ხელისუფლება უარს ამბობს ბუკიკიოს შემოთავაზებაზე?

- დღეს ჩვენთან ხელისუფლება ამორტიზებულია, ძალიან მძიმე ვითარებაში ჩაიგდეს თავი, ისევე, როგორც შევარდნაძემ მმართველობის ბოლო წლებში. დღეს ოცნებაში აღარ არის ერთი ცენტრი, ძალაუფლების ერთი წრე, არის რამდენიმე ცენტრი. ეს ცენტრები ერთმანეთთან კონკურენციის რეჟიმში არიან. ის, რომ რაღაცა უნდა კალაძეს, სულაც არ ნიშნავს, რომ იგივე უნდა ვოლსკის. პირიქით, ვოლსკი არის ჩასაფრებულ პოზიციაში, რომ რაც შეიძლება სწრაფად მოაჯდეს მის ადგილს. არსებობს ძალოვანი სტრუქტურები, რომლებიც ღარიბაშვილის გავლენის ქვეშ იმყოფებიან და მუდმივად იმით არიან დაინტერესებული, რომ კვირიკაშვილს მოუწყონ სხვადასხვა ობსტრუქცია. ძალიან რთულია, რაიმე საკითხზე თქვა, რომ ხელისუფლებას ეს უნდა ან არ უნდა!

- იმის თქმა გინდათ, რომ შიდაკლანური ბრძოლები მიმდინარეობს?

- რასაკვირველია, შიდაკლანური ბრძოლები მიმდინარეობს. ეს აისახება კონსტიტუციური რეფორმის პროცესზე. ცალკეული ჯგუფები ხელისუფლების შიგნით აცნობიერებენ იმას, რომ მესამე მოსმენით ერთპარტიული კონსტიტუციის მიღება იქნება სრული კატასტროფა „ქართული ოცნებისთვის“, რაც ნიშნავს იმას, რომ დაიწყება ლუკაშენკოს მსგავსი იზოლაცია. ლუკაშენკო უძლებს ამ იზოლაციას, იმიტომ რომ ხალხი კარგად ჰყავს დაპურებული. ამას საქართველოს ხელისუფლება ვერ გაუძლებს, რაც ნიშნავს იმას, რომ ისინი ძალიან სწრაფად, 2020 წლამდე დაამთავრებენ ძალიან ცუდად! მათ არ აქვთ პოლიტიკური გამოცდილება, სამაგიეროდ, აქვთ პოლიტიკური სიხარბე და მიაჩნიათ, რომ არ უნდა დაუთმონ ოპოზიციას ან საარჩევნო სისტემა, ან ბარიერი, ან ბლოკები. ისევ ცდილობენ იმას, რომ ყველა არჩევნებში მიიღონ ხმების 50%-ზე მეტი, რაც აბსოლუტურად არარეალისტური ოცნებაა და ეს ოცნება დაღუპავს მმართველ პარტიას.

- თქვენ ვოლსკი და კობახიძე ახსენეთ და დადგება დღის წესრიგში საკითხი, რომ არჩევნებამდე შეიცვალოს პარლამენტის თავმჯდომარე?

- ეს საკითხი დღის წესრიგში უკვე დგას. თუმცა კობახიძეს ჰყავს მომხრეებიც და მოწინააღმდეგეებიც და ხელისუფლების შიგნით ნებისმიერი ცვლილება იწვევს ამ წონასწორობის დარღვევას ანუ ხელისუფლება არ არის იმ ვითარებაში, რა ვითარებაშიც იყო თუნდაც წინა ხელისუფლება, როდესაც მათ შეეძლოთ, პოლიტიკური სიტუაციიდან გამომდინარე მიეღოთ საკადრო გადაწყვეტილება. ეს ხელისუფლება კი უფრო ჰგავს შევარდნაძის რეჟიმს, ნებისმიერი ერთი საკადრო გადაწყვეტილება იწვევს თანასწორობის რღვევას. ამიტომ, თუ კობახიძეს მოხსნიან, მაშინ კალაძის ჯგუფს, რომელსაც წარმოადგენს კობახიძე, უნდა გადაუხადონ შესაბამისი კომპენსაცია, მაგალითად, შინაგან საქმეთა მინისტრის პოსტი ან სხვა რაღაცა.

- ანუ ირაკლი კობახიძე კახა კალაძის კადრია?

- დიახ, კობახიძე კალაძის კადრია და მან მოიყვანა „ქართულ ოცნებაში“. კობახიძე წარუმატებელი სპიკერია, ისევე, როგორც „ქართული ოცნების“ ჩინოვნიკების დიდი უმრავლესობა. ყველა მათგანი შერჩეულია ნეპოტიზმის და არა პირადი პროფესიული ნიშნით.

- ვოლსკი ვისი კადრია?

- ვოლსკი დღეს უკვე არავის კადრი არაა. ის წარმოადგენს ფრაქცი განაწყენებულებს, დავარქვათ ვოლსკის დეპუტაცია, რომლებსაც მეტი გავლენა ჰქონდათ წინა პარლამენტში. ამ პარლამენტში მათ ეს გავლენა დაკარგეს, მაგალითად, ნუკრი ქანთარია, რომელიც აკრიტიკებს კონსტიტუციის პროექტს, განა იმიტომ, რომ ჩვენს მოსაზრებებს იზიარებს და კონსტიტუცია არ მოსწონს, არამედ იმიტომ, რომ ვერ ბედავს კობახიძის ღია კრიტიკას და, კონსტიტუციას როცა აკრიტიკებს, გულისხმობს კობახიძეს.

- ვინ შეიძლება მოიაზრებოდეს კობახიძის ადგილას?

- მსურველები ძალიან ბევრი არიან, ისევე, როგორც ჟვანიას გადაყენების შემთხვევაში, მაგრამ მაშინ არავინ ელოდა, რომ ნინო ბურჯანაძე გახდებოდა პარლამენტის თავმჯდომარე. მეც ასევე შემიძლია ვთქვა, რომ კობახიძის გადაყენების შემთხვევაში შეიძლება ვოლსკის უნდა ეს ადგილი, მაგრამ, რთული სათქმელია, რა მოხდება და ვინ დაიკავებს ამ პოსტს.

- პოლიტიკური ძვრები და ცვლილებები ადგილობრივი არჩევნების შემდეგ არის მოსალოდნელი?

- უფრო არჩევნების შემდეგ არის მოსალოდნელი, მაგრამ დღეს ხელისუფლება იმ ვითარებაშია, როდესაც ეს ცვლილებები არჩევნებამდეც არ არის გამორიცხული.

- ამ სიტუაციაში, როდესაც ვამბობთ, რომ ხელისუფლებას სერიოზული კრიზისი აქვს, ჩაერთვება ბიძინა ივანიშვილი პროცესებში?

- ამ წუთას გაურკვეველია, ბიძინა ივანიშვილის როლი რა არის „ქართული ოცნების“ შიდა სტრუქტურაში. სრულიად აშკარაა, რომ ის საჯაროდ არ მონაწილეობს პროცესებში. თუმცა საარჩევნო კამპანია ჯერ კიდევ ორი თვე გაგრძელდება. არ არის გამორიცხული, ის ჩაერთოს ცოტა უფრო მოგვიანებით, თუმცა, მე შემიძლია გითხრათ და ამაზე 100%-ით პასუხს ვაგებ, რომ ბიძინა ივანიშვილი ემზადება როგორც პოლიტიკის, ასევე საქართველოს დატოვებისთვის.

- ეს ადგილობრივ არჩევნებამდე მოხდება?

- ეს შესაძლოა არ მოხდეს ადგილობრივ არჩევნებამდე, მაგრამ აუცილებლად მოხდება 2020 წლამდე. ბიძინა ივანიშვილი ცდილობს, შეინარჩუნოს თავისუფლება და მილიარდები. ის დღეს ამ რეჟიმშია.

- თუმცა ექსპერტთა დიდი ნაწილი ფიქრობს, რომ ივანიშვილი მესამე ვადითაც მოვა. თქვენ ამას გამორიცხავთ?

- შესაძლოა, ბიძინა ივანიშვილი თავიდან ამას ფიქრობდა, მაგრამ ბოლო ერთი წელია, შეეგუა აზრს, რომ 2020 წელს მოუწევს ხელისუფლების გადაბარება. დღეს ივანიშვილი მშვიდი და უმტკივნეულო გადაბარებისთვის ემზადება.

„ვერსია“: ოპოზიციის პოლიტიკური თამაშები // ვისთან მართავს ფარულ შეხვედრებს, რა კავშირი აქვს მოსკოვთან ელენე ხოშტარიას და რატომ ცდილობენ ნაცები ზაალ უდუმაშვილის გამერებას

——

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ რომან გოცირიძესთან: „ქართული ოცნებისთვის“ მთავარია ბიძინა ივანიშვილის აზრი და არა ვენეციის კომისიის დასკვნა“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ დავით დარჩიაშვილთან: „ნიკა გვარამიას „ევროპული საქართველო“ კარს არ დაუხურავს“ // „ნიკა გვარამიას მიმართ გულგრილი არავინ იქნება“

———————

„ვერსია“, 9-11 ივნისი, 2017 წელი

ოპოზიციის პოლიტიკური თამაშები

ვისთან მართავს ფარულ შეხვედრებს, რა კავშირი აქვს მოსკოვთან ელენე ხოშტარიას და რატომ ცდილობენ ნაცები ზაალ უდუმაშვილის გამერებას

ნინო დოლიძე

წლევანდელი ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების მთავარი ინტრიგა უკვე გამოკვეთილია ანუ ლამის გადაწყვეტილია, რომ ყოფილმა მმართველმა გუნდმა თბილისის მერობის კანდიდატად შესაძლოა, ჟურნალისტი ზაალ უდუმაშვილი დაასახელოს. ყოველ შემთხვევაში, პარტიის ლიდერებს ასეთი სურვილი აქვთ, თუმცა, როგორც უკრაინიდან დაბრუნებულმა „რუსთავი 2“-ის გენერალური დირექტორის მოადგილემ და „კურიერის“ წამყვანმა განაცხადა, გადაწყვეტილება ჯერ არ მიუღია. ისე, ბოლო წუთამდე ვრცელდებოდა ინფორმაცია, რომ ნაცმოძრაობა 2014 წლის სცენარს გაიმეორებდა და საარჩევნო კორიდაზე ნიკანორ მელიას გამოიყვანდა, თუმცა ექსმმართველების ტაქტიკაში ბოლო წუთს, როგორც ჩანს, რაღაც შეიცვალა. რატომ შეაჩერეს არჩევანი მაინცდამაინც უდუმაშვილზე? ამის თაობაზე მსჯელობა, ცხადია, მხოლოდ ვერსიის დონეზე შეიძლება. ჰოდა, ჩვენც ვერსიის დონეზე ვიმსჯელოთ, თუმცა მოდით, ჯერ ზოგადი პოლიტიკური სურათი აღვწეროთ.

საერთოდ, ისინი, ვინც პოლიტტექნოლოგიებში კარგად კი არა, ძალიან კარგად ერკვევა, ამბობენ, რომ 2017 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები დიდ პოლიტიკურ მიწისძვრას ვერ გამოიწვევს, თუმცა ბიძგებმა ცალკეულ პოლიტსუბიექტებზე შესაძლოა, გარკვეული წარუშლელი კვალი დატოვოს. მოკლედ, როგორც „ვერსიას“ ეუბნებიან, წლევანდელი შემოდგომა ყველაზე დასამახსოვრებელი პარტია ევროპული საქართველოსთვის იქნება და ეს ბუნებრივიცაა, რამეთუ მიშასგან გამიჯნულები საარჩევნო კორიდაზე დამოუკიდებლად პირველად გამოდიან.

ვერ ვიტყვით, რომ ბოკერია-უგულავას „მერობის ფალავანი“ მასებში დიდი პოპულარობით სარგებლობს და ყველა კონკურენტს დაამარცხებს, მაგრამ ელენე ხოშტარია ჩვენებურ პოლიტიკაში, ასე თუ ისე, მაინც ახალი სახეა. შესაბამისად, სავსებით ლოგიკური და გასაგებია, რომ მერობის კანდიდატად ამ პარტიამ სწორედ ქალბატონი ხოშტარია დაასახელა. სხვათა შორის, სიტყვამ მოიტანა და, ბოკერია-უგულავას პოლიტძალას კულუარებში ევროქოცებს ეძახიან და ამით ხაზს, ალბათ, იმას უსვამენ, რომ ექსნაციონალებს გარკვეული ფარული კავშირები მმართველ ძალასთან აქვთ. მეტიც, „ვერსიას“ კონფიდენტი ეუბნება, რომ ელენე ხოშტარიამ შეხვედრები, დახურულ კარსმიღმა, „ოცნების“ ყველაზე მთავარ ლიდერებთანაც გამართა.

„არ ვიცი, ჩემი ნათქვამის დამადასტურებელი ვიზუალური მტკიცებულებები არსებობს თუ არა, მაგრამ მომაწოდეს ინფორმაცია, რომ რამდენიმე კვირის წინ, ქალბატონი ელენე, რომელიც იმთავითვე „ოცნებას“ ხმალამოღებული ებრძვის და თანამედროვე მაია წყნეთელობას ცდილობს, ხელისუფლებასთან აფირილებულ რამდენიმე სუბიექტს შეხვდა. ბუნებრივია, ამ შეხვედრის დეტალები არ ვიცი, მაგრამ თუ დავუშვებთ, რომ მსგავსი აუდიენცია რეალურად გაიმართა, მაშინ პირადად მე, ეჭვიც არ მეპარება, რომ თბილისის მერობის არჩევნებზე მეორე ადგილს ელენე ხოშტარია დაიკავებს და ამით იმის დემონსტრირება მოხდება, რომ „ოცნების“ მთავარი ოპოზიცია „ნაცმოძრაობა“ კი არა, მიშას ყოფილი თანაგუნდელებისგან დაკომპლექტებული პარტია „ევროპული საქართველოსთვის“ არის“, – გამოთქვამს ვარაუდს „ვერსიის“ კონფიდენტი და აქვე დასძენს, რომ ყოფილი თუ მოქმედი ნაცებისგან ხელისუფლების რუსულ განწყობაზე აპელირება, მინიმუმ, სასაცილოა: ,,ყველაფერს თავი რომ დავანებოთ, იგივე ელენე ხოშტარიასაც განათლება რუსეთში აქვს მიღებული“.

სხვათა შორის, „ვერსია“ ამ ინფორმაციის გადამოწმებას შეეცადა და ჰოი, საოცრებავ, ელენე ხოშტარიას წარსულში ჩრდილოეთთან შეხება, მართლაც, ჰქონია. არ გჯერათ?  კეთილი, მაგრამ შეგიძლიათ, „გუგლის“ საძიებო სისტემაში ამ ქალბატონის სახელ-გვარი ჩაწეროთ და შემდეგ ინფორმაციას ნახავთ:

„დაიბადა 1979 წლის 18 ნოემბერს თბილისში; პროფესიით პოლიტოლოგია… დამთავრებული აქვს მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტი საერთაშორისო უსაფრთხოების განხრით. 2002 წელს იყო სტაჟიორი ადამიანის უფლებების „მოსკოვის ჰელსინკის გრუპსა“ და რუსეთის ფედერაციაში აკრედიტებული საქართველოს საელჩოში. ამასთან, სხვადასხვა დროს გახლდათ სხვადასხვა უწყებების საერთაშორისო ურთიერთობების კოორდინატორი, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო ურთიერთობათა დეპარტამენტის უფროსი, [საგარეო საქმეთა სამინისტროს] საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტისა და ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის უფროსის მოადგილე; 2004-2006 წლებში ეკავა ევროპული და ევროატლანტიკური ინტეგრაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის აპარატის ევრო-ატლანტიკური ინტეგრაციის დეპარტამენტის უფროსის თანამდებობა; 2007 წელს ევროპული და ევროატლანტიკური ინტეგრაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის პირველ მოადგილედ დაინიშნა და ამ პოსტზე 2012 წლამდე მუშაობდა. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების ანუ მას შემდეგ, რაც ნაცმოძრაობამ სამთავრობო გავლენა დაკარგა, ქალბატონმა ელენემ საქართველოს რეფორმების ასოციაციაში გადაინაცვლა. 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნებში კი კენჭს „ნაცმოძრაობის“ ეგიდით, ვაკის მაჟორიტარად იყრიდა. მართალია, მაჟორიტარული არჩევნები ვერ მოიგო, მაგრამ პარტიული სიით დეპუტატი მაინც გახდა, თუმცა ყოფილ პრეზიდენტს ზურგი სხვა ნაცებთან ერთად აქცია და იმ პარტიის სტაფში მოგვევლინა, რომლის შექმნა-მშობიარობაც გიგა ბოკერიასა და გიგი უგულავასთან ასოცირდება“.

კიდევ ერთი საინტერესო დეტალი: ელენე ხოშტარიას პოლიტიკოსობა, შეიძლება ითქვას, მემკვიდრეობით ერგო ანუ უფრო გასაგებად რომ გითხრათ, ის გოგი ხოშტარიას შვილია. ეს ის გოგი ხოშტარიაა, რომელიც ზვიად გამსახურდიას ხელისუფლებაში საგარეო საქმეთა სამინისტროს ხელმძღვანელობდა. ქალბატონ ელენეს, როგორც მისი ერთ-ერთი ინტერვიუდან ირკვევა, მამასთან განსაკუთრებული ურთიერთობა აქვს.

„პროტესტის გრძნობასაც კი იწვევდა ჩემში, რომ მინისტრის შვილი ვიყავი. მართალია, მამა ცოტა ხანს იყო მინისტრად, მაგრამ მაშინდელი განცდა მაინც მახსოვს, ამით მაინცდამაინც ბედნიერი არ ვიყავი… მამასთან ძალიან მეგობრული ურთიერთობა და საუბრები ჯერ კიდევ ღრმა ბავშვობიდან მქონდა. როდესაც ამის დრო ჰქონდა, ისიც სიამოვნებით მიზიარებდა თავის შეხედულებებს ამა თუ იმ საკითხზე და მეც მეკითხებოდა აზრს… მიტინგები, დარბევა, რუსეთი, რა პრობლემა ჰქონდა საქართველოს რუსეთთან ურთიერთობაში _ დიახ, ბავშვი ვიყავი, მაგრამ ასეთ რთულ თემებზე ვლაპარაკობდით, რადგან ჩვენი ცხოვრების ნაწილი იყო, რადგან მაშინდელი მოსწავლეები აქტიურად ვიყავით ჩართული 9 აპრილის მიტინგებში და შემდგომ პროცესებში… მერე, რაღაც პერიოდი მამაჩემი სიტუაციას გაერიდა და შემდეგ ისევ დაბრუნდა. საფრთხე და წნეხი შევარდნაძის პრეზიდენტობის დროსაც გაგრძელდა. მახსოვს, მამაჩემს ძალიან ხშირად იჭერდნენ და ისევ ათავისუფლებდნენ, უბრალოდ, რამდენიმე საათით იბარებდნენ პოლიციაში, დაკითხვაზე, ჩვენს ოჯახში პოლიციის თანამშრომლების სიარულს ბოლო არ უჩანდა. მოზარდი ვიყავი, მაგრამ პოლიციისა და სახელმწიფოში არსებული უსამართლობის მიმართ დიდი პროტესტი მქონდა და ეს განცდა ემოციურად მახსოვს. თუმცა, ასე მხოლოდ ჩვენი ოჯახის მიმართ არ ხდებოდა… სკოლის დამთავრების შემდეგ, საოჯახო საბჭო დიდხანს მსჯელობდა, სად უნდა გამეგრძელებინა სწავლა. რახან გერმანულს კარგად ვფლობდი, გერმანიაში წასვლა დავაპირე, მაგრამ არ გამოვიდა, სხვა მიზეზებთან ერთად, ფინანსური პრობლემებიც გვქონდა. მამაჩემთან ხანგრძლივი საუბრის შემდეგ სწავლის მოსკოვში გაგრძელება გადავწყვიტე. მოსკოვს, მარტივად რომ ვთქვათ, მტრის ბანაკად აღვიქვამდით, მაგრამ სხვა არჩევანი, უბრალოდ, არ მქონდა… ერთი სიტყვით, შევთანხმდით, რომ მამასთან მუდმივი კონტაქტი მექნებოდა, საბჭოთა იდეოლოგიით ტვინს არ გამომირეცხავდნენ, მაგრამ მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო უნივერსიტეტში ჩავაბარებდი, რადგან მაშინ ეს ჩემთვის ყველაზე ოპტიმალური გადაწყვეტილება იყო. თუმცა ბედნიერი არც წასვლამდე ვყოფილვარ და არც წასვლის შემდეგ“, – ამბობს ერთ-ერთ ინტერვიუში ელენე ხოშტარია.

ერთი სიტყვით, ელენე ხოშტარიას, როგორც მერობის კანდიდატს, მეტ-ნაკლებად კარგი ბეგრაუნდი აქვს საიმისოდ, რომ ხალხთან მივიდეს და ელაპარაკოს. მოსახლეობა მის სიტყვას დაიჯერებს თუ არა, ეს სხვა თემაა, მაგრამ როგორც საუბრის დასაწყისში აღვნიშნეთ, წლევანდელი თვითმმართველობის არჩევნები ქალბატონი ხოშტარიასთვის, უფრო სწორად, მისი პარტიისთის შესაძლოა, ერთგვარ ტრამპლინად იქცეს და ამ „ტრამპლინმა“ ნაცმოძრაობას წერტი საბოლოოდ დაუსვას, მით უმეტეს, თუ დავიჯერებთ კონფიდენტის ნათქვამს, რომ ევროქოცები გარკევულ ფარულ მიმოსვლას ხელისუფლებასთან მართავენ.

რაც შეეხება ზაალ უდუმაშვილს, მას ფართო საზოგადოება შორეული 90-იანი წლებიდან იცნობს – იმხანად მაშინდელ პირველ არხზე დილის გადაცემა „ალიონი“ მიჰყავდა. „ვარდების რევოლუციის“ ეპოქიდან მოყოლებული კი „რუსთავი 2“-ის სახეა და, მიუხედავად იმისა, რომ ზოგს ეს ტელეკომპანია გულზე მაინცდამაინც არ „ეხატება“, უდუმაშვილის მიმართ საზოგადოება მტრულად ნამდვილად არაა განწყობილი. ამასთან, მასზე არც კომპრომატები არსებობს. ნაცმოძრაობის ბოსებმაც, როგორც ჩანს, ყველაფერი ეს გაითვალისწინეს და ჟურნალისტს მერობის კანდიდატობა ამიტომაც შესთავაზეს.

თბილისის მერობისთვის, არსებული მონაცემებით, კიდევ ერთი ჟურნალისტი იბრძოლებს – ალეკო ელისაშვილი, რომელიც „დიდ ავიაციას“ ანუ ჟურნალისტობას ნაწილობრივ „შეშვებულია“ და 2014 წლიდან თბილისის საკრებულოში მოღვაწეობს. მის სახელს არაერთი სკანდალი უკავშირდება. ყველაზე გახმაურებული კი ე.წ. შეწყალების საქმეა, რომელიც წელიწადნახევრის წინ „გასკდა“ – მოგეხსენებათ, ალეკო ხელისუფლების მაღალჩინოსნებს არათუ კორუფციულ გარიგებებში, არამედ, ზეწოლაშიც ამხელდა. წლევანდელ არჩევნებზე ელისაშვილი, დიდი ალბათობით, გაერთიანებული თავისუფალი დემოკრატებისა და რესპუბლიკელების მერობის კანდიდატი იქნება.

ზოგადად, ჟურნალისტების გაპოლიტიკოსება საქართველოში ერთგვარი მოდაა – ავიღოთ, მაგალითად, ირმა ნადირაშვილი, რომელიც თავის დროზე „რუსთავი 2“-ის სახე იყო. ასევე, ჟურნალისტია ქრისტიან-დემოკრატების ექსლიდერი გიორგი თარგამაძე, რომელიც 2012 წლის შემდეგ, პრაქტიკულად, გამქრალია. ერთხანობა პოლიტიკაში ბედი ინგა გრიგოლიამაც მოსინჯა, მაგრამ თავის საქმეს ანუ ტელევიზიას მალევე დაუბრუნდა…

ასე და ამგვარად, მართალია, ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების თარიღი ჯერ ოფიციალურად არ დასახელებულა, მაგრამ უდავოა: ქართული პოლიტიკური თამაშები ახალ ფაზაში შედის, თუმცა შემოდგომაზე ვნახავთ, ვინ აღზევდება. ამასთან, ისიც გამოჩნდება, პოლიტიკური თამაშების სურვილი სამუდამოდ ვის დაეკარგება. ასე რომ, დაველოდოთ…

—————–

„ახალი თაობა“, 10 ივნისი, 2017 წელი

ინტერვიუ რომან გოცირიძესთან: „ქართული ოცნებისთვის“ მთავარია ბიძინა ივანიშვილის აზრი და არა ვენეციის კომისიის დასკვნა“

ვენეციის კომისიის წინასწარ დასკვნას „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში ნაცმოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი რომან გოცირიძე აფასებს.

- ბატონო რომან, ვენეციის კომისიის წინასწარი დასკვნა უკვე ცნობილია. ამბობენ, რომ არის კონკრეტული შენიშვნებიც. თუ გაეცანით და როგორია თქვენი შეფასებები?

- თუ ჩვენ რა პრეტენზიებიც გვაქვს, იმას გამოასწორებს საკონსტიტუციო კომისია, მაშინ ჩვენც ვიტყვით, რომ მოვიწონებთ კონსტიტუციას. ვენეციის კომისიამ თქვა, რომ ეს კომისია კარგია, თუ ამ შენიშვნებს გამოასწორებთ. ეს შენიშვნები პირდაპირ წერია კომისიის დასკვნაში და ეს ერთი ერთში ემთხვევა ჩვენს წუხილებს.

- რა არის თქვენი წუხილი და შენიშვნები?

- პირდაპირ წერია, რომ არანორმალურია, 5%-იანი ბარიერი იყოს, ამის შემდეგ ბლოკები გააუქმო, უამრავი პარტია დარჩეს გარეთ, დარჩეს სპეციალურად, იმიტომ, რომ მათ ბლოკებში გაერთიანება არ შეუძლიათ, გამსხვილება არ შეუძლიათ, ცალ-ცალკე გავლენ, ყველა მათგანი მიიღებს ნახევარ პროცენტს, 1%, შემდეგ ეს შეიკრიბება, გამოვა უზარმაზარი პროცენტი და ამას მერე საჩუქრად მიიღებს გამარჯვებული პარტია.

- ამაზე რა თქვა ვენეციის კომისიამ?

- ვენეციის კომისიამ თქვა, რომ ეს არის ნონსენსი! ხელისუფლება კი გაჯიუტებულია, ისინი უკვე აკეთებენ განცხადებებს, რომ არაფრის შეცვლას არ აპირებენ, რეალურად შეცვლიან წვრილმანებს. ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, მათ მაჟორიტარული სისტემის გაუქმებაც კი არ უნდათ. ვენეციის კომისიამ სამი ძირითადი რჩევა მისცა ხელისუფლებას, მაგრამ მესამე ნამდვილად არ არის კარგი,

- კონკრეტულად რას გულისხმობთ?

- იგულისხმება ის, რომ ჯანდაბას, გამარჯვებულმა პარტიამ წაიღოს გარეთ დარჩენილი პარტიების ხმები, ოღონდ არ წაიღოს ბევრი. იქ საუბარია იმაზეც, რომ ყველაზე თანაბრად თუ გადანაწილდება, ეს არის ყველაზე გონივრული, მაგრამ ჩათვალეს, რომ ესენი არ არიან გონიერი ადამიანები და შესთავაზეს, წაიღეთ, ოღონდ არა ბევრი.

ჩვენთვის ეს ვარიანტი მიუღებელია. ჩვენ მიგვაჩნია, რომ ხელისუფლებას ამ კონსტიტუციით სურს, ყველანაირი მექანიზმები შექმნას იმისთვის, რომ თუნდაც ნახევარპროცენტიანი უპირატესობით გაიმარჯვონ და გარეთ დარჩენილი პარტიების მანდატები მოხვეტონ და წაიღონ.

- პრეზიდენტის არჩევის წესზე როგორია ვენეციის კომისიის წინასწარი შეფასებები?

- მათ თქვეს ის ელემენტარული, რასაც ამბობს ყველა. პრეზიდენტის არჩევის წესი ზოგ ქვეყანაში შეიძლება იყოს პირდაპირი და ზოგ ქვეყანაში – არაპირდაპირი და არანაირი იურიდიული პრობლემა ამაში არ არის. პრობლემა არის ქვეყნის ტრადიციაში, პოლიტიკურ ვითარებაში. რატომ უნდათ ამ პრეზიდენტის არჩევის წესის შეცვლა და რატომ უნდათ ხალხისთვის ამ უფლების წართმევა?! იმიტომ უნდათ, რომ ეს უნდა ივანიშვილს!

- ბიძინა ივანიშვილს რატომ უნდა პრეზიდენტის არჩევის წესის შეცვლა?

- იმიტომ, რომ მას უნდა შურისძიება! შემდეგ რომ თქვას, არ გამოვიდა ავლაბრის რეზიდენციიდან გიორგი მარგველაშვილი და არ ჩამოვიდა ათონელზე? ჰოდა, მე მაგას დავსჯი. ეს არის ჯიუტი ქურდული პრინციპი, რომ ბოლოს მაინც მე ჩემი გავიტანო. არადა, უამრავი დადებითი ქმედება განახორციელა პრეზიდენტმა ამ წლებში.

- კერძოდ?

- იგივე ვეტოს დადება და თუნდაც მისი საკმაოდ ხისტი პოზიცია, თუნდაც იგივე ადამიანის უფლებების შელახვის ფაქტებთან დაკავშირებით და ასე შემდეგ. აქ არის მხოლოდ პიროვნული ფაქტორი. ვენეციის კომისიამ თქვა, რომ პრეზიდენტის არჩევნები, თუნდაც პარლამენტის დონეზე, უმრავლესობას არ უნდა აძლევდეს გარანტიას, რომ მთელი ცხოვრება უმრავლესობამ დანიშნოს თავისი პრეზიდენტი.

- აღნიშნული ვარიანტით პრეზიდენტს არ ექნება მაღალი ლეგიტიმაცია?

- დღეს, როდესაც ეს ხმოსნები იკრიბებიან, მათ მიერ არჩეული პრეზიდენტი ვერ იქნება მაღალი ლეგიტიმაციის მქონე. ხმოსნებს ვინ ირჩევს? ისევ უმრავლესობა! მათ საკონსტიტუციო უმრავლესობა აქვთ, პლუს ადგილობრივი თვითმმართველობებიდან კანდიდატების შერჩევა ხდება. ამ ხმოსნებში არცერთი ოპოზიციონერი არ მოხვდება, რადგან გადაწყვეტილებას იღებს უმრავლესობა და მთელი ეს ხმოსანთა გუნდი იქნება სახელისუფლებო! ალტერნატიული პრეზიდენტის კანდიდატურის დაყენების უფლებაც კი არ აქვს ოპოზიციას, სიმბოლურად რომ დააყენო კანდიდატურა, ამისთვისაც კი ძალიან დიდი კვორუმია საჭირო. ამ კონკრეტულ შემთხვევაშიც ვენეციის კომისიის დასკვნა კრიტიკულია.

ორიოდე კვირის წინ პრეზიდენტთან ერთად ოფიციალური ვიზიტით სლოვაკეთში ვიმყოფებოდით. ჩვენ შევხვდით სლოვაკეთის პრეზიდენტს. მას გაცილებით ნაკლები უფლებამოსილება აქვს, ვიდრე საქართველოს პრეზიდენტს, მაგრამ მას ირჩევს ხალხი. გაცილებით მეტი უფლებამოსილება აქვს სლოვაკეთის პრემიერ-მინისტრს, ვიდრე საქართველოს პრემიერ-მინისტრს. ასევე საკმაოდ დაძაბული ურთიერთობა აქვთ ერთმანეთთან სლოვაკეთის პრეზიდენტსა და პრემიერს, დაახლოებით ისეთი, როგორიც ჩვენთან.

- ამით რის თქმა გსურთ?

- იქ არასდროს ხალხს არ უთქვამს, რომ ამის გამო პრეზიდენტი უნდა დანიშნოს მმართველმა პარტიამ, რათა პრემიერსა და პრეზიდენტს შორის იყოს ჰარმონიული ურთიერთობა. პირიქით, ვენეციის კომისიამ ცალსახად თქვა, რომ აუცილებლად საჭიროა ბალანსისა და წონასწორობის დაცვა ხელისუფლების შტოებს შორის. სწორედ ეს წინააღმდეგობა ქმნის ბალანსს და საზოგადოებაში არ იძლევა ერთი რომელიმე აზრის დომინირებისა და ერთი რომელიმე ჯგუფის მიერ პოლიტიკის უზურპაციის საშუალებებს. ეს არის მთავარი!

- რამდენად გაითვალისწინებს ხელისუფლება ვენეციის კომისიის რჩევებს?

- ჯერ კიდევ არ აქვთ გადაწყვეტილი, მაჟორიტარული არჩევნები გაუქმდება თუ არა! ახლა მიდის შიდა ბუნტი მაჟორიტარული გუნდიდან. მოკლედ, ჯერ კიდევ არავინ იცის, ეს კონსტიტუცია რა ფორმით იქნება წარმოდგენილი. ეს იცის მხოლოდ ერთადერთმა ადამიანმა.

- ვინ არის ეს ადამიანი?

- ეს არის ბიძინა ივანიშვილი. ამიტომ კონსტიტუციას ხალხს კი არ აცნობდნენ, ეს ყველაფერი იყო თამაშის ნაწილი.

- რომელი თამაშის?

- დღეს შიდა დაპირისპირება მიმართულია იქითკენ, ვინ უფრო მიაწვდენს ხმას ბიძინა ივანიშვილს ანუ ამ შიდა პოლიტიკურ ბრძოლაში რომელი ფლანგი გაიმარჯვებს. ბრძოლა ხალხის გულის მონადირებაზე კი არ მიდის, ან ვენეციის კომისიას კი არ აწონებენ თავს, ისინი ელოდებიან ბიძინა ივანიშვილის დასკვნას. მათთვის ვენეციის კომისიის დასკვნაზე მნიშვნელოვანი ივანიშვილის დასკვნაა! არავინ იცის, რა დასკვნას დადებს ივანიშვილი და ამიტომ არის, ყველა სხვადასხვა განცხადებას რომ აკეთებს. თუ რა იქნება, ამის გადაჭრით თქმა `ოცნებაში~ არავის შეუძლია.

„ახალი თაობა“, 10 ივნისი, 2017 წელი

ინტერვიუ დავით დარჩიაშვილთან: „ნიკა გვარამიას „ევროპული საქართველო“ კარს არ დაუხურავს“ // „ნიკა გვარამიას მიმართ გულგრილი არავინ იქნება“

„ევროპული საქართველოს“ ერთ-ერთი ლიდერი დავით დარჩიაშვილი „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში „რუსთავი-2“-ში განვითარებულ მოვლენებზე საუბრობს.

- ბატონო დავით, „რუსთავი-2“-ში განვითარებულ მოვლენებზე რა კომენტარს გააკეთებთ?

- რა გითხრათ, ვერაფერს გეტყვით, რადგან არსებითი ინფორმაცია არ მაქვს.

- გავრცელებული ინფორმაციით, ნიკა გვარამია პოლიტიკაში მიდის...

- გამოჩნდება, ვნახოთ, წავა თუ არა პოლიტიკაში.

- არადა, ინფორმაცია გავრცელდა, რომ სწორედ იმ პარტიაში მიდის, რომელსაც თქვენ წარმოადგენთ, «ევროპულ საქართველოში“. ასე რომ განვითარდეს მოვლენები, რა რეაქცია გექნებათ?

- ადამიანები თავიანთ არჩევანში თავისუფალნი არიან. თვითონ ნიკა გვარამიამ უნდა დაადასტუროს თავისი მომავალი გეგმები, რას აპირებს. ამაზე თავად უნდა ისაუბროს, მე არ ვარ უფლებამოსილი. ისე, პარტიის კარი ყველასთვის ღიაა.

- ნიკა გვარამია შენაძენი იქნება თქვენი პარტიისთვის?

- მე მგონი, ძალიან ნიჭიერი ადამიანია. არავინ მის მიმართ გულგრილი არ იქნება. ზოგს უყვარს, ზოგს არ უყვარს, გააჩნია, რა პოლიტიკური სიმპათიები ან ანტიპათიები აქვთ. უდავოდ ნიჭიერი ადამიანია, თანაც ასაკიც არ უშლის ხელს, რომ წარმატებული იყოს პოლიტიკაში.

- ის უკვე იყო პოლიტიკაში.

- „ევროპული საქართველო“ არავის, მით უმეტეს ნიკას, არ დაუხურავს კარს. ნიკა გვარამიას აღმოაჩნდა საკმაოდ სერიოზული უნარი, რომ ბევრი რამე გადაეფასებინა, ბევრი რამისთვის ახლებურად შეეხედა და თავისი თავი ახალ ამპლუაში ეპოვა. ეს უნარები მას პოლიტიკაში დაბრუნებაშიც დაეხმარება. დანარჩენი მისი გადასაწყვეტია. მე მგონია, რომ მას პოტენციალი გააჩნია.

- „ევროპული საქართველოდან“ შეთავაზება მიიღო?

- არა მგონია, შეთავაზებაზე იყოს საუბარი. ადამიანი თვითონ იღებს გადაწყვეტილებას, რა და როგორ.

- გავრცელებული ხმებით, „რუსთავი-2“-ში მოვლენები მას შემდეგ განვითარდა, რაც გვარამია უკრაინაში მიხეილ სააკაშვილს შეხვდა და სააკაშვილმა მას პრეტენზიები წაუყენა, რომ ტელეკომპანია უფრო მეტ სიმპათიებს „ევროპული საქართველოს“ მიმართ გამოხატავს, ვიდრე ნაციონალური მოძრაობის მიმართ…

- ამის შესახებ უნდა ისაუბრონ, ერთი მხრივ, ნიკა გვარამიამ და, მეორე მხრივ, მიხეილ სააკაშვილმა, იყო მათ შორის მსგავსი საუბარი თუ არა.

- თუმცა ბოლოდროინდელი „რუსთავი-2“ უფრო აქცენტირებულია „ევროპული საქართველოს“ აქტივობების მიმართ, ვიდრე „ნაციონალური მოძრაობის“ მიმართ…

- ვინ დაადასტურა ეს ან ვინ ჩაატარა ეს კვლევები. მე ზოგჯერ მეჩვენება, რომ „ნაციონალური მოძრაობა“ საკმაოდაც არის წარმოდგენილი „რუსთავი-2“-ზე. ვერ ვხედავ რაიმე განსაკუთრებულ მიკერძოებულობას „ევროპული საქართველოს“ მიმართ. თუ ვინმე ასე ხედავს, ეს მან უნდა თქვას და დაასაბუთოს კიდეც.

- „რუსთავი-2“-ში განვითარებული მოვლენები მხოლოდ სასამართლო დავას უკავშირდება თუ პოლიტიკური მდგენელიც მოქმედებს? რამდენად დიდია პოლიტიკური გავლენები ამ ყველაფერზე?

- პირველი და უმთავრესი ის სასამართლო დავაა, რომელიც მიმდინარეობს. პირველ რიგში, პოლიტიკა იქ არის გამოკვეთილი. არავისთვის არ არის საიდუმლო, რომ ხალვაშის მოქმედება იქ იყო პოლიტიკოსების ნება-სურვილით განპირობებული. თავიდანვეც ასე იყო და ახლაც ასეა. წმინდა მედიასიყვარულით ან თუნდაც მერკანტილური, კომერციული უსამართლობის განცდით არ იყო ნაკარნახევი. ხალვაში პოლიტიკური მოთხოვნებიდან გამომდინარე მოქმედებს, ამ შემთხვევაში – ბიძინა ივანიშვილის სურვილისამებრ. ეს არის პოლიტიკა.

- მიხეილ სააკაშვილის პოლიტიკურ მოთხოვნებს სრულად გამორიცხავთ? ასეთი მოსაზრებაც არის, რომ „რუსთავი-2“ მიხეილ სააკაშვილმა და გიგა ბოკერიამ ვერ გაიყვეს...

- გიგა ბოკერიას რა წილი შეიძლება ჰქონდეს? ეს ახალი [ჭორია]. მიხეილ სააკაშვილს დღენიადაგ აბრალებენ, თუმცა ამის დამადასტურებელი დოკუმენტი არ მინახავს. შეიძლება ვინმემ თქვას, რომ ნიკა გვარამიას გარკვეული სიმპათიები აქვს ან არ აქვს გიგა ბოკერიას მიმართ, მაგრამ ნებისმიერ ადამიანს აქვს სიმპათია ან ანტიპათია. თუმცა, ის, რომ გიგა ბოკერიასი იყო „რუსთავი-2“, სიახლეა.

- სწორედ ამ სიმპათიებზეა საუბარი…

- გასაგებია, მაგრამ მე არ ვიცი ამ სიმპათიის შესახებ.

- ზაალ უდუმაშვილმა თუ კენჭი იყარა თბილისის მერის პოსტზე, ამ გადაწყვეტილებას როგორ შეაფასებთ?

- თუ ფინანსური კრიზისი იყო „რუსთავი-2“-ში, ასევე ამას დაემატა მსოფლმხედველობრივი, პოლიტიკური, იდეური უთანხმოება და მაინც უნდა წასულიყო, მაშინ გასაგებია. სხვა მხრივ ეს ადამიანი ჩემთვის, პირველ რიგში, ჟურნალისტია. რომ გითხრათ, დიდი მოწონებით ვუყურებ ჟურნალისტების პოლიტიკაში წასვლას, ასე ნამდვილად არ არის, თუმცა ეს ყველაფერი თავად ადამიანის ნებაზეა დამოკიდებული. შეიძლება წარმატებული პოლიტიკოსი აღმოჩნდეს. პოლიტიკოსობა არ არის სპეციალური პროფესია, რომელსაც განსაკუთრებული, წინასწარი განათლების მიღება სჭირდება. პოლიტიკური ალღოსთვის სულ სხვა რაღაც არის საჭირო. ყველას შეუძლია ცადოს, მაგრამ, მე ვფიქრობ, რომ უდუმაშვილი თავის ამპლუაში უფრო წარმატებულია. თუმცა, მე რას ვფიქრობ, ეს სხვა საკითხია.

———————-

„კვირის პალიტრა“: ინტერვიუ გია ხუხაშვილთან: „მსოფლიოში კონსერვატიული კონტრრევოლუცია დაიწყო!..“ // „ხელისუფლებას ხშირად უნდა შევახსენოთ, რომ აბსოლუტური ძალაუფლება აბსოლუტური პასუხისმგებლობაა და არა – უფლება, აკეთო ყველაფერი, რაც მოგეპრიანება“

„კვირის პალიტრა“: „პარლამენტში კაჭკაჭები არ გვჭირდება“ // „მთავარია, ძველმა გუნდმა ახალი სახეების საკუთარ ტალღაზე მორგება არ სცადოს“ (სოსო ცისკარიშვილის, ლევან ბერძენიშვილისა და ნოდარ ჯავახიშვილის კომენტარები)

„კვირის პალიტრა“: ინტერვიუ მანან კობახიძესთან: „თუ გიორგი კვირიკაშვილი ჩემი უარის გამო გავანაწყენე, ბოდიშს ვუხდი“ // „რიგითი დეპუტატის რანგში მეტი შესაძლებლობა მაქვს, ადამიანის უფლებების დაცვაზე მაქსიმალურად ვიზრუნო“

——-

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“: მთავრობის დასახელება ერთი დღით გადაიდო

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“: რა მოლოდინი გაქვთ ახალი მთავრობისგან?

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“: ინტერვიუ სოსო ცისკარიშვილთან: „ჩვენს პრემიერს უპირველეს ყოვლისა ნანატრ დამოუკიდებლობას ვუსურვებდი“

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“: რუსული პროპაგანდა შესაძლოა მალე აიკრძალოს

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“: „ოცნება“ ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფციას ცვლის? // ორი განცხადება, რომელმაც დაბნეულობა გამოიწვია

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“: პატრიარქი მოსკოვში

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“: ინტერვიუ სოფო კილაძესთან: „პრეზიდენტს ვერ დავეთანხმები, რომ კონკრეტული ადამიანები ყურადღების მიღმა იყვნენ დარჩენილნი“

——-

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ რამაზ საყვარელიძესთან: „ქართულ ოცნებაში“ თაობათა ბრძოლა იქნება“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ ემზარ კვიციანთან: „ბევრ საიდუმლოს ავხდი ფარდას“ // „ნაციონალები უაზროდ პირის გაღებას თუ არ მოეშვებიან, დოკუმენტებს საჯაროდ ავუფრიალებ“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ სიმონ ნოზაძესთან: „არჩევნებამდე იყო გადაწყვეტილი, რომ მრეწველები „ოცნებასთან“ კოალიციას შევქმნიდით“ // დეპუტატმა თანაფრაქციელების ვინაობა გაამხილა

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ ანზორ აბრალავასთან: „მიხეილ სააკაშვილი უკრაინისთვისაც პრობლემა გახდა“ // „გიგა ბოკერია მიხეილ სააკაშვილისებრთა ოჯახის ერთ-ერთი სახეა“

——————-

„კვირის პალიტრა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ გია ხუხაშვილთან: „მსოფლიოში კონსერვატიული კონტრრევოლუცია დაიწყო!..“ // „ხელისუფლებას ხშირად უნდა შევახსენოთ, რომ აბსოლუტური ძალაუფლება, უპირველესად, აბსოლუტური პასუხისმგებლობაა და არა – უფლება, აკეთო ყველაფერი, რაც მოგეპრიანება“

ნათია დოლიძე

18 ნოემბერს ახალმოწვეული პარლამენტი მუშაობას შეუდგა. პირველი სხდომა პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ვრცელი მიმართვით გახსნა და არაერთ მნიშვნელოვან საკითხზე გაამახვილა ყურადღება. ოფიციალურად განაწილდა საპარლამენტო თანამდებობები. ამ თანამდებობებზე, ძირითადად, “ქართული ოცნების” საპარლამენტო სიის ე.წ. ახალი სახეები დაინიშნენ. როგორც მოსალოდნელი იყო, სპიკერად ირაკლი კობახიძე აირჩიეს, რომლის პოლიტიკური გამოუცდელობა ყველაზე ხშირად სახელდება მის სუსტ მხარედ. საკანონმდებლო ორგანოს გამოწვევებსა და პერსპექტივაზე გვესაუბრება ექსპერტი გია ხუხაშვილი:

- ვფიქრობ, რთული ოთხი წელი უდევს წინ პარლამენტის ახალ შემადგენლობას. ბევრი რამ იქნება დამოკიდებული მის სწორ გადაწყვეტილებებზე. “ქართულ ოცნებას” ახლა იმ მასშტაბის ძალაუფლება აქვს, რომ პრობლემების გადაუჭრელობის შემთხვევაში, სხვისთვის რამის გადაბრალება აღარ გამოუვა. რაც შეეხება საპარლამენტო თანამდებობებს, სიმართლე გითხრათ, წინასაარჩევნო პერიოდში ირაკლი კობახიძე ჩემზე მძიმე შთაბეჭდილებას ტოვებდა – იყო მეტისმეტად აგრესიული და ნეგატივზე ორიენტირებული; აქტიურად ავითარებდა შეთქმულების თეორიას, რაც, ძირითადად, მიმართული იყო არა “ნაციონალური მოძრაობის”, არამედ ე.წ. მესამე არჩევანის წინააღმდეგ. ეს, ჩემი აზრით, შეცდომა იყო და შედეგიც შესაბამისი მივიღეთ. თუმცა, მას შემდეგ, რაც არჩევნებმა ჩაიარა, მას თავი უკეთესად უჭირავს, თითქოს მისი ტრანსფორმაცია მოხდა, რაც იმედს მაძლევს, რომ შესაძლებელია, ის ჩამოყალიბდეს სახელმწიფო მოღვაწედ. როგორც ამბობენ, კობახიძე კვალიფიციური კონსტიტუციონალისტია და მაშინ, როდესაც ხელისუფლება სერიოზულ საკონსტიტუციო ცვლილებებს გეგმავს, ეს მის ღირსებად უნდა მივიჩნიოთ.

როგორც ვატყობ, მას ამ საკითხზე საკმაოდ მწყობრი მოსაზრებებიც აქვს. მომავალი საკონსტიტუციო ცვლილებებისას ის კომფორტი, რაც აბსოლუტური ძალაუფლების სახით დღევანდელ უმრავლესობას აქვს, შესაძლოა, პროცესების პოზიტიური განვითარებისთვისაც გამოიყენონ და ნეგატიურისთვისაც, თუმცა ამის წინასწარ განსაზღვრა რთულია, ყველაფერს დრო გვაჩვენებს.

რაც შეეხება კომიტეტების თავმჯდომარეებს და იმ სიახლეებს, რაც ვნახეთ, ეს ცალსახად პოზიტიურად უნდა შეფასდეს. მოვიდნენ ახალგაზრდები, რომლებიც არ არიან პოლიტიკური პროცესებით გარყვნილები და არსებობს დიდი მოლოდინი, რომ ისინი ქვეყნისთვის სიკეთის მოტანაზე იფიქრებენ.

ირაკლი კობახიძის და სხვების საერთო ნაკლად შეიძლება მივიჩნიოთ ის, რომ არ აქვთ პოლიტიკური გამოცდილება, მით უფრო – ისეთი მნიშვნელოვანი ორგანოს მართვისა, როგორიც პარლამენტია, აქედან გამომდინარე, პირველ ეტაპზე არაერთი პრობლემა შეექმნებათ, მაგრამ იმედი დავიტოვოთ, რომ ისინი სწრაფად გაივლიან ადაპტაციას და მოახერხებენ სიტუაციის მართვას.

პოლიტიკური გამოუცდელობის კიდევ ერთ ნაკლზე გავამახვილებ ყურადღებას: ვიცით ბანალური ჭეშმარიტება, რომ აბსოლუტური ძალაუფლება რყვნის ადამიანებს და ეს განსაკუთრებით ემუქრებათ პოლიტიკურად გამოუცდელ კადრებს.

მათთვის ძალაუფლების ხიბლი უფრო სახიფათო ხდება. ამიტომ არსებობს საფრთხე, რომ აბსოლუტური ძალაუფლება გახდეს უზურპაციისკენ მიდრეკილი, თუმცა ამის პრევენციისთვის არსებობს ქართველი საზოგადოება, მედია და სხვა შემაკავებელი ფაქტორები. ხელისუფლებას ხშირად უნდა შევახსენოთ, რომ აბსოლუტური ძალაუფლება, უპირველესად, აბსოლუტური პასუხისმგებლობაა და არა – უფლება, აკეთო ყველაფერი, რაც მოგეპრიანება.

- პირველივე სხდომაზე გამოჩნდა, რომ მომავალი ოთხი წლის განმავლობაში პარლამენტში კონფრონტაციული გარემო იქნება, “ნაციონალურმა მოძრაობამ” ვითარების გამწვავება დასაწყისშივე სცადა…

- დიახ, პარლამენტში მწვავე დაპირისპირებების მოწმე, ალბათ, ხშირად ვიქნებით. საკანონმდებლო ორგანოში შემარბილებელი ფაქტორები არ არსებობს, რაც ისევ და ისევ ხელისუფლების დამსახურებაა. მათ ყველაფერი გააკეთეს, რომ პარლამენტში ბუფერის როლის შემსრულებელი ძალები არ მოხვედრილიყვნენ. მათ პოლიტიკური სივრცე მოუსუფთავეს “ნაციონალურ მოძრაობას” და დანიშნეს “ქართული ოცნების” ერთადერთ ალტერნატივად. გასაგებია, რომ უახლოეს მომავალში ვერ ვიხილავთ ვერც “აგუგუნებულ საქართველოს” და არც ქართველებს შეუყვარდებათ ერთბაშად ერთმანეთი, რასაც კვირიკაშვილი გვპირდებოდა, რაც აუცილებლად გამოიწვევს საზოგადოებაში უკმაყოფილებას. ამის გამოყენებას აუცილებლად ეცდება “ნაციონალური მოძრაობა, “ქართული ოცნების” მხრიდან კი, ალბათ, კვლავაც ხშირად გავიგონებთ სისხლიან ცხრა წელზე ლაპარაკს…

- როგორ ხედავთ პარლამენტში “პატრიოტთა ალიანსის” როლს? როგორც ამბობენ, “ნაციონალური მოძრაობისთვის” ცხრა წლის შეხსენებას “ქართული ოცნება” სწორედ მათ დეპუტაციას გადააბარებს…

- ალბათ, ასეც მოხდება, თუმცა “ქართულ ოცნებაშიც” არაერთი მეგულება, რომ არ მოიშლის ამაზე ლაპარაკს. სიმართლე გითხრათ, “პატრიოტთა ალიანსი” დღევანდელი პარლამენტის ეგზოტიკური ელემენტია და მათი როლი უმნიშვნელო იქნება.
ისე კი, საზოგადოება ცხრა წელზე ლაპარაკით დაიღალა…

- პარლამენტის პირველ სხდომაზე პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა დეპუტატებს სიტყვით მიმართა და თანამშრომლობის შეთავაზებასთან ერთად, ისიც გაიხსენა, რომ პარლამენტის წინა შემადგენლობა მაინცდამაინც არ სწყალობდა. მან არაერთ საკითხზე გაამახვილა ყურადღება, მიანიშნა “ქართული ოცნების” მიერ საკონსტიტუციო უმრავლესობის ფლობის საფრთხეზე. მისი რეკომენდაციით, პარლამენტმა უნდა გააძლიეროს მედიის დაცვის მექანიზმები და უნდა შემუშავდეს ეროვნული უშიშროების ერთიანი სტრატეგია… მიუხედავად კეთილი სურვილებისა, მისი სიტყვა უმრავლესობაში მაინცდამაინც არ მოეწონათ…

- ვფიქრობ, პრეზიდენტისგან ადეკვატური სიტყვა მოვისმინეთ. მის გამოსვლაში ხელისუფლების კრიტიკა არ ყოფილა, ის უფრო ორიენტირებული იყო პროცესების უარყოფითად განვითარების საფრთხესა და მის პრევენციაზე. ჩემი აზრით, მის გამოსვლას ადეკვატური რეაქცია მოჰყვა, თუ არ ჩავთვლით ორი-სამი ადამიანის შეფასებას, რომლებიც კვლავ წარსულ დაპირისპირებაში არიან ჩარჩენილი და ფიქრობენ, რომ ამ განცხადებებით იმას ასიამოვნებენ, ვისზეც, მათი აზრით, დამოკიდებულია თითოეული მათგანის პოლიტიკური კარიერა. ჩემთვის გაუგებარი იყო სალომე ზურაბიშვილის შეფასება, რომ თურმე ეს სკოლის დირექტორის სიტყვა იყო… არ ვიცი, ეს სად დაინახა! სახელმწიფოს ინტერესებშია, ხელისუფლების სხვადასხვა შტომ ითანამშრომლოს ისეთ მნიშვნელოვან საკითხებზე, როგორიც საგარეო საფრთხე ან საკონსტიტუციო ცვლილებებია, ეს თუ ვინმეს არ ესმის, ძალიან ცუდია!

- პრეზიდენტმა პრემიერის თანამდებობაზე გიორგი კვირიკაშვილის კანდიდატურა პარლამენტს უკვე წარუდგინა. როდესაც ჩვენი გაზეთი გამოვა, სავარაუდოდ, უკვე გვეცოდინება, როგორი იქნება მინისტრთა კაბინეტის ახალი შემადგენლობა. საინტერესოა, თქვენ სად ელით ცვლილებებს?

- პერსონალურ საკითხებზე ლაპარაკისგან თავს შევიკავებ. მთავარია, ჩვენ ვიხილოთ მთავრობა, რომელიც ერთ გუნდად შეკრული, ერთ რეფორმისტულ გეგმაზე მომუშავე, კოორდინირებული და ეფექტიანი იქნება. დღეს მთავარი კითხვებია: გადავდივართ ინსტიტუციურ მართვაზე თუ ყველაფერს ვტოვებთ ისე, როგორც არის? არის კვირიკაშვილი რეალური პრემიერ-მინისტრი, რომელიც გადაწყვეტილებებს თვითონ მინისტრთა კაბინეტთან ერთად იღებს და პასუხისმგებელია ამ გადაწყვეტილებებზე, თუ კვლავაც პოლიტიკური ოპოზიციისა და საზოგადოების ნაწილის მხრიდან ბიძინა ივანიშვილის არაფორმალურ მმართველობაზე აპელირების მოწმე ვიქნებით?

სახელმწიფოებრივი განვითარებისთვის უმნიშვნელოვანესია, რომ ქვეყანაში გაჩნდეს ინსტიტუციური მმართველობის აღქმა! როდესაც ქვეყანაში იქმნება რაღაც პრობლემა, პრეტენზიების ობიექტები უნდა იყვნენ ქვეყნის პრემიერი და მთავრობა და არ უნდა ვისმინოთ გაუთავებელი ლაპარაკი ვიღაც მესამეზე, რაც დიდწილად სპეკულაციური ხასიათისაა ხოლმე. დარწმუნებული ვარ, იმ გადაწყვეტილებების მიღებაში, რაც ბიძინა ივანიშვილს ბრალდებოდა, მეტწილად არც მონაწილეობდა. იმაშიც დარწმუნებული ვარ, რომ ივანიშვილს ამ ქვეყნისთვის მხოლოდ კარგი უნდა, მაგრამ პოლიტიკური პროცესისგან მისი დისტანცირება სისხლხორცეული ამოცანაა.

- ახალი მთავრობის ერთ-ერთ მთავარი გამოწვევა ეროვნული ვალუტა იქნება, რომლის დევალვაცია პერმანენტულად გრძელ­დება…

- არ მინდა ამ დევალვაციაში ამჟამინდელი ხელისუფლების განსაკუთრებულად დადანაშაულება. იგივე პრობლემები არსებობდა წინა ხელისუფლების დროსაც, თუმცა იმჟამად ახერხებდნენ გარკვეული ვირტუალური კეთილდღეობის ილუზიის შექმნას და მოკლევადიანი სტაბილიზაციის ელემენტების შემოტანას, რაც ხშირად ძალიან დრამატულ მოვლენებზე იყო დაშენებული, მაგალითად, 2008 წლის აგვისტოს ომზე, როდესაც მრავალმილიარდიანი დახმარება მიიღო ქვეყანამ როგორ ფორმირდება ლარის კურსი? – ეს არის მოთხოვნა-მიწოდების პროცესზე დამოკიდებული, ანუ თუ მოთხოვნა უცხოურ ვალუტაზე იმაზე მეტია, რისი მიწოდებაც ბაზარს შეუძლია, იწყება ლარის გაუფასურება. ასეთ ვითარებაში ლარის სტაბილიზაციის ყველაზე გრძელვადიანი ფაქტორი შეიძლება იყოს იმპორტ-ექსპორტის ნულთან მიახლოებული სალდო. ჩვენ იმპორტს ვყიდულობთ ვალუტაზე, რისი დაბალანსებაც უნდა მოხდეს ჩვენი საექსპორტო საქონლიდან შემოსული შემოსავლებით, ყველაფერი დანარჩენი, მათ შორის – ტურიზმით თუ საახალწლოდ გადანახული 100 დოლარით ნაყიდი ინდაურით დაბალანსებული კურსი, რასაც მე “ინდაურის ეკონომიკა” შევარქვი, ეფემერულია. საახალწლოდ ინდაურის ყიდვა ლარის კურსზე რომ ახდენს გავლენას, იმის მაჩვენებელია, რომ ქვეყანაში ეკონომიკა არ გვაქვს. ვიდრე ჩვენთან არ ამუშავდება ეკონომიკის რეალური სექტორი და ექსპორტიდან შემოსული შემოსავალი გარკვეულ რიცხვებში არ აისახება, დავრჩებით მომხმარებელ ქვეყნად, რომლის ვალუტის სტაბილურობა მუდმივად კითხვის ნიშნის ქვეშ იქნება.

- მსოფლიოში ძალიან საინტერესო მოვლენები ვითარდება. მას შემდეგ, რაც ამერიკამ პრეზიდენტად დონალდ ტრამპი აირჩია, უკვე ევროპაში, კერძოდ, მოლდავეთსა და ბულგარეთში, საპრეზიდენტო არჩევნებში პრორუსმა და სოციალისტმა კანდიდატებმა გაიმარჯვეს…

- სამყარო მართლაც იცვლება და ვფიქრობ, გარკვეული ისტორიული კანონზომიერება ამ პროცესს ახასიათებს. ლიბერალური გლობალიზაციის კონცეფციას ხარვეზები აღმოაჩნდა. საერთოდ, როდესაც სისტემა კარგავს სიცოცხლისუნარიანობას, ეს ორი შესაძლო მიზეზით არის ხოლმე გამოწვეული: ერთ შემთხვევაში ის საწყისშივე უტოპიურ იდეას ეფუძნება და ამოწურავს ხოლმე თავის შესაძლებლობებს; მეორე შემთხვევაში კი დროში აცდენა ხდება. ამ შემთხვევაში ლიბერალური გლობალიზაციის პროცესის იდეა უტოპიური არ ყოფილა და ვფიქრობ, უფრო დროსთან აცდენასთან გვაქვს საქმე. როგორც ჩანს, სამყარო არ იყო მზად იმისთვის, რომ მიეღო ყველაფერი, რასაც სთავაზობდა ლიბერალურ დემოკრატიაზე დაშენებული სისტემა. პროცესს, რომელსაც ახლა ვაკვირდებით, მოდი, პირობითად ვუწოდოთ მსოფლიოში კონსერვატიული კონტრრევოლუცია, რომელიც დაიწყო “ბრექსიტის” სახით და მას მოჰყვა ეს პროცესები.

ვფიქრობ, ტრამპი ნაკლებად არის პრობლემა. მართალია, ფუნდამენტური საკითხია, პიროვნებები ქმნიან ისტორიას თუ ისტორიას მოჰყავს გარკვეულ ეტაპზე შესაფერისი ადამიანები, მაგრამ ვფიქრობ, ტრამპის შემთხვევაში, სწორედ ამ უკანასკნელთან გვაქვს საქმე.
ჩემი აზრით, გლობალური პროცესის განვითარებამ გამოავლინა გარკვეული პრობლემები და ისტორიას დასჭირდა ისეთი ფიგურა, როგორიც ტრამპია.

ისტორიული ანალოგიით რომ ვილაპარაკოთ, ჩემი აზრით, ტრამპი ელცინის ამერიკული ვარიანტია. როდესაც საბჭოთა კავშირმა დაკარგა გავლენა და დაშლის პირას მივიდა, აუცილებელი გახდა მისი ტრანსფორმაცია, რათა ისტორიული განვითარება გაგრძელებულიყო, თუმცა, თავის მხრივ, საბჭოთა სისტემა იბრძოდა გადარჩენისთვის… საჭირო იყო ისეთი ლიდერის გამოჩენა, რომელიც მოახერხებდა ამ სისტემის დასუსტებას და შექმნიდა საფუძველს ახალი სისტემის მშენებლობისთვის. ასე მოხდა ელცინის შემთხვევაში. მან ეს ნეგატიური ამოცანა შეასრულა და ამით შექმნა საფუძველი, პუტინის სახით ქვეყნის სათავეში მოსულიყო ახალი ლიდერი ახალი “ველიკოდერჟავული” იდეით და განახლებული პოლიტიკური ველით.

ჩემი აზრით, ისტორიულმა კანონზომიერებამ ტრამპიც ამიტომ მოაქცია აშშ-ის სათავეში, რათა მან სისტემა, რომელსაც ამდენი პრობლემა აღმოაჩნდა, მაქსიმალურად დაასუსტოს და მოასუფთაოს ველი ახალი ამერიკული იდეისთვის. მაგრამ ჩვენ ვხედავთ, რომ ეს არ არის მხო­ლოდ ამერიკის პრობლემა. აქამდე შეგუებული ვიყავით სამყაროს გარკვეულ მოდელს, მაგრამ ეს იცვლება და საქმე ახალი გლობალური წესრიგის ჩამოყალიბებისკენ მიდის. როგორ დალაგდება ეს საბოლოოდ, რთული სათქმელია. თუმცა ის წესრიგი, რაც აქამდე იყო, იბრძოლებს თავის გადასარჩენად და ეს მძიმე ბრძოლა იქნება.

რაც შეეხება ჩვენს პერსპექტივებს, ჩვენთვის მთავარი ევროპასთან გეოგრაფიული ინტეგრაცია კი არ არის, არამედ მთავარია ის ისტორიულად ჩამოყალიბებული ღირებულებები, რაც ევროპის ნაწილად გვაქცევს. ამიტომაც, ის საგარეო ვექტორი, რაც გამოცხადებული გვაქვს, უნდა გაგრძელდეს. როგორც უნდა განვითარდეს მოვლენები, ჩვენ მაინც უნდა ვაშენოთ ევროპული ტიპის სახელმწიფო და იმის მიხედვით, როგორ დალაგდება ვითარება, ევროპაში და ზოგადად, სამყაროში ვიპოვოთ ჩვენი ადგილი.
სამყაროს ამ მასშტაბურ გადანაწილებაში ჩვენ არ ვართ დიდი მოთამაშეები და ჩვენი ამოცანაც უფრო მარტივია, ვიდრე დიდი მოთამაშეების… გადარჩენილები ვართ, რომ ამ ცვლილებების ეტაპზე მიხეილ სააკაშვილი არ არის ჩვენი ქვეყნის სათავეში. ის აუცილებლად შეეცდებოდა ფრონტის წინა ხაზზე გაჭრას და ახალ უბედურებაში გადაგვჩეხდა.

იმედი მაქვს, ჩვენს ხელისუფლებას ესმის, რომ დღეს საქართველოსთვის ზომიერება და სიფრთხილე უმნიშვნელოვანესია. საფრთხე რომ გაზრდილია, ამ მოსაზრებას მეც ვიზიარებ. ტრამპის სახით აშშ-ს მოევლინა რეალური პოლიტიკის მიმდევარი, რომლისთვისაც პრიორიტეტული ნაციონალური ინტერესებია და ამ ინტერესების განხორციელებისთვის მან შეიძლება პოლიტიკური ვაჭრობისთვის ნებისმიერი თემა გამოიყენოს. ამ დახლზე, შესაძლოა, საქართველოც აღმოჩნდეს. ამ კუთხით დაზღვეული ვიყავით წინა ადმინისტრაციისას, რომელიც უფრო გლობალურად უყურებდა პრობლემებს…
ვნახეთ, რა მოხდა მოლდავეთსა და ბულგარეთში, გაზაფხულზე იწყება პროცესი საფრანგეთში, სადაც, ალბათ, კონსერვატორებს აქვთ წარმატების შანსი…

„კვირის პალიტრა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

„პარლამენტში კაჭკაჭები არ გვჭირდება“ // „მთავარია, ძველმა გუნდმა ახალი სახეების საკუთარ ტალღაზე მორგება არ სცადოს“ (სოსო ცისკარიშვილის, ლევან ბერძენიშვილისა და ნოდარ ჯავახიშვილის კომენტარები)

რუსუდან შელია

პარლამენტმა მუშაობა დაიწყო. როცა “კვირის პალიტრის” ეს ნომერი დღის სინათლეს იხილავს, მთავრობის დაკომპლექტება დასრულდება. ექსპერტ სოსო ცისკარიშვილთან საუბარი ახალი საპარლამენტო უმრავლესობის შეფასებით დავიწყეთ.

- ოპტიმიზმის საფუძველს მაძლევს­ “ქართული ოცნების” შემადგენლობაში მყოფი ე.წ. ახალი სახეები, რომლებიც მოტივირებული არიან, საზოგადოებას არსებულ გამოწვევებთან გამკლავების მექანიზმები შესთავაზონ. მთავარია, ე.წ. ძველმა გუნდმა მათი საკუთარ ტალღაზე მორგება არ სცადოს. მაგალითად, თამარ ჩუგოშვილმა ეკა ბესელიას მსგავსი განცხადებები რომ გააკეთოს, ეს, მინიმუმ, დასანანი იქნება. პარლამენტში სერიოზული პოლი­ტიკოსები გვჭირდება და არა კაჭ­კაჭები, რომლებიც დაზუთხულ ერთ­სა და იმავე ფრაზებს იმეორებენ.­ და კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი დეტალი:­ მისასალმებელია, რომ “ქართული ოცნების”­ ახალი ლიდერები “ნაცმოძრაობასთან” კინკლაობას მომავალ ხედვებზე აქცენტირებას ამჯობინებენ.

- პირველივე სესია მაინც “ქართული ოცნებისა“­ და “ნაცმოძრაობის” დაპირისპირებით დაიწყო. უმრავლ­ეს­ობის ლიდერმა არჩილ თალაკვაძემ ოპონენტებს აბსურდული სამართლ­ებრივი საქმეები შეახსენა, რომან გოცირიძემ კი ინფრასტრუქტუ­რის მინისტრი ნოდარ ჯავახიშვილი მწვავედ გააკრიტიკა...

- ბედი ჰქონია ბატონ გოცირიძეს, რომ ბატონი ჯავახიშვილი პარლამენტარი არ არის, დაპირისპირება ამის შემდეგ უნდა გენახათ. ბუნებრივია, პარლამენტში მწვავე დებატებს ველოდები, თუმცა მაინც მინდა მჯეროდეს, რომ მომავალი ოთხი წელი საქმეზე ორიენტირებულ პარლამენტს მივადევნებთ თვალს.

- ჩვენი გაზეთის გამოსვლის დროს მთავრობა­ უკვე დაკომპლექტებული იქნება. თუმცა, როგორც მანამდე ვრცელდებოდა ინფორმაცია, ეკონომიკის მინისტრის პოსტს გიორგი გახარია დაიკავებს, ფინანსთა მინისტრი­სას – დიმიტრი ქუმსიშვილი. მინისტრთა კაბინეტს ემშვიდობება ინფრასტრუქტურის მინისტრი ნოდარ ჯავახიშვილი. მთავრობის ახალი შემადგენლობა გიქმნით მოლოდინს,­ რომ მმართველი პარტია საქმიან რეჟიმზე გადადის?

- ეკონომიკის მომავალ მინისტრ გიორგი გახარიასგან უნდა მოვისმინოთ განმარტება, ბიზნესომბუდსმენობისას რომელ ბიზნესს გადაუჭრა პრობლემა ან რამდენი საჩივარი დააკმაყოფილა. ახალი კადრებით გუნდის განახლება მისასალმებელია, თუმცა შერჩევისას პრემიერს მეტი დაფიქრება მართებს. კვირიკაშვილმა ისიც აგვიხსნას, რატომ შეინარჩუნებენ წინა მთავრობის მინისტრები სკამებს ახალ შემადგენლობაში, თუნდაც თეა წულუკიანი.

როგორც წესი, პრემიერის მიერ ახალი კადრების წარდგენა სასკოლო სპექტაკლს ემსგავსება – ტრიბუნასთან დგას მთავრობის ხელმძღვანელი, რომელიც მინისტრებს აქებს, ემადლიერება და შემდეგ თანამდებობიდან ათავისუფლებს, რამდენიმე წუთში­ კი, ასევე ქება-დიდებით, მათ ახალი მინისტრებით ანაცვლებს. არავინ გვეუბნება, ვინ იყო კონკრეტული პირის რეკომენდატორი ასეთ მაღალ თანამდებობაზე, რა გამოცდილება და რისი შეცვლის უნარი აქვს.

——

ლევან ბერძენიშვილი,”რესპუბლიკური პარტიის” დამფუძნებელი:

- გაკვირვებული ვარ, პარლამენტის პირველ სხდომას ცხრა კაცი არ ესწრებოდა. სხვა მხრივ, ყველაფერი­ საქმიანად გამოიყურებოდა. როგორც ჩანს, ქვეყანამ საპარლამენტო ცხოვრების გამოცდილება მიიღო. ისიც მისასალმებელია, რომ საპარლამენტო თანამდებობები წინასწარ გამოცხადდა და საზოგადოებისთვის სიურპრიზი არ ყოფილა თუნდაც პარლამენტის თავმჯდომარედ ირაკლი კობახიძის დასახელება. კიდევ ერთი დეტალი – პარლამენტში ადგილებს საკმაოდ დიდ დატვირთვას ანიჭებენ ხოლმე, შევნიშნე, რომ მანანა კობ­ახიძე დავით ბერძენიშვილის სკამზე იჯდა.

- ამას რამე ლოგიკური ახსნა აქვს?

- რა თქმა უნდა, ვინც აკონტროლებს­ ვითარებას, ის მიუთითებს დეპუტატებს, რომელი სკამი უნდა დაიკავონ. ჩემთვის უცნობია, ვის დაუპირისპირდა მანანა კობახიძე, თუმცა ფაქტია, რომ პარლამენტის პირველ სხდომაზე ყველაზე ბედნიერი დეპუტატი არ გახლდათ. ისიც საოცარია, რომ მანანა კობახიძესა და ეკა ბესელიას სხვადასხვა პოლიტიკური ბედი ერგოთ, არადა, თითქოს ყველა საკითხში ერთად იყვნენ და თანამოაზრეებადაც ითვლებოდნენ.

ევროპასთან ინტეგრაციის კომიტეტის ახალ თავმჯდომარედ თამარ­ ხულორდავას დასახელებიYთ განსაკუთრებით კმაყოფილი ვარ. ის ამ თანამდებობას ყველა კრიტერიუმით შეეფერება. იგივე შემიძლია ვთქვა სხვა კომიტეტის თავმჯდომარეების უმრავლესობაზე, თუმცა ირაკლი კობახიძის წარმატებულ საქმიანობაში ეჭვი მეპარება – ის უხეში და მოუთმენელი გახლდათ ოპონენტებთან, არ გამოირჩეოდა თავაზიანი რიტორიკით, რაც პარლამენტის მართვაში ხელს შეუშლის. უმაღლეს საკანონმდებლო ორგანოს ხელმძღვანელად ბულდოგი კი არა, თავშეკავებული კაცი სჭირდება…

- “ქართული ოცნების” ჯგუფებად დაყოფას ელოდებით?

- ვერ წარმომიდგენია, თამარ ხულორდავამ, ნათელი გონების ადამიანმა, და ბნელეთის მოციქულმა კობა ნარჩემაშვილმა ერთად აკეთონ კეთილი საქმეები. “ქართულ ოცნებაში” ბევრი პროევროპელი პოლიტიკოსია, თუმცა მათ გვერდით არანაკლებ მცირე რაოდენობით არიან რუსეთის მოყვარულებიც. ვფიქრობ, სწორედ არსებული უმრავლესობიდან დაიბადება ოპოზიცია და “ქართული ოცნების” შემც­ვლელი ახალი პოლიტიკური ძალა.

- მინისტრთა კაბინეტში თუ ელოდებით “ნათელი გონების პროევროპელებს“?

- მინისტრთა კაბინეტის ახალი შემადგენლობის დასახელებით უნდა გამოიკვეთოს, რამდენად დამოუკიდებელია ქვეყნის­ ოფიციალური პირველი პირი, გიორგი კვირიკაშვილი. ეს ფაქტი მინისტრების ვინაობებზე მნიშვნელოვანია. რა თქმა უნდა,
კვირიკაშვილი ბევრად უკეთესი მმართველია, ვიდრე ირაკლი ღარიბაშვილი, თუმცა მას ერთი მთავარი ნაკლი აქვს – დღეს ერთ პოზიციას აფიქსირებს, ხვალ – მეორეს.

ფაქტია, პარლამენტში მაჟორიტარული ნაწილი მას არ დაუკომპლექტებია – “ქართულ ოცნებაში” ოთხი ჯგუფია, რაც პირად­ად მე ვიცი და მინახავს: კალაძის, ივანიშვილის, კვირიკაშვილის და თქვენ წარმოიდგინეთ, “გრეჩიხას” ჯგუფიც, უბრალოდ, მასში შემავალ პირებს არ დავასახელებ, ეს ისედაც ნათელია. იმედია, მთავრობა ამ ჯგუფების გავლენით კი არა, კვირიკაშვილის არჩევანით დაკომპლექტდება. სხვათა შორის, მას შემდეგ, რაც ალექსანდრე ჯეჯელავამ კომბლესთან ომი წამოიწყო და მომავალში, ალბათ,”ვეფხისტყაოსანს” შეერკინება, მაინტერესებს, ძველებიდან ვინ გადმოჰყვება ახლებს. პრემიერის წინდახედულობაც მხოლოდ ამის შემდეგ გამოჩნდება.

———

“კუპონის პერიოდში ეროვნული ბანკის პრეზიდენტი ნოდარ ჯავახიშვილი იყო, ისევე როგორც ის აღმოჩნდა წარუმატებელი ხელმძღვანელი ინფრასტრუქტურის სამინისტროში. სწორედ ამიტომ არ აღმოჩნდა ის ახალ მთავრობაში” – პარლამენტის პირველ სხდომაზე “ნაცმოძრაობის” წევრის, რომან გოცირიძის კრიტიკის­ ობიექტი რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი ნოდარ ჯავახიშვილი გახდა.

- გოცირიძეს ვურჩევ, ცნობილ ფსიქიატრს მიაკითხოს, თუმცა ის იმდენად მძიმე მდგომარეობაშია, განკურნება რთული იქნება. მის ბჟუტურზე პასუხის გაცემა დიდი პატივი იქნება გოცირიძისთვის, თანაც ხალხმა მას სათანადო სახელი წლების წინ შეურჩია – ალ კუპონე.

- ანუ წარმატებულ მინისტრად მიიჩნევთ თავს?

- გაიარეთ თბილისიდან ბათუმამდე და ნახავთ, რამდენი ახალი და თანაც ხარისხიანი გზა გაკეთდა. მინისტრად დანიშვნა ან გათავისუფლება წარმატებულობის ხარისხს არ განსაზღვრავს.

- ამბობენ, რომ ლაშა თორდიას ჩაანაცვლებთ სახელმწიფო აუდიტის ხელმძღვანელის პოსტზე...

- შესაძლოა, ახალ მინისტრად ალავიძეც­ დასახელდეს, თუმცა დაველოდოთ ოფიციალურ განცხადებას. კანდიდატურებზე ჩემთან საუბარი არ ყოფილა. ნებისმიერი გადაწყვეტილების შემთხვევაში ნაწყენი არ დავრჩები.

„კვირის პალიტრა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ მანან კობახიძესთან: „თუ გიორგი კვირიკაშვილი ჩემი უარის გამო გავანაწყენე, ბოდიშს ვუხდი“ // „რიგითი დეპუტატის რანგში მეტი შესაძლებლობა მაქვს, ადამიანის უფლებების დაცვაზე მაქსიმალურად ვიზრუნო. ვიცე-სპიკერობისას ამას იშვიათად ვაკეთებდი“

რუსუდან შელია

ყოფილი ვიცე-სპიკერი მანანა კობახიძე­ პარლამენტის ახალ შემადგენლობაში რიგით­ დეპუტატად დარეგისტრირდა – როგორც თავად განმარტავს, ადამიანის უფლებათა დაცვის კომიტეტის თავმჯდო­მარეობაზე უარი საკუთარი ინიციატივით განაცხადა, რადგან თანამდებობრივ ჩარჩოებში მოქცევის სურვილი არა აქვს:

- ახალ პარლამენტში დღეს თქვენს პოზიციას გია ვოლსკი იკავებს – რატომ გააკეთა­ გუნდმა არჩევანი მასზე და არა თქვენზე, ხართ თუ არა განაწყენებული ამ პოზიციის გამო?

- არ მივეკუთვნები იმ კატეგორიის ადამიანებს, რომლებიც გადაწყვეტილებებს წყენიდან გამომდინარე ან ემოციებით იღებენ­ – ჩვენ, პარლამენტის დეპუტატებს, საზოგადოების წინაშე უზარმაზარი პასუხისმგებლობა გვეკისრება, შესაბამისად, დაუშვებელია ჩვენი პოზიციები რაიმე ტიპის წყენას ეფუძნებოდეს. რაც შეეხება გუნდის დამოკიდებულებას, მოლაპარაკების პერიოდში, არც ერთ ეტაპზე მათგან პატივისცემისა და თანადგომის გარდა, არაფერი მიგრძნია. დარწმუნებული ვარ, მსგავსი ურთიერთდამოკიდებულება მომავალშიც გაგრძელდება.

- თქვენ საპირისპიროს დამტკიც­ებას ცდილ­ობთ, თუმცა საზოგადოების დიდმა ნაწილმა თქვენი უარი კომიტეტის თავმჯდომა­რეობაზე აღიქვა როგორც პასუხი­ გუნდის მიმართ, რომელმაც გარკვეულწილად ჩამო­გაქვეითათ – თქვენთვის ვიცე-სპიკერობა რომ შემოეთავაზებინათ, არ დათანხმდებოდით?

- პოსტი არასოდეს ყოფილა ჩემი მიზანი. ჩემს ამა თუ იმ მაღალ თანამდებობაზე ყოფნას ყოველთვის გარკვეული გარემოება განაპირობებდა – 2012 წელს, როდესაც ბიძინა ივანიშვილმა პირველი ვიცე-სპიკერობა შემომთავაზა, ჩემთვის, როგორც პოლიტიკაში ახალფეხშედგმული ადამიანისთვის, დიდი გამოწვევა გახლდათ. შესაძლოა, გარკვეული ხარვეზი მქონდა და ზოგჯერ არასწორ გადაწყვეტილებასაც ვიღებდი, თუმცა ყოველთვის პრინციპების ერთგული ვიყავი და ჩემს მოვალეობას ერთადერთი­ სულისკვეთებით ვასრულებდი – მოქალაქეების ყოფა ყოფილიყო­ იმაზე უკეთესი, ვიდრე დღესაა. 2012 წელსვე მთავარ ამოცანად კარიერული წინსვლა რომ დამესახა და ამ მიმართულებით მიზანმიმართული ნაბიჯებიც გადამედგა, ვიცესპიკერობიდან პარლამენტის თავმჯდომარის პოსტამდე მხოლოდ ერთი ნაბიჯი რჩებოდა. მე კი ეს არ გავაკეთე, რადგან თანამდებობა ჩემი მოწოდება არასოდეს ყოფილა. არავითარი წყენა არ მაქვს არავის მიმართ. არ მესმის, რატომ ატყდა მსგავსი აჟიოტაჟი.

- აჟიოტაჟის საფუძველი გარკვეულწილად თქვენც შექმენით, როდესაც საკითხზე კონსულტაციები დააანონსეთ და ბოლო დღეებში მედიასთან კავშირი, ფაქტობრივად, გაწყვიტეთ...

- ველოდებოდი, რას გადაწყვეტდა პარტია. შესაძლოა, ჩემი კოლეგების ნაწილი გადაწყვეტილებას ეთანხმებოდა, ნაწილი­ – არ იზიარებდა, თუმცა გადაწყვეტილი მქონდა, დეტალებზე საბოლოო შეთანხმების შემდეგ მესაუბრა. მადლობელი ვარ, რომ ჩემს პოზიციას გუნდი პატივისცემით შეხვდა.

- მაინც მინდა გკითხოთ – თქვენთვის ადამიანის უფლებათა კომიტეტის თავმჯდომა­რეობა თქვენთან დაკავშირებული ე.წ. კოკაინის სკანდალის გამო ხომ არ გახდა მიუღებელი, ან ალეკო ელისაშვილის განცხადებები ხომ არ გახდა ფაქტორი, რის გამოც გუნდმა­ ახლა პარლამენტში თქვენი ვიცე-სპიკერობა არ ისურვა?

- ეს იყო ბინძური კამპანია, რომლის მიმართაც საზოგადოების ჯანსაღ ნაწილს კითხვები აღარ აქვს. გამოძიება ოთხი თვე მიმდინარეობდა და მტკი­ცებულებების წარმოდგენა ვერავინ შეძლო. დიახ, იმ მძიმე პერიოდშიც გუნდი ბოლომდე მენდობოდა და კომიტეტის თავმჯდომარეობის შემო­თავაზებაც ამის დადასტურება გახლდათ. თუმცა, კომიტეტის თავმჯდომარის პოზიცია არ არის აუცილებელი, ჩემი საქმიანობა მომავალშიც პრინციპულად გავაგრძელო – დეპუტატის რანგში მეტი შესაძლებლობა მაქვს ადამიანის უფლებების დაცვაზე მაქსიმალურად ვიზრუნო. ვიცე-სპიკერობისას ამას იშვიათად ვაკეთებდი.

- თავადაც ამბობთ, რომ თქვენი მიზანი ახლა ადამიანის უფლებების დაცვაზე ზრუნვა­ იქნება, კომიტეტის თავმჯდომარეობა უფრო მეტ შესაძლებლობას არ მოგცემდათ ამ მხრივ?

- ადამიანის უფლებების დაცვა ჩემი საქმე და პროფესიაა. ვიცე-სპიკერის რანგში ამ მიმართულებით საქმიანობას აქტიურად ვერ ვახერხებდი – ზოგჯერ პარლამენტის თავმჯდომარის მოვალეობას ვასრულებდი, დელეგაციებსა და საბჭოებს ვხელმძღვანელობდი, გადატვირთული გრაფიკი მქონდა და თანაც რეგლამენტით არ მქონდა უფლება, რომელიმე კომიტეტის წევრი ვყოფილიყავი. ახლა, როგორც რიგით დეპუტატს, მეტი შესაძლებლობა მომეცემა სხვადასხვა გამოწვევაზე აქტიურად ვიმუშაო…

- არც გიორგი კვირიკაშვილს გამოუხატავს­ წყენა თქვენს უარზე?

- გიორგი კვირიკაშვილმა არა მხოლოდ შემომთავაზა, მთხოვა კიდეც, რომ კომიტეტის თავმჯდომარეობას დავთანხმებოდი. შესაძლოა ჩემი უარის გამო გავანაწყენე, რისთვისაც ბოდიშს ვუხდი. ნამდვი­ლად არ მინდოდა პროცესი გაწელილიყო და ვინმეს ეფიქრა, რომ კონსულტაციები ვაჭრობას დაემსგავსა, ან რამე მსგავსი. თავიდანვე ვთქვი, რომ მზად ვიყავი, პარლამენტში საქმიანობა რიგითი დეპუტატის პოზიციიდან გამეგრძელებინა.

——————–

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

მთავრობის დასახელება ერთი დღით გადაიდო

სალომე სარიშვილი

საპარლამენტო თანამდებობების გადანაწილების შემდგომ, პარლამენტმა ნდობა განახლებულ მთავრობას უნდა გამოუცხადოს. პრემიერ-მინისტრობის კანდიდატის გიორგი კვირიკაშვილის თქმით, საზოგადოება ახალ მინისტრთა კაბინეტზე დაზუსტებულ ინფორმაციას ხვალ გამართულ სპეციალურ ბრიფინგზე შეიტყობს. მანამდე კი პოლიტოლოგები “მთელ კვირასთან” საუბრისას შეცვლილი მინისტრების განვლილ საქმიანობას აფასებენ და განახლებით მოსალოდნელ შედეგებზე საუბრობენ.

შეგახსენებთ, რომ მინისტრთა კაბინეტში მოსალოდნელ ცვლილებებზე მედიაში უკანასკნელი თვის განმავლობაში არაერთი დაზუსტებული თუ დაუზუსტებელი ინფორმაცია ვრცელდებოდა. მათ შორის, ძალოვანი უწყებების მინისტრთა შესაძლო ცვლილებაზე, თუმცა კი, კვირიკაშვილმა რამდენიმე დღის წინ ეს ვარაუდი კატეგორიულად უარყო და თქვა, რომ აღმასრულებელ ხელისუფლებაში რამდენიმე ცვლილება უფრო ეკონომიკურ გუნდში მოხდება და ძალოვან უწყებებს არ შეეხება.

განახლებული მინისტრთა კაბინეტი

უკვე გადაჭრით შეიძლება ითქვას, რომ მთავრობის ძველი შემადგენლობიდან თანამდებობის დატოვება ფინანსთა მინისტრს ნოდარ ხადურს მოუწევს, რომელსაც ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრი დიმიტრი ქუმსიშვილი ჩაანაცვლებს. თავად ხადურის ბედი კი ამ დრომდე გაურკვეველია.

რაც შეეხება ეკონომიკის სამინისტროს, ამ უწყებას დიდი ალბათობით ეკონომიკური საბჭოს წევრი და ბიზნეს-ომბუდსმენი გიორგი გახარია უხელმძღვანელებს. მთავრობაში მისი გადასვლის შესახებ ინფორმაცია პარლამენტის თავმჯდომარემ ირაკლი კობახიძემ განახლებული პარლამენტის პირველ სხდომაზე დაადასტურა, თუმცა კონკრეტულად რომელ თანამდებობაზე ინიშნება გახარია ეს არ უთქვამს. მისი თქმით, უნდა ველოდოთ, რომ “ქართული ოცნების” სიის ათეულში მოხვედრილი გიორგი გახარია მინისტრი გახდება.

რაც შეეხება სხვა ცვლილებებს, ირაკლი კობახიძის განცხადებით, აღმასრულებელი ხელისუფლების შემადგენლობაში რამდენიმე ცვლილება იქნება, თუმცა ამას პრემიერი განაცხადებს. გარდა ეკონომიკისა და ფინანსთა მინისტრების ცვლილებისა, სავარაუდოდ რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის ნოდარ ჯავახიშვილის შეცვლის შესახებაც მოვისმენთ. ვინ დაიკავებს ინფრასტრუქტურის მინისტრის პოსტს, ამას საზოგადოება გიორგი კვირიკაშვილისგან შეიტყობს. თავად მინისტრი კი ამ ფაქტს არც უარყოფს და არც ადასტურებს.

ვარაუდის დონეზე ითქვა ისიც, რომ შეიცვლება კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრი მიხეილ გიორგაძეც, ხოლო მის შემცვლელად მერიის საქალაქო სამსახურის ხელმძღვანელი ია მაქაცარია მოიაზრება.

ჟურნალისტების შეკითხვაზე დარჩება თუ არა ახალ მინისტრთა კაბინეტში კულტურის მინისტრი, გიორგაძემ უპასუხა, რომ ამის შესახებ ინფრომაციას მხოლოდ პრემიერისგან შევიტყობთ. თავად მაქაცარიამ კი აღნიშნული კატეგორიულად უარყო. აღსანიშნავია ისიც, რომ მოსაზრების დონეზე აქტიურად საუბრობენ ევროინტეგრაციის მინისტრად “თავისუფალი დემოკრატების” ყოფილი წევრის ვიქტორ დოლიძის დანიშვნაზე, თუმცა, ამ ვარაუდის მედიაში განხილვის შემდგომ ითქვა ისიც, რომ სახელმწიფო მინისტრთა აპარატები შესაძლოა მომიჯნავე სამინისტროებს შეუერთდეს.

აქ კი ევროინტეგრაციისა და დიასპორის სამინისტროების საგარეო უწყებასთან შერწყმა იგულისხმება. ასევე შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის სამინისტროს – დევნილთა სამინისტროსთან შეერთება. დიასპორის სამინისტროს გაუქმება პრაქტიკულად უკვე გადაწყვეტილია და ეს მინისტრმა გელა დუმბაძემაც დაადასტურა, თუმცა თქვა, რომ სამინისტროების შერწყმის შემთხვევაში იგი საგარეოში არ გადაინაცვლებს.

“განხორციელდება შერწყმა სახელმწიფო მინისტრის აპარატის საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან. მინდა ვუთხრა ყველა ჩვენს პარტნიორს და მეგობარს, რომ ეს თემა განიხილოს მხოლოდ და მხოლოდ პოზიტიურ ჭრილში, იმიტომ, რომ პროფესიონალთა ჯგუფი, რომელიც ჩვენი სამსახურის კედლებში წლების განმავლობაში ჩამოყალიბდა, მუშაობას უფრო მაღალ გემბანზე გააგრძელებს,” – განაცხადა გელა დუმბაძემ და იქვე დაუმატა, რომ თავად კვლავ დიპლომატიურ საქმიანობას დაუბრუნდება და სავარაუდოდ, ელჩი იქნება.

ცვლილება იქნება სოფლის მეურნეობის სამინისტროშიც, სადაც მინისტრ ლევან დავითაშვილს სავარაუდოდ სოფლის მეურნეობის ყოფილი მინისტრი დავით კირვალიძე შეცვლის. ენერგეტიკის მინისტრად კი დიდი ალბათობით კვლავ კახი კალაძე მოგვევლინება. პრინციპში, ეს მან თავადაც დაადასტურა, როცა თქვა, რომ საკუთარ თავს აღმასრულებელ ხელისუფლებაში ხედავს.

საბოლოოდ ვინ რომელ თანამდებობას დაიკავებს და როგორ გადანაწლდება აღმასრულებელ ხელისუფლებაში მინისტრთა პორტფელები, ამას საზოგადოება ხვალ გამართულ სპეციალურ ბრიფინგზე მოისმენს. აღსანიშნავია, რომ პარასკევს გაკეთდა განცხადება, რომ პრემიერი კვირიკაშვილი ახალი მთავრობის შემადგენლობას 21 ნოემბერს დაასახელებდა, თუმცა, გუშინ მთავრობის ადმინისტრაციამ გაავრცელა განცხადება, რომ მინისტრების დასახელება სამშაბათს მოხდება. რა გახდა ვადის გადაწევის მიზეზი, უცნობია.

რატომ იცვლებიან მინისტრები

პოლიტოლოგებს მინისტრთა კაბინეტში განსახორციელებელ ცვლილებებსა და სამომავლო სიახლეებზე განსხვავებული შეხედულებები აქვთ. ამბობენ, რომ აღმასრულებელ ხელისუფლებაში ზოგიერთი მინისტრის მუშაობა ნაკლებად ნაყოფიერი იყო და სავარაუდოდ, მათი ცვლილებაც ამ მოტივით აიხსნება. ზოგიერთი კი იმასაც ამბობს, რომ “ქართულ ოცნებას” მისი ხელისუფლებაში ყოფნის პერიოდში არც სასიკეთოდ შეუცვლია რაიმე და არც უარესობით, შესაბამისად, უკეთეს შედეგს არც ახალი მინისტრების ცვლილებით ელიან.

პოლიტოლოგისა და ფსიქოლოგის რამაზ საყვარელიძის თქმით, მიუხედავად მისი პოლიტიკისადმი დიდი ინტერესისა, მისთვის მაინც რთულია შეაფასოს ამა თუ იმ მინისტრის განვლილი საქმიანობა, ვინაიდან მინისტრის წარმატებას სხვა ისეთი პარამეტრებიც აქვს, რაც ჩვეულებრივი ადამიანისთვის დაფარულია. მისი აზრით, პასიურობა კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროში ნამდვილად იგრძნობოდა, ვინაიდან, მიუხედავად დიდი მოლოდინისა, კულტურულ ცხოვრებაში პრიორიტეტი ეროვნული კულტურის მოვლა არ ყოფილა.

“შეიძლება გამომრჩა, მაგრამ თვალსაჩინო სიახლეები ამ სფეროში არ მახსენდება, რადგან კულტურის პრიორიტეტი მხოლოდ თანამედროვე სიახლეების საზოგადოებისთვის შეთავაზება არაა. აქვე მახსენდება საყდრისის ძეგლი, რომლის ირგვლივაც განვითარებული მოვლენები საზოგადოების უარყოფით მუხტზე ნამდვილად აისახა. ცხადია, თუ კულტურის მინისტრი შეიცვლება, მას არავინ დაუკარგავს იმ მასშტაბურ პროექტს, რომლის ფარგლებშიც საქართველოს მსოფლიო ვარსკვლავები ესტუმრნენ და ქართველი მსმენელები გაანებივრეს,” – აღნიშნავს პოლიტოლოგი.

რაც შეეხება ფინანსთა მინისტრ ნოდარ ხადურს, საყვარელიძის თქმით, მისი მინისტრობა ყველაზე რთული განსახილველია იმდენად, რამდენადაც ეკონომიკასა და ფინანსებში ნაკლები კომპეტენციის გამო, რთულია გავიგოთ სად იყო მისი ბრალეულობა იგივე ლარის გაუფასურების საკითხებში.

“რადგან ამ სფეროში ვერ ვერკვევი, არ ვიცი სად იყო ჭეშმარიტება. თანაც ფინანსები ისეთი საკითხია, რომლის შედეგიც ჩვენამდე გვიან აღწევს. ასე რომ, ხადურის მინისტრობის შეფასება ასე თუ ისე ეკონომიკის ცოდნის გარეშე ძნელია, სხვას კი ნამდვილად ვერ დავეყრდნობი,” – აღნიშნავს რამაზ საყვარელიძე და იქვე უმატებს, რომ მისთვის მოულოდნელი იქნება, თუ ინფრასტრუქტურის მინისტრს შეცვლიან.

“ნოდარ ჯავახიშვილის შეცვლის გადაწყვეტილება არ მესმის, რადგან მას ჯერ კიდევ ეროვნული ბანკის დირექტორობის დროიდან ვიცნობ და ვიცი, რომ საქმის ერთგული პიროვნებაა. შეიძლება უფრო საჭირო ადგილას გადაჰყავთ, მაგრამ თუკი ეს გადაწყვეტილება იმითაა ნაკარნახევი, რომ მან საქმე ვერ გააკეთა, მაშინ ეს არ მესმის,” – ამბობს პოლიტოლოგი და იქვე უმატებს, რომ “კარგი იქნება, თუ საკადრო ცვლილებების მოტივაციასაც გვეტყვიან-ხოლმე”. მისი შეფასებით, გაუგებარია რატომ გაუშვეს სოფლის მეურნეობის ყოფილი მინისტრი ოთარ დანელია დეპუტატად, როცა იგი საკმაოდ მოტივირებული ახალგაზრდა მინისტრი იყო. თუმცა, საყვარელიძის თქმით, არც მისი შესაძლო შემცვლელი – დავით კირვალიძეა ცუდი კანდიდატურა.

რაც შეეხება სამინისტროების შერწყმას, პოლიტოლოგის აზრით, სახელმწიფო მინისტრის აპარატებთან დაკავშირებით გარკვეული გაუგებრობა მართლაც არის.

“არა იმიტომ, რომ საქართველოს დიასპორა ან ევროინტეგრაცია არ სჭირდება, არამედ იმიტომ, რომ უმჯობესია ეს გადაწყვეტილებები ერთ სტრუქტურაში გადაწყდეს. რაც შეეხება უშუალოდ ახალ მინისტრებს და მათ შესაძლო მუშაობას, ამას მომავალი გვიჩვენებს,” – უთხრა “მთელ კვირას” რამაზ საყვარელიძემ.

პოლიტოლოგი თორნიკე შარაშენიძე კი მიიჩნევს, რომ “ქართულ ოცნებას” და შესაბამისად, აღმასრულებელ ხელისუფლებას ქვეყნისთვის არც სასიკეთოდ შეუცვლია რაიმე და არც პირიქით – უარესობისკენ. ამიტომ, მისი თქმით, მინისტრთა კაბინეტში ცვლილებები დიდად არც ახლა შეცვლის რამეს.

“მართალი გითხრათ ინფრასტრუქტურის, სოფლის მეურნეობისა და კულტურის მინისტრების საქმიანობა ნაკლებად ვიცი და შესაბამისად, მათი შეფასება გამიჭირდება. რაც შეეხება ფინანსთა მინისტრ ნოდარ ხადურს, არ მინდა მას ლარის დაცემა დავაკისრო, ისევე როგორც ეროვნულ ბანკს, ეს ალბათ უფრო მთლიანად ეკონომიკაში მიმდინარე მოვლენების ბრალია, თუმცა მის ხსენებაზე ყველას გაუფასურებული ეროვნული ვალუტა ახსენდება,” – აღნიშნავს თორნიკე შარაშენიძე. მისი თქმით, დიმიტრი ქუმსიშვილს ფინანსთა სამინისტროში გადასვლა გასაკვირი არაა, რადგან ფინანსთა სამინისტრო უფრო წამყვანი სამინისტროა, ვიდრე ეკონომიკის, ხოლო მისი წამყვანი, პოლიტოლოგის აზრით, ივანიშვილის კადრი უნდა იყოს.

“საერთოდ, “ქართული ოცნება” იმით გამოირჩევა, რომ არც მიღწევები აქვს და არც კატასტროფები. საბოლოო ჯამში, ყველა თქვენ მიერ ჩამოთვლილი მინისტრის წარსული საქმიანობაც “ოცნების” პოლიტიკის ნაწილია. ამ ადამიანების ცვლილებით არც უკეთესობას ველოდები და არც უარესობას,” – აცხადებს პოლიტოლოგი და უმატებს, რომ ერთადერთი, ვისაც შეუძლია ცვლილებების განხორციელება, მომავალი ეკონომიკის მინისტრი გიორგი გახარიაა. ერთადერთი გახარიამ შეიძლება რაღაც მოახდინოს, რადგან მას ივანიშვილთან უშუალო კავშირი აქვს. ხოლო როცა ეკონომიკისა და ფინანსთა მინისტრები ივანიშვილთან უშუალო კავშირზე არიან გასულნი, ეს კარგია, რადგან ყველა ინვესტიცია მისი გავლით ხდება. რაც შეეხება სამინისტროების შეერთებას, ვფიქრობ, სახელმწიფო მინისტრის აპარატების უმრავლესობა ხელოვნურია, ამიტომ გამორიცხული არაა დიასპორას მალე ევროინტეგრაციაც მიჰყვეს და ეს აბსოლუტურად სწორი და ლოგიკური გადაწყვეტილება იქნება”, – განუცხადა “მთელ კვირას” თორნიკე შარაშენიძემ.

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

რა მოლოდინი გაქვთ ახალი მთავრობისგან?

ნინო ქეთელაური

(შემოკლებით)

რა მოლოდინი გაქვთ ახალი მთავრობისგან? – ამ კითხვით “მთელმა კვირამ” საზოგადოების წარმომადგენლებს მიმართა.

თედო დონდუა (ისტორიკოსი): “პოეტურად რომ ვთქვა, მე ვხედავ საქართველოს ნათელ მომავალს. ვფიქრობ, რომ ჩვენ გავიარეთ დიქტატურის საფეხური, ახლა კი დემოკრატიული სტრუქტურები უნდა გავაძლიეროთ და ბიზნესმა გაილაღოს. ვისაც არ აქვს ფული, ის ხალხი არ უნდა იყოს დავიწყებული. ზოგადად, კურსი სწორია, უბრალოდ უკეთ უნდა გავიაზროთ, როგორი ქვეყანა გვინდა ეკონომიკური კუთხით. მე ძალიან მინდა, რომ ჩვენმა მთვარობამ ამ კუთხით ქვეყნის განვითარების კონცეფცია დადოს, რომელიც რეკომენედაციების სახით მიეწოდება ბიზნესს. ჩვენ გავიზარდეთ და მივედით იმ დონემდე, რომ აღარ გვინდა ერთი კაცის ხელში ყოფნა, რომელიც კანონის ზემოთ დადგება. “გასაგებია, რომ 4 მილიონიან ქვეყანაში ყველა დარგის განვითარება შეუძლებელია, ამიტომ ხელისუფლებამ ისეთი კონცეფცია უნდა შეიმუშაოს, რომ რამდენიმე დარგი განვითარდეს, უპირველესად სამრეწველო დარგები. ამ ყველაფრის გაკეთება კი კარგი განათლების სისტემის გარეშე შეუძლებელია. დანარჩენი უკვე, თუ როგორ “გავაკონტროლებთ” მთავრობას, ჩვენზეა დამოკიდებული.”

ნატო გელაშვილი (მომღერალი): “დაზუსტებით არ ვიცი, მაგრამ რაღაც გადაადგილებები რომ მოხდება, ფაქტია. რამდენად პოზიტიური ცვლილებები იქნება, არ ვიცი, მაგრამ იმედი მაქვს, რომ სწორ გადაწყვეტილებებს მიიღებენ. როცა დაინიშნებიან, მოლოდინებზე მერე უფრო ზუსტად შემეძლება საუბარი.”

ლადო ვარდოსანიძე (არქიტექტორ-ურბანისტი): “როგორც ყველაფერი ახალი, რაღაც იმედის მომასწავებელია. ახალი ცოცხი კარგად გვისო, ამბობენ. მთავარია, რომ ეს ახლებური შემართება მომდევნო წლების განმავლობაში არ დაკარგონ. ძალიან მნიშვნელივანია, რომ შეავსონ ის ხარვეზები, რაც ჰქონდა აღმასრულებელ ხელისუფლებას, განვლილი 4 წლის განმავლობაში. ერთ-ერთი მნიშვნელოვანია ქვეყნის სივრცითი მოწყობა, რომლის კონცეფციაც არსებობს და ვფიქრობ, ინფრასტრუქტურული განვითარების მიმართულებით სერიოზული გარღვევაა მოსალოდნელი. ასე რომ, ოპტიმისტურად ვუყურებ მომავალს.”

ნანა კაკაბაძე (უფლებადამცველი): “რაღაც განსაკუთრებულ ცვლილებებს არ ველოდები, რადგან ხელისუფლებაში დარჩა “ქართული ოცნება” და მინისტრებიც ძირითადად მათი დანიშნულები არიან. თუმცა, ძირეული რეფორმაა გასატარებელი, სამინისტროებია შესამცირებელი, მაგრამ იმის მოლოდინი არ მაქვს, რომ რაიმე განსაკუთრებული მოხდება.”

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ სოსო ცისკარიშვილთან: „ჩვენს პრემიერს უპირველეს ყოვლისა ნანატრ დამოუკიდებლობას ვუსურვებდი“

ნინო ქეთელაური

“თუ ორივე მხარემ აკადემიური პრინციპებით მოქმედება არ მოისურვა და ისევ ურთიერთლანძღვის რეჟიმში დარჩა, ჩვენ დავკარგავთ 4 წელიწადს და მომავალზე საუბრის ნაცვლად, ისევ წარსულში ჩავეფლობით. პოლიტიკოსებმა კი საკუთარ თავს დააბრალონ რა განწყობასაც ქართული საზოგადოებისგან მიიღებენ”, – ამის შესახებ “დამოუკიდებელ ექსპერტთა კლუბის” პრეზიდენტმა სოსო ცისკარიშვილმა “მთელი კვირასთან” “ოცნებისა” და “ნაცმოძრაობის” სამომავლო ურთიერთობის შეფასებისას განაცხადა.

რაც შეეხება სამთავრობო ცვლილებებს, როგორც პოლიტოლოგი ამბობს, მას შემდეგ, რაც ახალი მინისტრების ვინაობა გახდება ცნობილი, შესაძლებელი იქნება გაკეთდეს შეფასება “ვინ ვისი რეკომენდაციით ან ბრძანებით დაინიშნა”.

ახალი პარლამენტი, პრეზიდენტისა და მმართველი ძალის ურთიერთობა, სამთავრობო ცვლილებები, “ნაციონალურ მოძრაობაში” მიმდინარე პროცესები და საქართველოს პატრიარქის რუსეთში ვიზიტი – ეს ის საკითხებია, რაზეც “მთელი კვირა” პოლიტოლოგს ესაუბრა.

სოსო ცისკარშვილი: ძალიან ვცდილობ, რომ ჩემი შეფასებებით არ გავუფუჭო ხასიათი გამარჯვებულებს, ანუ პარლამენტში შესულებს, მაგრამ რამდენად გამომივა, არ ვიცი. ახალ პარლამენტს კიდევ ერთი-ორი კვირა ვაცადოთ და უფრო რეალური დასკვნების გაკეთების საშუალება ახალი მთავრობის შემადგენლობის გამოცხადების შემდეგ მოგვეცემა.

- როგორ ფიქრობთ, პრეზიდენტმა ახალი პარლამენტის მიმართ სწორი შეფასებები და აქცენტები გააკეთა?

- საპარლამენტო დარბაზში ასეთი გამოსვლის მოტივაცია გაჩნდა მას შემდეგ, რაც არჩევნების მეორე ტურში მიღებული წარმატების მერე “ქართული ოცნების” რამდენიმე წარმომადგენელი ერთი და იმავე მელოდიაზე აჭიკჭიკდა. ამ ღიღინის ტექსტი გახლდათ ის, რომ უნდა შეიცვალოს პრეზიდენტის არჩევის წესი. მათ ვერ დაიოკეს საკუთარი სურვილი, რომ სახელმწიფოს პრეზიდენტის დანიშვნის შესაძლებლობა მხოლოდ თავიანთ პარტიას, ანუ ბიძინა ივანიშვილს ჰქონოდა. ამას რასაკვირველია, ბატონი პრეზიდენტი უყურადღებოდ ვერ დატოვებდა და სრულიად მკაფიო იყო მისი განცხადება. ხოლო ის ფრაზა, რომ ბოროტი განზრახვების გარეშეც კი შიშის საფუძველია საკონსტიტუციო უმრავლესობაო, ვფიქრობ, რომ გარკვეული დეზინფექცია გახლავთ იმ განზრახვისა, რომელიც მიუღებელია არა მხოლოდ პრეზიდენტისთვის, არამედ ჩვენი საზოგადოების დიდი ნაწილისთვის.

- პრეზიდენტმა მისდამი წინა მთავრობის დამოკიდებულება გაიხსენა, მათ შორის დაპირისპირებები და ახალ პარლამენტთან თანამშრომლობის სურვილი გამოთქვა. როგორ ფიქრობთ, მისი და “ქართული ოცნების” თანამშრომლობა შედგება?

- ჩემი აზრით, აქ ყურადღება გამახვილდა იმაზეც, რომ უკანასკნელ პერიოდში პრეზიდენტსა და პრემიერ-მინისტრს შორის ადეკვატური დამოკიდებულება და კომუნიკაცია სუფევს. რასაკვირველია, მისი უკმაყოფილების ნოტიც ბუნებრივი იყო იმ პერიოდზე, როდესაც პრემიერ-მინისტრად მყოფ ბატონ ღარიბაშვილს საქართველოს პრეზიდენტთან ურთიერთობა თვალსაჩინოდ ჰქონდა აკრძალული. კითხვაზე – ვინ აუკრძალა მას პრეზიდენტთან კომუნიკაცია? – პასუხი ყველასთვის ნათელია.

- იქიდან გამომდინარე, რომ “პატრიოტთა ალიანსს” სულ 6 კაციანი ფრაქცია აქვს, როგორ ფიქრობთ, რა როლი ექნებათ პარლამენტში?

- რასაკვირველია, საკანონმდებლო გადაწყვეტილების შემოსაღებად 6 ხმას რაიმე სახის გადამწყვეტი მნიშვნელობა არ ექნება. მითუმეტეს, ჩვენი პარლამენტის დღევანდელ სტრუქტურაში. თუმცა, გამომდინარე იქიდან, რომ ექვსეული, რომლითაც ეს პოლიტიკური ძალაა წარმოდგენილი, საკმაოდ აქტიური მოქალაქეები არიან და განსხვავებული აზრის მქონე სუბიექტებთან ურთიერთობის სოლიდური გამოცდილება აქვთ, ასევე, საკუთარი ხედვის გაჟღერებაც მათთვის ხელმისაწვდომი იქნება, არ გამოვრიცხავ, რომ გარკვეული არბიტრის ფუნქციაც შეასრულონ. “პატრიოტთა ალიანსი” პარლამენტისთვის საზოგადოების იმ აზრის მიმწოდებელი გახდება, რომელიც “ქართული ოცნებისა” და “ნაციონალური მოძრაობის” შეხედულებებისგან მკვეთრად განსხვავებულია.

- და თუკი “პატრიოტთა ალიანსი” მართლაც საზოგადოების შეხედულების გამხმოვანებელი იქნება, “ქართული ოცნება” რამდენად გაითვალისწინებს მათ აზრს?

- არ ვარ დარწმუნებული, რომ “ქართული ოცნების” ასეულზე მეტი დეპუტატი “პატრიოტთა ალიანსის” აზრების თანმხვედრი იყოს. მარტივად შევატყობთ რა არის თითოეული პარლამენტარის პირადი ხედვა და რა – საშინაო დავალება, რომელიც მათ თვალსაჩინოდ თუ ფარულად აქვთ მიღებული. ამიტომ ვფიქრობ, რომ პარლამენტს მესამე სუბიექტის არსებობა უფრო მეტ ხალისს შემატებს და მათი ამომრჩევლების რაოდენობა კი არ შემცირდება, არამედ მოიმატებს.

- რას იტყვით პარლამენტში “ნაციონალური მოძრაობის” ფუნქციაზე, რომელსაც ბევრი ახალი სახე ჰყავს? როგორ ფიქრობთ, ისევ დიდი დაპირისპირებები გველოდება?

- ამ პარლამენტისთვის ყველაზე დიდი გამოწვევა იმ დავიდარაბის გაგრძელებაა, რასაც 4 წლის განმავლობაში ვუყურებდით და ვუსმენდით. საკანონმდებლო ინიციატივის განხილვისას თუ ორივე მხარემ აკადემიური პრინციპებით მოქმედება არ მოისურვა და ისევ ურთიერთლანძღვის რეჟიმში დარჩა, ჩვენ დავკარგავთ 4 წელიწადს და მომავალზე საუბრის ნაცვლად, ისევ წარსულში ჩავეფლობით. პოლიტიკოსებმა კი საკუთარ თავს დააბრალონ რა განწყობასაც ქართული საზოგადოებისგან მიიღებენ. თავად “ნაციონალურ მოძრაობას” ძალიან მძიმე პერიოდი დაუდგა. არაორდინალურია მისი მდგომარეობა, რადგან ერთადერთი განმასხვავებელი, რაც “ქართულ ოცნებასთან” ჰქონდათ, იყო ის, რომ მათი მამა მარჩენალი ლეგიტიმური პირი იყო. ახლა აღმოჩნდა, რომ ამ ორ ერთმანეთისთვის მიუღებელ პოლიტიკურ ძალას არ ჰყავს რეალური, ლეგიტიმური თავკაცი.

“ქრთულმა ოცნებამ” მოახერხა და მოასწრო შესაბამისი ნაბიჯების გადადგმა, რათა მათ ლიდერად ბატონი კვირიკაშვილი ვიგულოთ, რაც, სამომავლო პერსპექტივების შეფასებისას, უფრო მეტი სიმშვიდის მომგვრელია, რასაც ვერ ვიტყვით “ნაცმოძრაობაზე”, რომლის წევრებიდანაც არავის დაბადებია სურვილი, რომ ჩადენილი დანაშაულები ეღიარებინა და ბოდიში მოეხადა არა საკუთარი, არამედ გუნდური ნიშნით მაინც.

დღეს მე ვხედავ ორი ერთმანეთთან საეჭვოდ მომზირალი სუბიექტისგან შემდგარ ახალ “ნაციონალურ მოძრაობას” და მოსახლეობისთვის უფრო გასაგები იქნებოდა, თუ ეს აურზაური ამ პარტიის ორად გაყოფით დასრულდებოდა. უპრიანი იქნება, თუ ამათგან ერთი საკუთარ თავს უწოდებდა “ნაციონალ რადიკალებს” და მეორე “ნაციონალ რეალისტებს”. ამ პარტიის ორივე ნაწილი პარლამენტშია წარმოდგენილი და არ ვარ დარწმუნებული, რომ ისინი ერთმენეთის მიმართ მხოლოდ ფაქიზი გამონათქვამებით შემოიფარგლებიან.

- გამოითქვა ვარაუდი, რომ “ნაციონალური მოძრაობის” ის ნაწილი, რომელიც მიხეილ საააშვილს ხშირად არ ეთანხმება, პარტიისგან მის ჩამოშორებას ცდილობს.

- თავისთავად, ეს ვერსია რეალობასთან ძალიან ახლოსაა. ბატონი მიხეილის “მოშორება”, როგორც ტერმინი, დარწმუნებული ვარ, “ნაციონალური მოძრაობის” არცერთი ნაწილისთვის მოსაწონი არ იქნება, მაგრამ ახლა მისი დარჩენა-მოშორებაზე კი არ უნდა ფიქრობდნენ, სადმე თავშესაფრის შესაძლებლობა უნდა ეძიონ. ბატონ მიხეილს სხვადასხვა ქვეყანაში აქვს შესაძლო საქმიანობის ფართო ჰორიზონტი. რაც უფრო მალე მიიღებს გადაწყვეტილებას, თუნდაც “ნაციონალური მოძრაობის” საპატიო პრეზიდენტის სტატუსით, რაც მას პრაქტიკულად არაფერს ავალდებულებს, რასაკვირველია, მით მალე მოჰგვრის სიმშვიდეს საკუთარ თავსაც, ოჯახსაც და თანამოაზრეებსაც. თუ ეს ასე არ მოხდა, მაშინ იძულებულები ვიქნებით ენაზე მოგვადგეს ცნობილი ფრაზა – რაც მოგივა დავითაო, ყველა შენი თავითაო. არ გამოვრიცხავ, რომ ეს სხარტულა არა მხოლოდ დავითისთვის, არამედ მიხეილისთვისაც შესატყვისი აღმოჩნდეს.

- თქვენ როგორ წარმოგიდგენიათ მისი საქმიანობის გაგრძელება?

- ყველა შემთხვევაში, ჩვენი ქვეყნისთვის ყველაზე დამაზიანებელი ბატონი სააკაშვილის უკრაინიდან საქართველოში ექსტრადიცია იქნება. მიუხედავად ჩემი მრავალწლიანი კრიტიკისა, ნამდვილად არ მსურს ჩვენი ყოფილი პრეზიდენტი პატიმრის როლში ვიხილო. ჩვენს ქვეყანას არ აკლია შფოთი და დავიდარაბა. ნუ დავიბრალებთ, რომ ვართ ისეთი მაღალი სამართლებრივი კონფიგურაციების მქონე ქვეყანა, რომელშიც ასეთი პოლიტიკოსი უნდა იყოს გასამართლებული. სასამართლო არაერთი შედგა, ვერდიქტი გამოტანილია, მაგრამ მისი აღსრულება სრულიად უდროო იქნება. ამიტომ, თუკი ადეიშვილმა, კეზერაშვილმა და მათმა და-ძმებმა სანდო ევროპაში თავშესაფრის მოძიება მოახერხეს, ვფიქრობ, ბატონ სააკაშვილს არ გაუჭირდება თავისთვის ნაკლები საფრთხის მქონე სივრცის შერჩევა და იქ დაბინავება. თუმცა, საზოგადოების დიდი ნაწილის მხრიდან მის მიმართ რაიმე სახის პატივისცემის გაჩენა გამორიცხულია.

- სამთავრობო ცვლილებებზე მინდა გკითხოთ. თქვენ როგორ ფიქრობთ, მინისტრთა კაბინეტი მთლიანად გასაახლებელია?

- ძველი პრემიერ-მინისტრის მიერ მთლიანი კაბინეტის შეცვლა მიგვანიშნებს, რომ თურმე პრემიერ-მინისტრი ამდენი ხნის განმავლობაში უვარგის მინისტრებთან თანამშრომლობდა, რაც ვფიქრობ არ ასახავს რელობას. მას შემდეგ, რაც მინისტრების დანიშვნები მოხდება, შევძლებთ გავაკეთოთ დასკვნა, რომელი მინისტრი ვის მიერ იქნა რეკომენდირებული. ჩვენს პრემიერ-მინისტრს უპირველეს ყოვლისა ნანატრ დამოუკიდებლობას ვუსურვებდი.

- ფიქრობთ, რომ მინისტრთა შერჩევისას ის არ იქნება დამოუკიდებელი?

- როცა გავიგებთ ვინ არიან ახალი მთავრობის წევრები, მაშინ შეგვეძლება გავაკეთოთ კომენტარი იმაზე, თუ ვინ იყო თითოეულისთვის რეკომენდატორი, ან ბრძანების გამცემი.

- პრეზიდენტმა მომდევნო წელი განათლების წლად გამოაცხადა. როგორ ფიქრობთ, განათლების მინისტრი, რომელიც ამბობს, რომ ის საკუთარ თანამდებობაზე დარჩება, და მთლიანად ახალი მთავრობა, განათლებაში არსებულ გამოწვევებთან გამკლავებას შეძლებს?

- მთელი ჩვენი არასრულყოფილების ძირითადი მიზეზი არასაკმარისი განათლების დონეა. მშიერი და გაუნათლებელი ამომრჩეველი არის საუკეთესო მასალა არჩევნების გასაყალბებლად. ამიტომ, განათლების წლად გამოცხადება, ძალიან კარგი ინიციატივაა და ეს არ უნდა იყოს მხოლოდ საპრეზიდენტო ინსტიტუტის პირადი დამოკიდებულება. ეს მთლიანად ჩვენმა სახელმწიფომ უნდა ითავოს. ოღონდ, დიდი სიამოვნებით მოვისმენდი საქართველოს განათლების სამინისტროს ორი მინისტრის დისკუსიას. ერთი ჩვენი დღევანდელი მინისტრი იქნებოდა, რომელსაც როგორც ჩანს, გარკვეული შეუთავსებლობა აქვს კომბლესთან და თუ ის ჩვენს სხვა ზღაპრებსაც წაიკითხავს, ალბათ, საერთოდ ზრაპრების გარეშე დარჩება შთამომავლობა… და ამ დისკუსიაში მეორე კანდიდატად ვისურვებდი ბატონ თამაზ კვაჭანტირაძეს, რომელსაც ვფიქრობ, რადიკალურად განსხვავებული მიდგომა აქვს განათლების და ეროვნული ფასეულობების მიმართ.

- პატრიარქის რუსეთში ვიზიტზე მინდა გკითხოთ. რამდენად მნიშვნელოვანია ის და ოკუპირებულ ტერიტორიებთან მიმართებით შეცვლის თუ არა რაიმეს?

- უკანასკნელი ათწლეულის განმავლობაში, მოსკოვში ჩვენი კათალიკოს პატრიარქის ეს მესამე თუ მეოთხე ვიზიტია. რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, მას ორჯერ ჰქონდა საშუალება პირისპირ ესაუბრა რუსეთის დღევანდელ პრეზიდენტთან და უკვე რამდენიმე წელია, რაც ჩვენი ეკლესიისთვის მეტად საჩოთირო თემებს რუსული ეკლესია მხარს უჭერს. ვგულისხობ ჩვენი პატრიარქის მოთხოვნას, რომ საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიაზე სხვა მართლმადიდებელი ეკლესიის გავლენა არ იქნას დაშვეული.

როდესაც მართლმადიდებელი რელიგიის უმაღლესი წოდებების მქონე პირების შეხვედრისას ზოგიერთი სუბიექტის მხრიდან წამოიჭრება ხოლმე სურვილი, რომ ჩვენს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე თვითონ განახორციელონ მართლმადიდებლური საქმიანობა, მხოლოდ ქართული და რუსული ეკლესიები არიან ამის წინააღმდეგნი. ეს ჩვენი ეკლესიისთვის ცოტა რამ არ გახლავთ. მოხდება თუ არა რაიმე სერიოზული წინსვლა, ჯერჯერობით ამაზე საუბარი ნაადრევია, რადგან კონფლიქტი პოლიტიკურია და არა რელიგიური.

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

რუსული პროპაგანდა შესაძლოა მალე აიკრძალოს

ეკატერინე ბასილაია

რუსული პროპაგანდისტული აქტივობები შესაძლოა მალე ოფიციალურად აიკრძალოს. ახალი მოწვევის პარლამენტში მალე შევა არასამთავრობო სექტორის მიერ მომზადებული კანონპროექტი, რომლითაც უნდა აიკრძალოს ისეთი პოლიტიკური პარტიები, გადაცემები და რეკლამები, რომელიც ქვეყნის სუვერენიტეტის წინააღმდეგაა მიმართული. შემდეგ კი ჯერი “ქართულ ოცნებაზეა”, რომლის ერთ-ერთი ლიდერი მამუკა მდინარაძე აცხადებს, რომ მისი აზრით, რუსული პროპაგანდა დიდი არ არის. ამის მიუხედავად იდეას მიესალმებიან, მაგრამ მთავარი დეტალებია და ამ დეტალების გაცნობის გარეშე ვერ ისაუბრებენ რას დაუჭერენ მხარს და რას – არა.

კანონპროექტით ცვლილებები უნდა შევიდეს 3 კანონში – მაუწყებლობის, საარჩევნო კოდექსისა და პოლიტიკური გაერთიანებების შესახებ კანონში და უნდა აიკრძალოს რუსეთის ფედერაციის ისეთი პროპაგანდა, რომელიც შეიცავს ქვეყნის დამოუკიდებლობის, სუვერენიტეტის, ტერიტორიული მთლიანობის დარღვევის ანდა ოკუპაციის ლეგიტიმაციის საფრთხეს.

პროექტის ავტორი ა/ო “საერთაშორისო გამჭირვალობა – საქართველოა” და მას მხარს კიდევ 19 არასამთავრობო ორგანიზაცია უჭერს. კონკრეტულად რა სანქციები შეიძლება დაეკისროს პროპაგანდისთვის პარტიას ან მედიას, ამაზე მსჯელობა ჯერ ისევ მიმდინარეობს.

ახალი კანონები

“რუსული პროპაგანდა დიდი თავის ტკივილი და საფრთხეა მთელი მსოფლიოსთვის, თუმცა ჩვენს შემთხვევაში ეს საკითხი განსაკუთრებული სიმწვავით დგას. გვაქვს კანონი ოკუპაციის შესახებ, სადაც რუსეთის ფედერაცია ოფიციალურად გაცხადებული გვყავს ოკუპანტ სახელმწიფოდ და აქედან გამომდინარე, ძალიან მნიშვნელოვანია შევიმუშაოთ საკანონმდებლო ნორმა, სანამ ამ სახელმწიფოსთან სპეციალური ურთიერთობის რეჟიმი გვაქვს,” – აცხადებს “საერთაშორისო გამჭირვალობა – საქართველოს” საპარლამენტო მდივანი ლიკა საჯაია. მისი თქმით, არ უნდა გავიგოთ ისე, რომ კანონგარეშედ გამოცხადდება ყველა გამონათქვამი და აზრი, რომ მაგალითად, ევრაზიულ კავშირში უნდა შევიდეს, რუსეთი არის კარგი, ამას დაარეგულირებს. ეს არ მოხდება, რადგან ეს უკვე გამოხატვის თავისუფლებაში უხეში ჩარევაა.

“თუმცა, თუ ვიღაც იტყვის, რომ საქართველოში რუსეთის ჯარები უნდა დაკანონდეს, რუსული ფული უნდა იყოს და რუსეთმა უნდა გადაგვიწყვიტოს რომელ საერთაშორისო ორგანიზაციაში შევალთ, ეს ნამდვილად არის ის პირდაპირი საფრთხე, რომელსაც უნდა ებრძოდეს კანონი,” – აღნიშნავს ლია საჯაია. ის ამბობს, რომ დღეს კანონში არის ხარვეზი და არ არის პირდაპირი ნორმა, რომელიც ამას დაარეგულირებს. მაგალითად, მაუწყებლის შესახებ კანონით იკრძალება სიძულვილის ენა, ეთნიკური, რელიგიური ან სხვა სახის შუღლის გაღვივება, ძალადობისკენ წაქეზება, მაგრამ ამ კონკრეტულ სიტუაციას პრორუსული პროპაგანდის რეგულირებას ვერ მიუსადაგებ.

ასევე პარტიების შესახებ კანონით იკრძალება ისეთი პარტია, რომლის პროგრამაც შეიცავს საქართველოს კონსტიტუციური წყობილების დამხობას ან ძალადობით შეცვლას, ქვეყნის დამოუკიდებლობის ხელყოფას, ტერიტორიული მთლიანობის დარღვევას, ან რომელიც ეწევა ომის ან ძალადობის პროპაგანდას, აღვივებს ეროვნულ, კუთხურ, რელიგიურ ან სოციალურ შუღლს. თუმცა, იგივე ამ კანონით არ არის ნორმა, რომელიც ამბობს, რომ ასეთი წინასაარჩევნო აგიტაცია ან პროპაგანდა იკრძალება და სწორედ ამ ნორმის დამატებაზეა საუბარი, რომ უნდა იკრძალებოდეს ისეთი პროპაგანდა, რომელიც მიზნად ისახავს საქართველოს ოკუპაციის გამართლებას.

ლია საჯაია “ცენტრისტების” რეკლამას იხსენებს, როდესაც პარტიას რუსული ჯარის დაკანონება და რუსული პენსიების მოთხოვნა საარჩევნო პროგრამაში არ ეწერა და ამის გამო მათ ვერ აკრძალავდნენ. რეკლამაზე კი კანონში არაფერი წერია. “ამიტომაც საზოგადოებრივ მაუწყებელს დიდხანს მოუწია ფიქრი, ეს რეკლამა უნდა მოეხსნა თუ არა და რა საფუძვლით მოეხსნა, რადგან მას კანონი წინასაარჩევნო რეკლამის გაშვებას ავალდებულებდა,” – განმარტავს საჯაია.

როგორ მოხდება რეგულაცია და რა სანქციებზეა საუბარი – საჯაია ამბობს, რომ ამაზე ჯერ ისევ მსჯელობენ და უმრავლესობა თვლის, რომ ეს მაუწყებლის შესახებ კანონით თვითრეგულირებადი ნორმა უნდა იყოს. მაუწყებელი გადაწყვეტს ასეთი პროგრამა მოხსნას ან არ მოხსნას, რომ გამოხატვის თავისუფლება ნაკლებად შეიზღუდოს. ხოლო თუკი გამოჩნდება, რომ თვითრეგულირების ნორმით ამ პრობლემის მოგვარება არაეფექტურია, კანონის გამკაცრებაზე ფიქრსაც დაიწყებენ.

რუსული ტელეარხების დაბლოკვა

აღსანიშნავია ის, რომ პრორუსული პარტია პარტია “ცენტრისტების” აკრძალვაზე საკონსტიტუციო სასამართლოში სარჩელი შეტანილი აქვს “საქართველოს დემოკრატიულ ინიციატივას”, თუმცა, როგორც ორგანიზაციის გამგეობის თავმჯდომარე გიორგი მშვენიერაძე ამბობს, აუცილებელია, რომ ახალმა კანონპროექტმა დამატებით პირდაპირ დაადგინოს შეზღუდვა პოლიტიკური გაერთიანებების იმ საქმიანობაზე, რომელიც მიმართულია საქართველოში რუსული ოკუპაციის ლეგიტიმაციის ან სხვა მსგავსი საქმიანობისკენ. მაგალითისთვის მოჰყავს ასევე პრორუსული “სახალხო მოძრაობა – სოციალისტური საქართველოს” ლიდერის, ვალერი კვარაცხელიას განცხადებები იმაზე, რომ რუსეთსა და საქართველოს შორის უნდა გაფორმდეს სამხედრო ხელშეკრულება და რუსეთის სამხედრო ბაზები უნდა დაბრუნდეს საქართველოში.

არასამთავრობო სექტორში რუსული პროპაგანდის წინააღმდეგ საბრძოლველად რუსული არხების აკრძალვის ინიციატივაც არსებობს. ეს ინიციატივა, როგორც თავად ინიციატივის ავტორები აღნიშნავენ, მოტივირებულია იმითაც, რომ ხელისუფლებამ 2013 წლიდან ადგილობრივი რუსულენოვანი არხის – „პიკ“-ის საქმიანობა შეაჩერა, რომელიც ალტერნატიული ინფორმაციის წყარო იყო არაქართულენოვანი მოსახლეობისთვის. დღეს კი ჩვენი მოქალაქეების ის ნაწილი, რომლებიც ქართულ ენას არ ფლობენ, ძირითადად ინფრომაციას რუსული ტელეარხებიდან იღებენ, ხოლო ეს უკანასკნელნი პირდაპირ კრემლის პროპაგანდის ინსტრუმენტები არიან.

გიორგი მშვენიერაძის თქმით, რუსული პროპაგანდა აქტიურად მუშაობს და ეს არა მარტო საქართველოსთვის, არამედ მთელი აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებისთვის არის დიდი პრობლემა. “იმ ფონზე, როდესაც ჩვენს არაქართულენოვანი მოსახლეობისთვის სახელმწიფომ უარი თქვა რუსულენოვანის არხის, “პიკის” მაუწყებლობაზე, აუცილებელია დროებითი ღონისძიებების შემოღება, რომლითაც დავიცავთ ჩვენს დემოკრატიას და სახელმწიფო უსაფრთხოებას,” – აღნიშნავს გიორგი მშვენიერაძე. მისი თქმით, სანამ საქართველოს ნაწილი ოკუპირებული იქნება რუსეთის მიერ, უნდა შეიზღუდოს ისეთი გადაცემების გაშვება, ეს იქნება ქართული, თუ უცხო ტელევიზია, რომელიც რუსეთის მიერ საქართველოში არსებულ ოკუპაციას ლეგიტიმაციას უწევს და ეს არის კიდეც ახალი კანონპროექტის ჩანაწერი.

“ერთის მხრივ კარგად გვესმის სიტყვის თავისუფლების ფასი, მეორეს მხრივ, ვფიქრობთ, რომ დროებით შესაძლებელია არსებობდეს გარკვეული რეგულაციები ისეთი სიტყვის შესაზღუდად, რომელიც საფრთხეს უქმნის არსებულ კონსტიტუციურ წესრიგსა და სახელმწიფოს ტერიტორიულ მთლიანობას და ამავდროულად პოპულარიზაციას უწევს საქართველოში რუსული მმართველობის დამკვიდრებას”, – დასძენს გიორგი მშვენიერაძე.

მამუკა მდინარაძე: ქვეყანაშ რუსული პროპაგანდა დიდი არ არის

რამდენად გახდება ანტისახელმწიფოებრივი რუსული პროპაგანდა აკრძალული, ეს საბოლოოდ “ქართული ოცნების” დეპუტატების გადასაწყვეტია. ფრაქცია “ქართული ოცნების” თავმჯდომარე მამუკა მდინარაძე “მთელ კვირასთან” საუბრისას ამბობს, რომ პრინციპის დონეზე იდეას აბსოლუტურად ეთანხმება თავადაც და მთელი გუნდიც, მაგრამ გააჩნია სამართლებრივად რამდენად გამართული იქნება ყველაფერი.

მამუკა მდინარაძე: “პრინციპის დონეზე, რაც თქვენ მითხარით, ამას აბსოლუტურად ვეთანხმები და ჩვენი გუნდიც ეთანხმება, მაგრამ გააჩნია, რა ფორმით იქნება ეს, სამართლებრივად რამდენად გამართული იქნება ყველაფერი. პრინციპი მისაღებია და ამას ვახმოვანებთ არაერთ ინტერვიუში. ყველას განწყობა ასეთია ოკუპანტი მხარის მიმართ, თუმცა სრულფასოვანი კომენტარი რომ გავაკეთო, უნდა ვიცნობდე ინიციატივის თითოეულ ნორმას და თითოეულ ნორმაზე ძალიან კონკრეტულ კომენტარებს გავაკეთებდი”.

ის მაინცდამაინც არ იზიარებს არასამთავრობოთა იმ მოსაზრებას, რომ საქართველოში რუსული პროპაგანდა დიდია.

“ჩემი აზრით ქვეყანაშ რუსული პროპაგანდა დიდი არ არის, ამაზე მოწმობს ისიც, რომ ყოველდღიურ ცხოვრებაში, სატელევიზიო სივრცეში მსგავსი ელემენტები ძალიან იშვიათად გვხვდება და დარწმუნებული ვარ, ეს ძალიან იშვიათიც კი, ძალიან გამაღიზიანებელია საქართველოს მოსახლეობის ძალიან დიდი ნაწილისთვის.

“საზოგადოებრივი მაუწყებლის ეთერში გასულ ვიდეორგოლს გავიხსენებ. როგორც კი ის გავიდა, ძალიან კარგი საზოგადოებრივი რეაქცია მოჰყვა და ჩვენ ეს რგოლი ეთერში ვეღარ ვნახეთ. ეს იმაზე მიუთითებს, რომ ეს პროპაგანდა საქართველოში ფეხს ვერ მოიკიდებს.

“რა თქმა უნდა, არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ამგვარი აზრი გააჩნიათ, ჩვენ წითელი დროშებიც ვნახეთ, მაგრამ არ მიმაჩნია, რომ საქართველოში ამან შესაძლოა ფეხი მოიკიდოს. ჩვენ არჩეული გვაქვს მყარი კურსი და საზოგადოების უმრავლესობა აბსოლუტურად საღად აზროვნებს. აქედან გამომდინარე საშიშროება არ არის.

“თუმცა, აქვე დავამატებ, რომ ჩვენ უნდა გავაგრძელოთ ის პრაგმატული პოლიტიკა, მათ შორის სავაჭრო ურთიერთობები, რაც ჩვენ ქვეყანას არ დააზიანებს. პირველ რიგში ჩვენი ეროვნული ინტერესებიდან, ჩვენი ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის ინტერესებიდან უნდა გამოვიდეთ და ამას უნდა მივაღწიოთ პრაგმატული პოლიტიკის გზით, რომელიც დროში შესაძლოა ხანგრძლივი იყოს, მაგრამ საბოლოოდ ეს მიზანი არ უნდა დაგვავიწყდეს და შვილებიც ამ მოტივებზე უნდა აღვზარდოთ,” – ამბობს მდინარაძე.

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

„ოცნება“ ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფციას ცვლის?

ორი განცხადება, რომელმაც დაბნეულობა გამოიწვია

თაკო მათეშვილი

“ქართული ოცნების” უმრავლესობის მიერ ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფციის შეცვლა-განახლების იდეა სპეციალისტებში კითხვებს ბადებს. განსაკუთრებით იმის ფონზე, რომ საკითხი თავდაპირველად პრეზიდენტმა წამოწია, რომელიც ეროვნული უშიშროების ერთიანი სტრატეგიის შემუშავების ინიციატივით გამოვიდა. სპეციალისტების თქმით, ან პრეზიდენტი და უმრავლესობა უბრალოდ ტერმინოლოგიაში აირივნენ, ან სხვადასხვა დოკუმენტს გულისხმობენ. ორივე შემთხვევაში, მათი თქმით, ინიციატივების ავტორებისაგან მეტი კონკრეტიკაა საჭირო. მათი განცხადებით, საქართველოს ეროვნული უშიშროების ერთიანი სტრატეგია არა, მაგრამ უსაფრთხოების კონცეფცია გააჩნია, რომელიც უბრალოდ შეცვლას კი არა, მთლიანად ხელახლა შემუშავებას საჭიროებს.

როგორც აღვნიშნეთ, თემა თავდაპირველად გიორგი მარგველაშვილმა გაააქტიურა – მე-9 მოწვევის პარლამენტის სხდომაზე იგი ეროვნული უშიშროების ერთიანი სტრატეგიის შემუშავების ინიციატივით გამოვიდა.

გიორგი მარგველაშვილი გლობალური პოლიტიკური კონტექსტიდან, ქვეყნის წინაშე არსებული გამოწვევებიდან და შავი ზღვის რეგიონში შეცვლილი უსაფრთხოების გარემოდან გამომდინარე, საჭიროდ მიიჩნევს შემუშავდეს ეროვნული უშიშროების ერთიანი სტრატეგია.

როგორც პრეზიდენტმა აღნიშნა, ეროვნული უშიშროების უზრუნველყოფა კომპლექსური საკითხია, რისთვისაც აუცილებელია ხელისუფლების ყველა შტოს ჩართულობა და ერთიანი სტრატეგიის ჩამოყალიბება.

მოგვიანებით საკითხი პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარე ირაკლი სესიაშვილმა განავრცო. მან ივარაუდა, რომ პრეზიდენტის მხრიდან უშიშროების ერთიან სტრატეგიაზე აქცენტის გაკეთება ალბათ უფრო უკეთესის სურვილს უკავშირდება და არა იმას, რომ ასეთი სტრატეგია არ გვაქვს. თუმცა, აქვე ისიც დასძინა, რომ დოკუმენტი განახლებას საჭიროებს.

“ზოგადად უსაფრთხოების არქიტექტურა მუდმივად საჭიროებს რეფორმირებას. ეს არ არის სტატიკური მდგომარეობა – მიაღწიე და კმაყოფილი დარჩი. ამიტომ თავისთავად ცხადია, ჩვენ ყოველწლიურად ვახდენთ საფრთხეების შეფასებას, ვახდენთ სამხედრო სტრატეგიის გადახედვას. ალბათ, უახლოეს ხანებში დადგება ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფციის განახლების საჭიროება. რაც შეეხება საერთო ეროვნული სტრატეგიის ჩამოყალიბებას, ეს სხვადასხვა დოკუმენტებში აღწერილია. უბრალოდ, საჭიროა კომპლექსურად დავინახოთ”, – განაცხადა ირაკლი სესიაშვილმა.

როგორც თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარემ აღნიშნა, არსებული დოკუმენტი მეტ-ნაკლებად პასუხობს საფრთხეებს. “რა თქმა უნდა, ეს ყველაფერი გვაქვს. პოლიტიკაში ხშირად გვესმის ხოლმე – უფრო უკეთესი, უფრო ეფექტური ან ძლიერი. ეს ზოგადი ფრაზებია. ამ სურვილებიდან გამომდინარე ის არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ არსებული მეტ-ნაკლებად პასუხობს საფრთხეებს”, – განაცხადა ირაკლი სესიაშვილმა.

ბრიგადის გენერალი ამირან სალუქვაძე ამბობს, რომ მისთვის გაუგებარია, თუ რა დოკუმენტზეა საუბარი. მისი თქმით, ჩვენ უკვე გვაქვს ეროვნული უსაფრთხოების კონცეფცია, რომელიც 2011 წელს იქნა მიღებული. ასევე გვაქვს საფრთხეების შეფასების დოკუმენტი და ა.შ. “ეროვნული უშიშროების ერთიანი სტრატეგია” – ასეთი დოკუმენტი კი – არ გვაქვს. იგი ვარაუდობს, რომ შესაძლოა პრეზიდენტმა რაიმე ახალი ტიპის დოკუმენტი იგულისხმა და ინიციატივით გამოდის.

“ასევე შესაძლოა პრეზიდენტმა არსებული უსაფრთხოების პაკეტის გადახედვა და ახალ რეალობებთან მორგება იგულისხმა. მაშინ კარგი იქნებოდა, რომ მის მოხსენებაში ასახული ყოფილიყო ეს ახალი რეალობები და გამოწვევები, ან რა საკითხებია გადასახედი ძველ კონცეპტუალურ დოკუმენტებში. “უშიშროება” სხვა რამეს მოიცავს, “უსაფრთხოება” – სხვას. “სტრატეგია” უფრო ზოგადი ტერმინია, ვიდრე “კონცეფცია”. ასევე არ ვიცი ამ კონტექსტში რას გულისხმობს სიტყვა “ერთიანი”. გასაგები იქნებოდა რომელიმე ბლოკს, სამხედრო-პოლიტიკურ გაერთიანებას რომ ეხებოდეს. მოკლედ, დამატებითი ინფორმაციის გარეშე კითხვაზე პასუხის გაცემა მიჭირს. კარგი იქნებოდა, რომ უმაღლეს მთავარსარდალს სამხედრო დოქტრინის შემუშავების საკითხი წამოეწია, ასევე, შეიარაღებული ძალების ზოგად პრობლემებზე და მათი გამოსწორების გზებზე ესაუბრა. ჩვენ, წლების განმავლობაში, მხოლოდ ხედვების და სტრატეგიების მიღებით ვართ დაკავებული, მე კი უფრო პრაქტიკული ნაბიჯები მაინტერესებს, რათა საფრთხის შემთხვევაში დარწმუნებული ვიყო, რომ ჩვენი არმია ეფექტიანად იმოქმედებს,” – ამბობს ამირან სალუქვაძე.

სამხედრო სფეროს სპეციალისტი, პროფესორი ვახტანგ მაისაია მიიჩნევს, რომ პრეზიდენტი და სესიაშვილი ერთი და იგივე დოკუმენტს გულისხმობენ. უბრალოდ, ამას სხვადასხვა ტერმინით მოიხსენიებენ. რაც შეეხება კონცეფციის ცვლილების საკითხს, მაისაია აცხადებს, რომ ეს დიდი ხანია აუცილებელია. მისივე თქმით, არსებული დოკუმენტი წლებია არ განახლებულა, ახლა კი არა მისი განახლება, არამედ თავიდან შექმნაა საჭირო.

“2008 წლის ომმა დაადასტურა, რომ უსაფრთხოების კონცეფცია არაფრად ვარგოდა და იგი მთლიანი ახლიდანაა შესამუშავებელი. პრეზიდენტი რომ ამბობს – სტრატეგია შესამუშავებელიაო და სესიაშვილი რომ აცხადებს – გასაახლებელიაო, ორივე მართალია. ორივეს ნათქვამი იმას გულისხმობს, რომ ეს დოკუმენტი ხელახალ მუშაობას საჭიროებს, რადგან თავის მიზანს ვერ ასრულებს,” – აცხადებს ვახტანგ მაისაია. მისივე თქმით, დოკუმენტი თანამედროვე გამოწვევების სრულ სპექტრს უნდა ითვალისწინებდეს და ყველანაირ საფრთხეზე იყოს გათვლილი. პირველ რიგში, რა თქმა უნდა, რუსეთისგან თავდაცვას და ასევე გეოპოლიტიკურ თუ რეგიონალურ რისკებს, ტერორიზმის გაზრდილ საფრთხეს და ა.შ. გარდა ამისა, იგი ასევე დროის კონკრეტულ მონაკვეთზე უნდა იყოს გათვლილი, რისი გასვლის შემდეგაც პერიოდულად უნდა ახლდებოდეს.

ვახტანგ მაისაიას აზრით, დოკუმენტს სერიოზული, საფუძვლიანი მომზადება სჭირდება, რაც სპეციალისტების, მეცნიერების, აკადემიური სფეროს წარმომადგენლების გასაკეთებელია და არა პოლიტიკოსების.

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

პატრიარქი მოსკოვში

ვახტანგ შამუგია

18 ნოემბერს ახალი პარლამენტის პირველ სხდომაზე დასწრების შემდეგ, საქართველოს პატრიარქი, უწმინდესი და უნეტარესი ილია მეორე მოსკოვში გაემგზავრა. ის დაესწრება იმ საზეიმო ღონისძიებებს, რომლებიც რუსეთის კათალიკოს-პატრიარქის, კირილეს 70-ე წლის იუბილეს ეძღვნება. მოსკოვში, ვნუკოვოს აეროპორტში ქუთაისიდან ჩაფრენილ ილია მეორეს ადგილობრივი ქართული დიასპორის ასამდე წარმომადგენელი დახვდა. წმინდა გიორგის სახელობის ქართული ეკლესიის მგალობელთა გუნდი მას “მრავალჟამიერით” შეეგება. “ის ურთიერთობა, რომელიც საქართველოსა და რუსეთს შორის დღემდე არის, უნდა შეიცვალოს და უნდა იყოს მეგობრული”, – თქვა პატრიარქმა აეროპორტში.

19 ნოემბერს რუსეთის პატრიარქის რეზიდენციაში, წმინდა დანიელის სახელობის მონასტერში მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა კირილმა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი უწმინდესი და უნეტარესი ილია მეორე ქართული დელეგაციის წევრებთან ერთად მიიღო.

“ჩვენ ჩამოვედით თქვენი უწმინდესობის 70 წლის იუბილეს აღსანიშნად და გვსურს გამოვხატოთ ჩვენი კეთილი სურვილები, ასევე გისურვოთ მშვიდობა და კეთილდღეობა თქვენს ეკლესიასა და სამშობლოს. საქართველოსა და რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიებს უდიდესი მნიშვნელობა გააჩნიათ ჩვენი ქვეყნებისა და ხალხისთვის. ჩვენი ეკლესიები იძლევიან მაგალითს პოლიტიკური მოღვაწეებისთვის ჩვენს სახელმწიფოებს შორის ურთიერთობებთან დაკავშირებით. უნდა ვთქვა, რომ გასულ წლებში საქართველოში არასოდეს ყოფილა იმდენი დამსვენებლი რუსეთიდან, როგორც ახლა და ჩვენ ეს ძალიან გვახარებს. ჩვენს ქვეყნებს შორის ურთიერთობა უკეთესი უნდა იყოს, ვიდრე ახლაა და ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ, რომ ჩვენი ქვეყნების პოლიტიკურ მოღვაწეებს შორის ურთიერთობა გაუმჯობესდეს. ვფიქრობ, რომ ეს გამოგვივა. ჩვენ ვჭირდებით ერთმანეთს და ჩვენ ერთმანეთს უნდა დავეხმაროთ,” – უთხრა ილია მეორემ რუსეთის კათალიკოს-პატრიარქს.

თავის მხრივ, რუსეთის პატრიარქმა კირილმა ქართულ დელეგაციას სტუმრობისათვის მადლობა გადაუხადა და ისაუბრა იმ ურთიერთობების მნიშვნელობაზე, რომელიც ქართულ და რუსულ მართლმადიდებელ ეკლესიებს აკავშირებს.

“ჩემთვის თქვენი უწმინდესობის და უნეტარესობის ყოფნა განსაკუთრებით ძვირფასია. თქვენ ბრძანდებით ყველაზე ასაკოვანი ყველა სხვა ადგილობრივი ეკლესიის წინამძღოლთა შორის და თქვენი ცხოვრებაც მჭიდროდ არის დაკავშირებული რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ცხოვრებასთან. ჩემი ბიოგრაფია გადახლართულია თქვენს ბიოგრაფიასთან: ჩვენ ბევრი მოვლენის მონაწილეები ვიყავით – როგორც სასიხარულო, ისე სამწუხარო, რომლებიც მოხდა მართლმადიდებელი ადამიანების ცხოვრებაში, რომლებიც მაშინ საბჭოთა კავშირში ცხოვრობდნენ. ასევე მოგვიანებით ჩვენ შორის ურთიერთობა ყოველთვის იყო კეთილი, სანდო და ღია. ვფიქრობ, ამან დიდი გავლენა მოახდინა იმაზეც, რომ ჩვენ ეკლესიებს შორის კარგი ურთიერთობებია.ეკლესიებს შორის ურთიერთობა – ეს არის ურთიერთობა ადამიანებს შორის გულების დონეზე. თუკი პოლიტიკოსები და დიპლომატები როგორც წესი, ცნობიერების დონეზე მუშაობენ, ბიზნესმენები კი “საფულისა და კუჭის” დონეზე, ეკლესიები – ადამიანთა გულების დონეზე ურთიერთობენ. ადამიანთა გულების ამ კავშირების გარეშე ვერ იქნება კარგი ურთიერთობა ქვეყნებსა და ხალხს შორის. სწორედ ამიტომ, უდიდეს მნიშვნელობას ვანიჭებ თქვენ ვიზიტსა და რუსეთისა და საქართველოს ეკლესიების როლს ჩვენ ხალხს შორის კარგი ურთიერთობების შენარჩუნების საკითხში,” – განაცხადა რუსეთის პატრიარქმა.

მან მოსკოვში მდებარე წმინდა გიორგის სახელობის ქართულ ეკლესიაზეც გაამახვილა ყურადღება, რომელიც, მისი თქმით, სულიერების ცენტრად იქცა ქართული დიასპორისთვის მოსკოვში. “ოთხშაბათს ტაძარში შესრულდება დიდი დღესასწაული – გიორგობა, როგორც ეს ქართულად ჟღერს. ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ საკმაოდ მრავალრიცხოვან ქართულ დიასპორას საშუალება ექნება თავის სულიერ მამას შეხვდეს და ერთად ილოცონ,” – განაცხადა პატრიარქმა კირილმა და აღნიშნა, რომ თბილისშიც არის ტაძრები, სადაც სულიერად იკვებება რუსული დიასპორა, ტარდება ღვთისმსახურებები, მათ შორის საეკლესიო სლავურ ენაზე.

ვიზიტის ფარგლებში ილია მეორე მოსკოვის ქართულ დიასპორას შეხვდება და იქ არსებულ წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიაში ღვთისმსახურებას აღავლენს.

საქართველოს კათალიკოს პატრიარქის ყოველი ვიზიტი რუსეთის ფედერაციაში, საზოგადოების არაერთგვაროვან რეაქციას იწვევს. ნაწილი მიიჩნევს, რომ ერთმორწმუნე რუსეთთან სულიერი კავშირების შენარჩუნებას მნიშვნელოვანია. მეორე ნაწილი თვლის, რომ ქვეყანაში, რომელმაც საქართველოს ტერიტორიების 20% ოკუპაცია და ამ რეგიონებში ქართველთა ეთნიკური წმენდა მოაწყო, პატრიარქი არ უნდა ჩავიდეს.

„თვით ამ საზეიმო ღონისძიების არსია გაუგებარი. არ მგონია ქრისტიანულად გამართლებული იყოს სასულიერო პირის იუბილის ასე პომპეზურად აღნიშვნა. თუმცა ფინანსურ მაქინაციებში შემჩნეული რუსი პატრიარქი კირილესაგან ეს არ არის გასაკვირი. სხვა საკითხია, რატომ წავიდა იქ ილია მეორე. დასაფასებელია ის, რომ მას საქართველოსა და რუსეთს შორის არსებული გაყინული ურთიერთობების დათბობა სურს, აგრეთვე იქ არსებულ ქართულ დიასპორასთან კავშირის ქონა, მაგრამ მანამ, სანამ სოხუმსა და ცხინვალში რუსული საოკუპაციო ჯარი დგას, ქართულ საზოგადოებაში ბევრი მსგავს ვიზიტს ნეგატიურად შეაფასებს”, – თქვა “მთელ კვირასთან” საუბრისას პოლიტოლოგმა დავით კასრაძემ. აღსანიშნავია, რომ პრეზიდენტ ვლადიმირ პუტინის უშუალო განკარგულებით, პატრიარქ კირილს “სამშობლოს წინაშე არსებული დამსახურებებისათვის” ორდენი გადაეცა.

„რეზონანსი“//“მთელი კვირა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ სოფო კილაძესთან: „პრეზიდენტს ვერ დავეთანხმები, რომ კონკრეტული ადამიანები ყურადღების მიღმა იყვნენ დარჩენილნი“

თაკო მათეშვილი

ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის ახალი თავმჯდომარე სოფო კილაძე “მთელ კვირასთან” ინტერვიუში სამომავლო გეგმებსა და საკუთარ ხედვებზე საუბრობს და ამბობს, რომ ძალისხმევას არ დაიშურებს, რათა ადამიანების უფლებები საქართველოში იმაზე უკეთ იყოს დაცული, ვიდრე დღეს არის.

იგი იზიარებს მოსაზრებას, რომ საკანონმდებლო საქმიანობაში ფართო საზოგადოება უნდა იყოს ჩართული და თითოეული კანონპროექტის შემუშავებაში რაც შეიძლება მეტმა დაინტერესებულმა პირმა მიიღოს მონაწილეობა, მათ შორის არასამთავრობო ორგანიზაციებმა, თუნდაც რელიგიურმა ჯგუფებმა და ა.შ.

სოფო კილაძე: მოხარული ვარ, რომ პარლამენტში წარმოდგენილი განახლებული გუნდის წევრი ვარ. საკანონმდებლო ორგანო ნამდვილად პროფესიონალი ადამიანებითაა დაკომპლექტებული, ადამიანებით, რომელთაც კარგი წარსული აქვთ და დარწმუნებული ვარ, რომ ამ ქვეყნის აღმშენებლობაში თავის წვლილს შეიტანენ. მნიშვნელოვანია, რომ მოსახლეობამ ნდობა გამოგვიცხადა და პარლამენტში საკონტროლო უმრავლესობით ვართ წარმოდგენილი. ეს ძალიან დიდი პატივი და პასუხისმგებლობაა. ამ პასუხისმგებლობას ვაცნობიერებთ და ძალიან ბევრს ვიმუშავებთ იმისთვის, რონ პარლამენტმა თავისი ფუნქცია შეასრულოს და საქართველოს ძლიერი პარლამენტი ჰყავდეს.

- როგორია თქვენი სამომავლო გეგმები, რის მიღწევას აპირებთ მომდევნო 4 წლის განმავლობაში?

- აუცილებლად უნდა აღინიშნოს ის, რომ “ქართული ოცნების” მმართველობის პირობებში, 2012 წლის შემდეგ ადამიანის უფლებების დაცვა თვისობრივად ახალ სტანდარტზე გადავიდა და ეს მაღალი სტანდარტი არის ის მოცულობა, რომელიც როგორც მინიმუმ უნდა შევინარჩუნოთ და ამას აუცილებლად გავაკეთებთ. პარლამენტის და აღმასრულებელი ხელისუფლების მხრიდან კონკრეტული ნაბიჯები იქნება. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი საკითხია და რა თქმა უნდა, მიღწეულით არ უნდა დავკმაყოფილდეთ. ეს სტანდარტები კიდევ უფრო უნდა გავაუმჯობესოთ და ამას გავაკეთებთ.

- რაც შეეხება კონკრეტულ გეგმებს, რა საკითხების წამოწევას, რა ინიციატივების შემოტანას აპირებთ პარლამენტში უახლოეს მომავალში?

- რა თქმა უნდა, ჩემი კონკრეტული მოსაზრებები და ინიციატივები მაქვს, მაგრამ ამის შესახებ საზოგადოებას სულ მცირე ხნის შემდეგ აუცილებლად ეცნობება.

- რა კონკრეტულ საკითხებს გულისხმობთ?

- იმას, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია – შშმ პირთა უფლებები, გენდერული თემები და ა.შ. უამრავი საკითხია. ზოგადად, ადამიანის უფლებების დაცვა საკითხების ძალიან ფართო სპექტრს მოიცავს.

- თქვენი წინამორბედის მუშაობას როგორ შეაფასებთ, შენიშვნები თუ გაქვთ?

- შენიშვნებზე და ჩვენი გუნდის შეცდომებზე ოპონენტებმა ისაუბრონ. მე ვფიქრობ, რომ წინა მოწვევის პარლამენტმა დემოკრატიული და სამართლებრივი სახელმწიფოს მშენებლობის საქმეში ძალიან დიდი წვლილი შეიტანა. ამას ჩვენ კიდევ უფრო გავაძლიერებთ.

- ანტიდისკრიმინაციულ კანონთან დაკავშირებით სწორედ იმ ადამიანებს, ვისთვისაც ეს კანონი შეიქმნა, შენიშვნები აქვთ. უფრო კონკრეტულად, კანონის აღსრულებასთან დაკავშირებით. ამბობენ, რომ კანონმა მათ ყოველდღიურ ცხოვრებაში ვერაფერი შეცვალა, რადგან შესაბამისი ორგანოები მის შესასრულებლად არ ზრუნავენ. რას აპირებთ ამის შესაცვლელად?

- ეს კანონი თანასწორობისთვისაა შექმნილი. მაქსიმალურად შევეცდებით, რომ თავად კანონმდებლობაც დახვეწილი იყოს და ყოველდღიურობაშიც ეფექტურად სრულდებოდეს. თუ კანონი მხოლოდ ფურცელზეა და არ სრულდება, ამას ეფექტი ნამდვილად არ ექნება. მე ამ მიმართულებით ახალი ვარ, დეტალურად ვიმუშავებ და საზოგადოებას კონკრეტულ ინიციატივებს შევთავაზებთ.

- თქვენი კოლეგების ნაწილმა უკვე გამოთქვა მოსაზრება იმასთან დაკავშირებით, რომ კანონპროექტების შემუშავებისას და ზოგადად, საქმიანობის პროცესში საზოგადოების გარკვეული ჯგუფების ჩართვას გეგმავენ. თუნდაც ანტიდისკრიმინაციული კანონის შემუშავებისას საკმაოდ ფართო დისკუსიები იყო გამართული. თქვენც აპირებთ იგივეს?

- ვფიქრობ, რომ ყოველ კონკრეტულ თემასთან დაკავშირებით დაინტერესებული ჯგუფების ჩართვა დემოკრატიისათვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია. მით უმეტეს, როცა საქმე საკანონმდებლო მუშაობას ეხება. ძალ-ღონეს არ დავიშურებ იმისათვის, რომ ადამიანის უფლებების დაცვის კომიტეტში საზოგადოების ფართო ჩართულობა იყოს. ეს იქნებიან არასამთავრობო ორგანიზაციები თუ სხვა დაინტერესებული ჯგუფები.

- აქ რელიგიური ჯგუფებიც იგულისხმება?

- ყველა დაინტერესებული ჯგუფი, არ აქვს მნიშვნელობა. ვისაც სურვილი აქვს საკანონმდებლო საქმიანობაში ჩართული იყოს, შესაძლებლობა ყველას მიეცემა. თემების ფართო საზოგადოებრივი განხილვა დემოკრატიას კიდევ უფრო გააძლიერებს.

- როგორ ფიქრობთ, ეს გადაწყვეტილებების მიღებას დროში არ გაწელავს?

- საქმეც ისაა, რომ ყოველმა ხელისუფალმა კონკრეტული სიტუაციიდან გამომდინარე უნდა იმოქმედოს, უზრუნველყოს, რომ თუკი საჭიროა, იმ კონკრეტული ჯგუფების ჩართვა შემჭიდროვებულ ვადებში მოხდეს. ეს უბრალოდ მენეჯმენტის, მართვის თემაა და მეტი არაფერი.

- პარლამენტში გამოსვლისას პრეზიდენტმა წამოაყენა ინიციატივა იმასთან დაკავშირებით, რომ სარეზერვო ფონდი პოლიტპატიმრების დახმარებას მოხმარდეს. მათ ადვოკატირებას, ჯანდაცვის პაკეტების შეთავაზებას და ა.შ. ამისთვის დახმარება პარლამენტსაც სთხოვა. რას ფიქრობთ ამ ინიციატივაზე და ხომ არ გაქვთ უკვე რაიმე გეგმა?

- მას შემდეგ რაც ბატონმა პრეზიდენტმა ეს ინიციატივა წამოაყენა, ძალიან მცირე დრო გავიდა. კიდევ ბევრი სხვა საკითხია, რომელიც ჩვენი მხრიდან ყურადღებას მოითხოვს. მე პირადად მივესალმებოდი თითოეულ იმ ინიციატივას, რომელიც ადამიანის უფლებების დაცვის გაუმჯობესებისაკენ იქნება მიმართული. ამ კონკრეტულ ინიციატივაშიც პრეზიდენტს გვერდით დავუდგებით.

- პრეზიდენტმა ისიც თქვა, რომ გასული წლების განმავლობაში ამ ადამიანების პრობლემების მოსაგვარებლად ქმედითი ნაბიჯები ნაკლებად გადაიდგა და ამ თემის “პედალირება” უფრო ხდებოდა. ეთანხმებით ამაში?

- პრეზიდენტს ვერ დავეთანხმები იმაში, რომ კონკრეტული ადამიანები ყურადღების მიღმა იყვნენ დარჩენილები. თუმცა, კიდევ ერთხელ ვუსვამ ხაზს – თუ მისი ინიციატივა ამ ადამიანების უფლებების გაუმჯობესებისაკენაა მიმართული, მას მხარში დავუდგებით.

- წინა მოწვევის პარლამენტში, იქიდან გამომდინარე, რომ უმრავლესობა კოალიციური იყო, მისი წევრები საპირისპირო აზრის დაფიქსირებას საჯაროდაც არ ერიდებოდნენ. ახლა კი, საზოგადოების ნაწილს და ასევე თქვენს ოპონენტებსაც აქვთ მოლოდინი, რომ უმრავლესობა მუდმივად ერთ პოზიციაზე იქნება და განსხვავებული აზრის გამოთქმას ვერავინ გაბედავს. პირადად თქვენ, აპირებთ, რომ ხმამაღლა თქვათ თუკი რამე არ მოგეწონებათ ან რამეს არ დაეთანხმებით?

- რა თქმა უნდა, გუნდში ყველას უნდა ჰქონდეს თავისი, მათ შორის განსხვავებული აზრის გამოთქმის საშუალება. გარწმუნებთ, რომ ეს ჩვენს გუნდში ნამდვილად უზრუნველყოფილია. თუმცა, დარწმუნებული ვარ, რომ ჩვენი გუნდი, პრემიერის ხელმძღვანელობით ისეთს არაფერს გააკეთებს, რაც ქვეყნის ინტერესების საწინააღმდეგოდ იქნება მიმართული. შესაბამისად, მგონი ამ კუთხით პრობლემა ნამდვილად არ გვექნება.

- ხომ შეიძლება გარკვეულ საკითხებზე თქვენ განსხვავებული მოსაზრება გქონდეთ, ან მისი გადაჭრის განსხვავებული გზები გესახებოდეთ, როგორ მოიქცევით ასეთ დროს?

- ვფიქრობ, როცა პოლიტიკაში ხარ, მთავარი ამოსავალი პრინციპი ის უნდა იყოს, რომ რამე ისეთი არ გააკეთო, რაც შენი ქვეყნის ინტერესებს დააზიანებს და ღრმად ვარ დარწმუნებული, რომ ამას ჩვენი გუნდის წევრები არ გააკეთებენ. შესაბამისად, პრობლემაც არ გვექნება.

——————–

„ახალი თაობა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ რამაზ საყვარელიძესთან: „ქართულ ოცნებაში“ თაობათა ბრძოლა იქნება“

პოლიტოლოგი რამაზ საყვარელიძე „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში მე-9 მოწვევის პარლამენტის შემადგენლობის შესახებ საუბრობს.

- ბატონო რამაზ, მე-9 მოწვევის პარლამენტი რამდენად შეძლებს ქვეყნისთვის მნიშვნელოვანი კანონები მიიღოს? მით უფრო, საკონსტიტუციო უმრავლესობა მმართველი ძალის ხელშია...

- მე კიდევ უფრო მეტად მძაფრ ფორმულირებას ავირჩევდი _ პარლამენტს სხვა გზა არ აქვს. სწორად უნდა გადადგას აქტიური ნაბიჯები და მიიღოს ქვეყნისთვის მართლაც მნიშვნელოვანი კანონები. თუ „ქართულ ოცნებას“ სურს პოლიტიკური ცხოვრების გაგრძელება, მას მოუწევს რადიკალურად სხვა პოლიტიკის წარმოება, ვიდრე ჩვენ ეს ვნახეთ გასულ ოთხ წელიწადში, ვგულისხმობ მეტ აღმშენებლობას, მეტ კარგ კანონსა და მეტი ეკონომიკური მიმართულებით მოქმედებას. ახალ არჩევნებში გამარჯვება თუ იქნება მმართველი ძალის ამოცანა, მაშინ მას მოუწევს რეალური გადაწყობა, რადგან საზოგადოება ძალიან კრიტიკული იქნება „ქართული ოცნების“ მიმართ. მთელი პასუხისმგებლობა ყველაფერზე სწორედ მას დაეკისრება.

- უმრავლესობაში ბევრი ახალი სახეა. ეს შეიძლება უფრო დადებითად წაადგეს პროცესს, გარკვეულ დირექტივას არ დაემორჩილოს?

- ის, რომ ახალგაზრდების გუნდი გამოჩნდა, უკვე ნიშნავს, რომ გადაწყვეტილება ასე ცალსახა არ იქნება, ვნახოთ, გამორიცხული არაფერია. ყველა დროსა და სივრცეში ახალგაზრდა მაინც იმედთან, სიახლესთან ასოცირდება. ეს ძალიან მნიშვნელოვანია. ვფიქრობ, თაობათა ბრძოლა კონცეპტუალური თვალსაზრისით, ალბათ, სახეზე იქნება, რაც ცუდი არ არის.

- მე-9 მოწვევის პარლამენტში შევიდა ნაციონალური მოძრაობა, მიხეილ სააკაშვილის წინააღმდეგობის მიუხედავად, ასევე, მიუხედავად იმისა, რომ პარტიის გახლეჩის საფრთხე დადგა. კვლავ დაძაბული იქნება „ქართულ ოცნებასა“ და ნაციონალებს შორის ურთიერთობა თუ გარკვეული თანამშრომლობა მოსალოდნელია?

- ნაციონალური მოძრაობის იმ ფრთამ, რომელმაც მიიღო გადაწყვეტილება, შესულიყო პარლამენტში, განაცხადა, რომ ტრიბუნას გამოიყენებენ და ამიტომ შედიან. ყველაფერს აქვს თავისი ფორმა. თუ ამ ფორმას დაარღვევენ, მაშინ, რთული სათქმელია, რაიმე თანამშრომლობას ჰქონდეს ადგილი და კიდევ უფრო დაძაბული არ იყოს მდგომარეობა. ვნახოთ.

- ბატონო რამაზ, რამდენად შეიძლება ითქვას, რომ ნაციონალური მოძრაობა შეეგუა არსებულ რეალობას და ამ რეალობაში წაგებული მიხეილ სააკაშვილი დარჩა?

- ამ ეტაპისთვის სწორედ ასე ყალიბდება სურათი, როგორც თქვენ ბრძანეთ. დიახ, ნაციონალური მოძრაობა შეეგუა არსებულ რეალობას. სხვა გზა მას არ ჰქონდა.

- თუმცა, ასე არ ფიქრობს ყოფილი პრეზიდენტი...

- დიახ, სააკაშვილი ასე არ ფიქრობს, მაგრამ, ასევე ფაქტია, რომ მან აღიარა პარტიის გაყოფა და მას პარტიაში ღიად დაუპირისპირდნენ.

- ამბობთ, რომ გიგა ბოკერიას სასარგებლოდ ერთით ნულია?

- ჯერჯერობით ასეა, მაგრამ მე გიგა ბოკერიას არ გამოვყოფდი და ვიტყოდი გუნდს, რომელიც პარლამენტში შევიდა და რომელიც ეწინააღმდეგებოდა სააკაშვილს ამ საკითხზე. მე ვფიქრობ, გუნდს აუღო ალღო ბოკერიამ, ამან მიიყვანა პროცესი ამ შედეგამდე და არა მგონია, მხოლოდ ბოკერია ყოფილიყო ამის ინიციატორი.

- კიდევ ერთი ძალა, რომელმაც ბარიერი გადალახა, პატრიოტთა ალიანსია. ეს პარტია რა პოლიტიკას გაატარებს პარლამენტში? ირმა ინაშვილმა თქვა, რომ ისინი არასაპარლამენტო ოპოზიციის ფანჯარა იქნებიან პარლამენტში, მათ იდეებს გაახმოვანებენ...

- დიახ, ეს განცხადება გააკეთა ქალბატონმა ინაშვილმა და ეს არ არის მოულოდნელი. დიახ, ჩანს, ისინი სწორედ ამ მიმართულებით იმუშავებენ. ამ პარტიას აქვს თავისი პოლიტიკური ბიოგრაფია. კიდევ ერთი, რაც მკაფიოდ იკვეთება, არის ის, რომ პარტიას მკვეთრი დაპირისპირება ექნება ნაციონალურ მოძრაობასთან. აქ, ალბათ, თანამშრომლობაზე საუბარი ზედმეტია.

„ახალი თაობა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ ემზარ კვიციანთან: „ბევრ საიდუმლოს ავხდი ფარდას“ // „ნაციონალები უაზროდ პირის გაღებას თუ არ მოეშვებიან, დოკუმენტებს საჯაროდ ავუფრიალებ“

რატომ ითხოვენ დამატებით მანდატებს, რას აპირებენ პარლამენტში, ვინ ვის მოუწყო ჯოჯოხეთი პირველ სხდომაზე? – ამ თემებზე „ახალ თაობას“ პატრიოტთა ალიანსის ერთ-ერთი ლიდერი, დეპუტატი ემზარ კვიციანი ესაუბრება.

- სულ ახლო წარსულში ნაციონალები თქვენ მოღალატედ და რუსეთის აგენტად მოგიხსენიებდნენ. 18 ნოემბრიდან მოყოლებული, 4 წელი მათთან ერთად მოგიწევთ მუშაობა. როგორი იყო მათი და თქვენი შეხვედრა?

- როგორი იქნებოდა? ჩემი დანახვა რომ არ გაუხარდებოდათ, ამაში, ალბათ, ეჭვი არავის გეპარებათ. თქმით არც მათ უთქვამთ რამე და მეც თავშეკავება გამოვიჩინე. ერთი რამე შევამჩნიე – ნაციონალები მთელი სხდომის განმავლობაში ჩვენკენ ჩუმ-ჩუმად აპარებდნენ თვალს.

- მათთან ახლოს რატომ დასხედით ალიანსის წევრები?

- ნაციონალები სადაც სხედან, ეგ არის ოპოზიციური ფლანგი. ჩვენ ოპოზიცია ვართ და ამ ფლანგზე მოგვიხდა დაჯდომა. დათვს ნიორი სძულდა და ცხვირიდან ამოსდიოდაო, ასე მოგვივიდა პატრიოტთა ალიანსს.

- არ გიჭირთ მათთან ახლოს ჯდომა?

- არ გვიხარია, მაგრამ ჯერ ვაკვირდებით. პარლამენტის პირველმა სხდომამ ის დრო გამახსენა, ტყეში რომ წამიყვანეს პირველად. თავიდან არ ვიცოდი, რა უნდა გამეკეთებინა, მერე ნელ-ნელა ყველაფერი ავითვისე და ახლა ტყეში თავს კარგად ვგრძნობ. პარლამენტშიც ისე რომ ვიგრძნობ თავს, როგორც ტყეში, მაშინ უკვე კარგად იქნება ყველაფერი. პარლამენტს თავისი ტექნიკა აქვს და მის გამოყენებას სწავლება სჭირდება. კი აგვიხსნეს რაღაცები, მაგრამ, ცოტა არ იყოს, გამიჭირდა. არაფერია, ტყეშიც ეგრე გამიჭირდა და მერე ყველაფერი ავითვისე.

- ხმის მიცემა გაგიჭირდათ?

- არა, ეგ იოლია. რეპლიკისა და განცხადების გაკეთება რომ გინდა, რაღაცნაირად უნდა დაიჭირო თადარიგი. ეს ტექნოლოგია პირველ დღეს ვერ ავითვისეთ, რეაგირებას ვაგვიანებდით და ამიტომ აღარ ვიაქტიურე ძალიან. ნაციონალებს თუ ჰგონიათ, რომ სულ ასე იქნება, მწარედ ცდებიან. ჩვენი პასიურობა იმითაც იყო გამოწვეული, რომ სიტუაციის შესწავლა გვინდა. სხდომას რომ დავაკვირდით, იყო მომენტები, როცა `ოცნებისა~ და ნაციონალების დაპირისპირება დადგმულ სპექტაკლს ჰგავდა, ხან გულწრფელი იყო მათი ჩხუბი. ნელ-ნელა გავერკვევით და მერე ვიტყვით ჩვენს სათქმელს.

- გამოდის, რომ ახლა ალიანსი მაყურებლის როლშია...

- მაყურებლის როლში არ ვართ, ჩვენ დამკვირვებლებივით ვიქცევით. ჩვენ არც უმრავლესობაში ვართ და არც – უმცირესობაში, ვართ მხოლოდ 6 კაცი და ვართ ცალკე. საერთოდ ასეა, პატრიოტები პარლამენტში და მთავრობაში ყოველთვის ცოტანი არიან. მადლობა ღმერთს, რომ ქვეყანაში პატრიოტები მრავლად არიან. იმედი გვაქვს, უმრავლესობასაც და უმცირესობასაც წინააღმდეგობას გავუწევთ.

- გამოგივათ წინააღმდეგობის გაწევა? უმრავლესობა 116 კაცით არის წარმოდგენილი, უმცირესობას 27 მანდატი აქვს, ალიანსიდან კი სულ ექვსნი ხართ. 6 კაცი შეძლებს პარლამენტში ამინდის შექმნას?

- ცხოვრებაში შეუძლებელი არაფერია. ჩვენ ჩვენს სათქმელს გავახმოვანებთ, მოსახლეობის ყურამდე მივიტანთ სათქმელს და, თუ რაიმე არასწორი გზით წავა, არც ამის მხილებას მოვერიდებით. ადრე რუსები ანექსიას იმისთვის აწყობდნენ, რომ ყოფილი ხელისუფლებისთვის მიეცათ სალაპარაკო. ახლა ასე აღარ იქნება. ჩვენ რაღაც კანონპროექტების ინიცირებას ვაპირებთ, რომლებიც ანექსიის წინააღმდეგ იქნება მიმართული. აბა, ვნახოთ, დაუჭერს თუ არა ამას მხარს ან უმრავლესობა, ან უმცირესობა. ჩვენი საკანონმდებლო ინიციატივები მათთვის ტესტირება იქნება.

- სამართლიანობის აღდგენის საკითხის დაყენებას თუ აპირებთ? პარლამენტში შესვლამდე ამის აუცილებლობაზე ხშირად საუბრობდით...

- ამ საკითხს აუცილებლად დავაყენებთ. ამის გარეშე არაფერი გამოვა. სამართლიანობის აღდგენა პატრიოტთა ალიანსის უმთავრეს მიზანს წარმოადგენს. ჩემი აზრით, პარლამენტში აუცილებლად უნდა შეიქმნას საგამოძიებო კომისია, რომელიც ყველა გახმაურებულ საქმეს გამოიძიებს.

- კოდორის მოვლენების გამოძიებას თუ მოითხოვთ?

- ეს საქმე, წესით, აქამდე უნდა შეესწავლათ. მე თუ მკითხავთ, კოდორის საქმის შესწავლა 2004 წლიდან უნდა დაიწყოს. სწორედ ამ წელს დაიწყეს გივი თარგამაძემ და გიგა ბოკერიამ ხეობის დამცველების წინააღმდეგ ბრძოლა. მათ დაუწყეს პირველებმა ლანძღვა ბატალიონ „მონადირის“ წევრებს, ირაკლი ოქრუაშვილმა კი ყველაფერი გააკეთა მის გასაუქმებლად. აუცილებლად უნდა დადგინდეს, კონკრეტულად ვისი დავალებით დაიწყო ეს პროცესი.

- თქვენ გახდით თავდაცვისა და უშიშროების საპარლამენტო კომიტეტის წევრი. წესით, უფრო უნდა გაგიადვილდეთ რაღაც დოკუმენტების მოძიება...

- სიმართლე ამ დოკუმენტების გარეშეც ვიცი. უბრალოდ, მინდა, რომ ხალხს დოკუმენტებით დავანახო, რასთან ჰქონდათ საქმე. გარწმუნებთ, ძალიან ბევრ საიდუმლოს ავხდი ფარდას. ალბათ, იმიტომ გამწარდნენ, როცა გაიგეს, რომ მე თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის წევრი გავხდი. მათიც კარგად მესმის, წინ ბევრი სიურპრიზი ელოდებათ.

- ვინ გამწარდა ამ კომიტეტში თქვენი შესვლით, ქოცები თუ ნაცები?

- „ოცნებაშიც“, შესაძლოა, ვიღაცას არ მოვწონდე, მაგრამ გამწარებით „ნაციონალები“ გამწარდნენ. მე სიმართლის მოყვარული კაცი ვარ და ერთი რამე აუცილებლად უნდა ვთქვა – ნაცმოძრაობის საპარლამენტო შემადგენლობაში მრავლად არიან ახალგაზრდები, რომლებსაც კოდორის ხეობის ჩაბარებაში არანაირი ბრალი არ მიუძღვით. ამიტომ ჯერჯერობით მათ მიმართ არანაირი აგრესია და პრეტენზია არა მაქვს.

- ჯერჯერობით არა მაქვსო, ამბობთ. გამოდის, რომ მომავალში მათ მიმართ აგრესიის გაჩენას არ გამორიცხავთ...

- როგორც უკვე გითხარით, ბევრი საიდუმლოსთვის ვაპირებ ფარდის ახდას. როდესაც ყველაფერი გაირკვევა, მაშინაც თუ ამ პარტიაში დარჩებიან ეს ახალგაზრდები, სხვანაირი დამოკიდებულება მექნება. ისინი პარტიას თუ არ დატოვებენ, კეთილი ინებონ და სააკაშვილის ჩადენილ ცოდვებსა და ღალატზე პასუხისმგებლობა აიღონ.

- საკანონმდებლო ინიციატივები უკვე მომზადებული აქვს პატრიოტთა ალიანსს?

- რაღაცები უკვე მომზადებული გვაქვს, რაღაცებს მომავალში მოვამზადებთ. საინტერესო პროცესები იქნება წინ.

- თქვენი პარტიის ერთ-ერთმა ლიდერმა ირმა ინაშვილმა განაცხადა, ალიანსი პარლამენტში საჟღურტულოდ არ შესულაო და ჩხუბს ხომ არ აპირებთ?

- ჩხუბის სურვილი არ გვაქვს, მაგრამ კამათი აუცილებლად იქნება. არის საკითხები, რომლებზეც ძალიან მწვავე კამათია მოსალოდნელი. ჩვენ ძალიან პრინციპულები ვიქნებით ანტიდისკრიმინაციული კანონის მიმართ. ისევე, როგორც ჩვენი მოსახლეობის დიდმა ნაწილმა, ალიანსშიც ვერ გავიგეთ, რა საჭირო იყო ამ კანონის მიღება.

- კანონი იმიტომ იქნა მიღებული, რომ არავის დისკრიმინაცია არ მოხდეს...

- ანტიდისკრიმინაციული კანონის მიღებამდე რომელიმე კანონში ეწერა, რომ დისკრიმინაცია დასაშვები იყო? მთელი კანონები და კონსტიტუცია იმისკენ არის მიმართული, რომ ყველა დაცული იყოს. ჩვენთვის ყველა ადამიანის უფლების დაცვა უმნიშვნელოვანესია, თუმცა მიუღებელია ეს კანონი. ჩვენი აზრით, ის რაღაც მიზნით იქნა მიღებული. პატრიოტთა ალიანსი აუცილებლად მოვითხოვთ ცილისწამების მუხლის აღდგენას, რომელიც 2005 წელს შეგნებულად, ბოროტი განზრახვით ამოიღეს სისხლის სამართლის კოდექსიდან.

- რატომ გგონიათ, რომ ბოროტი განზრახვით ამოიღეს ეს მუხლი?

- ამ მუხლის ამოღება პატიოსანი და პატრიოტი ხალხის წინააღმდეგ მიმართული ნაბიჯი იყო. მთელი ამ წლების განმავლობაში ჩვენ მიმართ არაერთი სიბინძურე ითქვა, მაგრამ ამის გამო ვერავის ვუჩივლეთ. ტყუილია, როცა ამბობენ, რომ ამ მუხლის ამოღება სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლების დაცვას ემსახურება. ეს მუხლი პატიოსანი და მათთვის მიუღებელი ხალხის გასასვრელად ამოიღეს. არ მესმის, რანაირად შეიძლება იყოს პატიოსანი კაცისთვის სიბინძურის დაბრალება სიტყვის თავისუფლება. ცილისწამება ყველაზე დიდი საშინელება და მკრეხელობაა, რაც კი დედამიწაზე არსებობს. ამიტომაც პატრიოტთა ალიანსი ყველაფერს გავაკეთებთ, რომ ეს მუხლი აღდგეს.

- ცილისწამებასა და ბრალდებებზე ვსაუბრობთ. თქვენი პარტია არაერთხელ შერაცხეს პრორუსულ ძალად და თურქოფობებად. ამ იარლიყებზე რას იტყვით?

- რა უნდა ვთქვა, საქართველოში ხომ ასეა, თუ პატრიოტი ხარ და ქართული საქმის გაკეთება გინდა, პრორუსად ითვლები. არადა, ამ დროს სწორედ ეს ხალხია რუსეთის აგენტურა. ეს ყველაფერი გაშიფრულია და ფაქტებს ნუ ამაფრიალებინებენ.

- რა ფაქტებზე საუბრობთ?

- ნაციონალების აგენტობის ამბავი კარგად მაქვს შესწავლილი და, უაზროდ პირის გაღებას თუ არ მოეშვებიან, საჯაროდ ავუფრიალებ დოკუმენტებს.

- პრორუსულობის ამბავი გავიგეთ, თურქოფობიაზე რას იტყვით?

- საქართველოს დაცვა რომ გვინდა, რატომ არის ეს თურქოფობია, ამიხსნას ვინმემ. იმ ხალხს მივმართავ, ვინც ჩვენ თურქოფობობას გვაბრალებ, ჩვენთან ერთად წამოვიდეს თურქეთში და იმის გაკეთება ვცადოთ, რასაც აქ თურქეთის მოქალაქეები აკეთებენ. თურქეთი ამის უფლებას არ მოგვცემს და მართალიც იქნება. ეჭვი მეპარება, ვინმემ ისინი ქართველოფობებად მოიხსენიოს. „ნაციონალები“ თავად არიან ფობიებით შეპყრობილი აგენტები და სხვების ლანძღვით ცდილობენ საკუთარი სახის დამალვას. მართალი გითხრათ, ძალიან გამიკვირდა, ამ ხალხს 500.000 ამომრჩეველმა როგორ მისცა ხმა. 18 ნოემბერს სიტყვით გამოვიდა ეკა ბესელია და ჩემთვის ყველაფერი ნათელი გახდა.

- რა თქვა ეკა ბესელიამ ამისთანა?

- მან ნაციონალებს პირდაპირ უთხრა, აბა, კარგად დაფიქრდით, ბარიერი გადალახული გაქვთო? ამაზე ვერცერთმა ნაციონალმა ხმა ვერ ამოიღო. მათმა დუმილმა კიდევ ერთხელ დაადასტურა ის ეჭვები, რომლებიც ყველა ჩვენგანს აქვს.

- რაზე მიუთითებთ?

- არჩევნები რომ დიდად დემოკრატიულად არ ჩატარდა, ამაზე ყველანი ვთანხმდებით. ამას თავის გამოსვლაში ქალბატონმა ეკამაც გაუსვა ხაზი. კერძოდ, მან მიანიშნა ნაციონალებს, რომ მათ იმათგან მიიღეს ხმები, ვინც არჩევნები ჩაატარა.

- დარწმუნებული ხართ, რომ ეკა ბესელია ამას გულისხმობდა?

- აბა, სხვანაირად როგორ უნდა წავიკითხო აბზაცებს შორის ფრაზა, კარგად დაფიქრდით, გაქვთ გადალახული ბარიერიო? ამაზე საინტერესო კითხვა ამ პარლამენტში ჯერ არ დასმულა.

- თუმცა ამას დიდი აჟიოტაჟი არავისგან მოჰყოლია...

- ეტყობა, ყურადღებით არ მოისმინეს ეს ფრაზა, მე კი გაფაციცებული ვუსმენდი.

- პარლამენტმა უკვე ცნო 150 დეპუტატის უფლებამოსილება, თქვენი პარტია კი ისევ აგრძელებს სასამართლო დავას დამატებითი მანდატების მისაღებად. გამოგივათ რამე?

- ვინც იბრძვის, იმას ყოველთვის გამოსდის რაღაც. ჩვენ მიგვაჩნია, რომ კიდევ 4 მანდატი გვეკუთვნის და ამას აუცილებლად მოვიპოვებთ.

- ზემოთ თქვით, დამკვირვებლები ვართო და რა შთაბეჭდილება დაგიტოვათ პირველმა სხდომამ, მოუწყო ნაცმოძრაობამ „ქართულ ოცნებას“ დაპირებული ჯოჯოხეთი?

- მე მორწმუნე კაცი ვარ და ჯოჯოხეთი სხვანაირად მესმის. რაც შეეხება შთაბეჭდილებას, ნაციონალები რაღაცას შეეცადნენ, მაგრამ კარგად მოსვეს თავის ადგილზე. განსაკუთრებით მომეწონა არჩილ თალაკვაძის გამოსვლა. მან კარგად გაუხსენა დამნაშავეებს სუსტი წერტილი. რაც შეეხება ნაციონალების ჯოჯოხეთს, ჯოჯოხეთი მათ მიიღეს. ამაზე ფეისბუქზეც ხუმრობდნენ – ნაცები „ოცნებას“ ჯოჯოხეთს დაჰპირდნენ და თავდაცვის კომიტეტში ემზარ კვიციანი მიიღესო.

- გინდათ თქვათ, რომ ნაციონალების ჯოჯოხეთი იქნებით?

- კიდევ გეუბნებით, მორწმუნე კაცი ვარ და ჯოჯოხეთი სხვანაირად მესმის, ნაციონალებს კი ჩემგან ბევრი უსიამოვნება ელოდებათ, ისევე, როგორც ჩემი მეგობარი და კოლეგა პატრიოტებისგან.

„ახალი თაობა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ სიმონ ნოზაძესთან: „არჩევნებამდე იყო გადაწყვეტილი, რომ მრეწველები „ოცნებასთან“ კოალიციას შევქმნიდით“ // დეპუტატმა თანაფრაქციელების ვინაობა გაამხილა

რატომ დაუთმო „ოცნებამ“ ფრაქციის შესაქმნელად მრეწველების დეპუტატს ხალხი, უკავშირდება თუ არა ეს ცესკოში დამატებითი ადგილის მოპოვებას, რაზე შეთანხმდნენ „ოცნება“ და მრეწველთა ლიდერები არჩევნების წინ? – ამ თემებზე „ახალ თაობას“ საპარლამენტო ფრაქცია `ქართული ოცნება _ მრეწველების~ თავმჯდომარე სიმონ ნოზაძე ესაუბრება.

- თქვენ მიერ პარლამენტში ფრაქციის შექმნას დიდი მითქმა-მოთქმა მოჰყვა. ერთ-ერთი ვერსიით, „ოცნება“ იმიტომ დაგეხმარათ, რომ ცესკოში დამატებითი ადგილი მიიღოს. თქვენ რას გვეტყვით?

- კოალიცია „ქართული ოცნება“, რომლის შემადგენლობაში მრეწველებიც შედიოდნენ, რამდენიმე თვის წინ დაიშალა. პარტიის ლიდერებმა გოგი თოფაძემ და ზურაბ ტყემალაძემ მაშინვე განაცხადეს, რომ არჩევნებში დამოუკიდებლად მივიღებდით მონაწილეობას, ახალ კოალიციას კი პარლამენტში შესვლის შემდეგ შევქმნიდით. ჩემი აზრით, ეს სწორი მიდგომაა – კოალიციები პარლამენტში შესვლის მერე უნდა შეიქმნას, არჩევნებამდე კი მხოლოდ საარჩევნო ბლოკის შექმნაა რეკომენდებული. აქედან გამომდინარე, ლოგიკურია, რომ პარლამენტში შეიქმნა ფრაქცია „ქართული ოცნება – მრეწველები“. ისიც უნდა გითხრათ, რომ ბოლო წლებში როცა კოალიცია ეკონომიკურ საკითხებზე მუშაობდა, ამ საქმეში მრეწველები აქტიურად ვიყავით ჩართული. ჩვენ შორის წინააღმდეგობა პროგრამებს შორისაც კი არ არის. ამასთან, უცხო არც მე ვარ „ქართული ოცნებისთვის“.

- რას ნიშნავს, უცხო არ ხართ „ქართული ოცნებისთვის“?

- მე წლებია, რაც მრეწველების პარტიის წევრი ვარ. 2011 წელს მათთან ერთად მეც გავხდი კოალიცია „ქართული ოცნების“ შემადგენელი ნაწილი. 2012 წლის არჩევნებზე კოალიციის პოლიტსაბჭო ჩემს კანდიდატურასაც განიხილავდა ხაშურის მაჟორიტარად. საბოლოოდ მათ სხვა გადაწყვეტილება მიიღეს და სხვა კანდიდატი წარადგინეს.

- საარჩევნო კომისიაში დამატებით ადგილზე რას იტყვით, რაზეც ოპონენტები საუბრობენ?

- ფრაქცია ამ მიზნით არ შექმნილა, მაგრამ ვერანაირ ტრაგედიას ვერ ვხედავ იმაში, თუ „ოცნება“ ცესკოში კიდევ მიიღებს დამატებით ადგილს.

- რატომ არ მიგაჩნიათ ეს ტრაგედიად?

- რა მნიშვნელობა აქვს, ერთით მეტი ადგილი ექნება ხელისუფლებას თუ ნაკლები, არჩევნები მაინც დემოკრატიულად ტარდება.

- ამაში ოპოზიციის დიდი ნაწილი არ დაგეთანხმებათ...

- მათ აქვთ უფლება, არ დამეთანხმონ. ამ განცხადებას მე საკუთარი გამოცდილებიდან გამომდინარე ვაკეთებ. მე ვიყავი ოპოზიციონერი კანდიდატი და მოვიგე ეს არჩევნები. მაშინაც ვამბობდი და ახლაც გავიმეორებ, რომ ჩვენთან ხაშურში გაყალბებას ადგილი არ ჰქონია. ისიც გასათვალისწინებელია, რომ ჩემი კონკურენტი `ოცნების~ წარმომადგენელი იყო.

- 18 ნოემბერს თქვენ თავი შეიკავეთ იმ დეპუტატების ვინაობის გამხელისგან, რომლებთან ერთადაც ფრაქცია შექმენით. მათ ვინაობას ისევ ასაიდუმლოებთ?

- აღარ ვასაიდუმლოებ. ფრაქცია `ქართული ოცნება _ მრეწველების~ წევრები არიან სიმონ ნოზაძე, შოთა შალელაშვილი, ელგუჯა გოცირიძე, თემურ კოხრეიძე, ლევან ბეჟანიძე და თენგიზ ხუბულური.

- რა პრინციპით შეარჩიეთ თანაფრაქციელები?

- ისინი ძირითადად უპარტიოები არიან. მართალია, `ოცნებიდან~ იყარეს კენჭი, მაგრამ პარტიაში არ შესულან. ერთადერთი გამონაკლისი თენგიზ ხუბულურია.

- პარლამენტის პირველ სხდომაზე ნაცმოძრაობის ერთ-ერთმა ლიდერმა ნიკა რურუამ განაცხადა, რომ სხდომათა დარბაზში საბჭოთა კავშირის აურა ტრიალებდა. თქვენც იგრძენით ეს აურა?

- ნიკა რურუას რამ გაახსენა საბჭოთა კავშირი, სიტყვით მე და რევაზ არველაძე რომ გამოვედით? ბატონი რევაზი უხუცესი დეპუტატია და პარლამენტის თავმჯდომარის არჩევამდე სხდომა უხუცესმა დეპუტატმა უნდა წაიყვანოს. არ ვარ მე ახალგაზრდა, მაგრამ ისეთი არაფერი მითქვამს, რომ ვინმეს საბჭოთა კავშირი გახსენებოდა.

- მას თქვენი და რევაზ არველაძის გამოსვლის გამო არ გახსენებია საბჭოთა კავშირი. რურუას წარსული ერთპარტიულობამ გაახსენა.,,

- სად არის მერე ერთი პარტია? პარლამენტში 3 პარტია მოხვდა. საკანონმდებლო ორგანოში ძალიან ბევრია ახალგაზრდა დეპუტატი, რომლებსაც განათლება დასავლეთში აქვთ მიღებული და თავისუფლად აზროვნებას არიან შეჩვეული. ჩემი აზრით, ამაზე პროგრესულად მოაზროვნე პარლამენტი საქართველოს ჯერ არ ჰყოლია და შედეგებსაც შესაბამისს ველოდები. ასე რომ, იქ ისეთი არაფერი ყოფილა, ვინმეს საბჭოთა კავშირი გახსენებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ ნაციონალები შეეცადნენ, სიტუაცია დაეძაბათ, მთლიანობაში, პირველ სხდომას დადებით შეფასებას ვაძლევ. მგონია, რომ საქმიანი თანამშრომლობა შედგება, კრიტიკას კი გაგებით ვეკიდები. სადაც დემოკრატიაა, იქ კრიტიკაც უნდა იყოს.

- თქვენ აღნიშნეთ, რომ ასეთი პროგრესულად მოაზროვნე პარლამენტი საქართველოს არ ჰყოლია. საკონსტიტუციო უმრავლესობას ბევრი შიშით უყურებს. თქვენ რას ფიქრობთ ამ საკითხზე?

- ფაქტია, რომ „ქართულმა ოცნებამ“ მიიღო საკონსტიტუციო უმრავლესობა და ამაზე უარს ხომ არ იტყოდა. არჩევნები რომ გაყალბებულიყო, კიდევ რაღაც იქნებოდა სათქმელი. მე ჩემი ოლქიდან გამომდინარე ვერ ვიტყვი, რომ არჩევნები გაყალბდა.

- თუმცა თქვენს ოლქშიც იყო რაღაც პრობლემები...

- რაღაცები იყო, მაგრამ ცენტრალური ხელისუფლების მხრიდან არანაირი ზეწოლა არ ყოფილა. ხალხისთვის არავის უთქვამს, გინდა თუ არა, ხმა სახელისუფლებო კანდიდატს მიეციო. პრობლემები ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლებმა შექმნეს. პარტიის ადგილობრივი ორგანიზაცია ჩემი კონკურენტის სასარგებლოდ მუშაობდა. მათი კანდიდატი იყო და აბა, ჩემზე ხომ არ იმუშავებდნენ.

- თქვენი ფრაქცია რა მიმართულებით იაქტიურებს პარლამენტში?

- “ოცნება“ მრეწველობისა და თავისუფალი ეკონომიკის განვითარებას უჭერს მხარს. აქედან გამომდინარე, ჩვენი ფრაქცია იმაზე იმუშავებს, რომ საქართველოში მართლაც განვითარდეს მრეწველობა. ამ მიმართულებით საკანონმდებლო ინიციატივებიც გვექნება. ჩვენს ფრაქციაში გამოცდილი ბიზნესმენები არიან და ამ მიმართულებას კარგად იცნობენ. ამის გარდა, მჭიდრო კავშირი მექნება ჩვენი პარტიის ლიდერებთანაც.

„ახალი თაობა“, 21 ნოემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ ანზორ აბრალავასთან: „მიხეილ სააკაშვილი უკრაინისთვისაც პრობლემა გახდა“ // „გიგა ბოკერია მიხეილ სააკაშვილისებრთა ოჯახის ერთ-ერთი სახეა“ // „ახალი ძალები მაშინ გაჩნდება, როცა საზოგადოების მოთხოვნა იქნება“

„ახალი თაობა“ ქვეყანაში მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესებზე ესაუბრა ყოფილ დეპუტატ ანზორ აბრალავას

- წინა 4 წლის განმავლობაში პოლიტიკურ დღის წესრიგს ქვეყანაში ნაციონალური მოძრაობა ადგენდა, „ქართული ოცნება“ კი ნაციონალების წინაშე თავის მართლებაში იყო. შეიცვალა ამ მხრივ რაიმე?

- წინა წლებში, მართლაც, ვიყავით იმის მომსწრე, რომ უმძიმესი სისტემური დანაშაულების ჩამდენი პარტია სხვებს ესხმოდა თავს. ახალი პარლამენტის პირველ სხდომაზე ნაციონალები ნირწამხდარი და გაკოტრებული ჩანდნენ. სადღაც გაქრა მუქარები და ადრინდელი ელვარება. მათი არაფორმალური ლიდერი, სხვა ქვეყნის მოქალაქე მძიმე დღეშია ჩავარდნილი. არაერთხელ მითქვამს, რომ სააკაშვილი გახდებოდა პრობლემა არა მარტო საქართველოსთვის, არამედ, უკრაინისთვისაც. როგორც იქნა, მისი ნამდვილი სახე და ფსიქიკური მდგომარეობა დაინახეს უკრაინაში. იქ დარწმუნდნენ, რომ ის საქმის გამკეთებელიც არ არის.

- უკრაინისგან განსხვავებით, მიხეილ სააკაშვილს საქართველოში მხარდამჭერები ჰყავს...

- „ნაციონალურმა მოძრაობამ“ რომ არჩევნებზე ხმები მიიღო, ამას თავისი მიზეზები აქვს. „ნაციონალებს“ უმეტესობამ მხარი დაუჭირა, პრაგმატული მოსაზრებებიდან გამომდინარე. მატერიალურად ბევრი ადამიანია ამ პარტიაზე მიბმული.

- არიან ისეთებიც, რომლებიც მიხეილ სააკაშვილს აღმაშენებლად მიიჩნევენ...

- ადამიანები თავისუფალი არიან აზრის გამოთქმაში, მათ შორის ისინიც, ვისაც ფსიქიკური პრობლემები აქვს. კიდევ არსებობენ სააკაშვილის მოწინააღმდეგეები, რომლებიც სხვა ნაციონალებს აქებენ. ეს ნაციონალები სააკაშვილს გაემიჯნნენ. გიგა ბოკერია სახელდება პოლიტიკური ელიტის ინტელექტუალურ წარმომადგენლად. საინტერესოა, ბოკერია არ იყო სააკაშვილის სისტემის აქტიური წევრი? გიგა ბოკერია სააკაშვილისებრთა ოჯახის ერთ-ერთი სახეა.

- შესაძლებელია, რომ უკრაინამ ძებნილი სააკაშვილი საქართველოს გადმოსცეს?

- შესაძლებელია. სააკაშვილი ტრაბახობს, რომ თბილისის აეროპორტში 700.000 მხარდამჭერი დახვდება. აქ თუ ფეხი შემოდგა, შეიძლება, 7 კაციც არ დახვდეს. მათ შორის, სანდრა რულოვსი. სააკაშვილის პოლიტიკური კარიერა დამთავრდა საქართველოშიც და უკრაინაშიც. მისი ბოლო ციხე ან ფსიქიატრიული კლინიკაა. ალბათ, ადრე თუ გვიან გაამწესებენ ფსიქიატრიულში.

- ნაციონალებს რევოლუციური გეგმები რატომ ჩაეშალათ?

- მცდელობა ბევრი ჰქონდათ. რევოლუციისთვის საჭიროა არეულობა. არეულობის მოწყობას ხალხი უნდა. ხან რომელი საბაბით ეცადნენ საზოგადოების ქუჩაში გამოყვანას, ხან რომლით. არჩევნებამდე ორიოდე დღით ადრე გივი თარგამაძის მანქანა აფეთქდა. კარგად ვიცნობ სააკაშვილის ფსიქოტიპს. დარწმუნებული ვარ, მან ეს ჩაიფიქრა გამვლელის ან რამდენიმე გამვლელის დაღუპვის მიზნით. სააკაშვილმა ამ აქტით გივი თარგამაძეც გაწირა. გათვალა იყო იმაზე, რომ საზოგადოებას ააღელვებდა შემთხვევითი ადამიანების აფეთქება. ბევრი განეწყობოდა ხელისუფლების წინააღმდეგ. ეს ჩანაფიქრი ვერ შესრულდა. თუ მოვლენათა განვითარებას დავაკვირდებით, მივხვდებით, რომ ნაციონალების ჯგუფი სააკაშვილს ამის შემდეგ მკვეთრად გაემიჯნა.

- „ქართულ ოცნებას“ ამ არჩევნების შემდეგ დიდი პასუხისმგებლობა დაეკისრა. შეძლებს ის ამ ტვირთის ზიდვას?

- ქვეყანას მძიმე გზა აქვს გასავლელი. არსებობს ბევრი შიდა და გარე პრობლემა, მოსახლეობის სოციალური მდგომარეობა მძიმეა. იმედია, `ქართული ოცნება~ შეძლებს მდგომარეობის გამოსწორებას. გაუგებარია ვაი-ვიში იმაზე, რომ მმართველ პარტიას საკონსტიტუციო უმრავლესობა აქვს პარლამენტში და ეს არადემოკრატიულია. რატომ არის არადემოკრატიული? ესაა ხალხის გადაწყვეტილება და არჩევანი. შექმნილი რეალობა უნდა მივიღოთ. ხელისუფლებას დასჭირდება სტრატეგიული განვითარების კონცეფცია. მასში სხვადასხვა შესაძლო სცენარი უნდა აისახოს. დოკუმენტში იქნება საიდუმლო დეტალები. ისე არ უნდა მოხდეს, როგორც თინა ხიდაშელის შემთხვევაში. ის საქვეყნოდ აცხადებდა, რომ საიდუმლო შეთანხმებების გასაფორმებლად მიდიოდა საფრანგეთში. წინა პლანზე ყოველთვის უნდა იყოს ქვეყანა და მისი სახელმწიფოებრივი ინტერესები.

- „ქართული ოცნება“ პოლიტიკაში მარტო ვერ იქნება.

- არჩევნებამდე კარგა ხნით ადრე ვამბობდი, რომ პოლიტიკური ველი თითქმის ცარიელია. ასპარეზზე ჩანდნენ „ქართული ოცნება“ და დამნაშავე ნაციონალური მოძრაობა. სხვები მხოლოდ ხმაურობდნენ. არჩევნების შემდეგ ეს უფრო აშკარა გახდა, როცა ამომრჩეველმა არაფრისმაქნის, არასახელმწიფოებრივად მოაზროვნე და გარიგებების მოყვარულ პარტიებს თავიანთი ადგილი მიუჩინა. ლევან ბერძენიშვილი ახლა ამბობს, რომ დავით უსუფაშვილი თანამდებობაზე ყოფნისას ატარებდა ქვეყნის და არა რესპუბლიკური პარტიის ინტერესებს. ეს არის პოლიტიკური ლიდერის განცხადება? ეს ობივატელის აზრია. კარგია, რომ ხალხმა ასეთ პარტიებს განაჩენი გამოუტანა. ცუდია, რომ ისინი ფინანსდებიან. პოლიტიკური ორგანიზაციები სახელმწიფო ბიუჯეტიდან, ანუ ჩვენი ჯიბეებიდან არ უნდა ფინანსდებოდნენ. ახალი სუბიექტების გამოჩენას ახალი იდეები უნდა. მთავარია, ხალხში ამ იდეებზე მოთხოვნა იყოს. ახალი ძალები მაშინ გამოჩნდებიან, როცა საზოგადოების მოთხოვნა იქნება. იმ გაკოტრებული პოლიტიკოსების არ მესმის, პარტიიდან რომ გამოდიან და პოლიტიკაში რჩებიან. ადგნენ და თავიანთი პროფესიით იმუშაონ! მეც აღარ ვარ აქტიურ პოლიტიკაში და სამეცნიერო და პედაგოგიურ საქმიანობას ვეწევი.

- აქამდე რატომ არ გაჩნდა მოთხოვნა ახალ ძალებზე?

- ამის ერთ-ერთი მიზეზი ხალხის დეზორიენტაციაა. ამას აკეთებს სატელევიზიო მედია. სააკაშვილის არხი რუსთავი 2, გარდა პარტიული პროპაგანდისა, ხალხს ტვინს ურეცხავს ყალბი ფასეულობებით. ტელევიზიის ხელმძღვანელი გვარამია პროკურორობიდან გარდაიქმნა სააკაშვილის პირად პიარმენეჯერად და შოუმენად. სხვადასხვა არხის სატელევიზიო გადაცემებში დასცინიან ზნეობას, მტკიცე ოჯახებს, ნამდვილ ღირებულებებს. მიწვეულ სტუმართა წრე შეზღუდულია პოლიტიკურ ტოკშოუებშიც. ასეთ დროს ძნელია ახალ იდეებზე საუბარი. საქართველოში თავისუფალი მედიაც არის, პატიოსანი და ნიჭიერი ჟურნალისტებიც არიან, მაგრამ ისინი საჯარო სივრცეში არ ჩანან. ამერიკელი ამომრჩეველიც დაუპირისპირდა ყალბ და უკუღმართ ფორმულირებებს. ამიტომ აირჩიეს დონალდ ტრამპი. ხალხის უმრავლესობას ამერიკაშიც და სხვაგანაც არა ჰგონია, რომ ჰომოსექსუალიზმი ძალიან კარგია და ამის აფიშირება უნდა მიმდინარეობდეს. ადამიანებს მობეზრდათ, რომ ერთნაირსქესიანთა ქორწინებების მოწინააღმდეგეებს ჩამორჩენილებად და დამნაშავეებად აცხადებენ.

«Radio Voice of America – რადიო ამერიკის ხმა» (აშშ): საქართველო: არჩევნების მეორე ტურის 50 სავარძელი

«The Associated Press» (აშშ): საქართველოს მმართველი პარტიის მიზანი – საკონსტიტუციო უმრავლესობის მოპოვება

«Независимая газета» (რუსეთი): როგორ ირჩევდნენ ქართველები პარლამენტს // დასავლეთი და აღმოსავლეთი ბიძინა ივანიშვილის რეზიდენციებში შეერთდნენ

«Настоящее время» (ჩეხეთი): ახალქალაქი ორთავიანი არწივით: როგორ იღებს საქართველოს სომხური ქალაქის მოსახლეობა რუსეთის მოქალაქეობას

———————-

«Radio Voice of America – რადიო ამერიკის ხმა» (აშშ), 31 ოქტომბერი, 2016 წელი

http://www.amerikiskhma.com/a/second-round-single-mandate-elex/3572101.html

საქართველო: არჩევნების მეორე ტურის 50 სავარძელი

ნინო დალაქიშვილი

არჩევნების მეორე ტური საქართველოში, რომელსაც 50 მაჟორიტარი დეპუტატის ვინაობა უნდა დაედგინა, დასრულებულია. კონკურენტები უმეტესწილად, „ქართული ოცნებისა“ და „ნაციონალური მოძრაობის“ კანდიდატები იყვნენ, თუ არ ჩავთვლით ჭიათურაში„თავისუფალი დემოკრატების“ ერთადერთ შემორჩენილ წარმომადგენელს  თეიმურაზ გაფრინდაშვილს და მთაწმინდის უბანს, სადაც ერთმანეთს თავისუფალი კანდიდატი სალომე ზურაბიშვილი და „ნაციონალური მოძრაობის“ წარმომადგენელი ნიკა რურუა დაუპირისპირდნენ.

„ქართული ოცნების“ გენერალური მდივანი კახა კალაძე 30 ოქტომბრის საღამოს აცხადებდა, რომ მისი პარტიის წარმომადგენლები ყველა უბანზე დამაჯერებლად იმარჯვებენ (ცედკოს მონაცემებით, 50-დან 48 ოლქში „ქართული . თუ არჩევნების მეორე ტურს შევაჯამებთ, ის არცთუ მშვიდობიანად და არცთუ ცივილიზებულად გამოიყურებოდა. ადგილი ჰქონდა ფიზიკური დაპირისპირების შემთხვევებსაც, რა დროსაც დაზარალებული საავადმყოფოშიც კი მოხვდა და ისმოდა სიტყვა, რაც ყველაზე სამარცხვინოდ ჟღერს მაშინ, როდესაც დემოკრატიულობაზე პრეტენზიის მქონე ქვეყანაში მიმდინარეობს არჩევნები: კარუსელი.

კარუსელის თაობაზე კი არა მხოლოდ მარნეულში საუბრობდნენ, არამედ თბილისშიც. ხოლო იმას, რომ ამგვარ მცდელობას მართლაც ჰქონდა ადგილი, ცესკომაც დაადასტურა განცხადებით, რომელშიც აღნიშვნული იყო, რომ ცესკოს წარმომადგენლებმა არ დაუშვეს უბნებზე ამომრჩევლები, ვინც უკვე მარკირებაგაკეთებული მივიდა ხელახლა ხმის მისაცემად. კარუსელი სწორედ ამას გულისხმობს: ხმის მიცემას განმეორებით და არაკანონიერად. საინტერესოა ისიც, რომ მთაწმინდის უბანზე, სადაც სალომე ზურაბიშვილი და ნიკა რურუა უპირისპირდებოდნენ ერთმანეთს, ორივე კანდიდატი ერთმანეთის მიმართ სწორედ იმ ბრალდებით გამოდიოდა, რომ ისინი ეგრეთ წოდებული კარუსელის გამოყენებას ცდილობდნენ და ამომრჩეველთა უკანონო მობილიზებას აორგანიზებდნენ. ნაციონალური მოძრაობის წევრმა რომან გოცირიძემ კი ისიც განაცხადა, რომ „მთაწმინდაზე ეგრეთ წოდებული მოძველბიჭო ელემენტები საარჩევნო პროცესზე გავლენის მოხდენას ცდილობდნენ“.

ფიზიკური დაპირისპირება დასისხლიანებამდე მივიდა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ სობისში, სადაც მკლავჭიდი ქართული ოცნებისა და ნაციონალური მოძრაობის წარმომადგენლებს შორის გაიმართა. „ქართული ოცნების“ აღმასრულებელი მდივანი ირაკლი კობახიძე აცხადებს, რომ პროვოკაცია ნაციონალური მოძრაობის წარმომადგენლების მხრიდან დაიწყო, კონკრეტულად კი ყოფილი „ზონდერის“ ბადრი ბასიშვილის ჯგუფის წევრის მხრიდან ისმოდა შეურაცხყოფა. ინციდენტი იმით გამოიხატა, რომ საკრებულოს ქართული ოცნების დეპუტატმა კობა ბერიანიძემ ნაციონალური მოძრაობის აქტივისტს ალბერტ მერებაშვილს სცემა, რის შემდგომაც ის საავადმყოფოში მოხვდა. საქმეს პოლიცია ცემის მუხლით იძიებს.

ცესკოს მონაცემებით, ყველაზე მაღალი აქტივობა 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნების მეორე ტურში 52 პროცენტი დაფიქსირდა, ყველაზე დაბალი კი 21 პროცენტი – გორში, სადაც ქართული ოცნების კანდიდატი, ფაქტობრივად, უკონკურენტო მდგომარეობაშია, რადგან 8 ოქტომბრის არჩევნების შემდგომ აქ კანდიდატურა მოხსნილად გამოაცხადა და პოლიტიკური ტაიმ–აუტი აიღო თავისუფალი დემოკრატების ლიდერმა ირაკლი ალასანიამ. ასეთმა გადაწყვეტილებამ მეორე ტურს აზრი დაუკარგა, თუმცა საარჩევნო კანონმდებლობის შესაბამისად, არჩევნები მაინც გაიმართა.

რაც შეეხება არასამთავრობო ორგანიზაციების დაკვირვების შედეგად აღმოჩენილი დარღვევების ჩამონათვალს, ის ასე გამოიყურება: ხმის მიცემის ფარულობის დარღვევა, ხელმეორედ ხმის მიცემა, ჟურნალისტურ საქმიანობაში ხელის შეშლა, აგიტაცია საარჩევნო უბანზე, არაუფლებამოსილი პირების ყოფნა საარჩევნო უბანზე, საარჩევნო დოკუმენტაციის არასათანადოდ წარმოება, გადასატან საარჩევნო ყუთთან დაკავშირებული ხარვეზები, მარკირების პროცედურის დარღვევა, დამკვირვებლის საქმიანობაში ხელის შეშლა.

2016 წლის საპარლამენტო არჩევნების მეორე ტურის გამარჯვებულები 2229 საარჩევნო უბანზე გამართული არჩევნების შედეგად გამოვლინდებიან. ქართული ოცნება თუ 46 უბანზე საკუთარი კანდიდატების გაყვანას მოახერხებს, ის საპარლამენტო ცხოვრებას მომდევნო ოთხი წლის განმავლობაში ექსკლუზიურად განსაზღვრავს და ნებისმიერ გადაწყვეტილებას, მათ შორის კონსტიტუციის შეცვლასთან დაკავშირებით, საკუთარი შეხედულებისამებრ მიიღებს.

————-

ცესკოს წინასწარი მონაცემებით, საპარლამენტო არჩევნების მეორე ტურში 50 მაჟორიტარული ოლქიდან 48-ში „ქართული ოცნება – დემოკრატიული საქართველოს“ კანდიდატმა გაიმარჯვა. გამონაკლისია ორი ოლქი: ხაშურის №43 მაჟორიტარული ოლქი, სადაც „თოფაძე – მრეწველების“ კანდიდატმა სიმონ ნოზაძემ გაიმარჯვა (მიიღო ხმების 61,55%) და თბილისში, მთაწმინდის №1 მაჟორიტარული ოლქი, სადაც, წინასწარი მონაცემებით, დამოუკიდებელმა კანდიდატმა სალომე ზურაბიშვილმა გაიმარჯვა (მიიღო ხმების 67,58%). ამრიგად, სავარაუდოდ, მე-9 მოწვევის პარლამენტში „ქართულ ოცნებას“ საკონსტიტუციო უმრავლესობა ექნება და 115 დეპუტატით იქნება წარმოდგენილი.

«The Associated Press» (აშშ), 31 ოქტომბერი, 2016 წელი

http://hosted.ap.org/dynamic/stories/e/eu_georgia_election?site=ap&section=home&template=default

საქართველოს მმართველი პარტიის მიზანი – საკონსტიტუციო უმრავლესობის მოპოვება

სტატიაში გადმოცემულია საქართველოში გამართული საპარლამენტო არჩევნების მეორე ტურის წინასწარი შედეგები, რომელიც მაჟორიტარულ ოლქებში გამოვლინდა. გარდა ამისა, მასში ნაჩვენებია მმართველი და ოპოზიციური პარტიების – „ქართული ოცნებისა“ და „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ საგარეოპოლიტიკური პრიორიტეტები – მსგავსება და განსხვავება, საუბარია მიხეილ სააკაშვილისა და ბიძინა ივანიშვილის როლზე ორივე პარტიის საქმიანობაში და ა.შ (ავტორი – მიხეილ ჯინჯიხაშვილი).

გთავაზობთ მოკლე შინაარსს:

„ორივე პარტია – მმართველი „ქართული ოცნებაც“ და ოპოზიციური „ნაციონალური მოძრაობაც“ პროდასავლურები არიან: ორივეს სურს ნატოსა და ევროკავშირში გაწევრიანება. მათ შორის განსხვავება მხოლოდ ისაა, რომ „ქართული ოცნება“ პარალელურად რუსეთთან ურთიერთობის გაუმჯობესებასაც ცდილობს. პრემიერ-მინისტრმა გიორგი კვირიკაშვილმა ინტერვიუში უკვე განაცხადა, რომ საქართველო გააგრძელებს „ევროკავშირთან და ნატოსთან ინტეგრირების პროცესს და პარალელურად რუსეთთან დაძაბულობას შეამცირებს. რუსეთს და საქართველოს 2008 წლის აგვისტოში ერთმანეთთან ხანმოკლე ომი ჰქონდათ, რის შედეგადაც  საქართველომ სეპარატისტულ რეგიონებზე – აფხაზეთზე და სამხრეთ ოსეთზე კონტროლი დაკარგა. ორივე რეგიონს რუსეთისადმი კეთილგანწყობილი დამოკიდებულება აქვთ.

საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი რუსეთს განუწყვეტლივ აკრიტიკებდა, შესაბამისად, იგი კრემლისთვის მიუღებელ პიროვნებას წარმოადგენდა. ამასთან, იმის მიუხედავად, რომ მიხეილ სააკაშვილი ამჟამად უკვე საქართველოს მოქალაქე აღარ არის, იგი მაინც რჩება ოპოზიციური „ერთიანი ნაცმოძრაობის“ საკვანძო ფიგურად, რომელიც მმართველ პარტიას და მის ლიდერს – რუს ოლიგარქს ბიძინა ივანიშვილს აკრიტიკებს.

„ქართული ოცნება“ მაგნატმა ბიძინა ივანიშვილმა შექმნა, რომელმაც თავისი სიმდიდრე რუსეთში საქმიანობით დააგროვა. მოგვიანებით იგი საქართველოს პრემიერ-მინისტრი გახდა, შემდეგ კი თანამდებობიდან გჰადადგა. როგორც ამბობენ, ბიძინა ივანიშვილი გადადგომის მიუხედავად, მთავრობის საქმიანობაზე კვლავ დომინირებულ გავლენას ახდენს.

პარლამენტში საკონსტიტუციო უმრავლესობის მოპოვების შემდეგ „ქართული ოცნება“ ქვეყნის კონსტიტუციის შეცვლას გეგმავს, კერძოდ, პრეზიდენტი საერთო-სახალხო წესით კი აღარ იქნება არჩეული, არამედ მხოლოდ პარლამენტის მიერ. ოპოზიციური „ნაცმოძრაობის“ წარმომადგენელმა გიგა ბოკერიამ უკვე განაცხადა, რომ „ბიძინა ივანიშვილს სურს პრეზიდენტის პირდაპირი კენჭისყრით არჩევის უფლება წაგვართვასო“. თავის მხრივ, „ქართული ოცნების“ პოლიტსაბჭოს აღმასრულებებლმა მდივანმა ირაკლი კობახიძემ კი გაამართლა კონსტიტუციის დაგეგმილი ცვლილება და განაცხადა, რომ ამით უფლებამოსილების გადანაწილება მოხდება და პარლამენტი გაძლიერდება.

პარლამენტში, „ქართული ოცნებისა“ და „ნაციონალური მოძრაობის“ გარდა, კიდევ ერთი პოლიტიკური პარტია შევიდა – საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი ექვსი ადგილით, რომელიც რუსეთისადმი ტოლერანტულადაა განწყობილი.

———–

საქართველოს საპარლამენტო არჩევნების მეორე ტურის შედეგების შესახებ სტატიები გამოაქვეყნა დიდი ბრიტანეთის სამაუწყებლო კომპანია „ბი-ბი-სი“-ს რუსულმა სამსახურმა სათაურით „ქართულმა ოცნებამ“ მეორე ტურშიც გამარჯვება გამოაცხადა“ (ავტორი ნინა ახმეტელი), რადიოსადგურ „დოიჩე ველეს“ რუსულმა სამსახურმა – „საქართველოს მმართველმა პარტიამ საკონსტიტუციო უმრავლესობა მიიღო“ (ავტორი – ალექსანდრე დელფინოვი) და სხვებმა (წყაროები: http://www.bbc.com/russian/features-37819076, http://www.dw.com/ru/a-36206441).

«Независимая газета» (რუსეთი), 31 ოქტომბერი, 2016 წელი

http://www.ng.ru/courier/2016-10-31/11_6848_gruzia.html

როგორ ირჩევდნენ ქართველები პარლამენტს

დასავლეთი და აღმოსავლეთი ბიძინა ივანიშვილის რეზიდენციებში შეერთდნენ

გია ფაცურია, ა/ო „კონსტიტუციის დაცვის კავშირის“ ხელმძღვანელი

(შემოკლებით)

საქართველოს მმართველმა „ქართულმა ოცნებამ“ და მისმა არაფორმალურმა ლიდერმა ბიძინა ივანიშვილმა მოწინააღმდეგე „ნაციონალებზე“ გამანადგურებელი წარმატება მოიპოვა -  საკონსტიტუციო უმრავლესობა პარლამენტში, რაც თავისთავად ერთპარტიული მთავრობის შექმნას გულისხმობს. „ქართული ოცნება“ მთლიანად აკონტროლებს სასამართლო სისტემას (საკონსტიტუციოს ჩათვლით), ტელესივრცეს („რუსთავი-2“-ის გამოკლებით)… ამ დროს კი ოპოზიციიურ „ნაცმოძრაობაში განხეთიქლებაა – პარტია დაყოფილია პრეტორიანელებად (ანუ მიხეილ სააკაშვილის მომხრეებად) და „იდეურ მედასავლეთეებად“, რომლებიც განწირულნი არიან ერთმანეთთან კონფრონტაციისა და იმ როლისათვის, რომელსაც მათ ბიძინა ივანიშვილი უმზადებს. ოლიგარქისათვის „ნაცების“ ბითუმად თუ პიროვნულად შესყიდვა უკვე პრობლემას აღარ წარმოადგენს. პრეზიდენტი გიორგი მარგველაშვილი დღევანდელ სიტუაციაში ბევრს ვერაფერს წყვეტს, მით უმეტეს რომ ბიძინა ივანიშვილი თავის მთავარ პოლიტიკურ შეცდომად სწორედ მარგველაშვილის პრეზიდენტად წამოყენებას თვლის და მას პერიოდულად ბრალს უყენებს სახელმწიფო სახსრების გაფლანგვაში – მიხეილ სააკაშვილის ყოფილი რეზიდენციის შენახვა, სადაც მარგველაშვილი ზის, სახელმწიფო ბიუჯეტს დიდი თანხები უჯდება, უფრო შედარებით ნაკლებად პომპეზურ სენობაში გადასვლა კი პრეზიდენტს კატეგორიულად არ სურს.

ფაქტია, რომ „ქართული ოცნების“ ასეთ გამანადგურებელ გამარჯვებას არავინ ელოდა -  თითქმის ყველა წინასაარჩევნო გამოკითხვა ისეთ გაურკვეველ ვითარებას მოწმობდა, რომ საკონსტიტუციო უმრავლეოსობის მოპოვებაზე „ქართულ ოცნებაში“ უკვე არავინ ოცნებობდა, ყოველ შემთხვევაში, ამას საჯაროდ არ აცხადებდნენ. მეც სწორედ ამან გამაბრიყვა, როცა საკუთარი თავი დეპუტატობის კანდიდატად წამოვაყენე ვაკის პირველ საარჩევნო ოლქში, სადაც თავის დროზე დეპუტატად კენჭს იყრიდნენ მიხეილ სააკაშვილი და გიორგი გაჩეჩილაძე – მისი მთავარი მოწინააღმდეგე 2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში.

მე მიხეილ სააკაშვილთან ცოტა რამ მაქვს საერთო – მხოლოდ ის, რომ 2004 წელს, „ვარდების რევოლუციიდან“ რამდენიმე თვის შემდეგ მისი გენერალური პროკურორის ირაკლი ოქრუაშვილის პირადი სანქციით დამაპატიმრეს, შემდეგ კი მისი იუსტიციის მინისტრის ზურაბ ადეიშვილის პირადი განკარგულებით ჩემს ანგარიშზე ევროვალუტა ჩაირიცხა (სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილების შესაბამისად). ჰოდა, გასაკვირი არაა, თუ რატომ აღმოვჩნდი 2012 წელს, საპყრობილედან გათავისუფლებისა და ისრაელში ემიგრაციის შემდეგ, „ქართული ოცნების“ საარჩევნო შტაბში. მე მაშინ არასამთავრობო ორგანიზაცია „კონსტიტუციის დაცვის კავშირის“ ხელმზღვანელი ვიყავი, რომელმაც 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების დროს ასობით დამკვირვებელი მიიზიდა. არჩევნები ჩვენ მოვიგეთ, შემდეგ კი რადიო „საქართველოს ხმაში“ დავიწყე მუშაობა, ჩემი გადაცემებით ვაკონტროლებდი ქართული ღვინის ხარისხს, რომ რუსულ ბაზარზე უხარისხო პროდუქცია არ გასულიყო…

მაგრამ როგორც ოტო ფონ ბისმარკი ამბობდა, „რევოლუციებს გენიოსები ამზადებენ, ახორციელებენ ფანატიკოსები და მისი ნაყოფით კი ვიგინდარები სარგებლობენ“. გენიოსებზე და ფანატიკოსებზე რა მოგახსენოთ, ისინი მაინცდამაინც თვალში მაზოლებს არ მიჩენდნენ, ვიგინდარა პარტიები კი ბლომად იყვნენ. მათი რაოდენობა განსაკუთრებით „გაშლილ მაგიდაზე“ ადგილების დაკავების დროს გამოჩნდა… ამიტომაც მე უარი ვთქვი რამდენიმე პარტიის შემოთავაზებაზე პარლამენტის დეპუტატად ბალოტირების მიზნით და გადავწყვიტე მარტოს მეცადა ბედი, დამოუკიდებელი კანდიდატის სახით.

ვერ ვიტყვი რომ იაკობ კედმის წიგნი „უიმედო ომები“ ჩემს შესახებაა დაწერილი, მაგრამ მის შინაარსთან რაღაც მაკავშირებს: ვაკის საარჩევნო ოლქში რეგისტრაცია ორჯერ გავიარე – შარი მომდეს, რომ ამომრჩეველთა ხელმოწერები ყალბიაო. ისე ჩანდა, რომ „ზემოთ“ ვიღაცას აშკარად არ უნდოდა დამოუკიდებელი კანდიდატი ვყოფილიყავი და ბოლოს, თბილისის საქალაქო სასამართლომ დადგენილებამ მიშველა. ამის მიუხედავად, ჩემი გვარი ცესკოს საიტზე დეპუტატობის კანდიდატთა სიებში მაინც არ გამოქვეყნებულა მანამ, სანამ გენპროკურატურაში შეტანილი საჩივრის საფუძველზე თამარ ჟვანიას დაპატიმრება არ მოვითხოვე…

მოკლედ, მე ჩემი „უიმედო ომი“ დავიწყე…

სატელევიზიო დებატებში მონაწილეობამ არ მომიწეია, რადგან დებატები, ფაქტიურად, არც ყოფილა. სამაგიეროდ, ყოველ საღამოს აჩვენებდნენ სერიალ „ჰეროკრატიას“, რომელიც ბიძინა ივანიშვილის ფულებით რეჟისორმა გიორგი ხაინდრავამ გადაიღო. ფილმი მიხეილ სააკაშვილის დროინდელ ციხეებში არსებულ სიტუაციას ასახავს. ფილმისთვიუს არ მიყურებია. არა იმიტომ, რომ გიორგი ხაინდრავას სარეჟისორო ტალანტს არ ვაფასებს, არამედ უფრო იმიტომ, რომ მე თვითონ მქონდა ეს ყველაფერი გადატანილი და „ნაცების“ მოწინააღმდეგედ ჩემი „მოქცევა“ საჭირო არ იყო.

პარლამენტში ვერ მოვხვდი. თავს მხოლოდ იმით ვიმშვიდებ, რომ ჩემს საარჩევნო ოლქში ყველაზე მეტი ხმები მე მოვაგროვე, ვიდრე ერთად აღებულმა სხვა დანარჩენმა ოთხმა კანდიდატმა ე.წ. „კვალიფიცირებული პარტიებიდან“, რომლებსაც ბიუჯეტი აფინანსებდა. პარლამწნტის ექს-სპიკერის ნინო ბურჯანაძის პარტიის კანდიდატმა მხოლოდ 12 ხმით მაჯობა…

„დასავლეთი დასავლეთია, აღმოსავლეთი კი აღმოსავლეთი, ისინი ვერ შეერთდებიან“… დაივიწყეთ [მწერალ რედიარდ კიპლონგის] ეს სიტყვები. საქართველოში მათი შეერთება უკვე განხორციელდა: დასავლეთი ჭორვილაში, ბიძინა ივანიშვილის რეზიდენციაში „დასახლდა“, აღმოსავლეთი კი სოლოლაკში, ბიძინა ივანიშვილის თბილისურ ბიზნეს-ცენტრში. მათთან ერთად ჩრდილოეთიც და სამხრეთიც“.

«Настоящее время» (ჩეხეთი), 31 ოქტომბერი, 2016 წელი

http://www.currenttime.tv/a/28080870.html

ახალქალაქი ორთავიანი არწივით:

როგორ იღებს საქართველოს სომხური ქალაქის მოსახლეობა რუსეთის მოქალაქეობას

სტატიაში გადმოცემულია საქართველოს სამცხე-ჯავახეთის რეგიონში არსებული მძიმე სოციალურ-ეკონომიკური ვითარება, რომელიც ადგილობრივ სომხურენოვან მოსახლეობას რუსეთში ემიგრაციისაკენ უბიძგებს (ავტორი – ზვიად მჭედლიშვილი).

„საქართველოს თუ რუსეთის მოქალაქეობა? ახალქალაქის რაიონი სომხურენოვანი მოსახლეობა რთული არჩევანის წინაშე დადგა: ადგილობრივად სამუშაო არ არის, გარდა ამისა, ბევრი სომეხი ჯერ კიდევ კარგად ვერ ფლობს სახელმწიფო ენას – ქართულს, ამიტომ ისინი საქართველოში საკუთარი თავის რეალიზების შესაძლებლობას ვერ ხედავენ და რუსეთში სამუშაოს საძებნელად მიეშურებიან, სადაც რუსულ პასპორტებს იღებენ. რასაკვირველია, ისინი იძულებულნი ხდებიან უარი თქვან საქართველოს მოქალაქეობაზე, ან ეს ფაქტი დამალონ, რაც სისიხლის სამართლის პასუხისმგებლობას იწვევს, – ნათქვამია სტატიაში, რომელშიც ერთ-ერთი სომხური ოჯახის – სტეფანიანების ისტორიაა ასახული.

ავტორი ესაუბრება მოსახლეობის წარმომადგენლებს – პენსიონერ ვლადიმირ ქორეფიანს, რომელიც ნოსტალგიით იხსენებს „დიდ საბჭოთა ძმურ ოჯახს“  („ეჰ, რა კარგი იყო საბჭოთა პერიოდი, ყველაფრით უზრუნველყოფილნი ვიყავით!“) უმუშევარ მოვსეს სტეფანიანს („აქ არავითარი პერსპექტივა არ არის. ახალგაზრდა კაცი ოჯახის სარჩენად რუსეთში სამუშაოდ მიდის“), არუთინ ქოროფიანს („რუსეთში რომ იმუშაო, მოქალაქეობის მიღებაა საჭირო“) და სხვებს, რომლებიც დუხჭირ ცხოვრებაზე ლაპარაკობენ.

როგორც ავტორი აღნიშნავს, იგი შეეცადა რაიმე ოფიციალური სტატისტიკური ცნობები მიეღო სამოქალაქო რეესტრიდან სამცხე-ჯავახეთის რეგიონში საქართველოს მოქალაქეობაზე უარის თქმის თაობაზე, მაგრამ უშედეგოდ. „მოსახლეობა ახალქალაქს არა მარტო უმუშევრობის გამო ტოვებს – აქ კიდევ ერთი პრობლემა ისაა, რომ უფროსმა თაობამ ქართული სახელმწიფო ენა არ იცის. ახალგაზრდობა ასე თუ ისე ფლობს, რადგან სკოლაში ასწავლიდნენ. შესაბამისად, ბევრ მათგანს იმედი აქვს, რომ იქნებ თვით რეალიზება მოახერხოს“.

———-

«Настоящее время» - „რადიო თავისუფლება//თავისუფალი ევროპის“ და „ამერიკის ხმის“ ერთობლივი მედიაპროექტი. რედაქცია განთავსებულია პრაღაში, კორესპონდენტები მუშაობენ რუსეთში, უკრაინაში, აზერბაიჯანში, საქართველოში, ყირგიზეთში და სხვა ქვეყნებში.

«КоммерсантЪ» (რუსეთი): ინტერვიუ ჯონ მირშაიმერთან: „უკრაინელებს ნატოში გაწევრიანების უფლება არ აქვთ – რუსები ამას არ მოითმენენ“

«Каспiй» (აზერბაიჯანი): წაგება არასდროს დაგვიანებული არ არის // მიხეილ სააკაშვილის მეუღლემ საქართველოს პარლამენტში ბალოტირება გადაიფიქრა

———————-

«КоммерсантЪ» (რუსეთი), 25 ოქტომბერი, 2016 წელი
http://kommersant.ru/doc/3125405
ინტერვიუ ჯონ მირშაიმერთან: „უკრაინელებს ნატოში გაწევრიანების უფლება არ აქვთ – რუსები ამას არ მოითმენენ“

ვრცელ ინტერვიუში ჩიკაგოს უნივერსიტეტის (აშშ) პროფესორი ჯონ მირშაიმერი გაზეთ „კომერსანტის“ კორესპონდენტთან მიხეილ კოროსტიკოვთან საუბრობს დასავლეთისა და რუსეთის ურთიერთობაზე, მათ შორის შექმნილი კონფრონტაციის მიზეზებზე, უკრაინისა და საქართველოს ევროატლანტიკურ ინტეგრაციაზე და სხვა საკითხებზე.

გთავაზობთ ამონარიდს:

- როგორ შეაფასებდით სიტუაციას, როგორშიც რუსეთი აღმოჩნდა? რუსეთი კონფლიქტშია უკრაინასთან, იბრძვის სირიაში, კონფრონტაცია აქვს დასავლეთთან… ვისი ბრალია?

- პრობლემის ფესვები უკრაინაში უნდა ვეძებოთ. ალბათ, მთავარი კითხვა ასეთი უნდა იყოს – ვინაა დამნაშავე უკრაინის კრიზისის დაწყებაში? ჩემი პასუხი: ძირითადად დასავლეთის სახელმწიფოები.

- და რატომ?

- ცივი ომის დასრულებისთანავე დასავლეთმა არჩევანი ნატოსა და ევროკავშირის აღმოსავლეთით გაფართობაზე გააკეთა. საბოლოო ჯამში გაფართოების ტალღა უკრაინასა და საქართველოსაც მიწვდა – ალიანსის ბუქარესტის სამიტზე გამოცხადდა, რომ ორივე ქვეყანა ნატოში იქნება გაწევრიანებულიო. მოსკოვის პოზიციით კი, ასეთი სიტუაცია რუსეთისათვის აბსოლუტურად მიუღებელია. 2008 წლის აპრილში რუსეთმა მკაფიოდ განუცხადა ნატოს, რომ უკრაინისა და საქართველოს მიღება განუხორციელებელი, რაც დაადასტურა კიდეც იმავე წლის აგვისტოში საქართველოსთან მიმართებით. ყველაზე საკვირველი კი ისაა, რომ დასავლეთი ვერ მიხვდა, რომ საქართველოში მომხდარი უკრაინაში განმეორდებოდა, თუ [ბრიუსელი და ვაშინგტონი] იქ დასავლური დემოკრატიისა და კაპიტალიზმის „შეტანას“ არ შეწყვეტდნენ.

- მაგრამ ნატო ხომ არ თხოვს საქართველოს და უკრაინას „შემოდითო“, არამედ თვითონ  უკრაინამ და საქართველომ გამოხატეს სურვილი ნატოში შესვლაზე. განა ეს ამ ქვეყნების სუვერენული უფლება არ არის?

- ნატოს შეეძლო მათთვის უბრალოდ ეთქვა – „არა“. არ არსებობს არცერთი ნორმატიული აქტი, რომ ნატო ვალდებული იყო კიევისა და თბილისისათვის მიღებაზე თანხმობა მიეცა. თუ ნატო იმას ფიქრობდა, რომ საქართვლოსა და უკრაინის მიღებით რუსეთთან კონფრონტაციის საბაბი ექნებოდა, მაშინ ასეთი ნაბიჯის გადადგმა სისულელეა. რაც შეეხება უკრაინისა და საქართველოს სუვერენულ უფლებას, როგორც თქვენ თქვით, ეს მაინცდამაინც ჭკვიანური მოქმედება არაა საერთაშორისო პოლიტიკაში. [ტრადიციულად], დიდი სახელმწიფოების ორბიტაზე მყოფი სუსტი და პატარა სახელმწიფოების უფლებები საგარეო პოლიტიკაში შეზღუდულია. აშშ-ის თვალსაზრისით, დასავლეთ ნახევარსფეროს არცერთ ქვეყანას სხვა დიდ სახელმწიფოსთან სამხედრო ალიანსის გაფორმების უფლება არ აქვს. ვაშინგტონი თვლიდა, რომ კუბას უფლება არ ჰქონდა თავის ტერიტორიაზე საბჭოთა ბირთვული რაკეტები განეთავსებინა 1960-იანი წლების დასაწყისში. იმავე კუბას, ბრაზილიას, მექსიკას, კანადას არასოდეს არ ექნებათ ჩინეთთან სამხედრო ალიანსის გაფორმების უფლება. როცა დიდი სახელმწიფოს გვერდით ცხოვრობ, უნდა გააცნობიერო, რომ რაღაც-რაღაცეებში შეზღუდული ხარ. უკრაინა უფრო ძლიერ სახელმწიფოსთან მდებარეობს და ამიტომ უკრაინელებმა უნდა გაიგონ: მათ არ აქვთ ნატოში გაწევრიანების უფლება, რუსები ამას არ მოუთმენენ.

- თქვენი ლაპარაკიდან გამოდის, რომ უკრაინისა და საქართველოს მმართველმა ელიტამ  საკუთარ ხალხს უნდა უთხრას, რომ დასავლეთთან ინტეგრაციის მცდელობა შევწყვიტოთო… მაგრამ ისინი ამას არ გააკეთებენ…

- მე კი ვფიქრობ, რომ ეს უნდა გააკეთონ და შეუძლიათ კიდეც. მათ გულახდილად უნდა განუმარტონ საკუთარ ხალხს, რომ თუ ისინი ნატოში გაწევრიანების პროცესს დაიწყებენ, მათი სახელმწიფოები განადგურებულნი იქნებიან. და ახლა ჩვენ სწორედ ამის მომსწრენი ვართ. უკრაინელებს ამჟამად მოქმედების ორი ვარიანტი აქვთ: პირველი – შეწყვიტონ ნატოსა და ევროკავშირისაკენ ლტოლვა, ნეიტრალურები გახდნენ და უკრაინა გადაიქცეს ბუფერულ სახელმწიფოდ რუსეთსა და ევროპას შორის. თუ ისინი ამ არჩევანს გააკეთებენ, მათი ცხოვრება გაუმჯობესდება. მეორე – გააგრძელონ მცდელობა დასავლეთის ბანაკში გასაწევრიანებლად. მაგრამ ამ შემთხვევაში რუსეთი გააგრძელებს უკრაინის ეკონომიკის ნგრევისა და აღმოსავლეთ რეგიონებში დესტაბილიზაციის პროცესს.

- თქვენი აზრით, დასავლეთის მცდელობა აღმოსავლეთისკენ გაფართოებაზე წინასწარ გამიზნული სტრატეგიაა თუ საერთაშორისო პოლიტიკის კანონებში გაუცნობიერებლობა, მიუხვედრილობა?

- სრულიად ნათელია – დასავლეთი დანარჩენი მსოფლიოს „მუშაობის პრინციპს“ ვერ აცნობიერებს. განა რუსეთი რაიმე ისეთ აგრესიულობას ამჟღავნებდა უკრაინის მიმართ 2014 წლის თებერვლამდე, როცა კიევში გადატრიალება მოხდა? ეს ის შემთხვევა არ არის, როცა ნატოს რუსეთი უნდა შეეჩერებინა. პირიქით, აშშ-ისა და ევროკავშირს ჰქონდა ლიბერალური შეხედულებები საერთაშორისო ურთიერთობებზე – ფიქრობდნენ, საბჭოთა კავშირი აღარ არის და მოდით, უსაფრთხოების სიტემაში საქართველო და უკრაინაც ჩავრთოთო. თიოთქოსდა იმ მიზნით, რომ ასეთი ნაბიჯი ევროპას მშვიდობას და აყვავებას მოუტანდა. ეს არარეალისტური შეხედულებაა. ვლადიმირ პუტინი, რომელიც ამ შემთხვევაში არაფრით განსხვავდება მიხეილ გორბაჩოვისა და ბორის ელცინისაგან, დაბეჯითებით იმეორებდა, რომ რუსეთი ნატოს მიახლოებას თავის საზღვრებთან უსაფრთხოების მუქარად განიხილავდა. მაგრამ დასავლეთს რუსეთის განცხადებებისა არ სჯეროდა. სწორედ ამიტომ, როცა 2014 წლის თებერვალ-მარტში უკრაინაში სწრაფი კრიზისი დაიწყო, ვაშინგტონელი ექსპერტები და პოლიტიკოსები შოკში ჩავარდნენ, ბარაკ ობამას ჩათვლით.

- შესაძლოა ამერიკელები ფიქრობდნენ, რომ რუსეთი შეშფოთდებოდა, აღშფოთებულ განცხადებებს გააკეთებდა და საბოლოო ჯამში, ნატოში საქართველოსა და უკრაინის გაწევრიანებას ჩუმად „გადაყლაპავდა“? როგორც ეს, ვთქვათ, ბალტიისპირეთის რესპუბლიკების შემთხვევაში მოხდა?

- დიახ, ასე იყო. 1999 წელს ნატოს გაფართოების დროს პოსტსოციალისტური პოლონეთი, ჩეხეთი და უნგრეთი მიიღეს, 2004 წელს კი ბალტიის პოსტსაბჭოთა რესპუბლიკები. ორივე შემთხვევაში რუსეთი ხმამაღლა გამოხატავსა აღშფოთებას, მაგრამ შემდეგ მომხდარ ფაქტს შეურიგდა. მაგრამ მოგვიანებით მოსკოვი 1990-იანი წლების კატასტროფული კრიზისის შედეგებიდან გამოვიდა, მოახერხა თავისი არმიის რეფორმირება და მოთმინების ფიალაც აევსო. 2014 წლის რუსეთი ისეთი აღარ იყო, როგორიც 1999-ში და თუ გნებავთ – 2004-შიც. მართალია, საქართველოსთან 2008 წლის აგვისტოს კონფლიქტში რუსეთის არმიამ მაინცდამაინც კარგი მოქმედება ვერ აჩვენა, მაგრამ ამ ფაქტმა ბიძგი მისცა სწრაფ სამხედრო მოდერნიზებას. 2014 წელს რუსეთის არმია უკვე მრისხანე ძალად იქცა. და ამ დროს უკვე რუსებს ყელში ამოუვიდათ ნატოს გაფართოება და მეზობლად მდებარე სახელმწიფოებში რეჟიმების უპრაგუნოდ შეცვლა.

«Каспiй» (აზერბაიჯანი), 25 ოქტომბერი, 2016 წელი

http://www.kaspiy.az/pages/q.pdf

წაგება არასდროს დაგვიანებული არ არის

მიხეილ სააკაშვილის მეუღლემ საქართველოს პარლამენტში ბალოტირება გადაიფიქრა

სტატიაში გადმოცემულია საქართველოში – ზუგდიდსა და მარნეულის საარჩევნო ოლქებში ხელახლა ჩატარებული საპარლამენტო არჩევნები, რომლის შედეგად ვერცერთმა მაჟორიტარმა კანდიდატმა ვერ გაიმარჯვა. შესაბამისად, 30 ოქტომბერს, სხვებთან ერთად, ამ ოლქებშიც მეორე ტური გაიმართება (ავტორი – რაუფ ორუჯევი).

პუბლიკაციაში ყურადღება ეთმობა ექს-პრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილის ცოლის სანდრა რულოვსის გადაწყვეტილებას, რომლის თანახმად, მან უარი განაცხადა მეორე ტურში მონაწილეობაზე. ავტორი იქვე ციტირებს მიხეილ სააკაშვილსაც, რომელიც გაგებით მოეკიდა მეუღლის მიერ გადადგმულ ნაბიჯს.

მასალაში მოცემულია აგრეთვე ქართველი პოლიტოლოგის თენგიზ აბლოთიას კომენტარიც:

„როგორც ჩანს, სანდრა რულოვსის ნაბიჯი იმითაა განპირობებული, რომ ადრე მიხეილ სააკაშვილმა თავის თანაპარტიელებს არჩევნების მეორე ტურის ბოიკოტისაკენ მოუწოდა. „ნაცმოძრაობაში“ მისი ინიციატივა განიხილეს, მის განხორციელებაზე უარი თქვეს და ბრძოლოს გაგრძელება გადაწყვიტეს. მაგრამ პარტიის წევრებისაგან განსხვავებით, ცოლი ქმრის სურვილს დამორჩილდა. მე პირადად სანდრა რულოვსის გადაწყვეტილება არასწორად მიმაჩნია. მას ბოლომდე უნდა ებრძოლა, ბოლოსდაბოლოს, სწორედ ესაა პოლიტიკა. წაგება არასდროს დაგვიანებული არ არის, მით უმეტეს, რომ ამისათვის არავინ არ დაგიჭერს და არ დაგხვრეტს. რა მოხდა მერე, ვის არ წაუგია, ამაში ცუდი არაფერია“.

«Bild» (გერმანია): ინტერვიუ მიხეილ ჯანელიძესთან: „ჩვენ არავის ვეხვეწებით“

«Radio Voice of America – რადიო ამერიკის ხმა» (აშშ): რას გვთავაზობს NATO: „უსაფრთხოების ქოლგის“ გაძლიერება, გაწევრიანების გარეშე?

«Radio Voice of America – რადიო ამერიკის ხმა» (აშშ): ინტერვიუ ბენ ჰოჯესთან: „საქართველო ევროატლანტიკური საზოგადოების მნიშვნელოვანი ნაწილია“

«Deutsche Welle» (გერმანია): საქართველო – ბეჯითი მოსწავლე ნატოში გაწევრიანების რიგში დგას და თავის ბედს მოთმინებით ელოდება

«Экономика сегодня» (რუსეთი): ალიანსური თამაშები: საქართველო და ნატო ერთმანეთს ატყუებენ

———————-

«Bild» (გერმანია), 8 სექტემბერი, 2016 წელი

http://www.bild.de/bild-plus/politik/ausland/georgien/wir-sind-keine-bittsteller-47691174,view=conversionToLogin.bild.html

ინტერვიუ მიხეილ ჯანელიძესთან: „ჩვენ არავის ვეხვეწებით“

რუსების მიერ მხოლოდ აღმოსავლეთ უკრაინა არაა ოკუპირებული, იგივე სიტუაციაში იმყოფება საქართველოც, მაგრამ, ამის მიუხედავად, ამ კავკასიურ სახელმწიფოს კურსი მაინც ნატოსაკენ აქვს აღებული.

„ბილდ“-ისათვის მიცემულ ინტერვიუში საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი მიხეილ ჯანელიძე (იგი 35 წლისაა) მშობლიური ქვეყნის იმედებისა და პრობლემების შესახებ საუბრობს.

- საქართველოს ერთი მეხუთედი ნაწილი – აფხაზეთი და სამხრეთ ოსეთი – რუსეთის მიერაა ოკუპირებული. როგორი შთაბეჭდილება გაქვთ – ფიქრობთ, რომ ევროპამ დიდი ხანია დაივიწყა რუსეთის მართლსაწინააღმდეგო აგრესია?

- არა, მე ასეთი შთაბეჭდილება არ მაქვს. ევროპამ კარგად იცის, რომ აფხაზეთი და სამხრეთ ოსეთი საქართველოს მიეკუთვნება და ასეთად დარჩებიან. ამასთან, ჩვენ ვაცნობიერებთ, რომ სიტუაციის აქტუალობის შეცვლა [საქართველოს სასარგებლოდ] მხოლოდ მოლაპარაკებით შეიძლება. ჩვენ მადლობლები ვართ ყველანაირი დახმარებისთვის, მათ შორის გერმანიის მხრიდანაც.

- თქვენ ფიქრობთ, რომ ევროკავშირი საქართველოს თავის წევრად რუსეთთან კონფლიქტის მოგვარებამდე მიიღებს?

- ერთი მეორესთან დაკავშირებული არ არის. ერთი მხრივ, ბოლო წლებში საქართველომ დიდი ძალისხმევა განახორციელა ევროსტანდარტების მისაღწევად – როგორც პოლიტიკაში, ასევე ეკონომიკის სფეროში. ჩვენ წინ უკვე საკმაოდ შორს წავედით. მაგრამ მეორე მხრივ, ველოდებით საპასუხო სიგნალს ევროპისგანაც, რომ საქართველოს ევროპაც ელოდება. ეს, მაგალითად, უვიზო რეჟიმის დაწესებასაც უკავშირდება. რვა ოქტომბერს საქართველოს მოსახლეობა ახალ პარლამენტს აირჩევს. ჩვენ ვიმედოვნებთ, რომ ამ დროისათვის უკვე გვექნება მკაფიო სიგნალი ევროპისაგან, რომ საქართველოს მოქალაქეებისათვის, ბოლოსდაბოლოს, სავიზო რეჟიმი გაუქმებული იქნება.

- ქართველების სურვილს უვიზო რეჟიმის მიღების თაობაზე ევროკავშირის ზოგიერთ წევრ-სახელმწიფოში, მათ შორის გერმანიაშიც არ მიესალმებიან და სერიოზულ წინააღმდეგობას უწევენ. რას აკეთებთ ამ მიმართულებით?

- ჩვენ ამ საკითხში არავის არ ვეხვეწებით, არავის არ ვთხოვთ. უვიზო რეჟიმის დაწესება მკაფიოდაა გათვალისწინებული საქართველოსა  და ევროკავშირს შორის შეთანხმებაში. ჩვენ უკვე დიდი ხანია შესრულებული გვაქვს ევროკავშირის ყველა მოთხოვნა და პირობა ვიზა-ლიბერალიზების საკითხში, ვცდილობთ მივაღწიოთ სხვა ევროპულ სტანდარტებსაც. მოვიხმობ მხოლოდ ერთ მაგალითს: საერთაშორისო მასშტაბით საქართველო მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე უსაფრთხო ქვეყანაა…

- თქვენს ნათქვამზე უსაფრთხოების სფეროს გერმანელი ექსპერტები გეტყოდნენ, რომ კი, რასაკვირველია, [საქართველო უსაფრთხო ქვეყანაა], რადგან ქართველი დამნაშავეები თავიანთი შავი საქმეებით უფრო მეტად საზღვარგარეთ არიან დაკავებულნიო. გერმანიის უსაფრთხოების ორგანოების მონაცემებით, უმეტესად სწორედ ქართული ბანდები არიან პასუხისმგებელნი ისეთი დანაშაულის ჩადენაში, რომლებიც ბინების გაძარცვასა და ქურდობას უკავშირდება…

- ჩვენ მუდმივად გვესმის ასეთი საყვედურები, მაგრამ ეს უსამართლო საყვედურებია. ამასთან, მე მესმის გერმანელების შეშფოთება. ამიტომაც საქართველოს სამართალდამცველ და უშიშროების ორგანოებს გერმანელებთან მჭიდრო ურთიერთობა აქვთ და, შეიძლება ითქვას, ერთად ხელიხელჩაკიდებულნი მუშაობენ – როგორც გერმანიის სისხლის სამართლის ფედერალურ პოლიციასთან, ასევე ფედერალური მხარეების (მიწების) შესაბამის ორგანოებთან. ერთი რამ ნათელია: ყოველი დანაშაული ყველგან დანაშაულია და ყველა დამნაშავე ყველგან დამნაშავეა. დამნაშავეობის საკითხი სავიზო რეჟიმის გაუქმებას არ უნდა უკავშირდებოდეს.

———–

მინისტრს ესაუბრებოდნენ ჟურნალისტები როლფ კლიანე, იულიან რაიჰელტი და ტანიტ კოხი.

«Radio Voice of America – რადიო ამერიკის ხმა» (აშშ), 8 სექტემბერი, 2016 წელი

http://www.amerikiskhma.com/a/georgia-nato-nac-and-secretary-general-visits-in-tbilisi/3497783.html

რას გვთავაზობს NATO: „უსაფრთხოების ქოლგის“ გაძლიერება, გაწევრიანების გარეშე?

ზაზა წულაძე

NATO-ს გენმდივნის რანგში, ნორვეგიელი პოლიტიკოსი იენს სტოლტენბერგი დღეს, საქართველოს, ბოლო ორი წლის მანძილზე მეორედ ეწვია. ალიანსში გადაწყვეტილების მიმღები მთავარი ორგანო – ჩრდილოატლანტიკური საბჭო კი თბილისში, ბოლო რვა წლის მანძილზე უკვე მეოთხედ (2008-11-13-16) შეიკრიბა.

NATO-საქართველოს კომისიის მორიგ სხდომაზე, რომელსაც საქართველოს პრემიერი კვირიკაშვილი, მთავრობის წევრები და ალიანსის წევრ სახელმწიფოთა მუდმივი წარმომადგენლები ესწრებოდნენ, იენს სტოლტენბერგმა კიდევ ერთხელ გაუსვა ხაზი საქართველოს პროგრესს, თუმცა გაწევრიანების ვადებზე საუბრისას ბრძანა:

​„როგორც ასპირანტ ქვეყანას, საქართველოს გააჩნია ყველა შესაძლებლობა, რომ მოემზადოს NATO-ს წევრობისთვის. ჩვენ ერთგულები ვართ და გავუწევთ მხარდაჭერას საქართველოს ამ გზაზე. ვარშავის სამიტზე კიდევ ერთხელ დავადასტურეთ, ბუქარესტის სამიტის გადაწყვეტილება, რომ საქართველო გახდება NATO-ს წევრი, ამისთვის თქვენი ქვეყანა უნდა აკმაყოფილებდეს ალიანსის სტანდარტებს და მოთხოვნებს. ამ მიზნიდან გამომდინარე ჩვენ ვმუშაობთ საქართველოსთან რეფორმების განხორციელების მიმართულებით, რაც მისცეს საშუალებას ქვეყანას დაუახლოვდეს ალიანსის წევრობას. მე ახლა ვერ დავასახელებ, გაწევრიანების ზუსტ ვადას, ეს ასპირანტის დამსახურებებსა და მიღწევებზეა დამოკიდებული“.

რას ელოდება საქართველო ალიანსისგან შავი ზღვის აუზში შექმნილი რთული გეოპოლიტიკური ვითარების ფონზე, რუსეთის მიერ ქართული და უკრაინული მიწების მიტაცებისა და განსაკუთრებით, თურქეთ-რუსეთს შორის ურთიერთობის დათბობის შემდეგ?

არის თუ არა საქართველოს უსაფრთხოებისთვის საკმარისი ალიანსის მიერ შემოთავაზებული „არსებით ღონისძიებათა პაკეტი” (SNGP), “პარტნიორობის თავსებადობის ინიციატივა” (PII) და “გაძლიერებული შესაძლებლობების პარტნიორის” (EOP) სტატუსი?

ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის სახელმწიფო მინისტრი დავით ბაქრაძე, რომელიც თბილისის აეროპორტში დახვდა იენს სტოლტენბერგს, ფიქრობს, რომ ამ სტატუსის შემდეგ, საქართველო უკვე სარგებლობს ალიანსის კოლექტიური უსაფრთხოების ქოლგის გარკვეული სიკეთეებით და NATO-სთან სტრატეგიული დიალოგის გაძლიერების იმედი აქვს: „საქართველო უკვე არის ამ სტრატეგიული დიალოგის ნაწილი, როგორც ალიანსის გაძლიერებული შესაძლებლობების მქონე ქვეყანა. ასეთი აქტიური ჩართულობის პრეცედენტები დიდი ხანია არსებობს ბალტიის ზღვაზე. შვედეთი და ფინეთი არ არიან ალიანსის წევრები, მაგრამ აქვთ სწორედ ეს სტატუსი. საქართველო იქნება სწორედ ასეთი დიალოგის მონაწილე შავი ზღვის აუზის უსაფრთხოების კონტექსტში“.

ალიანსის გენმდინავი დღესვე მივიდა თბილისში მიმდინარე წარმომადგენლობით საერთაშორისო კონფერენციაზე – „ევროპის ცვალებადი გეოსტრატეგიული ლანდშაფტი ვარშავის სამიტის შემდეგ“, რომელსაც მაკკეინის ინსტიტუტი საქართველოში უკვე მეორედ ატარებს. მსოფლიოსა და რეგიონში გავლენიანი ექსპერტები, პოლიტიკური და სამხედრო ლიდერები, მათ შორის, ევროპაში აშშ-ს ჯარების სარდალი, გენერალი ბენ ჰოჯესი, შავი და ბალტიის ზღვის აუზებში უსაფრთხოების პრობლემატიკასთან ერთად, კონფერენციაზე – რუსეთისგან მომდინარე საფრთხეებს, დემოკრატიის კრიზისს და რეგიონში აშშ-სა და ევროკავშირის პოლიტიკას განიხილავდნენ.

NATO-ში აშშ-ს ყოფილმა ელჩმა, ამჟამად მაკკეინის ინსტიტუტის აღმასრულებელმა დირექტორმა კურტ ვოლკერმა აღნიშნა, რომ საქართველო ბუნებრივია მეტს ელოდება ალიანსისგან, 2008 წლის ბუქარესტის სამიტზე გაკეთებული დაპირების შემდეგ: „ვარშავის სამიტზე საქართველოსთვის წევრობის სამოქმედო გეგმა (MAP) არ შეუთავაზებიათ. ასე, რომ საქართველო იმავე ადგილზეა, რომელიც ეკავა 2008 წელს. ვინაიდან ინტეგრაციის პროცესი გრძელდება მნიშვნელოვანია როგორც ალიანსის გენმდივნის, ისე ჩრდილოატლანტიკური საბჭოს აქ ჩამოსვლა, იმისთვის რომ საქართველო NATO-ს რადარის ორბიტაზე დარჩეს“.

კონფერენციაზე მონაწილე ექსპერტების აზრით, ოკუპირებულ ყირიმსა და აფხაზეთში რუსული მილიტარიზაციის საპასუხოდ, შავ ზღვაზე ალიანსის ახალი უსაფრთხოების სტრატეგიის კონტექსტში, საქართველომ NATO-ს შეიძლება შესთავაზოს, არა მხოლოდ საკუთარი ნავსადგურები, არამედ მოითხოვოს მცირე, მაგრამ მობილური სამხედრო-საზღვაო ფლოტის მშენებლობაში აქტიური დახმარება.

დღესვე, მაკკეინის ინსტიტუტის კონფერენციაზე, აშშ-ს ელჩმა იან კელიმ კომენტარი გააკეთა, პარლამენტის თავმჯდომარის დავით უსუფაშვილის განცხადებაზე, რომ ქვეყნის უსაფრთხოებისთვის აუციელებლია საქართველოში, აშშ-ს ან NATO-ს სამხედრო ბაზის განთავსება. ელჩმა კელიმ ბრძანა, რომ „ეს საინტერესო წინადადებაა და მას დეტალურად შეისწავლიან.“

«Radio Voice of America – რადიო ამერიკის ხმა» (აშშ), 8 სექტემბერი, 2016 წელი

http://www.amerikiskhma.com/a/ben-hodges-on-ties-with-georgia/3498430.html

ინტერვიუ ბენ ჰოჯესთან: „საქართველო ევროატლანტიკური საზოგადოების მნიშვნელოვანი ნაწილია“

ია მეურმიშვილი

„ამერიკის ხმამ“ რამდენიმე კითხვით მიმართა თბილისში, მაკკეინის ინსტიტუტის საერთაშორისო კონფერენციის მონაწილე მაღალი რანგის ერთ-ერთ სტუმარს, კერძოდ ევროპაში აშშ-ის არმიის სარდალს, გენერალ-ლეიტენანტ ბენ ჰოჯესს:

​„ამერიკის ხმა“: თქვენ საქართველოს ერთერთი ყველაზე დიდი მეგობარი ხართ. რა არის ამის მიზეზი? როგორ ფიქრობთ, აკეთებს თუ არა ის ყველაფერს ან არის თუ არა საქართველო მზად, განსაკუთრებით სამხედრო სფეროში, რომ ევროპულ ოჯახში მალე გაწევრიანდეს?

გენერალი ბენ ჰოჯესი: პირველ ყოვლისა, შეერთებული შტატებია საქართველოს საუკეთესო მეგობარი. მე აქ შეერთებული შტატების ჯარს წარმოვადგენ. ვცდილობთ ყველაფერი გავაკეთოთ, რაც შეგვიძლია, რათა საქართველოს შეიარაღებულმა ძალებმა საკუთარი შესაძლებლობები გააუმჯობესოს და ასევე ჩვენს მხარდაჭერასაც გამოვხატავთ.

ჩვენ ერთობლივ წვრთნებს ვატარებთ და თავდაცვის გეგმებს ერთად განვიხილავთ. რა თქმა უნდა უკვე წლებია, რაც ავღანეთში ერთმანეთის მხარდამხარ ვდგავართ. ეს ყველაფერი შეერთებული შტატების მიერ საქართველოსადმი მხარდაჭერის გამოხატულებაა. მჯერა, რომ საქართველო სინამდვილეში უკვე ევროპაში შევიდა. ვფიქრობ, რომ საქართველო ევროპული ქვეყანაა შავი ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. ეს შუა აზიისთვის ევროპაში გასასვლელი ჭიშკარია. ის წვრთნებში მონაწილეობს და უკვე ევროატლანტიკური საზოგადოების მნიშვნელოვანი ნაწილია.

შეიარაღებული ძალები ბეჯითად მუშაობს იმისთვის, რომსაქართველოს სუვერენული ტერიტორიის დაცვაში დასახმარებლად შეძლებისდაგვარად მაქსიმალური მზადყოფნა ჰქონდეს. ვფიქრობ, რომ თქვენ შესანიშნავი კაცები და ქალები უკვე გყავთ სამხედრო ფორმაში, რომლებიც ქვეყნის დასაცავად მზად არიან. თავდაცვის კონცეფცია ის თემაა, რომელზეც ჩვენს ქართველ სამხედრო ძმებთან მუშაობას გავაგრძელებთ. როგორ სურს საქართველოს თავის დაცვა, რა არის ამის საუკეთესო გზა და არსებული შესაძლებლობები თავდაცვისთვის მაქსიმალურად ეფექტურად როგორ უნდა გამოიყენოს.

„ამერიკის ხმა“: ფიქრობთ, თუ არა, რომ საკმარისი კეთდება საქართველოში რუსული დეზინფორმაციის გასანეიტრალებლად, უფრო ზუსტად, რუსეთის მზარდი ნარატივის გასაქარწყლებლად დასავლური ალიანსების და კონკრეტულად ნატოს უპირატესობის, წინააღმდეგ? ფიქრობთ, რომ საკმარისად ებრძვიან ამგვარად მომძლავრებულ დეზინფორმაციას საქართველოში? ასევე, რა როლი აქვს ნატოს ამ პროცესის გაჯანსაღების მიზნისთვის?

გენერალი ბენ ჰოჯესი: რამდენიმე საკითხს გამოვყოფდი: საუკეთესო მომავლისთვის, საქართველომ უნდა გააგრძელოს დასავლეთთან და დანარჩენ ევროპასთან კავშირების გაძლიერება და გააგრძელოს ჯერ უმწიფარი ინსტიტუტების ზრდა. საინფორმაციო კამპანიის საუკეთესო სახე ის არის, როცა მოსახლეობა ხედავს მთავრობის პროფესიონალიზმს, შეიარაღებული ძალების უნარს უსაფრთხოების დასაცავად, და ქვეყნის ეკონომიკურ კეთილდღეობას, რომელიც დასავლეთის ეკონომიკურ ინსტიტუტებთან არის კავშირში. ეს, ჩემი აზრით, საუკეთესო საინფორმაციო კამპანიაა. აქვე, გეტყვით იმასაც, რომ ჩვენ დასავლეთში, იქ, სადაც ყველანი პატივს ვცემთ პრესისა და გამოხატვის თავისუფლებას, იქ, სადაც მუდმივად ხალხის ნდობის შენარჩუნებას ვცდილობთ და ვზრუნავთ, რომ პარლამენტს ან კონგრესის ძალაუფლებას გარე, დამოუკიდებელი ინსტიტუტები ზღუდავდეს.

იმ სიტუაციაში, როცა ყველას აქვს ინფორმაციის მიწოდების/გაზიარების შესაძლებლობა და ეს ხშირად ფაქტების გადამოწმების გარეშე ხდება, უნდა დავფიქრდეთ და ვიზრუნოთ ამ კონკურენციის დაძლევაზე. რა არის ჩვენი მთავარი ამოცანა: უპირველესია გამჭვირვალობა, და ფაქტების სიზუსტე. შესაბამისად, თავისუფალი მედიის არსებობა, მედიისა, რომელიც კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებს მძლავრ აგრესიულ ნარატივს, ძალიან მნიშვნელოვანი და აუცილებელია.

«Deutsche Welle» (გერმანია), 8 სექტემბერი, 2016 წელი

http://www.dw.com/de/georgien-musterknabe-in-der-nato-warteschlange/a-19531326

საქართველო – ბეჯითი მოსწავლე ნატოში გაწევრიანების რიგში დგას და თავის ბედს მოთმინებით ელოდება

ბერნდ რიგერტი

(შემოკლებით)

იგი დონ კარლოსის არიას მსოფლიოს საუკეთესო ოპერების სცენებზე ასრულებდა, ახლა კი ქართველ საოპერო მომღერალს პაატა ბურჭულაძეს პოლიტიკური სცენის „დასაპყრობად“ კარგი შანსები აქვს – ახლოვდება საპარლამენტო არჩევნები, რომელიც მომავალ თვეში უნდა ჩატარდეს. პოპულარულ ბანს, რომელიც თავის თავს კონსერვატორად მიიჩნევს, უნდა, რომ „ქართული ოცნების“ მოსოციალდემოკრატო მთავრობას ხელისუფლება წაართვას. თუმცა წინასაარცევნო ბრძოლის ერთ-ერთი მთავარი თემა ეკონომიკაა და არა საგარეო პოლიტიკა, რაც თბილისში ჩამოსულმა ნატოს ელჩებმაც ძალიან კარგად იციან: ყველა დიდი ქართული პარტია, მემარცხენე თუ მემარჯვენე, პროდასავლური კურსის ერთგულებას გამოხატავენ. საქართველოს, ქართველ ხალხს ნატოსა და ევროკავშირში გაწევრიანება სურთ. უკვე რვა წელია, ქართველები რიგში დგანან და მოთმინებით ელოდებიან…

რუსული ბარიერები ნატოსაკენ მიმავალ გზაზე

ჩრდილოატლანტიკურმა ალიანსმა ჯერ კიდევ 2008 წელს, ბუქარესტის სამიტის დროს გამოაცხადა, რომ ანტოს კარია მუდამ ღიაა ახალი წევრების მისაღებად. საქართველოს, შავიზღვისპირა ოთხმილიონიან სახელმწიფოს, აღუთქვეს, რომ მას ნატოში მიიღებდნენ, თუ თბილისი ყველა სამხედრო ალიანსში გაწევრიანებისათვის საჭირო პირობებს შეასრულებდა. ბუქარესტის სამიტს რუსეთის პრეზიდენტი ვლადიმირ პუტინიც ესწრებოდა, თუმცა, როგორც აღმოჩნდა, ეს მისთვის უკანასკნელი მონაწილეობა იყო ნატოს შეხვედრაში. იმ დროს რუსეთის ლიდერმა მკაცრად გააკრიტიკა ალიანსის გადაწყვეტილება და მას შემდეგ კატეგორიულად ეწინააღმდეგება ნატოს გაფართოების პროცესს.

ოფიციალურად, რუსეთს, რა თქმა უნდა, ნატოში არავითარი ხმის უფლება არ აქვს, მაგრამ ვლადიმირ პუტინი თავისი მოქმედებით, ალიანსის გაფართოებას ხელს უშლის. 2008 წლის აგვისტოში მას საქართველოსთან მოკლევადიანი სამხედრო კონფლიქტი ჰქონდა: რუსეთმა სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის პრორუსი სეპარატისტების დაცვა განიზრახა, ქართულ არმიას უკან დაახევინა და ქვეყნის ტერიტორიის 20% დაიკავა. აი, სწორედ ეს გაყინული კონფლიქტი უშლის ხელს ამ კავკასიური სახელმწიფოს ნატოში გაწევრიანებას.. ჩრდილოატლანტიკურ ალიანში გაერთიანება ხომ მხოლოდ იმ სახელმწიფოებს შეუძლიათ, რომლებსაც მეზობლებთან ტერიტროიული კონფლიქტები არ აქვთ! გარდა ამისა, როგორც ბრიუსელელი დიპლომატები ამბობენ, ნატოს არ სურს რუსეთისა და უკრაინის ისედაც დაძაბული ურთიერთდამოკიდებულება (ყირიმ-დონბასის გამო) კიდევ უფრო გაამწვავოს…

გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენელი მარტინ შეფერი ჯერ კიდევ აპრილში ამბობდა, რომ საქართველოს ნატოში გაწევრიანების საკითხზე ამ ეტაპზე ალიანსი ფოკუსირებას არ ახდენს და გეზი უფრო მჭიდრო თანამშრომლობისკენაა აღებულიო: „ჩვენ ამ თანამშრომლობის შედეგებს უნდა დაველოდოთ“.

საქართველოსა და აშშ-ის მჭიდრო კავშირები

2008 წლიდან ნატოს ყოველ მაღალი დონის შეხვედრებზე მუდმივად აცხადებდნენ, რომ საქართველოში რეფორმები მიმდინარეობს და რომ საქართველო, პრინციპში, „ტექნიკურად“ მზად არის ალიანსში გაწევრიანებისთვის. საქართველოს არმია კარგადა მომზადებული და პოლიტიკური სიტუაციაც უმჯობესდება, – ადასტურებენ ნატოელი დიპლომატები ბრიუსელში. მაგრამ საქმეს აფუჭებს ის, რომ პატარა საქართველოს მეზობელი დიდი რუსეთია…

ამასთან საქართველო აშშ-სა და ნატოს ყველაზე მეგობრულ პარტნიორადაა მიჩნეული. ძნელად თუ მოიძებნება ევროპაში ისეთი ქვეყანა, ამერიკის შეერთებული შტატებისადმი ისეთი ერთგული რომ იყოს, როგორიც საქართველოა. თბილისის აეროპორტიდან ქალაქში მიმავალ სტუმრებს დიდ პლაკატზე გამოსახული აშშ-ის ყოფილი პრეზიდენტი ჯორჯ ბუში ესალმება, აეროპორტიც მის სახელს ატარებს (მთარგმნელის შენიშვნა: თბილისში ჯორჯ ბუშის სახელობის ქუჩაა და არა აეროპორტი).

დევიდ კრამერი, მაკკეინის ინსტიტუტის თანამშრომელი, ამბობს, რომ საქართველოს მოტყუება მეტად აღარ შეიძლება. იმედგაცრუება მატულობს. „უკრაინა და საქართველო ნატოს საერთო სტრატეგიაში უნდა იყვნენ ჩართულნი – რუმინეთთან, ბულგარეთთან და თურქეთთან ერთად, შავი ზღვის რეგიონის სტაბილიზაციის მიზნით“, – წერს დევიდ კრამერი ონლაინ-გამოცემა “პოლიტიკო“-ში. აშშ-ის სახელმწიფო მდივანმა ჯონ კერმა კი, რომელიც ივლისში თბილისს ეწვია, რუსეთს საქართველოს ტერიტორიის ოკუპირების შეწყვეტისაკენ მოუწოდა.

თანამშრომლობა და თავშეკავება ერთდროულად

ნატო ცდილობს საქართველოსთან ახალ-ახალი პროექტებით ითანამშრომლოს. გასულ წელს თბილისში ალიანსის საწრთვნელი ცენტრი გაიხსნა, შესაბამისად, ნატოს 30-მდე სამხედრო მრჩეველი საქართველოში მუდმივად იმყოფება. უკვე მრავალი წელია ნატოს ქვედანაყოფები მანევრებს ქართულ არმიასთან ერთად ატარებენ, რაც რუსეთის პერმანენტულ პროტესტებს იწვევს. მაისში კრემლმა მკაცრად დაგმო საქართველოში ჩატარებული ერთობლივი ქართულ-ამერიკული სამხედრო წრთვნები და განაცხადა, რომ „ვაშინგტონის ასეთი პროვოკაციული მოქმედება კავკასიის რეგიონის დესტაბილიზებას ახდენსო“. სინამდვილეში კი ნატო ხელს უწყობს ქართული არმიის გაძლიერებას, სამხედრო მოსამსახურეების მომზადების ამაღლებას და თავდაცვის სფეროს მმართველობის სამოქალაქო ყაიდაზე გარდაქმნას.. თავის მხრივ, საქართველოც აქტიურად მონაწილეობს ნატოს თითქმის ყველა მრავალეროვნულ მისიებში, მათ შორის, ავღანეთში დღეს მიმდინარე სამშვიდობო ოპერაციაში. სხვათა შორის, საქართველოს  იმდენი ჯარისკაცი ჰყავს გაგზავნილი ავღანეთში, რომ მათი რაოდენობით ნატოს ბევრ წევრ სახელმწიფოსაც კი სჯობნის. ამას ნატოელი დიპლომატებიც აღიარებენ.

ნატოსა და საქართველოს ხელმზღვანელები ერთმანეთს ხშირად ხვდებიან. გუშინ თბილისს ალიანსის გენმდივანი იენს სტოლტენბერგი ეწვია და იქ ნატოს საბჭო (ხელმძღვანელი ორგანო) სრული შემადგენლობით წაიყვანა. ისინი უნდა დარწმუნდნენ ქართული არმიის ძლიერებაში და ქართველ ხალხს სიგნალი გაუგზავნონ, რომ ნატო კვლავაც დაინტერესებულია საქართველოს გაწევრიანებაში, მაგრამ ეს სწრაფად არ განხორციელდება.

პრეზიდენტი კურსის ერთგულია

ივნისში, ნატოს შტაბ-ბინაში სტუმრობის დროს, საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა განაცხადა, რომ მისი ქვეყნის პრიორიტეტს ჩრდილოატლანტიკურ ალიანსში გაწევრიანება წარმოადგენს: „დარწმუნებულნი ვართ, საქართველოს ევროატლანტიკური ინტეგრაცია ხელს შეუწყობს დემოკრატიულ პროცესებს ჩვენს ქვეყანაში. რვა ოქტომბერს დაგეგმილი საპარლამენტო არჩევნები ამ მიზნით წინ გადადგმული ნაბიჯი იქნებაო“, – აღნიშნა მან. ამასთან, ისიც უნდა ვთქვათ, რომ ამ არჩევნების დროს საქართველოს საკანონმდებლო ორგანოში შეიძლება პრორუსული ძალებიც აღმოჩნდნენ, რომლებიც ეწინააღმდეგებიან ქვეყნის გაწევრიანებას ნატოშიც და ევროკავშირშიც.

«Экономика сегодня» (რუსეთი), 8 სექტემბერი, 2016 წელი

http://rueconomics.ru/194739-igry-v-alyans-gruziya-i-nato-vodyat-drug-druga-za-nos

ალიანსური თამაშები: საქართველო და ნატო ერთმანეთს ატყუებენ

რუსი ექსპერტები კომენტარებს აკეთებენ საქართველოში ნატოს გენერალური მდივნის იენს სტოლტენბერგის ვიზიტთან დაკავშირებით.

თუ რაში გამოიხატება ნატოს მხარდაჭერა საქართველოსთვის, „ეკონომიკა სეგოდნიას“ კორესპონდენტი ინა უსოვა ესაუბრება რუსეთის სტრატეგიული კვლევების ინსტიტუტის რეგიონული უსაფრთხეობის სექტორის ხელმძღვანელს იგორ ნიკოლაიჩუკს.

„ნატოს ინტერესს საქართველოს მიმართ ორი შრე აქვს: პირველს პროპაგანდისტული დატვირთვა აქვს და მიმართული იქითკენ, რომ მოსახლეობას ეგონოს – ნატო საქართველოთი დაინტერესებას აგრძელებს, მხარს უჭერს მის ტერიტორიულ მთლიანობას (აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის ჩათვლით) და რომ ბრიუსელი ყველაფერს აკეთებს საქართველოს ნატოში მიღების მიზნით. მაგრამ მეორე შრეს თუ ყურადღებით შევხედავთ, დავინახავთ, რომ ნატოს საქართველო სულ ფეხზე ჰკიდია, გულგრილადაა განწყობილი. ნატოს ესმის, რომ საქართველო ვერანაირ როლს ვერ შეასრულებს ევროპის თავდაცვისუნარიანობის განმტკიცებაში და რაც მთავარია, იმ ანკეტით, როგორიც საქართველოს აქვს (სადაო ტერიტორიებით), მას ნატოში გზა დახურული აქვს. შესაბამისად, ეს იმას ნიშნავს, რომ ალიანსი საქართველოსტან მხოლოდ გარკვეული პროექტების ჩარჩოებში ითანამშრომლებს – სამხედრო სწავლებებში, პერსონალის მომზადებაში და ა.შ. მაგრამ საქმე ისაა, რომ ასეთი გეგმები და პროგრამები ქართულ ელიტას უკვე დიდი ხანია ყელში ამოუვიდა, მათ სულ სხვა მოლოდინები აქვთ.

ნატოს არ შეუძლია თავის წევრად ისეთი ქვეყნის მიღება, რომელსაც სხვასთან აქვს ტერიტორიული პრეტენზიები ან პირიქით. რატომ? იმიტომ, რომ ნატოს წესდების შესაბამისად, ალიანსის წევრი რომელიმე სახელმწიფოსადმი ომის გამოცხადება ყველას მიმართ ომს ნიშნავს.

გასაგებია, რომ ნატოს უსაფრთხოების ჰიგიენის ასეთი წესი სრულიად სამართლიანია და თუ ვინმეს მასში გაწევრიანება სურს, ჯერ ტერიტორიული პრობლემები უნდა მოაგვაროს. აბა, წარმოვიდგინოთ: თუ დრევანდელი საქართველო ნატოს წევრი გახდება, იგი ძლიერ ზურგს იგრძნობს და იმავწუთს ომს დაიწყებს აფხაზეთ-სამხრეთ ოსეთთან. ამის შემდეგ ალიანსის წევრი ყველა სახელმწიფო ვალდებულია საქართველოს დაეხმაროს. მაგრამ რატომ უნდა დაიღუპნონ ესპანელები, გერმანელები ან ნორვეგიელები საქართველოს ინტერესებისათვის?

ჯერ კიდევ ხუთი წლის წინათ ნატოელმა ანალიტიკოსებმა კითხვა დასვეს: რამდენ ხანს გააგრძელებს ნატო ქართული ელიტის დარწმუნებას, რომ ოდესმე ალიანსი საქართველოს კარს გაუღებს? და კიდევ – რამდენ ხანს გააგრძელებს ქართული ელიტა საკუთარი ხალხის მოტყუებას იმ ზღაპრებით, რომ ნატოში შესვლა ხელს შეუწყობს ქვეყნის უსაფრთხოების განმტკიცებას?

ყველგან აცნობიერებენ, რომ საქართველოს ნატოური კურსი უპერსპექტივოა. ქართული ელიტა იძულებულია ექსპლოატაცია გაუწიოს თეზისს ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის თაობაზე და ამ მხრივ რუსეთის მიმართულებით მოძრაობის ბლოკირება მოახდინოს. მაგრამ ეს მოძრაობა უკვე დაწყებულია. ამ გზაზე უფრო ადვილია რიგი საკითხების გადაწყვეტა, მათ შორის ეკონომიკური ხასიათისაც. რაც შეეხება უსაფრთხოების გარანტიებს.. განა უსაფრთხოება დღეს სადმეა გარანტირებული? შეხედეთ თვითონ ევროპას, რა დღეშია… უსაფრთხოების ძველი მექანიზმები, ნატოს სახით, უკვე მოძველებულია, ახალი კი ჯერ არ შექმნილა. აი, ამ ყველაფერს ქართველი პოლიტიკოსები, სამწუხაროდ, ანგარიშს არ უწევეენ“, – ამბობს რუსი ექსპერტი.

„კვირის პალიტრა“: ინტერვიუ ალექსანდრე თვალჭრელიძესთან: „ამ არჩევნების შემდეგ ბიძინა ივანიშვილი საბოლოოდ დატოვებს პოლიტიკას“ // „ვფიქრობ, ბიძინა ივანიშვილი გრძნობს პასუხისმგებლობას განვლილ ოთხ წელზე და ცდილობს, ამგვარი ფორმით ანგარიში ჩააბაროს მოსახლეობას

„კვირის პალიტრა“: ინტერვიუ თემურ ჭკუასელთან: „როგორ გგონიათ, ჩემთან მოულაპარაკებლად კანდიდატურას მომახსნევინებენ?!“ // „ამომრჩევლები ძირითადად ირაკლი ალასანიას დაპირებას მახსენებენ – რატომ არ გაგვიზარდეთ პენსია 230 ლარამდეო“

„კვირის პალიტრა“: რატომ დატოვეს ნინო ბურჯანაძის პარტია ზაზა ვეკუამ, თამარ ცინცაბაძემ და შალვა ობგაიძემ? //  „დადგება დრო, როდესაცყველა დეტალს გავასაჯაროებ“ // „ისეთ მნიშვნელოვან საკითხებზე გაგვიჩნდა განსხვავებული შეხედულებები, რაც არა მხოლოდ პარტიას, სრულიად ქვეყანას აზიანებს“

——

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ გია ხუხაშვილთან: „ოცნება“ და „ნაცმოძრაობა შეთანხმდნენ“ – შუა უნდა გაიკრიფოს“ // „პაატა ბურჭულაძეს აქვს შანსი, გახდეს მესამე ძალა“

„ახალი თაობა“: ინტერვიუ ემზარ ჯგერენაიასთან: „არცერთი პარტია არ ამბობს, რის ხარჯზე გაზრდის პენსიებს“ // „პროგრამები მოდაში არ არის“

——

„რეზონანსი“ (03 სექტემბერი): ინტერვიუ იგორ კვესელავასთან: „ბიძინა ივანიშვილის გააქტიურება და „ჰეტეროკრატია“ „ოცნებას“ არჩევნებს მოაგებინებს“

„რეზონანსი“ (03 სექტემბერი): ახდება თუ არა ბიძინა ივანიშვილის პროგნოზი 100 დეპუტატის გაყვანაზე?

——

„რეზონანსი//მთელი კვირა“: ინტერვიუ ვახტანგ ძაბირაძესთან: „ოცნება“ პარლამენტში 100 დეპუტატს მხოლოდ არჩევნების გაყალბებით თუ შეიყვანს“

„რეზონანსი//მთელი კვირა“: „პირველ ადგილზე „ოცნება“ იქნება, მეორეზე – „ნაცმოძრაობა“ // წინასაარჩევნო რეიტინგების ომი

„რეზონანსი//მთელი კვირა“: ინტერვიუ ნინო გოგუაძესთან: „საზოგადოება გაიზარდა და მას მრავალფეროვანი პარლამენტის ხილვა სურს“

„რეზონანსი//მთელი კვირა“: იქნება თუ არა მომავალი პარლამენტი მრავალპარტიული? (გამოკითხვა)

„რეზონანსი//მთელი კვირა“: რომელი სახელმწიფოს სახელით მოქმედებს კრემლი საქართველოში // „რუსეთს საქართველოს პარლამენტში 10-15-კაციანი ჯგუფი უნდა“

„რეზონანსი//მთელი კვირა“: ინტერვიუ ვახტანგ მაისაიასთან: „ქართული პორტების ხელში ჩაგდების გეგმა კრემლში უკვე არსებობს“ // მოსკოვი საპარლამენტო არჩევნების შედეგების მიხედვით იმოქმედებს

——

„ვერსია“: ორი გეგმა, რომლითაც „ნაციონალები“ არჩევნების წინ ციხეებში ვითარების არევას შეეცდებიან // ვისი დახმარებით და რა პროვოკაცია მზადდება სასჯელაღსრულების სისტემაში

——

„თბილისელები“: რატომ შემცირდა საქართველოში მოსახლეობა 1989 წლიდან დღემდე მილიონ რვაასი ათასით და რატომ აღარ დაბრუნდება უკან 500 000 ქართველი?

„თბილისელები“: რატომ ჩაითვალა საქართველოში უწმაწური სიტყვებით ლაპარაკი თავისუფლების გამოხატულებად?

——————-

„კვირის პალიტრა“, 5 სექტემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ ალექსანდრე თვალჭრელიძესთან: „ამ არჩევნების შემდეგ ბიძინა ივანიშვილი საბოლოოდ დატოვებს პოლიტიკას“ // „ვფიქრობ, ბიძინა ივანიშვილი გრძნობს პასუხისმგებლობას განვლილ ოთხ წელზე და ცდილობს, ამგვარი ფორმით ანგარიში ჩააბაროს მოსახლეობას

ნათია დოლიძე

საპარლამენტო არჩევნებამდე სულ უფრო ცოტა დრო რჩება. წინასაარჩევნოდ კიდევ ერთი სოციოლოგიური კვლევის შედეგები გამოქვეყნდა. ამჯერად კვლევა ტელეკომპანია “იმედის” დაკვეთით კომპანია JPM-მა ჩაატარა. გამოკითხულთა 32% აპირებს ხმა “ქართულ ოცნებას” მისცეს, ხოლო 16% – “ნაციონალური მოძრაობის” მხარდამჭერია. ამ მონაცემებით ბარიერის გადალახვას სწორედ ეს ორი ძალა ახერხებს. “თავისუფალ დემოკრატებსა” და ლეიბორისტულ პარტიას მხარს გამოკითხულთა 4-4% უჭერს, პაატა ბურჭულაძის მოძრაობას “სახელმწიფო ხალხისათვის” – 3%, “პატრიოტთა ალიანსს” და “დემოკრატიულ მოძრაობას” კი – 2-2%. წინა კვლევების მსგავსად, კვლავაც მაღალია იმ ამომრჩევლის რაოდენობა, ვისაც გადაწყვეტილება ჯერ არ მიუღია (34%). სწორედ ამ მონაცემებზე საუბრით დავიწყეთ ინტერვიუ ექსპერტ სანდრო თვალჭრელიძესთან:

- სიმართლე გითხრათ, ჩვენში სოციოლოგიურ კვლევებს სახელი ისე აქვს გატეხილი, მიჭირს მათი შედეგების შეფასება, თუმცა ზოგადი ტენდენციები მეტ-ნაკლებად ჩანს. რას ვიზამთ, რეალობა ასეთია. საარჩევნო ასპარეზზე ისევ ორი მთავარი პოლიტიკური ძალაა – თუ წარსულში გინდა დაბრუნება, ხმა “ნაციონალურ მოძრაობას” უნდა მისცე, თუ მეტ-ნაკლებად თავისუფალ გარემოში გსურს ცხოვრება, “ქართულ ოცნებას”. არადა, ამ ორი პოლიტიკური ძალის მოქმედებით ჩვენი მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი კმაყოფილი არ არის, სწორედ ამით მგონია განპირობებული, რომ ამომრჩევლის დიდმა ნაწილმა ჯერაც ვერ გადაწყვიტა, ვის მისცეს ხმა. ჩემი აზრით, ამ ვითარებაში “ნაციონალურ მოძრაობას” მხარდამჭერთა ზრდის პოტენციალი ნაკლებად აქვს, მეეჭვება ჯერაც გაურკვეველი ამომრჩევლის მნიშვნელოვანი ნაწილი მიიმხროს. ამაში ვგულისხმობ პაატა ბურჭულაძესა და მასთან ალიანსში შესულ “ნაცმოძრაობის” სატელიტებსაც. ამათ, ყველამ ერთად, დაახლოებით 20%-ს შეიძლება მოუყარონ თავი. მათგან განსხვავებით, “ქართული ოცნების” მხარდამჭერთა რაოდენობა, ვფიქრობ, მოიმატებს.

ამ კვლევით ისე ჩანს, რომ “ქართული ოცნებისა” და “ნაციონალური მოძრაობის” გარდა, ბარიერის გადალახვის პრობლემა ყველა სხვა ძალას აქვს.
მე მაინც მგონია, რომ მომავალ პარლამენტში ორზე მეტი სუბიექტი შევა. ჩემი აზრით, ბარიერს გადალახავს როგორც “თავისუფალი დემოკრატები”, ასევე “პატრიოტთა ალიანსი”. გულდასაწყვეტია, რომ მომავალ პარლამენტში, დიდი ალბათობით, ვერ მოხვდებიან რესპუბლიკელები.

- მიუხედავად იმისა, რომ არც მიხეილ სააკაშვილი და არც ბიძინა ივანიშვილი ოფიციალურად აღარ არიან პოლიტიკურ არენაზე, ისე ჩანს, რომ ეს არჩევნებიც მათი დაპირისპირების ასპარეზად იქცევა. ისინი რომ კვლავაც მთავარ ფიგურებად ცდილობენ დარჩენას, მათი სატელევიზიო აქტიურობითაც ჩანს – ბიძინა ივანიშვილის მონაწილეობით ახალი ტელეპროექტი დაიწყო GDS-ზე, მიხეილ სააკაშვილი კი, ფაქტობრივად, არ ჩამოდის “რუსთავი 2″-ის ეკრანიდან...

- გეთანხმებით, ნამდვილად ასეა. “ქართული ოცნების” დამფუძნებელი და რეალური ლიდერი არის ბიძინა ივანიშვილი, “ნაციონალური მოძრაობის” დამფუძნებელი და მთავარი იდეოლოგი – მიხეილ სააკაშვილი. ამ ორ პოლიტიკურ ძალას შორის კი დიდი მსოფლმხედველობრივი სხვაობაა. თქვენ თუ შეადარებთ 2012 წლისა და წლევანდელ საარჩევნო კამპანიებს, დიდ სხვაობას დაინახავთ. სისტემური ძალადობა, ხალხის დაშინება, სარეკლამო სივრცის მონოპოლიზება და ა.შ. რაც ახასიათებდა ოთხი წლის წინანდელ წინასაარჩევნო პროცესს, დღეს აღარ ჩანს. აბსოლუტურად სხვაგვარ გარემოში, გაცილებით მშვიდ ვითარებაში მიმდინარეობს წინასაარჩევნო კამპანია.

რა თქმა უნდა, შესაძლოა, გადაცდომები და დარღვევები არის, მაგრამ მსგავსი რამ ჩვენზე ბევრად განვითარებულ ქვეყნებშიც ხდება. დღეს გარემო გაცილებით თავისუფალია და ამომრჩეველსაც არჩევნის გაკეთება გაცილებით თავისუფლად უწევს. შეიძლება ბევრი საყვედური ვუთხრათ ამჟამინდელ ხელისუფლებას, დიახ, იყო ბევრი შეცდომა, გაცილებით ბევრი რამის გაკეთება შეიძლებოდა ამ ოთხ წელიწადში, მაგრამ ამ ხელისუფლების პირობებში მთავარ იმპერატივად რომ იქცა ადამიანის უფლებები და თავისუფლება, ეს ცხადზე ცხადია. დიახ, ბიძინა ივანიშვილიც და მიხეილ სააკაშვილიც ჩართული არიან საარჩევნო პროცესში, მაგრამ აქ ერთი დიდი პრობლემაა: მიხეილ სააკაშვილი აღარ არის საქართველოს მოქალაქე, ის უკრაინის მაღალჩინოსანია, შესაბამისად, აშკარად ოდიოზური ვითარებაა – სააკაშვილს უნდა უკრაინაშიც პირველი პირი იყოს, აქაც და დანარჩენ მსოფლიოშიც, ივანიშვილი კი ძალაუფლებისკენ არ ილტვის. ის იძულებით შემოვიდა პოლიტიკაში და დღემდე იძულებით რჩება.

- რას ფიქრობთ ახალ სატელევიზიო პროექტზე, სადაც სწორედ ივანიშვილია მთავარი გმირი. ის სხვადასხვა რეგიონის ჟურნალისტების კითხვებს პასუხობს. რა შედეგი შეიძლება მოუტანოს ამან “ქართულ ოცნებას“?

- ვფიქრობ, ივანიშვილი გრძნობს პასუხისმგებლობას განვლილ ოთხ წელზე და ცდილობს ამგვარი ფორმით ანგარიში ჩააბაროს მოსახლეობას. ამასთან, ეს ერთგვარი წინასაარჩევნო გათვლაა, თუმცა, ძნელია თქმა, ამომრჩეველზე მისი საუბარი რა გავლენას მოახდენს. საქართველოს მოსახლეობა არ არის ჰომოგენური, ჩვენში დიდი მსოფლმხედველობრივი განსხვავებებია… ჩემი აზრით, იმათზე, ვინც უკვე მიიღეს გადაწყვეტილება, გავლენის მოხდენა გაჭირდება, თუმცა, ალბათ, სატელევიზიო ფორმატის გათვლა სწორედ იმ ამომრჩეველზეა, ვინც ჯერ ვერ გადაწყვიტა, ვის უნდა მისცეს ხმა.
ჩემი აზრით, ამ არჩევნების შემდეგ ივანიშვილი საბოლოოდ დატოვებს პოლიტიკას, ანუ ამ გადაწყვეტილებას მიიღებს მას შემდეგ, რაც დარწმუნდება, რომ ის ხალხი, ვინც ხელისუფლებაში მოვა, მოახერხებს ქვეყნის სწორად მართვას.

- კიდევ ერთ სატელევიზიო პროექტზე უნდა გკითხოთ. ვგულისხმობ, გოგა ხაინდრავას მარავალსერიიან ფილმს, რომელიც სწორედ არჩევნების წინ გამოვა ეკრანებზე და ასახავს სააკაშვილის 9-წლიან ძალადობრივ მმართველობას. ხელისუფლების ოპონენტები ამბობენ, რომ “ქართული ოცნება“, ნაცვლად იმისა, ამომრჩეველს გასული 4 წლის მმართველობის შედეგებს აცნობდეს და მომავალზე ელაპარაკებოდეს, ისევ “ნაციონალური მოძრაობის” კრიტიკითა და ციხის კადრების უკვე მხატვრული ვერსიით ცდილობს მხარდაჭერის მოპოვებას...

- არა მგონია, ეს შეფასება სამართლიანი იყოს. როგორც ვიცი, ამ ფილმის გადაღება წელიწად-ნახევრის წინ დაიწყეს და მეეჭვება, წინასწარ სცოდნოდათ, საარჩევნოდ მოესწრებოდა თუ არა. ფილმში დიდი ფულია გადახდილი და, ბუნებრივია, ვინც გადაიხადა, ეცდება, მისგან გარკვეული დივიდენდები მიიღოს, მათ შორის, პოლიტიკური, და ამაში ვერავის გავამტყუნებთ. მაგრამ ვერაფრით გავიზიარებ აზრს, რომ მხოლოდ ამ ფილმით და “ნაციონალური მოძრაობის” კრიტიკით ცდილობენ ფონს გასვლას. მე ვხედავ, რომ მთავრობა გამუდმებით ლაპარაკობს როგორც მიღწევებზე, ასევე გეგმებზეც, თუმცა, ისიც ფაქტია, რომ ყველაზე მეტად ერთმანეთს სწორედ “ნაციონალური მოძრაობა” და “ქართული ოცნება” აკრიტიკებენ. ეს შემთხვევითი არ არის, თავშივე ვთქვით, რომ ეს ორი ძალაა ამ არჩევნების მთავარი გმირი. “ქართული ოცნების” მნიშვნელოვან ნაწილს სურს დისკურსის პოზიტიურ სივრცეში გადატანა, მაგრამ ამის საშუალებას დიდწილად სწორედ “ნაციონალური მოძრაობა” არ აძლევს.

- საქართველოში რუსული კომპანია “იანდექს ტაქსი” შემოვიდა, რასაც ჩვენში დიდი გამოხმაურება მოჰყვა, რაც კიდევ უფრო გამძაფრდა, როცა გაირკვა, რომ “იანდექსის” რუკაზე საქართველო წარმოდგენილია აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის გარეშე...

- მოსახლეობის დიდ ნაწილს და მათ შორის მეც, ამგვარი კომპანიების საქართველოში გამოჩენა ნამდვილად გვაღიზიანებს, მაგრამ საქმე ის არის, რომ ქართული ეკონომიკური კანონმდებლობა ძალიან ლიბერალურია. თქვენც შეგიძლიათ ტაქსის ნიშანი დაადგათ თქვენს მანქანას და იმუშაოთ ისე, რომ არც გადასახადი გადაიხადოთ და არც რაიმე ნებართვა აიღოთ. ამ სიტუაციაში არ არსებობს არავითარი საკანონმდებლო საშუალება, რომ ამ კომპანიას ლიცენზია გაუუქმდეს. ახსენეს “ოკუპაციის შესახებ” კანონი, მაგრამ, როგორც იურისტები განმარტავენ, ამ კანონის მოქმედება ვერ არეგულირებს მსგავსი კომპანიების საქმიანობას. ერთადერთი, რისი გაკეთებაც რიგით მოქალაქეებს შეგვიძლია, ის არის, რომ ამ ტაქსიში არ ჩავსხდეთ, რასაც პირადად მე ვაპირებ.

როგორც გვითხრეს, 2017 წლიდან შემოვა ტაქსების ლიცენზირება და იმედია, ეს კომპანია ვერ მიიღებს ნებართვას. ამ სფეროს რეგულირება რომ აუცილებელია, დარწმუნებული ვარ, ჩვენს მთავრობას ესმის, უბრალოდ, ეს საკითხიც, ისევე, როგორც მარჯვენასაჭიანი მანქანების შემოყვანის აკრძალვა, არჩევნებს შეეწირა. ხელისუფლებას ისევ არჩევნების შიშმა გადაადებინა ამ მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებების მიღება.

- აფხაზეთის ე.წ. საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე კან ტანიამ “ფეისბუკში” გაავრცელა ფოტოები, სადაც ყარაბაღში ჩასულ არაღიარებული სახელმწიფოების დელეგაციების წარმომადგენლებთან ერთად სომხეთის პრეზიდენტი სერჟ სარგსიანიც არის გადაღებული…

- ვიდრე ამაზე დავიწყებ ლაპარაკს, ისიც გავიხსენოთ, რომ ორიოდე დღის წინ აფხაზეთის დე ფაქტო საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილის ექსტრადიცია მოხდა მოლდავეთიდან. ოფიციალურად ამ ხალხს სარგსიანიც არ შეხვდებოდა, მაგრამ, როგორც ჩანს, არაოფიციალურად კონიაკით ხელში გაესაუბრა. სამწუხაროდ, ვერ ვიტყვი, რომ სომხეთის პოლიტიკური ელიტა აკმაყოფილებს ზნეობრივი და პოლიტიკური ქმედებების ევროპულ მოთხოვნებს.

- ორიოდე დღის წინ თბილისის ცენტრში, დღისით, შეიარაღებული თავდასხმა მოხდა, რასაც ადამიანი ემსხვერპლა. გავრცელებული ვერსიით, ეს კრიმინალური გარჩევის შედეგია… ზოგიერთი პოლიტიკოსის თუ არასამთავრობო სექტორის წარმომადგენელთა თქმით, კრიმინალების ასეთი გათავხედება არასწორი პოლიტიკის ბრალია…

- ნამდვილად სამწუხარო ფაქტი მოხდა, თუმცა გამოძიების დასრულებამდე, ალბათ, ვერავინ იტყვის დაზუსტებით, რომ ეს მაინცდამაინც კრიმინალური გარჩევა იყო. გინახავთ ქვეყანა, სადაც კრიმინალური სამყარო არ არსებობს? მე არ მინახავს. ასეთი რამ საფრანგეთშიც ხდება, აშშ-შიც, გერმანიაშიც და ა.შ. ვერც იმას ვიტყვი, რომ აქ კრიმინალური სამყარო წახალისებულია, რადგან ვხედავთ, რომ დანაშაულები სწრაფად იხსნება, ამჯერადაც მკვლელობაში ბრალდებული, მგონი, ერთ საათში დააკავეს.

- მოკლული სოსო ჯოხაძე ამ რამდენიმე ხნის წინ მოექცა ყურადღების ცენტრში, როდესაც ხელისუფლების ოპონენტებმა მისი და იუსტიციის მინისტრ თეა წულუკიანის ფოტო გამოაქვეყნეს. მაშინ წულუკიანს კრიმინალებთან მეგობრობას აბრალებდნენ, დღეს კი ისეთი აზრიც გაჩნდა, რომ ხელისუფლება წინასაარჩევნოდ გავლენების მოსაპოვებლად შესაძლოა კრიმინალურ ავტორიტეტებს იყენებს…

- როგორც ვხვდები, ამას ამბობს ის ხალხი, ვინც თავის დროზე თვითონ ცდილობდა კრიმინალების გამოყენებას. ჩემი აზრით, ამგვარი ბრალდება სრულიად აბსურდულია. ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ამგვარი რესურსი იმდენად მცირეა, რომ არანაირი გავლენის მოხდენა არ შეუძლია. ძალიან მეეჭვება “ქართული ოცნების” რეალურ ლიდერს, ივანიშვილს, და პრემიერ კვირიკაშვილს ამგვარ გეგმაზე საერთოდ ეფიქრათ. ეს არის ხელმოცარული ოპოზიციის უსაფუძვლო განცხადებები.

- გონიოში ზღვაში დაკარგული ჯარისკაცების მოძებნა დღემდე ვერ მოხერხდა. თავდაცვის მინისტრ ლევან იზორიას თქმით, ინსტრუქტორებს, ვინც ამ ბიჭებს ახლდნენ, ლიცენზია არ ჰქონდათ, რაც არ დაადასტურა გენშტაბის უფროსმა. იზორიას განცხადებას მწვავედ გამოეხმაურა თავდაცვის ექსმინისტრი თინა ხიდაშელიც…

- დიდი ტრაგედია დატრიალდა. ვფიქრობ, აქ რაღაც სისტემურ პრობლემასთან გვაქვს საქმე. თავდაცვის მინისტრსა და გენშტაბის უფროსს ერთმანეთში ვერ გაურკვევიათ, ჰქონდათ თუ არა ინსტრუქტორებს ლიცენზია და ერთმანეთის საწინააღმდეგო განცხადებებს აკეთებენ. რა მოხდა იქ, მართლაც გაუგებარია. როგორც წესი, დაღუპულთა გვამები ამოტივტივდება ხოლმე წყლის ზედაპირზე, არადა, უახლესი ტექნიკით აღჭურვილმა თურქულმა გემმა მათ კვალს ვერ მიაგნო. ვშიშობ, ყველაფერი ისე დასრულდება, რომ ვერ გავიგებთ, რა მოხდა. ვიმეორებ, შემაშფოთებელია თავდაცვის სამინისტროს მაღალი თანამდებობის პირების შეუთანხმებელი განცხადებები. იზორია შეცდა, როდესაც ინსტრუქტორების თაობაზე საჯაროდ გააკეთა განცხადება. ეს პოლიტიკურად არასწორი იყო. მაინცდამაინც არც ხიდაშელის განცხადებები ბრწყინავდა, მისი ლაპარაკი არასამთავრობო ორგანიზაციის წარმომადგენლის ლაპარაკს უფრო ჰგავდა, ვიდრე პოლიტიკური ლიდერისას.

- როგორ შეაფასებთ დედაქალაქის მერიის გარშემო შექმნილ ვითარებას?

- სამწუხაროდ, ტრადიციად იქცა, რომ თბილისის მერია თვითონ ქმნის პრობლემებს, მერე კი გმირულად ძლევს მათ. პირველი, რაც უნდა გაეკეთებინა თბილისის ახალ მერს, უნდა შეექმნა ქალაქის განვითარების სტრატეგია, მათ შორის იმ უმნიშვნელოვანესი მიმართულებით, რასაც ქალაქის გამწვანება და ეკოლოგია ჰქვია. ჩვენ ვცხოვრობთ მსოფლიოში ერთ-ერთ დაბინძურებულ ქალაქში და მთელი ძალისხმევა იმისკენ უნდა იყოს მიმართული, რომ ეს როგორმე დავძლიოთ. ამის მაგივრად კი ვხედავთ ისევ ხეების მოჭრას, უსისტემო განაშენიანებას და ა.შ. ქალაქი სულ სხვა მეთოდებით უნდა იმართებოდეს!
პროტესტი და მოთხოვნა, რომ ქალაქის მართვაში ჩაერთონ არასამთავრობო სექტორისა თუ საზოგადოების წარმომადგენლები, ნიშნავს, რომ საზოგადოება არ ენდობა ქალაქის ხელმძღვანელობას და ცდილობს მისი ადგილის დაკავებას, რაც ნებისმიერ ნორმალურ ქალაქში სასაცილო ამბავი იქნებოდა. როგორც ყველა სფეროში, აქაც კომპეტენციის პრობლემაა. იმ ხალხმა, ვინც თბილისის სათავეშია, არ იცის, როგორ უნდა მართოს ქალაქი.

- ბიძინა ივანიშვილის განცხადებით, ნარმანია ნორმალური მერია, რომელიც ბევრ საქმეს აკეთებს, მისი პრობლემა მხოლოდ საზოგადოებასთან არასწორი ურთიერთობაა...

- ვიცნობ ბატონ დათოს, ის პროფესიონალი ეკონომისტია, მაგრამ ეს საკმარისი არ არის. ქალაქი რომ სწორად მართო, ბოლოს და ბოლოს, მის პრობლემებში უნდა დაიბადო და გაიზარდო. ბატონმა დავით ნარმანიამ კი, დარწმუნებული ვარ, ბევრი ქუჩის მდებარეობაც არ იცის. ნარმანიას არჩევა ივანიშვილის შეცდომა კი არა, ჩვენი, ამ ქალაქის მცხოვრებთა შეცდომაა. ეს ჩვენი პასუხისმგებლობაა, ჩვენ ავირჩიეთ და ახლა უნდა ვცეთ პატივი ჩვენივე არჩევანს და დაველოდოთ მომავალ არჩევნებს, სადაც ახალ მერს ავირჩევთ.

- გასული კვირის სენსაციად იქცა მასწავლებელთა და მასწავლებლობის მსურველთა მორიგი გამოცდები, რომლის შედეგებითაც მინიმალური კომპეტენციის ზღვარი თითქმის 80%-მა ვერ გადალახა…

- ეს არის დიდი ხნის სისტემური პრობლემა, რომლის დაძლევა ვერა და ვერ მოხერხდა. ამან კიდევ ერთხელ აჩვენა, რომ მასწავლებლებად მიდიან ხელმოცარული ადამიანები, რომელთაც სხვა სფეროებში არ გაუმართლათ და ვისი კომპეტენცია და პროფესიული თვისებები ძალიან დაბალია. ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ნახეთ, რა დაბალია მასწავლებლის ხელფასი, რატომ მოუნდება მაღალი კომპეტენციის პროფესიონალს ამ ხელფასზე მუშაობა? არადა, ვითარება მართლაც კატასტროფულია. ჩემი აზრით, ქვეყანაში ეს არის ყველაზე მწვავე საკითხი, პრობლემა, რომელსაც დროულად სჭირდება მოვლა-პატრონობა, ვინაიდან სასკოლო განათლება ქმნის ქვეყნის განვითარების იმედს. არ გვეყოლება განათლებული ახალგაზრდობა, არ გვექნება სახელმწიფო.

„კვირის პალიტრა“, 5 სექტემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ თემურ ჭკუასელთან: „როგორ გგონიათ, ჩემთან მოულაპარაკებლად კანდიდატურას მომახსნევინებენ?!“ // „ამომრჩევლები ძირითადად ირაკლი ალასანიას დაპირებას მახსენებენ – რატომ არ გაგვიზარდეთ პენსია 230 ლარამდეო“

რუსუდან შელია

რეგიონული მედიის ცნობით, “ქართული ოცნების” მაჟორიტარობის კანდიდატ თემურ ჭკუასელს გურიაში წინასაარჩევნო კამპანიისას მხოლოდ პარტიის აქტივისტები ხვდებიან. თურმე მოსახლეობის ნაწილი მასზე იმდენად განაწყენებულია, რომ ერთ-ერთ შეხვედრაზე კვერცხებიც კი დაუშინეს. დეტალებზე “კვირის პალიტრასთან” ჩოხატაურსა და ლანჩხუთში “ქართული ოცნების” მაჟორიტარი კანდიდატი თემურ ჭკუასელი საუბრობს:

- ერთ-ერთ შეხვედრაზე, როდესაც მოსახლეობას ჩემს საარჩევნო პროგრამას ვაცნობდი, ვინმე­ მენაბდე გამოვიდა და გინება დაიწყო. მშვიდად ავუხსენი,­ “ქარ­თულმა ოც­ნებამ” ამ ქვეყანაში დემოკრატია დაამკვიდრა და თუ არ მოგწონვარ, არჩევნებში ხმას ნუ მომცემ-მეთქი.

- ითქვა, რომ თქვენთან შეხვედრებზე მხოლოდ პარტიის აქტივისტები მოდიან, ერთ-ერთ შეხვედრაზე კი ამომრჩევლებმა კვერცხები დაგიშინეს…

- ეს სიცრუეა! როგორც უნდა ვეზიზღებოდე, გურული ქალი ხილისა და კვერცხის დაშენას არასოდეს იკადრებს. დიახ, იყო ერთ-ორი არაკეთილგანწყობილი პიროვნება, თუმცა ისინი სოფელმა დააშოშმინა. ძირითადად ადამიანებს ჩემი დანახვა უხარიათ – როგორც ჩანს, ჩემი იუმორიც მოსწონთ. შეხვედრებზეც შეკრებილთა რაოდენობის სიმცირეს არ ვუჩივი, ჩემი თითოეული სიტყვა დამაჯერებლად ეჩვენებათ.

- ოთხი წლის მანძილზე რაიონში რომელი კონკრეტული პრობლემის მოგვარება მოახერხეთ?

- დღეს დაპირებებზე ნაკლებად ვსაუბრობ, თუმცა, ბუნებრივია, ხალხს დიდი მოთხოვნები აქვს. ოთხი წლის წინ შემომჩიოდნენ, – მშობიარობის ფული არ გვაქვს, ჯანმრთელობის პრობლემები შეგვექმნა, ბავშვები სკოლაში ვერ დაგვყავსო… დღეს, თავადაც მეთანხმებიან, რომ მოთხოვნები შეცვლილია. ახლა განაწყენებული არიან – სოციალური დახმარება რატომ მოგვიხსნესო. გპირდებით, კანონმდებლობის შეცვლაზე აუცილებლად ვიმუშავებ-მეთქი. ისე, ძირითადად ირაკლი ალასანიას დაპირებას მახსენებენ – რატომ არ გაგვიზარდეთ პენსია 230 ლარამდეო. ჩვენ მაგას არ დაგპირებივართ, ამის თაობაზე ირაკლი ალასანიას მიაკითხეთ-მეთქი, – ვპასუხობ…

- გავრცელდა ინფორმაცია, რომ “ქართული ოცნება” თქვენი კანდიდატურის შეცვლას გეგმავს.

- არ გადამრიოთ!.. რას ამბობთ, უზარმაზარი ბილბორდებია გამოკრული.

- ბილბორდები გოდერძი ბუკიასაც გამოკრული ჰქონდა, თუმცა ამას კანდიდატურის მოხსნა არ შეუფერხებია...

ამაზე სერიოზული საუბარი პარტიაში არ ყოფილა. თანაც პოლიტსაბჭოს წევრი ვარ, როგორ გგონიათ, ჩემთან მოულაპარაკებლად კანდიდატურას მომახსნევინებენ?! პირადად მე არჩევნებში გამარჯვებაში დარწმუნებული ვარ. სხვათა შორის, სანამ ჩემი კანდიდატურა ოფიციალურად დასახელდებოდა, პრემიერმა მკითხა, – რას აპირებთო. ვუპასუხე, – როგორც პარტია გადაწყვეტს, ისე ვიმოქმედებ-მეთქი. თუ გუნდი უფრო ძლიერ კანდიდატს იპოვიდა, ჩემ ნაცვლად საარჩევნო მარათონში სხვა ჩაერთვებოდა. ბოლოს გაირკვა, რომ დასახელებულთა შორის ყველაზე ძლიერი მაინც მე ვიყავი – დედაჩემი ლანჩხუთის რაიონიდანაა, მამა – ჩოხატაურელი, ამიტომ სიტუაციას მოვერგე. ვერც ერთი რაიონი ვერ იტყოდა, ჩვენიანი არ არისო. ამიტომ არა მგონია, გუნდი ახლა სხვა კანდიდატურას ეძებდეს.

„კვირის პალიტრა“, 5 სექტემბერი, 2016 წელი

რატომ დატოვეს ნინო ბურჯანაძის პარტია ზაზა ვეკუამ, თამარ ცინცაბაძემ და შალვა ობგაიძემ? //  „დადგება დრო, როდესაცყველა დეტალს გავასაჯაროებ“ // „ისეთ მნიშვნელოვან საკითხებზე გაგვიჩნდა განსხვავებული შეხედულებები, რაც არა მხოლოდ პარტიას, სრულიად ქვეყანას აზიანებს“

რუსუდან შელია

თბილისის საკრებულოში ბურჯანაძის ფრაქცია “გაერთიანებული დემოკრატიული მოძ­რაობა” დაიშალა. ნინო ბურჯანაძის პარტია გენერალურმა მდივანმა ზაზა ვეკუამ, აღმასრულებელმა მდივანმა თამარ ცინცაბაძემ და პოლიტსაბჭოს წევრმა შალვა ოგბაიძემ დატოვეს. რა გახდა პარტიიდან წასვლის მთავარი მიზეზი და აქვთ თუ არა მოლაპარაკება სხვა პოლიტიკურ ძალასთან, “კვირის პალიტრას” საკრებულოს წევრი ზაზა ვეკუა ესაუბრა:

- ნინო ბურჯანაძე და მისი პარტია წინასაარჩევნო რეჟიმში არიან, ამიტომ ამ პოლიტიკური ძალის პრობლემებზე ღიად ვერ ვისაუბრებ. თუმცა აუცილებლად დადგება დრო, როდესაც ყველა დეტალს გავასაჯაროებ. ბუნებრივია, პარტიის სამი ხელმძღვანელის ერთდროულად წამოსვლას სერიოზული მიზეზი ჰქონდა.

- როდის გადაწყვიტეთ პარტიის დატოვება და უკავშირდება თუ არა თქვენი წამოსვლა საარჩევნო სიას, როგორც ამას თქვენი ყოფილი თანაგუნდელები ამბობენ?

- პარტიიდან წამოსვლა დაახლოებით თვე-ნახევრის წინ გადავწყვიტეთ. არ გვინდოდა, ეს მედიაში გავრცელებულიყო, თუმცა როდესაც რამდენიმე სხდომაზე არ გამოვჩნდით, კითხვები ბუნებრივად გაჩნდა. მიჭირს იმ ადამიანების ადეკვატურად შეფასება, ვინც მიზეზად საარჩევნო სიას ასახელებს. ისეთ მნიშვნელოვან საკითხებზე გაგვიჩნდა განსხვავებული შეხედულებები, რაც არა მხოლოდ პარტიას, სრულიად ქვეყანას აზიანებს.

- რას გულისხმობთ – პრორუსული არ იყო და ახლა გახდა, თუ სხვა პოლიტიკურ პარტიებთან თანამშრომლობაზე მიანიშნებთ?

- პარტია ქვეყნისთვის არა­სწორ მიმართულებას დაადგა. ამაში ჩემი კოლეგებიც დამეთანხმნენ და პარტიიდან წამოვედით.

- უკვე მართავთ სხვა პოლიტიკურ ძალასთან მოლაპარაკებას?

- ამ ეტაპზე მოლაპარაკებები არც ერთ პოლიტიკურ ძალასთან არ გვაქვს. არც საარჩევნო კამპანიაში ჩავერთვებით. ახალ ფრაქციას ვქმნით და საკრებულოში დედაქალაქის პრობლემების აღმოფხვრაზე მუშაობას განვაგრძობთ.

———-

თამარ ცინცაბაძე, თბილისის საკრებულოს წევრი:

- დღეს სამზარეულოს განხილვის დრო ნამდვილად არ არის. “ქართულ ოცნებასთან” ან რომელიმე სხვა პოლიტიკურ ძალასთან მოლაპარაკებები არ გვაქვს, სამივე საკრებულოს დეპუტატებად ვრჩებით.

———–

პარტია “დემოკრატიული მოძრაობა – ერთიანი საქართველოს” წევრი გიგლა ბარამიძე კი სამი ლიდერის წასვლას საარჩევნო სიაზე შეუთანხმებლობას უკავშირებს:

- შალვა ოგბაიძე, თამარ ცინცაბაძე და ზაზა ვეკუა სიის ხუთეულში მოხვედრას ითხოვდნენ, თუმცა ვუხსნიდით, რომ საკრებულოშიც პარტიის სიით მოხვდნენ – ელემენტარული ადამიანური და პოლიტიკური მორალი ხომ უნდა არსებობდეს?! კარგია, რომ მათ საკრებულოში პარტიის ფრაქციაც დატოვეს.

- გავრცელდა ინფორმაცია,­ თითქოს მათ “უბ­ლოკო სტატუსზე” პარტიის ინიციატივა არ მოეწონათ...

- პირიქით, ერთ-ერთი მათგანი “უბლოკო სტატუსის” იდეის ავტორია. მერწმუნეთ, პარტიის საგარეო კურსი პარტიიდან წასვლის მიზეზი არ გამხდარა. სამი თვის წინ ჩატარებულ ბრიფინგზე, სადაც ეს ინიციატივა გავაჟღერეთ, სამივე ჩვენ გვერდით იდგა. უბრალოდ, წინასაარჩევნოდ, სიის ფორმირების პროცესში, მსგავსი უთანხმოება ყველა პარტიაში ხდება.

„ახალი თაობა“, 05 სექტემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ გია ხუხაშვილთან: „ოცნება“ და „ნაცმოძრაობა შეთანხმდნენ“ - შუა უნდა გაიკრიფოს“ // „პაატა ბურჭულაძეს აქვს შანსი, გახდეს მესამე ძალა“

რატომ იქნება ბიძინა ივანიშვილისთვის ტელეეკრანზე ხშირი გამოჩენა წამგებიანი, რაზე გარიგდნენ „ოცნება“ და ყოფილი ხელისუფლება. რატომ ხორციელდება პაატა ბურჭულაძეზე შეტევა, რა მოჰყვება გოგა ხაინდრავას გახმაურებული ფილმის ჩვენებას? – ამ თემებზე „ახალ თაობას“ ექსპერტი გია ხუხაშვილი ესაუბრება.

- ბიძინა ივანიშვილის განცხადება, არჩევნებზე ჩვენი მთავარი კონკურენტი ნაციონალური მოძრაობის ორი ფრთა იქნებაო, ნიშნავს თუ არა იმას, რომ მომავალ პარლამენტში მხოლოდ ამ 3 პარტიას ვიხილავთ?

- ეს განცხადება წმინდა წყლის პოლიტტექნოლოგიური საკითხია. ნეგატიური ბრძოლის მეთოდი ასეთია, უნდა შექმნა მტრის ხატი და შუაგაკრეფილ, მოსუფთავებულ პოლიტიკურ ველზე გამართო ბრძოლა. სინამდვილეში ყველას კარგად გვესმის, რომ „ოცნების“ მთავარი კონკურენტი არც ძველი და არც ახალი ნაცმოძრაობა არ არის. მისი მთავარი ოპონენტი არის საზოგადოება, რომელსაც სერიოზული პრეტენზიები აქვს მმართველ გუნდთან. ახლა ისინი ამ ადამიანების შემობრუნებას უნდა ცდილობდნენ. პოლიტტექნოლოგიები ვახსენე ზემოთ და ამ კუთხით ბევრ ახალ რამეს მოვისმენთ. არ გაგიკვირდეთ, თუ ამ დღეებში ამ ორის გვერდით ნაციონალური მოძრაობის მესამე ფრთაც გამოჩნდეს.

- ყოფილი ხელისუფლების წარმომადგენლები მწარედ აპროტესტებენ ახალი ნაცმოძრაობის გამოჩენას. მათი ერთ-ერთი ლიდერი ნიკა მელია ჩივის, რომ ამ განცხადებით ივანიშვილი ნაცმოძრაობის მომხრეების დაბნევას ცდილობს. ამაზე რას იტყვით?

- ნიკა მელიასა და ნაციონალებს სხვაზე რა აქვთ სათქმელი. მთელი ძალებით ცდილობენ იმის დამტკიცებას, რომ პაატა ბურჭულაძე არის ბიძინა ივანიშვილის პროექტი. ბიძინა ივანიშვილი, თავის მხრივ, ამტკიცებს, რომ ეს მიხეილ სააკაშვილის პროექტია. ეს ურთიერთსაწინააღმდეგო რიტორიკა ნათლად მეტყველებს იმაზე, რომ პოლიტიკურ ტექნოლოგიას ყოფილი ხელისუფლებაც წარმატებით იყენებს. „ქართული ოცნება“ და „ნაციონალური მოძრაობა“ დიდი ხანია ერთ სიმბიოზად ჩამოყალიბდა. თითქოს ერთმანეთთან დაპირისპირებული არიან, სინამდვილეში ერთმანეთს კვეთენ და ძალიან კარგად თანაცხოვრობენ. დიდი სურვილი აქვთ, რომ სამყაროში მხოლოდ ისინი დარჩნენ და სხვა არავინ არსებობდეს. მათი ეს განცხადებები სწორედ ამ ამოცანას ემსახურება და მეტს არაფერს.

- შუაგაკრეფა ახსენეთ და მოახერხებენ ამ არჩევნებზე ამის გაკეთებას?

- მე არა მგონია, რომ მოახერხონ. შუას გაკრეფას სხვა პოლიტიკური ტემპერატურა სჭირდება, მით უმეტეს, რომ ეს ტექნოლოგია, შევარდნაძიდან მოყოლებული, ბევრჯერ იქნა გამოყენებული და ამომრჩევლისთვის საინტერესო აღარ არის. სხვა საკითხია დანარჩენი პოლიტიკური ელიტა. ეს ფლანგი იმდენად სუსტია, რომ მოსახლეობას ღირსეულ არჩევანს ვერ სთავაზობს. დღეს ძალიან საინტერესო სიტუაციაა შექმნილი – არჩევნებში ვინც მონაწილეობს, ყველა იმ პარტიის ჯამური რეიტინგი იმაზე ნაკლებია, ვიდრე გადაუწყვეტელი ამომრჩევლის რაოდენობა. შესაბამისად, მთელი პოლიტიკური ელიტა არ არის ლეგიტიმური, მით უმეტეს არაა ლეგიტიმური `ქართული ოცნება~ და ნაციონალური მოძრაობა. ისინი დიდი ხანია უმცირესობაში არიან და ერთადაც კი ვერ აყალიბებენ მთავრობას. ყველა კვლევა ამაზე მიუთითებს. ამავეს ამტკიცებს `იმედის~ ბოლო კვლევა. ამ ორი პარტიის საერთო მაჩვენებელი 50%-ზე ვერ ადის. ამიტომაც ვამბობ, რომ ბიძინა ივანიშვილის მთავარი პრობლემა და კონკურენტი იმედგაცრუებული ხალხია და არა – ყოფილი ხელისუფლება.

- თქვით, რომ გადაუწყვეტელი ამომრჩეველი გაცილებით მეტია, ვიდრე ყველა პარტიის ამომრჩეველი, ერთად აღებული. რას იზამს ეს ხალხი არჩევნებზე?

- მოდით, ჯერ ის ვთქვათ, ვინ არის ეს გადაუწყვეტელი ამომრჩეველი. ეს ის ხალხია, რომელმაც თავის დროზე ნაცმოძრაობას მისცა ხმა. მათგან იმედგაცრუებულებმა უკვე „ქართულ ოცნებას“ დაუჭირეს მხარი. ეს ხალხი „ოცნებისგანაც“ იმედგაცრუებული დარჩა. შესაბამისად, ისინი მესამე არჩევანს ეძებენ.

- არის ეს მესამე არჩევანი?

- ჯერჯერობით არ ჩანს. ერთადერთი ძალა, რომელიც თეორიულად, შესაძლოა, მესამე არჩევანად იქნეს განხილული, პაატა ბურჭულაძეა. ის მიუღებელია როგორც ძველი, ასევე მოქმედი ხელისუფლებისთვის. მათი გაღიზიანება პაატა ბურჭულაძის მიმართ ამით არის განპირობებული. ნაციონალებიც და „ოცნებაც“ მის გასასვრელად ყველაფერს აკეთებენ.

- თქვენ ფიქრობთ, რომ შესაძლოა გადაუწყვეტელმა ამომრჩეველმა მას მისცეს ხმა?

- თეორიულად მესამე ძალად ქცევის ყველაზე მეტი შანსი ბურჭულაძის ბლოკს აქვს. თუ გადაუწყვეტელი ამომრჩეველი მესამე ძალისკენ წავა, მაშინ რეიტინგების დღეს არსებული სურათი თავდაყირა დადგება. ამიტომაც არის, რომ ნაციონალები და „ოცნება“ პოლიტიკურ ველზე მესამეს არ უშვებენ და მზად არიან, ყველა ჩაძირონ, ვინც ამ მიმართულებით ამოყოფს თავს. წინასაარჩევნო პროცესი ამ 2 პარტიის მხრიდან ნეგატიურ ჭრილში მიმდინარეობს. ისინი საზოგადოებას არანაირ პოზიტივს არ სთავაზობენ.

- თქვენ ზემოთ აღნიშნეთ, რომ ბიძინა ივანიშვილის მთავარი კონკურენტი იმედგაცრუებული ხალხი იქნება. შეძლებს თუ არა ის დარჩენილ დროში ამ ხალხის შემობრუნებას და რა როლს ითამაშებს ამაში ის სატელევიზიო პროექტი, რომელიც მან წინა კვირას დაიწყო?

- მისი სატელევიზიო გამოსვლები განსაკუთრებული ეფექტის მომტანი ვერ იქნება. ერთადერთი, რაც ამას მოჰყვება, ისაა, რომ „ოცნების“ რეიტინგის სტაბილიზაციას შეუწყობს ხელს. ის სატელევიზიო პროექტი, რომელიც, ალბათ, მისმა მრჩევლებმა მოიფიქრეს, პირადად ბიძინა ივანიშვილისთვის წამგებიანი იქნება.

- რატომ იქნება წამგებიანი?

- მე თეორიაშიც კი არ გამიგია პრეცედენტი პერმანენტული პრესკონფერენციების ჩატარებისა. ის რასაც აკეთებს, არის წმინდა წყლის პრესკონფერენცია და ერთ თვეში ერთსა და იმავე თემაზე 10 პრესკონფერენცია ძალიან მძიმე საყურებელია. ეს უკვე ამ კვირაში იჩენს თავს. მესამე-მეოთხე გადაცემიდან მას წინა გადაცემებში ნათქვამის გამეორება დასჭირდება, რაც მას შეიძლება ძალიან ცუდად შეუტრიალდეს. ამიტომ მას ვურჩევდი, რაღაცნაირად მოახერხოს ამ ფორმატის ტრანსფორმირება. დავიჯერო, მის გვერდით არ არის ვინმე საქმეში ჩახედული, რომ ამაზე ესაუბროს?

- პირველ გადაცემაზე რას იტყვით?

- ვერც მას ჩავთვლი დიდ პოზიტივად. მომავალში, როგორც უკვე გითხარით, უარესი იქნება.

- ამ კვირაში იწყება დიდი ხნის წინ დაპირებული ფილმის „ჰეროკრატიის“ ჩვენება. „ოცნებაში“ ფიქრობენ, რომ ის ამომრჩეველზე სერიოზულ გავლენას იქონიებს. თქვენ რას ფიქრობთ?

- ეს ფილმი მე ნანახი არ მაქვს და, რაც არ გინახავს, იმაზე მსჯელობა ძნელია. იმედი იმისა, რომ ეს ფილმი ნაციონალებს ამომრჩეველს წაართმევს, ილუზიაა და მეტი არაფერი.

- რატომ გგონიათ, რომ ნაციონალებს ვერ წაართმევს ამომრჩეველს?

- ნაციონალური მოძრაობის ამომრჩევლის პროფილიდან გამომდინარე, ეს არის გამორიცხული.

- ვერც გადაუწყვეტელ ამომრჩეველზე იქონიებს ფილმი გავლენას?

- გადაუწყვეტელ ამომრჩეველზე რაღაც დოზით, ალბათ, იმუშავებს, თუმცა ფილმი არჩევნებში რაღაც სასწაულ და რადიკალურ როლს არ ითამაშებს. მხატვრული ფილმის სხვა მხარეებზე ვერ ვილაპარაკებ, თან ნანახი არ მაქვს და თან შეფასებაში სუბიექტური ვიქნები.

- სუბიექტური რატომ იქნებით?

- გოგა ხაინდრავა ჩემთვის უცხო ადამიანი არ არის. მე მას ვგულშემატკივრობ და მინდა, რომ მისი ნამუშევარი ძალიან წარმატებული იყოს. არჩევნების წინ ამ ფილმის გაშვება, შესაძლოა, ცუდი შედეგის მომტანიც იყოს. არჩევნების წინ მისი გაშვება ფილმის დაკნინებაა და ამაზე ვწუხვარ.

- ნაციონალები რას დაუპირისპირებენ ამ ფილმს?

- ყოფილი ხელისუფლება გადაფარვის პრინციპს მიმართავს. მათ ექნებათ გეგმა. ამ გადაფარვაში ბევრი რამე იგულისხმება და ამ კუთხით ძალიან ცხელი სექტემბერი გველოდება.

„ახალი თაობა“, 05 სექტემბერი, 2016 წელი

ინტერვიუ ემზარ ჯგერენაიასთან: „არცერთი პარტია არ ამბობს, რის ხარჯზე გაზრდის პენსიებს“ // „პროგრამები მოდაში არ არის“

ქვეყანაში არსებულ ეკონომიკურ პროცესებს „ახალ თაობასთან“ ინტერვიუში ექსპერტი ემზარ ჯგერენაია აფასებს.

- ბატონო ემზარ, რამდენად სტაბილურია დღეს ეკონომიკური მდგომარეობა?

- ეკონომიკური მდგომარეობა სახარბიელო _ არა, მაგრამ ნორმალური ნამდვილად არის. ეკონომიკური ზრდაც გადაიხედა და, სავალუტო ფონდისა და მსოფლიო ბანკის პროგნოზებით, გახდა +3%. სავალუტო კურსიც დასტაბილურდა, რომელიც 2,28-ის დონეზეა. ასევე გამოსწორდა ტრანსფერები. სამწუხაროდ, ექსპორტი ვერ გამოსწორდა და ეს დღესაც პრობლემატურია.

- თქვენ საუბრობთ კურსის სტაბილურობაზე, თუმცა ლარი საგრძნობლად გაუფასურებულია...

- კურსის გაუფასურებას მნიშვნელობა არა აქვს. აქ საუბარია იმაზე, რომ კურსი დასტაბილურდა და მისი სწრაფი ვარდნა არ მოხდა. არც სწრაფი გამყარებაა კარგი და არც _ სწრაფი ვარდნა. ეს ძალიან მნიშვნელოვანია.

- გაზაფხულზე საგრძნობლად სწრაფად გამყარდა ლარი, თუმცა მალევე გაუფასურდა. ეს არასწორი იყო?

- დიახ, მოხდა სწრაფი გამყარება და ეს სერიოზული შეცდომა იყო. ამას მალევე მოჰყვა უკუშედეგი და ასევე სწრაფად გაუფასურდა ლარი. ეს ეროვნული ბანკის შეცდომა იყო. მას ინტერვენცია უნდა განეხორციელებინა და არ მიეცა იმის საშუალება, რომ ასეთი რაღაც მომხდარიყო.

- ეროვნული ბანკის ახალ პრეზიდენტს უკვე ხშირად აკრიტიკებენ, არ დგამს სწორ ნაბიჯებსო. რას ფიქრობთ თქვენ?

_ ძალიან ნიჭიერი ახალგაზრდა ბიჭია, მაგრამ ის ნაბიჯები, რომ

«The New York Times» (აშშ): ქართველმა კანონმდებლებმა ქვეყნის ახალ პრემიერ-მინისტრად გიორგი კვირიკაშვილი დაამტკიცეს

«Frankfurter Allgemeine» (გერმანია): საქართველო: „გვეყო „ოცნება“, ახლა საქმე გვაჩვენეთ“

——————–

«The New York Times» (აშშ), 31 დეკემბერი, 2015 წელი

http://www.nytimes.com/2015/12/31/world/europe/georgia-prime-minister-giorgi-kvirikashvili.html?_r=0

ქართველმა კანონმდებლებმა ქვეყნის ახალ პრემიერ-მინისტრად გიორგი კვირიკაშვილი დაამტკიცეს

ივან ნეჩიპორენკო, მოსკოვი

პოსტსაბჭოთა საქართველოს რესპუბლიკის კანონმდებლებმა სამშაბათს ახალ პრემიერ-მინისტრად ყოფილი საგარეო საქმეთა მინისტრი გიორგი კვირიკაშვილი დაამტკიცეს, მასტან ერთად კი მთავრობის შემადგენლობაც. ეს ხდება იმ დროს, როცა მოსახლეობა აღმასრულებელი ხელისუფლების მუშაობით უკმაყოფილოა.

ბატონმა გიორგი კვირიკაშვილმა ირაკლი ღარიბაშვილი შეცვალა, რომელიც ასევე მმართველი კოალიცია „ქართული ოცნების“ წარმომადგენელია და რომელმაცმოულოდნელად მიიღო გადაწყვეტილება გადადგომის შესახებ, ორწლიანი პრემიერ-მინისტრობის შემდეგ.

ეროვნულ-დემოკრატიული ინსტიტუტის მიერ ჩატარებული გამოკითხვის შედეგებით, რომელიც დეკემბერში გამოქვეყნდა, ახლა რომ არჩევნები ჩატარდეს, მმართველ კოალიციას ხმას მხოლოდ 18% მისცემს. არადა, აგვისტოს თვეში „ქართული ოცნების მხარდამჭერთა რაოდენობა  42%-ს აღწევდა. გამოკითხულებიდან მხოლოდ 19%-მა განაცხადა, რომ საქართველოს სწორი კურსი აქვს აღებული, ხოლო 44% მიიჩნევს, რომ ქვეყანა არასწორი მიმართულებით მიდის.

პარლამენტში დამტკიცების დროს 48 წლის გიორგი კვირიკაშვილმა განაცხადა, რომ საქართველოს საგარეო პოლიტიკა კარდინალურად არ შეიცვლება და ევროატლანტიკური ინტეგრაციის კურსი შენარჩუნდება: ქვეყნის პრიორიტეტებად კვლავ ევროკავშირსა და ნატოში გაწევრიანება რჩება.

საქართველო სტრატეგიულად მნიშვნელოვან კავკასიის რეგიონში მდებარეობს და აქედან გამომდინარე, მის ჩრდილოელ მეზობელ რუსეთს არ სურს, რომ ეს ქვეყანა მის ორბიტას დაშორდეს. 2008 წლის ომის დროს რუსეთი საქართველოს ორ სეპარატისტულ რეგიონში – აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთში შეიჭრა და მათი ტერიტორია დაიკავა, ხოლო ომის შემდეგ მოსკოვმა ორივე რეგიონი დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად აღიარა. ეს ფაქტი დასავლეთის ქვეყნების მთავრობებმა მკაცრად დაგმეს.

პარლამენტში გამოსვლის დროს გიორგი კვირიკაშვილმა აღნიშნა, რომ საქართველო რუსეთთან მიმართებით „პრაგმატული პოლიტიკას“ გააგრძელებს. „ასეთი მიდგომა, უპირველეს ყოვლისა, იმითაა განპირობებული, რომ თავიდან იქნეს აცილებული რისკები და ქვეყნის საგარეოპოლიტიკური საფრთხეები“, – განაცხადა პრემიერ-მინისტყრმა.

საქართველომ რუსეთის მიმართ უფრო შემრიგებლური და ზომიერი პოზიცია 2012 წლის შემდეგ დაიკავა, როცა პარლამენტის არჩევნებში „ქართულმა ოცნებამ“ ქვეყნის მაშინდელი პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“ დაამარცხა. მიხეილ სააკაშვილმა, რომელიც რუსეთის პრეზიდენტის ვლადიმირ პუტინის მოწინააღმდეგა და რომელიც ამჟამად უკრაინის მოქალაქის პასპორტს ფლობს, მიმდინარე თვეში საქართველოს მოქალაქეობა დაკარგა. დღეს იგი უკრაინის შავიზღისპირა ოდესის ოლქის გუბერნატორია.

ქართველი ბიზნესმენმა და მილიარდერმა ბიძინა ივანიშვილმა, რომელმაც თავისი ქონება რუსეთში ყოფნის დროს დააგროვა, პარტია „ქართული ოცნება“ 2011 წელს შექმნა. ხელისუფლებაში მოსვლამდე (2012 წლამდე) გიორგი კვირიკაშვილი ბიძინა ივანიშვილის კუთვნილი „ქართუ-ბანკის“ დირექტორი გახლდათ. მას ფინანსური განათლება, მაგისტრის ხარისხით, აშშ-ის ილინოისის შტატის უნივერსიტეტში აქვს მიღებული. რაც შეეხება საგარეო საქმეთა მინისტრს, ამ თანამდებობაზე გიორგი კვირიკაშვილი მისმა მოადგილემ – მიხეილ ჯანელიძემ შეცვალა.

«Frankfurter Allgemeine» (გერმანია), 31 დეკემბერი, 2015 წელი

http://www.faz.net/aktuell/politik/ausland/politischer-klimawandel-in-georgien-13990923.html

საქართველო: „გვეყო „ოცნება“, ახლა საქმე გვაჩვენეთ“

რეინჰარდ ფეზერი

წლის ბოლოს საქართველო პოლიტიკური კლიმატის ცვლილებას განიცდის: მთავრობა და ოპოზიცია ერთმანეთთან თანამშრომლობის შესაძლებლობას ხედავენ. არადა, სულ მცირე ხნის წინათ მათ შორის მწვავე კონფრონტაცია არსებობდა: ოქტომბრის თვეში ტელევიზიით გამოსვლის დროს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმმა განაცხადა, რომ „საქართველოში სამოქალაქო ომის წინაპირობები იქმნებოდა“. ამით მან გააკრიტიკა მთავრობის პოლიტიკა და პირადად პრემიერ-მინისტრი ირაკლი ღარიბაშვილი, რომელმაც ცოტა ხნის წინ ოპოზიციურ „ერთიან ნაციონალურ მოძრაობას“ „დანაშაულებრივი ორგანიზაცია“ უწოდა. პრემიერმა ისიც თქვა, რომ „ნაციონალურ მოძრაობას“ პოლიტიკაში დარჩენის უფლებაც კი არ აქვსო. ირაკლი ღარიბაშვილმა „ნაციონალების“ პარტიულ ოფისებზე განხორციელებული თავდასხმები „მოქალაქეთა ბუნებრივი აგრესიად“ მიიჩნია: მიხეილ სააკაშვილის მმართველობის პერიოდში მათ ბევრი დანაშაული აქვთ ჩადენილი და ეს სწორედ ამიტომ ხდებაო. მართლაცდა, ვიდეოკადრებში, რომლებიც 2011 წელსაა გადაღებული, ჩანს, თუ როგორ აწამებენ პატიმრებს ციხის ნიღბიანი ზედამხედველები. „ნაციონალური მოძრაობის“ ლიდერებმა მადლობა უნდა თქვან იმისთვის, რომ ხალხმა ამ სამი წლის განმავლობაში ის არ გაუკეთა, რაც ხდება ამ ვიდეოებში“, – თქვა ირაკლი ღარიბაშვილმა.

თავის მხრივ, „ნაციონალებმა“ განაცხადეს, რომ ამ ვიდეოკადრების ჩვენებით მთავრობა ცდილობს, რომ მოსახლეობის ყურადღება მწვავე პრობლემებიდან სხვა საკითხებზე გადაიტანოს. პრინციპში, ამ ვიდეოებით რაიმე ახალი არ თქმულა, რადგან ციხეში პატიმრების წამება ადრეც კარგად იყო ცნობილი: 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ მსგავსი კადრების ტელევიზიით ჩვენებამ მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა „ნაციონალური მოძრაობის“ დამარცხებაში.

ვიდეოკადრების გამოქვეყნება ტელეკომპანია „რუსთავი-2“-ის წინააღმდეგ დაწყებულ სკანდალს დაემთხვა, რომელიც მისი ყოფილი მფლობელისადმი ქონების დაბრუნებს მცდელობაში გამოიხატა. [ოპოზიციამ ამაში მთავრობის და კონკრეტულად ბიძინა ივანიშვილის მცდელობა დაინახა, რომელსაც ტელეკომპანიის კრიტიკული გადაცემები არ მოსწონდა]. თუმცა იმის გამო, რომ „ნაცმოძრაობამ“ მოახერხა ქართული სამოქალაქო საზოგადოების ნაწილისა და დასავლეთის საერთაშორისო ორგანიზაციების მობილიზება ტელეკომპანიის დაცვის მიზნით, მულტიმილიარდერმა  ივანიშვილმა, რომელიც ყველაზე გავლენიან პიროვნებად ითვლება, განაცხადა, რომ „რუსთავი-2“-ის წინააღმდეგ მიმართულ კამპანიაში მას არანაირი როლი არ შეუსრულებია.

ოპოზიციას ეჭვი აქვს, რომ ირაკლი ღარიბაშვილის გადადგომაშიც ბიძინა ივანიშვილის ხელი ურევია. მართალია, აწ უკვე ყოფილმა პრემიერმა გადადგომის დროს განაცხადა, რომ „გადაწყვეტილება საკუთარი ნებით მივიღეო“, მაგრამ ძალიან საეჭვოა, რომ იგი მილიარდერს არ მოთათბირებოდა. ოპოზიციის შეკითხვას მმართველი კოალიცია ვერ პასუხობს. შეიძლება ჭეშმარიტება გიორგი კვირიკაშვილის ნათქვამიდან ჩანს, როცა მან პარლამენტში დამტკიცების დროს განაცხადა: „ჩვენ ყველანი გადავიქეცით ერთი ძალიან არასასურველი სპექტაკლის მოთამაშეებად, ამიტომ ყველაფერს გავაკეთებთ იმისთვის, რომ საზოგადოებაში არსებული კონფრონტაცია და პოლარიზაცია დასრულდეს, რომ ადამიანებმა ცოტა უფრო კეთილი თვალით შეხედონ ერთმანეთს და საზოგადოება რაღაცნაირად გავამთლიანოთ”.

გიორგი კვირიკაშვილის თქმით, „რადგანაც ჩვენ მმართველი ძალა ვართ, ვალდებულები ვართ თანამშრომლობას ვეცადოთ და ეს მხოლოდ სიმბოლური ჟესტი არ უნდა იყოს“. ეს ქართულ პოლიტიკაში ახალი ტონის, ახალი მიდგომის მანიშნებელია. სხვათა შორის, გიორგი კვირიკაშვილის მზადყოფნას თანამშრომლობისათვის პარლამენტის „ნაციონალი“ წევრებიც აღნიშნავდნენ.

„რუსთავი-2“-თან დაკავშირებული მწვავე დისკუსიის ფონზე „ქართულმა ოცნებამ“ მხარდამჭერები დაკარგა, რაც პირველად იქნა ასე მკვეთრად დაფიქსირებული 2012 წლის არჩევნებიდან. ბოლო დროს ჩატარებული სოციოლოგიური გამოკითხვის შედეგები მოწმობს, რომ მმართველი კოალიციის რეიტინგი ეცემა. ეს კიდევ არაფერი – მთავრობისათვის ყველაზე საშიში სხვა ციფრია: გამოკითხულთა 45%-მა აღნიშნა, რომ ქვეყნის განვითარება არასწორი მიმართულებით ხდებაო, ერთი წლის წინათ კი ასე მხოლოდ მოსახლეობის 20% ფიქრობდა… არადა, 2016 წლის შემოდგომაზე საქართველოში საპარლამენტო არჩევნები უნდა გაიმართოს.

«Radio Voice of America – რადიო ამერიკის ხმა» (აშშ): საქართველო ჩინეთთან ურთიერთობების გაღრმავებას იწყებს

«Der Spiegel» (გერმანია): ინტერვიუ საქართველოს კონფლიქტებთან დაკავშირებით: „რუსეთი არაპროგნოზირებადია“

«Комсомольская правда» (რუსეთი): მოსკოვს სთავაზობენ, რომ მან პასუხი აგოს კავკასიაში რუსეთის მეფე-იმპერატორების მოქმედებაზე

—————————

«Radio Voice of America – რადიო ამერიკის ხმა» (აშშ), 12 სექტემბერი, 2015 წელი

http://www.amerikiskhma.com/content/china-georgia/2955594.html

საქართველო ჩინეთთან ურთიერთობების გაღრმავებას იწყებს

ნინო დალაქიშვილი

საქართველო ჩინეთთან ურთიერთობების გაღრმავებას იწყებს: დელეგაცია საქართველოდან პრემიერ მინისტრისა და მინისტრთა კაბინეტის სხვა წევრების შემადგენლობით ჩინეთის საზღვაო ქალაქ დალიანში იმყოფება, სადაც ეკონომიკური ფორუმი იმართება. საქართველო რეგიონში პირველი ქვეყანა იქნება, რომელთანაც ჩინეთი თავისუფალი ვაჭრობის შესახებ მოლაპარაკებებს დაიწყებს – ეს გადაწყვეტილება საქართველოს პრემიერ-მინისტრის, ირაკლი ღარიბაშვილისა და ჩინეთის პრემიერ-მინისტრის ლი კეციანის შეხვედრაზე იქნა მიღებული.

შეხვედრას ვიცე-პრემიერი კახი კალაძე, საგარეო საქმეთა მინისტრი გიორგი კვირიკაშვილი და ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრი დიმიტრი ქუმსიშვილი ესწრებოდნენ. ჩინეთში სამოცზე მეტი საქართველოს წარმომადგენელი იმყოფება, ვინც ეკონომიკურ ფორუმში მიიღებს მონაწილეობას ქალაქ სიანსა და პეკინში.

პრემიერი ღარიბაშვილი ამბობს, რომ ჩინეთი მზადაა ქართული ღვინის მისაღებად:„საქართველო იქნება პირველი ქვეყანა მთელს რეგიონში, არა მხოლოდ კავკასიის რეგიონში, არამედ ფართო რეგიონში, მათ შორის ევროპაშიც, რომელთანაც ჩინეთს ექნება თავისუფალი ვაჭრობა. ეს ჩვენთვის ძალიან დიდ სარგებელს მოიტანს, პირველ რიგში ესაა ჩვენი პროდუქციის ექსპორტთან მიმართებით, მათ შორის ღვინის ექსპორტი და სხვა პროდუქციის ექსპორტთან დაკავშირებითაც გვექნება ჩვენ მთელი რიგი ასევთქვათ სარგებელი. ჩვენს კომპანიებს გაუადვილდებათ ქართული ნაწარმის შემოტანა ჩინეთში და ამავდროულად, ეს ჩვენს ურთიერთობებს გააუმჯობესებს. მიმაჩინა, რომ ეს სერიოზულ წვლილს შეიტანს ჩვენი ეკონომიკის განვითარებაში.“

ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრი დიმიტრი ქუმსიშვილი ამბობს: „სამუშაო ჯგუფები დაიწყებენ მოლაპარაკებებს. თავის მხრივ, შესაძლებლობების შესწავლა უკვე დასრულებულია. ძირითადი საქონელი, რომლის გატანასაც ჩვენ ჩინეთში ვაპირებთ, ესაა ღვინო. დღეს-დღეობით საკმაოდ მაღალია დამატებითი მოსაკრებელი, რომელიც ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკას გააჩნია და ჩვენ ვიმედოვნებთ, რომ მოლაპარაკებების შედეგად, აღნიშნული ბაზარი საქართველოსთვის გაიხსნება სრულად.“

“ამერიკის ხმასთან” საუბრისას პარლამენტის წევრი “ნაციონალური მოძრაობიდან” დავით დარჩიაშვილი ყურადღებას ამახვილებს იმ სარგებელსა და საფრთხეებზე, რასაც ჩინეთთან ურთიერთობისას არსებული ხელისუფლების პირობებში მოელის. „მნიშვნელოვანია ჩინეთთან ურთიერთობა, ბუნებრივია და ჩინური ინვესტიციები საქართველოსთვის საინტერესოა, ეს გარდაუვალია და საჭიროცაა ამავე დროს. წინა ხელისუფლების დროს ამგვარი დაინტერესება იყო და ახლაც გრძელდება, უბრალოდ, ამ ხელისუფლების დაინტერესება ჩინეთით, ასე ოპერატიულად რაღაც კითხვებს აღძრავს, რომ აქ მხოლოდ ჯანსაღი ეკონომიკური ურთიერთობების დამყარების სურვილი კი არაა, არამედ კიდევ რაღაც სხვა. ქვეყნის დღევანდელ ხელისუფლებას, ჩემი აზრით, არ აქვს იმის რესურსი და არც ნდობა, რომ ეს ინვესტიციები გამოიყენოს სწორად. წინა ხელისუფლებას ჰქონდა ლაპარაკი და ეს ყველაფერი შეაჩერეს, გალანძღეს, გათათხეს, მათ შორის ჩინური ეგრეთ წოდებული სოფელი თბილისში, მათ შორის ლაზიკის პორტის იდეა, ყველაფერი იყო იგნორირებული. ახლა, სამი წლის შემდეგ, უცებ, ამ ყველაფერს ისევ უბრუნდებიან. რატომ ასე ოპრეატიულად? ხომ არაა ეს ყველაფერი დაკავშირებული რუსულ-ჩინური ურთიერთობების ინტენსიფიკაციასთან და რუსული „ეფესბეს“რჩევასთან, რომ თქვენს ეკონომიკას თუ უჭირს, ჩვენც სიტყვას შეგაშველებთ და იქნებ ჩინელებმა რაღაც გიშველონო. არ გამოვრიცხავ“,- ამბობს დავით დარჩიაშვილი.

2015 წლის იანვარში ჩინეთიდან საქართველოს მიმართულებით პირველი სარკინიგზო ტვირთის ტრანსპორტირება განხორციელდა. საქართველოს ოფიციალური დელეგაციის წევრებს იმედი აქვთ, რომ ჩინეთთან სავაჭრო ბრუნვა და ჩინური ინვეტიციების მოცულობა საქართველოშიგაიზრდება, რაც იქცევა ერთგვარ ახალ სუნთქვად ისტორიულად არსებული აბრეშუმის გზის თანამშრომლობის შემდგომ.

«Der Spiegel» (გერმანია), 11 სექტემბერი, 2015 წელი

http://www.spiegel.de/politik/ausland/georgien-und-russland-interview-mit-tamar-beruchashvili-a-1052022.html

ინტერვიუ საქართველოს კონფლიქტებთან დაკავშირებით: „რუსეთი არაპროგნოზირებადია“

საქართველოს საგარეო საქმეთა აწ უკვე ყოფილ მინისტრ თამარ ბერუჩაშვილისთვის ჩამორთმეული ინტერვიუს შესავალში გერმანული ჟურნალის კორესპონდენტი მარკუს ბეკერი აღნიშნავს რუსეთისა და ნატოს ურთიერთდამოკიდებულების რთულ ხასიათს: ნატო აღმოსავლეთით ფართოვდება, რუსეთი კი ალიანსის გაფართოებას ეწინააღმდეგება – ეს აშკარად ჩანს როგორც 2008 წლის აგვისტოს რუსეთ-საქართველოს კონფლიქტით, ასევე უკრაინის აღმოსავლეთ ნაწილში მიმდინარე პროცესებით. გარდა ამისა, მიმდინარე წლის ზაფხულში რუსეთმა საქართველოს შიგნით ე.წ. „სამხრეთ ოსეთის საზღვრები გადაწია და ბაქო-სუფსას საერთაშორისო ნავთობსადენის ნაწილი გააკონტროლა, თავის მხრივ კი დასავლეთმა, ნატოს სახით, თბილისში სასწავლო-საწრთვნელი ცენტრი გახსნა.

მნიშვნელოვანი ფაქტია, რომ მის გახსნაში მონაწილეობა ნატოს გენმდივანმა იენს სტოლტენბერგმაც მიიღო: მან ცენტრის დაარსება საქართველოს ნატოში ინტეგრაციისათვის გადადგმულ ნაბიჯად მიიჩნია. მოსკოვმა მკვეთრი პროტესტი გამოხატა: სპეციალურ განცხადებაში ქართველებს 2008 წლის ომის შედეგები გაახსენა და ირიბად ახალი ომით დაემუქრა – აი, რა მოაქვს თქვენს ევროტლანტიკურ ინტეგრირებასო.

ინტერვიუში თამარ ბერუჩაშვილი ეხება უკრაინაში მიმდინარე კონფლიქტს, რუსეთის როლს, საქართველოში ნატოს საწრთვნელი ცენტრის გახსნის მნიშვნელობას, კონფლიქტების მოგვარებას და სხვა საკითხებს. „კარგი იქნებოდა, რომ 2008 წელს საქართველოს დასავლეთისაგან უფრო მეტი მხარდაჭერა ჰქონოდა, რადგან აქ საქმე არა მხოლოდ საქართველოს უსაფრთხოებას ეხებოდა, არამედ ევროპის უსაფრთხოებასაც რუსეთისაგან. 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომი იყო საქართველოს ევროატლანტიკური მისწრაფების, მისი „პრო“-დასავლური კურსის შედეგი. სწორედ ამის გამო დაისაჯა საქართველო. თითქმის იგივე მეორდება დღეს უკრაინაში. რუსეთს სურს გავლენა გაზარდოს თავის მეზობლებზე, ამისთვის მოსკოვი სამხედრო ძალასა და პროპაგანდას იყენებს“, – ამბობს ინტერვიუში თამარ ბერუჩაშვილი.

- და მაინც საქართველო განაგრძობს „პრო“-დასავლურ კურსს, იენს სტოლტენბერგი თბილისში სასწავლო ცენტრის გახსნასაც დაესწრო და ეს ფაქტი მან ნატოს გზაზე საქართველოს მიერ გადადგმულ მნიშვნელოვან ნაბიჯად მიიჩნია. თავის მხრივ, მოსკოვმა ალიანსი „პროვოკაციაში“ დაადანაშაულა და განაცხადა, რომ ნატოს სამხრეთ კავკასიაში თავისი გეოპოლიტიკური გავლენა სურს…

- საქართველო ურყევად დგას დასავლეთთან ინტეგრირების გზაზე და ამ მიზნით ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ. ნატოს სასწავლო ცენტრის ერთ-ერთი მიზანია საქართველოსა და ალიანსის წევრი სხვა სახელმწიფოების სამხედრო თანამშრომლობის გაღრმავება. ეს ცენტრი არავის წინააღმდეგ არ არის მიმართული. ის მხოლოდ სტაბილურობას ემსახურება და არანაირი პრობლემის გამოწვევა არ შეუძლია, რუსული მხარის მიერ გამოხატული ინტერპრეტაციის მიუხედავად.

- თუმცა რუსეთს ნეგატიური რეაქცია უკვე აქვს. ამას მოწმობს საგარეო საქმეთა სამინისტროს იგივე განცხადება – „ისინი, ვინც საქართველოს ნატოში ითრევენ, 2008 წლის ტრაგიკული გამოცდილება უნდა გაიხსენონო“…

- რუსეთის მოქმედება არაპროგნოზირებადია როგორც საქართველოს, ასევე სხვა ქვეყნების მიმართაც, მაგრამ ჩვენ მაინც ჩვენი კურსისერთგულები ვართ. ჩვენი კურის შეუქცევადია და არავის წინააღმდეგ მიმართული არ არის. მართლაცდა, რა საფრთხე უნდა შეუქმნას პატარა საქართველომ უზარმაზარ რუსეთს, რომელიც მავთულხლართებს აბამს აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთში? ეს არის საქართველოს ტერიტორიის მცოცავი ანექსია. რა თქმა უნდა, ასეთი უკანონო ქმედებები არანაირად არ ემსახურება სტაბილურობის განმტკიცებას.

- ნატო პრინციპულად არ იღებს თავის წევრებად ისეთ ქვეყნებს, რომლებთაც სასაზღვრო საკითხები მოგვარებული არ აქვთ. როგორ გაქვთ დაგეგმილი აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის კონფლიქტების  მოგვარება?

- აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის „საზღვრები“ სინამდვილეში საზღვრები არ გახლავთ, ისინი საოკუპაციო ხაზებია, ოკუპირებული ტერიტორიების მიჯნებია. ამასთან, ევროპაში ბევრი კედელი არსებობდა, მაგრამ ისინი დაინგრა. ეს მიჯნებიც აუცილებლად გაქრება.

———

კორესპონდენტის შენიშვნა:

ინტერვიუ დასაბეჭდად მზადდებოდა, როცა ცნობილი გახდა – რამდენიმე დღის წინ საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა თამარ ბერუჩაშვილი საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტიდან მოულოდნელად გაათავისუფლა, თუმცა მიზეზები არ დაუსახელებია. ოპოზიცია აცხადებს, რომ მინისტრის გათავისუფლებაში ექს-პრემიერ ბიძინა ივანიშვილის ხელი ურევია,, რომელსაც ქართულ პოლიტიკაზე დიდი გავლენა აქვს.

«Комсомольская правда» (რუსეთი), 11 სექტემბერი, 2015 წელი

http://www.kp.ru/daily/26431/3303196/

მოსკოვს სთავაზობენ, რომ მან პასუხი აგოს კავკასიაში რუსეთის მეფე-იმპერატორების მოქმედებაზე

რუსეთის პოპულარულ საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ გაზეთ „კომსომოლსკაია პრავდაში“ გამოქვეყნებულ ვრცელ, ორნაწილიან სტატიაში გაანალიზებულია რუსეთის ხელისუფლების პოლიტიკა ჩრდილოეთ კავკასიის ხალხების, განსაკუთრებით – ჩერქეზების მიმართ, გადმოცემულია ჩერქეზთა მცდელობები „დიდი ჩერქეზეთის“ შექმნის მიზნით, და ყურადღება გამახვილებულია ჩერქეზთა კონტაქტებზე ქართველ პოლიტიკოსებთან (ავტორი – ალექსანდრე გრიშინი).

გთავაზობთ მოკლე შინაარსს:

როგორც ცნობილია, რუსეთის კუთვნილ ჩრდილოეთ კავკასიის დასავლეთ ნაწილში, რომლის ტერიტორია ისტორიულად ჩერქეზებით იყო დასახლებული, დღევანდელი მათი შთამომავლები „ჩერქეზული სახელმწიფოს“ აღდგენას და გენოციდის აღიარებას მოითხოვენ. საქართველომ პრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილის მმართველობის პერიოდში უკვე ოფიციალურად აღიარა ჩერქეზთა გენოციდი, რომელიც რუსეთის მხრიდან მე-18 – მე-19 საუკუნეებში განხორციელდა. ამას წინათ კი ჩერქეზთა ანტირუსულად განწყობილმა წარმომადგენლებმა უკრაინის ვერხოვნა რადას იგივე თხოვნით მიმართეს…

თემა „რუსეთი საუკუნეების განმავლობაში ჩაგრავდაო ჩერქეზებს“ აშშ-ისა და მისი მოკავშირეების მიერ ცივი ომის დაწყებისთანავე წარმოიქმნა. დროდადრო ეს საკითხი გააქტიურდებოდა ხოლმე. ასე მოხდა სოჭის ოლიმპიური თამაშების წინ, როცა ჩერქეზთა საზღვარგარეთულმა წრეებმა, რუსეთის ოპოზიციასთან ერთად, ამ მსოფლიო მნიშვნელობის მქონე სპორტული ღონისძიების სხვაგან გადატანა მოითხოვეს, ჩერქეზ წინაპრების ხსოვნის პატივისცემის მიზნით. მათ უცხოეთში ამ მიზნით ფართო აგიტაცია-პროპაგანდა გააჩაღეს.

სოჭის ოლიმპიური თამაშების ტრიუმფით ჩატარებამ მათი ანტირუსული გეგმები თავდაყირა დააყენა. ამიტომ დაიწყეს ახალი პროექტების შემუშავება, რომელთაგან ერთ-ერთი ცნობილია „დიდი ჩერქეზეთის“ ვირტუალური რესპუბლიკის შექმნის სახით. უკვე 2014 წელს აშშ-ის ჯეიმსთაუნის ფონდის ექსპერტთა ჯგუფმა, რომლის ხელმძღვანელი იყო ცენტრალური სადაზვერვო სამმართველოს ყოფილი თანამშრომელი, წარმოშობით ჩერქეზი მურად ნათირბა, დაასრულა პროექტზე მუშაობა და დოკუმენტი საქართველოში მოქმედ ჩერქეზთა კულტურის ცენტრის დირექტორს, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორს მერაბ ჩუხუას გადასცა. ამ უკანასკნელმა კი მიმდინარე წლის დასაწყისში ყაბარდო-ბალყარეთისა და ადიღეს დელეგაცია კონფიდენციალურად (არააფიშირებულად) შეახვედრა საქართველოს პარლამენტის ვიცე-სპიკერს, დიასპორისა და კავკასიის საკითხთა კომიტეტის წევრს  გუბაზ სანიკიძეს შეახვედრა, რის შემდეგაც პროექტის განხორციელების აქტიური ფაზის დაწყება 2016 წლისათვის დაიგეგმა.

რა არის პროექტის არსი? ინტერნეტში უნდა შეირჩეს რამდენიმე ატასი მსურველი, რომელიც მზად იქნება ვირტუალური „ჩერქეზეთის სახელმწიფოს მოქალაქე“ გახდეს და მისი პასპორტი მიიღოს. პასპორტი სუვენირი კი არ იქნება, არამედ ნამდვილი, 15-დონიანი დაცვით, ევროკავშირის სტანდარტების შესაბამისად. „ჩერზექეთის“ მოქალაქემ, რომელიც ეთნიკური ჩერქეზი უნდა იყოს, უნდა გადაიხადოს ყოველწლიური გადასახადი 200 აშშ დოლარის ოდენობით, მას შეუძლია არჩეული იყოს „ჩერქეზეთის“ ვირტუალურ სახელმწიფო ორგანოებში… პროექტის მიხედვით, „ჩერქეზეთი“ იურიდიულად სამართალმემკვიდრეა იმ ყველა ტერიტორიისა, რომლის ოკუპირება რუსეთმა მოახდინა.

მოკლედ, ამ პროექტში ჩანს ის ჭეშმარიტი მიზნები, რომლებიც ჩერქეზებს  რუსეთის მიმართ აქვთ. ისინი ჯერ ითხოვენ რუსეთმა მოინანიოს მეფე-იმპერატორების მიერ ჩადენილი მოქმედების გამო, რომელიც ბოლო ათწლეულებში „ჩერქეზთა გენოციდის“ სახელითაა ცნობილი. იგივე მერაბ ჩუხუამ, რომელიც მიმდინარე წლის აპრილის ბოლოს თანამოაზრეთა წინაშე მოხსენებით გამოვიდა, აღნიშნა, რომ „საქართველოსა და საერთაშორისო საზოგადოების მცდელობას ჩერქეზული საკითხის პროპაგანდაში უიკვალოდ არ ჩაუვლია“: „გენოციდი აღიარებულ იქნა ყველა ჩერქეზული ორგანიზაციის მიერ როგორც საზღვარგარეთ, ასევე რუსეთშიც, თვით ჩერქეზი ჩინოვნიკების მიერაც კი“.

რა უნდა ვთქვათ.. იციან ბიჭებმა მუშაობა, იციან… თუ მათ არავინ გააჩერებს, ძალიან ღრმად შეტოპავენ. თუ, რასაკვირველია, ამის ნებას მივცემთ. მაგალითად, მერაბ ჩუხუასა და მისი ბიჭების ნამოქმედარია ის, რომ ჩერქეზები დღემდე ამტკიცებენ – „ჩვენი წინაპრები ანგელოზები იყვნენ, რუსეთის ბოროტი მეფე-იმპერატორები კი მათ ბუზებივით ხოცავდნენო – კავკასიური ომების შემდეგ ჩერქეზების მხოლოდ 10 პროცენტი დარჩა ცოცხალი, დანარჩენი რუსებმა გაანადგურესო“. ვეკითხები: „განა ის არაფერს ნიშნავს, რომ ჩრდილოეთ კავკასიააში და მის დასავლეთ ნაწილში 1804 წლიდან 1826 წლამდე შავი ჭირის ეპიდემია მძვინვარებდა, რომელმაც ძალიან ბევრი ადამიანი შეიწირა? იგივე ყაბარდოელები, რომელთა რაოდენობა 1812 წელს 400 ათასამდე იყო, 1826 წელს მხოლოდ 60 ათასამდე დარჩნენ?“. გამოდის, რომ არაფერს ნიშნავს. არადა, რუსეთის არმიის დანაკარგის 90% კავკასიური ომების დროს არასაბრძოლო ხასიათისა იყო: მალიარია, შავი ჭირი, ხოლერა  და სხვა სნეულება არც რუსებს არ ზოგავდა. და ეს ხდებოდა არმიაში, სადაც ექიმები იყვნენ, სადაც ცდილობდნენ ჰიგიენა მეტ-ნაკლებად დაცული ყოფილიყო, არსებობდა რარაც სანიტარული ნორმები. რა მოუვიდოდათ ჩერქეზებს ასეთ სიტუაციაში? სხვათა შორის, ჩერქეზი თავადები დახმარებისთვის რუსეთის არმიის ექიმებს ხშირად მიმართავდნენ ხოლმე. თუ მაშინდელი იმპერიების – ბრიტანეთის, გერმანიის, საფრანგეთის პოლიტიკას შევადარებთ, რუსეთის იმპერატორული კავკასიური პოლიტიკა დიდი ხნის განმავლობაში, დღევანდელი ტერმინოლოგიის მიხედვით, ტოლერანტული იყო…

ჩექეზი აქტივისტები ჩერქეზთა საერთაშორისო ასოციაციისაგან შემტევ და მკვეთრ მოქმედებას მოითხოვენ. ვისზე შეტევას, რუსეთზე? ბატონებო, მაშინ ვისთან დარჩებით? საქართველოსთან, რომელმაც გენოციდი 2011 წელს აღიარა?

სხვათა შორის, საღად მოაზროვნე ჩერქეზებს საქართველოსთან მიმართებით ილუზიები არ აქვთ: „რატომ აღიარა საქართველომ გენოციდი მხოლოდ მას შემდეგ, რაც მას რუსეთმა კისერში წამოარტყა? და განა უმჯობესი არაა, რომ საქართველომ მოინანიოს თავისი დანაშაული? მე მათ შეხვედრის დროს რამდენჯერმე შევეკითხე – ჩემო ძვირფასო ქართველებო, თქვენს წინაპრებთან ჩერქეზები ყოველთვის გულწრფელად მეგობრობდნენ, მაგრამ განა თქვენც გულწრფელები ხართ? მაგალითად, როცა ჩვენი მოძმე აფხაზი ხალხის გასრესას ცდილობდით? იმ ომში ხომ 64 ჩერქეზი მეომარიც დაიღუპა“, – ამბობს ჩერქეზთა საერთაშორისო ასოციაციის ხელმძღვანელი ხაუთი სოხროკოვი, – განა გულწრფელები იყავით მაშინაც, როცა სამხრეთ ოსეთზე თავდასხმა მოახდინეთ? განა თქვენ გულწრფელები იყავით, როცა ჩერქეზთა გენოციდი აღიარეთ? ასეთი სამსახური არ გვჭირდება“, – ნათქვამია პუბლიკაციაში.